《ตามรักเติมเต็ม》全部章節：第 11 章 - 第 20 章

พุดพิชชานั่งเครียดอยู่หน้าจอโน้ตบุ๊ก เธอเปิดร้านได้ 3 วันแล้ว สองวันแรกลูกค้าวัยเรียนเกือบทั้งนั้น ส่วนวันที่ 3 ก็มีกลุ่มลูกค้าวัยทำงานเพิ่มขึ้น แต่เมื่อเทียบกับครั้งที่เปิดร้านกาแฟแล้วกำไรที่ได้ก็ต่างกันมาก เพราะร้านกาแฟนั้นเปิดมาหลายปี อุปกรณ์ต่างๆไม่ได้ซื้อกันบ่อยๆ แต่ร้านนี้เธอต้องซื้อทุกย่างใหม่หมด และถ้าคำนวณจากลูกค้าแล้วก็คงอีกนานเลยกว่าที่เธอจะเริ่มได้กำไรจากร้านนี้ แต่หญิงสาวก็ไม่มีทางเลือก เธอคิดว่าจะต้องหารายได้จากที่อื่นเพิ่มจากร้านชา เพราะยังมีเวลาเหลืออีกหลายชั่วโมงก่อนถึงเวลาเปิดร้าน เมื่อคิดได้เธอก็รีบอาบน้ำแต่งตัว เตรียมมุกและชาที่ชงแล้วใส่หลังรถ หญิงสาวคิดว่าจะลองไปดูแถวๆ ตลาดสดว่าพอจะมีที่ว่างให้เธอขายช่วงเช้าไหม หรือบางทีเธออาจได้ไอเดียอย่างอื่นที่พอจะเพิ่มรายได้ให้เธออีกทาง หญิงสาวมาถึงช้าไปหน่อยเพราะพ่อค้าแม่ค้าเริ่มเก็บของกันบ้างแล้ว เธอถามป้าที่กำลังเก็บของอยู่ก็ทราบว่าตลาดที่เธอเห็นอยู่นั้นจะเริ่มตั้งแต่เช้าประมาณตีสี่ถึงตีห้าและจะเก็บของกันก่อนเวลา 9.00 น. เพราะถ้าเกินนั้นเจ้าหน้าที่เทศกิจจะมาจับและต้องเสียค่าปรับอีกด้วย ถ้าจะขายทั้งวันต้องไปเช่าแผงบนอาคารที

“นึกว่าจะคุยกันถึงเช้าซะแล้ว” ปราณติญาทักทายเมื่อเห็นว่าเพื่อนของเธอพึ่งเดินเข้าบ้าน “ป่านแก้ว แกมาตอนไหนฉันไม่เห็นได้ยินเสียงรถเลย” “มานานแล้วแกคงคุยเพลินจนไม่ได้ยินเสียงรถน่ะสิ” “คงอย่างนั้นฉันมีข่าวดีจะบอกด้วย” แล้วพุดพิชชาก็ถ่ายทอดเรื่องราวที่คุยกับกรกนกให้เพื่อนฟังด้วยน้ำเสียงที่แสนจะยินดี“ดีใจด้วยนะพุด แกมีอะไรให้ฉันช่วยก็บอกได้เลยนะ” “แกไม่ต้องช่วยหรอก แค่งานสอนก็เยอะอยู่แล้วไหนจะต้องมาตรวจการบ้านอีก บางทีฉันอาจต้องตื่นเช้ากว่าเดิมแต่จะพยายามทำทุกอย่างให้เงียบที่สุด” “ตามสบายเลยแกก็รู้นี่ว่าฉันนอนขี้เซาขนาดไหน แต่ว่าทำขายให้พี่ญาแล้วก็อย่าลืมทำให้ฉันเอาไปที่โรงเรียนอย่างเดิมด้วยนะ” “ได้สิ ฉันไม่ลืมลูกค้ากลุ่มแรกอยู่แล้วล่ะ ว่าแต่เย็นนี้เราจะกินอะไรกันดีล่ะ ฉันกลับมาถึงก็ยังไม่ได้ทำกับข้าวเลย ไปหาอะไรกินข้างนอกไหม ฉันเลี้ยงเอง” พุดพิชชาอารมณ์ดีเพราะได้ออเดอร์ข้าวกล่องมาเยอะ “ได้เลยฉันเริ่มหิวแล้วเหมือนกัน ไปกินชาบูกันไหม กินเสร็จก็ไปเดินย่อยสักหน่อย แกต้องซื้อของเพิ่มไหมล่ะ ฉันจะได้ไปช่วยซื้อ” “โอเคเลย ฉันขอไปล้างหน้าล้างตาแป๊บนะ” พุดพิชชาวิ่งไปเข้าในห้องน้ำอย่างรวดเ

ทางด้านพุดพิชชาเข้ามาในบ้านก็รีบอาบน้ำและเข้านอน แต่เมื่อหลับตาก็นึกไปถึงเหตุการณ์ที่ผ่านมาเมื่อสักครู่ อ้อมกอดของชายหนุ่มในเวลาเพียงนิดทำให้เธอรู้สึกถึงความอบอุ่นอย่างที่เธอไม่เคยรู้สึกมาก่อน หญิงสาวคิดว่าคงเป็นเพราะว่าตอนนี้เธอรู้สึกว้าเหว่ก็เป็นได้ เมื่อหาเหตุผลให้ตัวเองได้แล้วเธอก็หลับตาลงด้วยความอ่อนล้า ตีห้าของเช้าวันอาทิตย์ขณะที่ใครหลายๆ คนคงยังไม่ตื่นเพราะเป็นเช้าวันหยุด แต่อาชีพอย่างเธอถ้าหยุดก็เท่ากับขาดรายได้ แม้ว่าวันนี้เธอจะไม่ต้องทำข้าวกล่องเพราะเป็นวันหยุด แต่นั่นก็หมายความว่าเงินที่ได้ก็จะลดลงด้วย ระหว่างที่รอต้มมุกให้สุกเธอจึงเริ่มทำแซนวิชใส่กล่องพลาสติกสามเหลี่ยมเพื่อไปวางขายที่ร้านชาด้วย หลังจากที่เมื่อคืนเธอทำน้ำสลัดจนได้รสชาติที่คิดว่าอร่อยถูกใจแล้ว อันที่จริงน้ำสลัดสำเร็จรูปก็มีขายอยู่มากมายหลายยี่ห้อ แต่พุดพิชชาอยากทำเองมากกว่าเพราะจะได้รสขาติที่ถูกใจ เช้านี้เธอทำไว้เพียง 30 กล่องเท่านั้นเพราะไม่รู้ว่าจะขายได้ดีหรือเปล่า แต่พุดพิชชาก็เตรียมวัตถุดิบใส่กล่องใหญ่ไว้เผื่อว่าขายหมดจะได้ทำเพิ่มที่ร้านอีกที จากนั้นหญิงสาวก็เตรียมของใส่หลังรถออกไปร้านก่อนที่ปราณติญาจะ

“พุดเตรียมอะไรตั้งแต่เช้า ไหนว่าได้หม้อมาแล้วไม่ต้องตื่นเช้าไง” “เตรียมของใส่บาตร นี่ฉันเตรียมเผื่อแกแล้ว รีบไปอาบน้ำเลย” ปราณติญารีบทำตามที่พุดพิชชาบอก เพราะนานแล้วเหมือนกันที่เธอนั้นไม่ได้ ใส่บาตร “พระมาหรือยังพุด” “ยังเลย” “แกแน่ใจนะว่าพระท่านจะมาบิณฑบาต” ปราณติญาถามเพราะเธอมาอยู่ที่นี่ก็ไม่ค่อยได้ใส่บาตรเท่าไหร่ “แน่ใจสิ เมื่อวานป้าดาบอกฉัน ดูสิ ป้าดาก็พึ่งออกมารอเหมือนกัน” เธอชี้ให้เพื่อนหันไปดูที่หน้าบ้านหลังใหญ่ “เราไปรอกับป้าดาดีไหม” ปราณติญาชวน“อือ ไปสิ” หญิงสาวก็เห็นด้วยกับเพื่อน จากนั้นก็พากันถือของตรงไปยังหน้าบ้านหลังใหญ่“สวัสดีค่ะป้าดา ขอหนูสองคนมาใส่บาตรด้วยนะคะ” พุดพิชชาเป็นคนทักทาย“ได้สิลูก นี่ทำกับข้าวมาใส่บาตรเองเลยใช่ไหม” ลดามองถุงกับข้าวในถาดของหญิงสาว“ค่ะป้าดา พุดขอบคุณป้าดาอีกครั้งนะคะเรื่องหม้อหุงข้าวพุดเลยมีเวลาเยอะขึ้นเช้านี้ก็เลยเตรียมของมาใส่บาตรค่ะ” “ป้าดีใจที่หนูรู้จักแบ่งเวลามาทำบุญ ไม่เหมือนลูกชายป้า ดูสิตื่นมาวิ่งแต่เช้าแทนที่จะมาใสบาตรกับแม่บ้าง แต่นี่ไม่สนใจเลย” ลดาบ่นลูกชายอย่างไม่จริงจังนัก และเมื่อเห็นว่าพระกำลังเดินมาทางนี้ทั้งหมดเลยหย

ชุดที่เขาใส่ดูไม่เหมาะเลยที่จะวิ่งแต่พอมันอยู่บนตัวเขาทุกอย่างก็ดูจะเข้ากันได้ดีจนหญิงสาวแอบชื่นชมกับรูปร่างของเขา พุดพิชชาพึ่งสังเกตว่าชายหนุ่มมักจะแต่งตัวอย่างเป็นทางการอยู่เสมอ เขามักจะสวมเสื้อเชิ้ตกับกางแกงผ้าหรือกางเกงสแล็คเสมอๆ เธอไม่รู้ว่าเขาทำงานอะไรเพราะป้าลดาไม่เคยเล่าให้ฟัง หรืออาจจะเล่าแต่เธอไม่ทันฟังหรือเปล่าพุดพิชชาก็ไม่แน่ใจตัวเองเหมือนกัน “ผมอยากได้พวกครีมอาบน้ำ แชมพู อะไรพวกนี้แหละ” เขาบอกพุดพิชชา “ซื้อเยอะไหมคะ ถ้าเยอะจะได้เอารถเข็น” “ก็ดีครับ” แล้วเขาก็เป็นคนเดินไปเข็นรถมาหาเธอที่ยืนรออยู่ พุดพิชชาเดินนำชายหนุ่มไปซื้อของใช้ ดูเขาจะเลือกเก่งมากกว่าเธอเสียอีก ทำให้เธอสงสัยว่าผู้ชายที่ไหนจะเลือกอ่านฉลากครีมอาบน้ำแต่ละยี่ห้อเปรียบเทียบส่วนผสมและคุณสมบัตินานอย่างเขา และเธอก็คิดไปถึงครั้งที่เคยคุยกับปราณติญาว่าชายหนุ่มอาจจะเป็นเก้งกวางหรือเปล่า “คุณรัญ มาได้ยังไงครับนี่” เสียงชายคนหนึ่งทักทายทำให้หญิงสาวต้องหันไปดูก็เห็นว่าคนที่เข้ามาทักทายรัญภาคย์นั้นดูยังไงก็ไม่ใช่ชายแท้อย่างแน่นอน “คุณเอก” รัญภาคย์ดีใจที่เจอคนรู้จักที่นี่ “คุณรัญมาทำไรที่นี่ครับ” “ผมย้