ANMELDEN"เพราะความผิดพลาดในคืนนั้น... นำมาซึ่งพันธะที่เธอต้องแบกรับเพียงลำพัง" พุดพิชชา หญิงสาวที่เชื่อมั่นในความรัก กลับต้องเผชิญกับความจริงอันเจ็บปวด เมื่อชายที่เธอรักอย่าง รัญภาคย์ กำลังจะเข้าพิธีวิวาห์กับผู้หญิงที่คู่ควร ทิ้งให้เธอต้องเดินจากมาพร้อมกับ 'ความลับ' ในครรภ์ที่เขาไม่มีวันได้รับรู้ ห้าปีผ่านไป... โชคชะตานำพาให้เขากลับเข้ามาในชีวิตเธออีกครั้ง ในฐานะเจ้านายและชายหนุ่มที่ยังคงโหยหาอดีต แต่สำหรับพุดพิชชา เขาคือคนแปลกหน้าที่พรากความเชื่อใจของเธอไปจนหมดสิ้น ทว่าสายใยบางๆ อย่าง 'ต้นน้ำ' ลูกชายตัวน้อยที่เป็นดั่งแก้วตาดวงใจ กลับกลายเป็นโซ่ทองคล้องใจที่ทำให้เขาและเธอไม่อาจตัดขาดจากกันได้ เมื่อความลับถูกเปิดเผย และความรักที่เคยขาดหายเริ่มถูกเติมเต็ม รัญภาคย์จะทำอย่างไรเพื่อพิสูจน์ตัวเองและทวงคืนหัวใจของแม่ลูกคู่นี้กลับมา? และพุดพิชชาจะกล้าเปิดใจยอมรับผู้ชายที่เคยทำให้เธอเสียน้ำตาได้อีกครั้งหรือไม่? ร่วมสัมผัสเรื่องราวความรักที่ต้องใช้เวลาและการให้อภัยเป็นเครื่องพิสูจน์ ใน "ตามรักเติมเต็ม"
Mehr anzeigenเงาตะคุ่มๆ ภายในร้านกาแฟกรุกระจกสูงจากพื้นถึงเพดานที่ตกแต่งอย่างสวยงามเวลาเที่ยงคืนดูจะไม่ปกติเท่าไหร่นัก แต่ก็ไม่มีใครมาสนใจเพราะเป็นเวลาที่คนส่วนใหญ่จะเข้านอนกันหมดแล้ว
หญิงสาวคนหนึ่งเปิดขวดโหลบรรจุเมล็ดกาแฟสีเข้มสามโหลที่มีชื่อชนิดกาแฟต่างกันตามสายพันธ์จากนั้นเททั้งหมดลงในกะละมังใบใหญ่แล้วใช้พายพลาสติกผสมเมล็ดทั้งสามชนิดให้เข้ากัน
ก่อนจะตักเมล็ดกาแฟทั้งหมดลงไปในขวดโหลทั้งสามอีกครั้ง แล้ววางให้เข้าที่อย่างเดิมจากนั้นเธอเปิดขวดโหลบรรจุน้ำตาลสีขาวแล้วเทผงสีขาวเล็กๆ ลงไปเพียงเล็กน้อย ต่อด้วยการเขย่าผงสีขาวให้กลืนไปกับน้ำตาล
หญิงสาวร่างสูงระหงคนเดิมเดินไปถอดปลั๊กไฟที่เสียบอยู่กับตู้เย็นและตู้แช่เค้กที่มีเค้กอยู่เต็มตู้ออกอย่างไม่กลัวว่าของที่แช่อยู่ข้างในจะเสีย ใครจะสนกันล่ะในเมื่อพรุ่งนี้คนที่จะต้องรับผิดชอบเรื่องทั้งหมดไม่ใช่เธออีกต่อไป
แฟ้มใส่สูตรชงเครื่องดื่มและสูตรเบเกอรี่รวมถึงสมุดโน้ตปกแข็งสีน้ำตาลที่มีรอยเปื้อนเต็มไปหมดถูกยัดใส่เป้สีดำอย่างทะนุถนอม
จากนั้นเครื่องคอมพิวเตอร์แบบออลอินวันถูกวางคว่ำให้ด้านจอสัมผัสกับพื้น
แล้วเธอก็เธอใช้ไขควงเล็กหมุนน็อตออกจากฝาด้านหลังแล้วใช้ปิ๊กกีตาร์ที่เตรียมมาค่อยๆ แทรกเข้าไปที่ฝาด้านหลัง
พอฝาเปิดออกเธอก็ใช้ไขควงอีกอันหมุนเอาฮาร์ดดิสก์ออกไปโดยไม่ลืมที่จะครอบฝาหลังไว้อย่างเดิม
นับเป็นโชคดีที่เธอเป็นคนเอาคอมพิวเตอร์เครื่องนี้ไปซ่อมครั้งที่แล้ว เธอจึงรู้ว่าช่างแกะฮาร์ดดิสก์ออกยังไง และเครื่องที่เคยแกะออกมาซ่อมแล้วครั้งหนึ่งจึงแกะออกอย่างง่ายๆ เวลาเพียงไม่นานทุกอย่างก็เรียบร้อยเธอไม่ใช่ขโมย
ทุกอย่างที่เธอทำเป็นสิทธิ์ของเธอโดยชอบธรรมเพียงแต่หญิงสาวไม่คิดว่าวันที่เธอทวงสิทธิ์จะมาถึงเร็วกว่าที่เธอคิดไว้
แจ๊สสีเหลืองสดวิ่งด้วยความเร็วเพียง 60 กิโมเมตรต่อชั่วโมงไปบนถนนพหลโยธินรถทุกคันต่างพากันขับแซงไปคันแล้วคันเล่าแต่คนที่นั่งอยู่หลังพวงมาลัยก็ไม่สนใจเลยสักนิดเพราะเมื่อกะระยะเวลาแล้วน่าจะถึงจุดหมายตามเวลาที่ต้องการ
พอรถออกจากเขตจังหวัดอยุธยามาได้สักพักหญิงสาวเจ้าของรถก็แวะลงไปเดินยืดเส้นยืดสายที่ปั้มน้ำมันแห่งหนึ่ง
แม้ว่าเวลาจะล่วงเข้าวันใหม่แล้วแต่ผู้คนก็ยังเดินกันขวักไขว่เพราะถนนสายนี้เป็นเส้นหลักที่จะเดินทางไปยังภาคเหนือของประเทศเธอเข้าห้องน้ำ ล้างหน้าล้างตาเพื่อเรียกความสดชื่น จากนั้นออกมาซื้อกาแฟยังร้านสะดวกซื้อที่อยู่ภายในปั้ม หญิงสาวไม่ลืมที่จะหยิบขนมขบเคี้ยวสองห่อกับน้ำเปล่าอีกขวด ก่อนจะขับรถไปอย่างช้าๆ เช่นเดิม
เธอขับต่อไปอีกราวๆ สองชั่วโมงแสงตะวันก็เริ่มจับขอบฟ้า
หญิงสาวมองป้ายข้างทางตอนนี้ถึงเขตจังหวัดนครสวรรค์ เธอแวะปั๊มขนาดใหญ่อีกครั้งหลังจากเติมน้ำมันเต็มถัง
เธอก็ขับไปจอดบริเวณหน้าห้องน้ำ มือเรียวเล็กบีบยาสีฟันลงไปในแปรงอย่างเชื่องช้า จากนั้นคล้องผ้าเช็ดตัวผืนเล็กที่คอเพื่อลงไปยังห้องน้ำ เวลาเช้าอย่างนี้ยังไม่ค่อยมีใครมาใช้บริการสักเท่าไหร่เธอแปลงฟันล้างหน้าอย่างใจเย็น
จากนั้นสูดอากาศเข้าเต็มปอดอีกครั้ง ร้านอาหารภายในปั๊มยังไม่เปิดให้บริการ ร้านสะดวกซื้อจึงเป็นทางเลือกเดียวสำหรับเธอในเวลาเช้าตรู่เช่นนี้
เธอเลือกเอสเปรสโซ่ร้อนหนึ่งแก้วกับแซนวิชอบร้อนรองท้อง เมื่อทานเสร็จก็เดินกลับเข้าไปบ้วนปากอีกครั้งก่อนขับแจ๊สเหลืองคู่ใจมุ่งหน้าสู่จุดหมายปลายทางซึ่งที่นั่นเธอหวังว่าจะได้พบเจอแต่สิ่งดีๆ
สองชั่วโมงจากนั้นเธอก็มาถึงวัดพระศรีมหาธาตุวรมหาวิหาร ที่ตั้งอยู่ซ้ายมือเธอขับรถเข้าไปจอดโดยไม่ต้องเสียเวลาวนหาที่จอดรถเลยสักนิด เวลาเช้าๆ อย่างนี้ผู้คนบางตาเธอตรงไปหยิบดอกบัวและธูปเทียนจากนั้นหย่อนเงินจำนวนหนึ่งลงตู้บริจาค ก่อนจะจุดธูปเทียนนำไปวางบนแท่นวางเทียน จากนั้นนั่งสวดบทบูชาพระพุทธชินราชที่ทางวัดเขียนไว้ที่ป้ายหินอ่อน จากนั้นนำดอกไม้ไปวางที่พาน นำธูปไปปักที่กระถาง และไม่ลืมที่จะเข้าชื่นชมความงามและอธิษฐานขอพรอีกครั้งภายในวิหารที่ประดิษฐานพระพุทธรูปที่สวยที่สุดในประเทศไทย
พุดพิชชากำลังตรวจรายการสินค้าที่จะต้องสั่งมาเพิ่ม เพราะช่วงนี้ที่ร้าน Healthy bar นั้นได้รับความนิยมจากคนรักสุขภาพอยู่มาก บางคนไม่ได้มาออกกำลังกายแต่ก็แวะมาซื้ออาหารกลับไปทานที่บ้าน มีลูกค้าหน้าใหม่เข้ามาทุกวัน พุดพิชชามีความสุขทุกครั้งที่ลูกค้าบอกว่าที่กลับมาซื้อเพราะอาหารคลีนของทางร้านอร่อยกว่าที่เคยทานจากที่อื่น บางคนก็มาซื้อเพราะเคยได้รับเป็นของฝากจากเพื่อนแล้วติดใจในรสชาติอาหารเลยตามมาที่ร้าน “พุดครับ” รัญภาคย์เรียก “พี่รัญอะไรหรือเปล่า เข้ามาถึงนี่เลย” ปกติรัญภาคย์จะไม่ค่อยเข้ามาในครัวของร้าน Healthy bar เลยเพราะเขาไม่ค่อยรู้เรื่องอาหารเท่าไหร่ นอกจากจะสั่งไปทานที่ห้องทำงานของเขาที่ในฟิตเนสเซ็นเตอร์ “พี่จะมาชวนพุดไปทานข้าว วันนี้เพื่อนพี่มันนัดรวมตัวกันที่ร้าน...” ชายหนุ่มบอกชื่อร้านอาหารกึ่งผับที่อยู่ไม่ไกลจากบ้านของเธอมากนัก “พี่รัญไปคนเดียวเถอะค่ะ พุดไม่ค่อยชอบไปร้านแบบนี้เลย” รัญภาคย์อยากให้เธอไปด้วยเพราะจะได้พาไปแนะนำให้เพื่อนรู้จัก “ไปไม่นานหรอกครับ นะ” เขาทำหน้าละห้อยจนพุดพิชชาอดยิ้มไม่ได้ “ไปก็ได้ค่ะ ทำไมถึงอยากให้ไปจังคะ มีอะไรหรือเปล่า” เธอไม่รู้ว่าแต่ก่อนนั้
หลังจากนั้นเขาก็ทำงานอย่างหนักแล้วเรื่องเดิมก็วนมาอีกครั้ง‘ที่ผมทำทุกย่างก็เพื่ออนาคตของเรานะจ๋า’‘อนาคตของเราอย่างนั้นเหรอคะ จ๋าไม่ต้องการอนาคตจ๋าต้องการปัจจุบันค่ะ’‘คุณ หมายถึงอะไรกันแน่’ ‘จ๋าหมายถึงตอนนี้เวลานี้ จ๋าอยากให้รัญหันมาสนใจจ๋าบ้างไม่ใช่ออกไปแต่เช้าแล้วกลับอีกทีก็มืดค่ำ จ๋าอยากให้เรามีเวลาไปเที่ยว ไปทานข้าว ไปดูหนัง ไปเที่ยวด้วยกับบ้าง รัญจำได้ไหมว่าครั้งสุดท้ายที่เราไปเที่ยวด้วยกันนั้นทันนานแค่ไหนแล้ว’ มนัสยาทะเลาะกับสามีบ่อยขึ้น เธอไม่รู้จะคุยเรื่องนี้กับใคร เพราะถ้าจะไปปรึกษาเพื่อนก็ไม่กลัวว่าจะโดนหัวเราะเยอะที่แต่งงานไม่ทันไรก็มีปัญหากันเสียแล้ว‘คุณจ๋า มีอะไรไม่สบายใจหรือเปล่าครับ ผมเห็นว่าวันนี้คุณไม่มีสมาธิเลย’‘อย่างนั้นเหรอคะ คุณปาล์มช่างสังเกตเหมือนกันนะคะ’‘ครับ ผมว่าวันนี้พอแค่นี้ก่อนก็ได้ อันที่จริงคุณจ๋าก็หุ่นดีอยู่แล้วนะครับ ไม้ต้องออกกำลังกายหนักมาก็ได้’ ปาล์มหรือกิติพัทเทรนเนอร์บอกกับเธอ‘จ๋า เครียดๆ น่ะคะ ได้ออกกำลังกายให้เสียเหงื่อออกมาบ้าง ให้ร่างกายได้เหนื่อยเข้าไว้ พอกลางคืนจะได้นอนหลับสบายค่ะ’‘เครียดเรื่องอะไรเล่าให้ผมฟังได้นะครับ รับรองได้ว่าผ
“ขอบคุณนะคะน้องพุดไปทำงานยังอุตส่าห์คิดถึงพี่” เบญจวรรณมองกระเป๋าใบสวยที่พุดพิชชาซื้อมาให้ เธอไม่รู้หรอกว่ามันยี่ห้ออะไรและราคาเท่าไหร่ เธอรู้แต่เพียงว่าราคาค่อนข้างสูงเพราะเคยเห็นแต่พวกคนมีเงินที่มารอรับลูกหลานขณะมาเรียนพิเศษใช้กัน “ถือว่าเป็นของขวัญปีใหม่นะคะ ส่วนถุงนี้เป็นของน้องแตงกวาค่ะ” พุดพิชชาซื้อกระเป๋าถือนำเข้าจากจากอเมริกาที่กำลังเป็นที่นิยมมาฝากเบญจวรรณและไม่ลืมที่จะซื้อของมาฝากแตงกวาลูกสาวของเบญจวรรณที่กำลังเรียนอยู่ชั้นอนุบาล 2 ด้วย “มีแต่ของน่ารักๆ ทั้งนั้นเลยนะคะ แตงกวาคงดีใจมาก พี่ขอบคุณแทนน้องแตงกวาด้วยนะคะ” เบญจวรรณมองของในถุงใบใหญ่แล้วก็รู้สึกขอบคุณแทนลูกสาว ในนั้นมีทั้งชุดเครื่องเขียนลายน่ารักๆ ถุงใส่ดินสอ กระเป๋าสะพายใบเล็ก ตุ๊กตารูปแมวน้ำที่เธอเห็นเด็กที่มาซื้อชามักจะพูดถึงกันและยังมีชุดกระโปรงอีก 2 ชุด เธอคิดไม่ผิดเลยที่มาทำงานกับพุดพิชชา หญิงสาวใจดี มีน้ำใจ แม้จะจ้างเธอมาแล้วก็ยังมักจะแวะมาช่วยขายอยู่บ่อยครั้ง “แล้วนี่น้องพุดจะจับสลากวันไหนคะ เด็กๆ ถามกันใหญ่เลย” เมื่อบอกว่าจะมีการจับสลากในวันปีใหม่ดูเหมือนเด็กจะกันมาสนใจกันเยอะ ในแต่ละวันจึงขายได้มากขึ้นกว
รัญภาคย์ให้เจ้าหน้าที่การตลาดศึกษาเรื่องนี้ดูอีกครั้งแล้วค่อยวางแผนตามที่ได้คุยกับพุดพิชชา ดูเหมือนเจ้าหน้าที่การตลาดก็จะเห็นด้วยกับความคิดของหญิงสาว เขายกหน้าที่ให้การตลาดเสนอไปทางลูกค้าแล้วก็คงต้องให้เวลาลูกค้าได้ตัดสินใจอีกที ตอนนี้ชายหนุ่มอยากจะเปิด Healthy bar เพิ่มขึ้นอีกหลายๆ สาขาแต่ก็ยังทำไม่ได้เพราะแต่ละสาขาของฟิตเนสเซ็นเตอร์นั้นอยู่ใจกลางเมืองการจะขยายพื้นที่จึงเป็นไปได้ยาก สิ่งแรกที่ทำได้ในตอนนี้ก็คือทุกสาขาจะมีน้ำดื่มสมุนไพรที่ใช้ หญ้าหวานแทนน้ำตาลเป็นทางเลือกให้กับลูกค้ามีรสชาติอยู่ 4 ชนิดคือเก๊กฮวย ใบเตย น้ำกระเจี๊ยบ น้ำตะไคร้ รัญภาคย์ให้พูดพิชชาคิดสูตรที่ลงตัวที่สุด จากนั้นก็สั่งให้โรงงานผลิตน้ำสมุนไพรทั้ง 4 ชนิดนี้ส่งให้ฟิตเนสเซ็นเตอร์ของตัวเองในเขตกรุงเทพฯ 10 สาขาและที่พิษณุโลกอีก 2 สาขา โดยในอนาคตเขาคิดว่าจะทำส่งไปตามฟิตเนสเซ็นเตอร์ต่าง ๆให้ได้มากที่สุด“พี่รัญคะ พุดว่าเราซื้อแค่แหวนก็พอนะคะ” พุดพิชชากระซิบชายหนุ่มเมื่อเขาพาเธอมายังร้านเพชรเก่าแก่ที่ลดาโทร. มานัดเจ้าของร้านไว้ล่วงหน้าแล้ว แม้ว่าเธอไม่ได้มาด้วย แต่ก็กำชับทั้งลูกชายและเจ้าของร้านว่าให้เลือกเพชรที่สวย





