All Chapters of His Forbidden Maid : Chapter 21 - Chapter 30

“Enough?!” halos pasigaw na ulit ni Belle habang pilit binabawi ang kamay mula sa pagkakahawak ni Luiz. “That bitch started everything!”Nag-echo ang boses nito sa buong park dahilan para mapatingin ang ibang tao sa kanila. Mabigat ang paghinga ni Belle, magulo ang buhok, at namumula ang mukha sa matinding galit.Samantalang si Cyzrie ay hawak ni Lila sa gilid, pilit pinapakalma kahit namumula pa ang anit niya dahil sa pananabunot.Mabagal na ibinaling ni Luiz ang tingin kay Belle.At doon lalo itong kinabahan.Wala man lang emosyon sa mukha nito—na mas nakakatakot.“What did you just do?” malamig ngunit mabigat nitong tanong.Napahalakhak si Belle ngunit halatang puno iyon ng pait.“Oh please, Luiz! Huwag kang umasta na parang inosente! Simula nang dumating siya, nagbago ka!”“Belle—”“No!” sigaw nito habang dinuduro si Cyzrie. “Tingnan mo nga siya! Paawa! Mahinhin kunwari pero ginagamit lang naman niya ang batang ‘yan para itali ka!”Agad nagdilim ang mukha ni Luiz.“Watch your mout

SIMULA nang mangyari ang matinding komprontasyon nila ni Belle, halos hindi na muling lumabas ng mansion si Cyzrie. Madalas itong manatili lamang sa kwarto, tahimik na nakatanaw sa bintana habang hinihimas ang bahagyang umbok ng tiyan niya. Kahit pilit siyang pinapalakas ng mga kasambahay at ng mga taong nasa paligid niya, ramdam pa rin ang pagbabago sa kanya.At higit sa lahat… napapansin niyang parang may nagbago rin kay Luiz.Hindi na ito ganoon kadalas ngumiti. Madalas tahimik. Parang may malalim na iniisip na hindi nito masabi. Kaya nang dumating ang araw na kailangan nitong umalis papuntang ibang bansa para sa isang importanteng business matter, pilit lamang ngumiti si Cyzrie habang inihahatid ito sa airport.“Mag iingat ka,” mahina ngunit maayos niyang saad.Sandaling tumitig si Luiz sa kanya bago ito humawak sa balikat niya. “Ikaw din. Huwag kang magpapagod.”Iyon lang.Walang lambing. Walang dagdag na salita.At habang papalayo si Luiz, hindi maalis sa isip ni Cyzrie ang mabi

HINDI na namalayan ni Cyzrie ang paglipas ng mga araw. Simula nang mas madalas siyang isama ni Luiz, pakiramdam niya ay unti-unting nagiging magaan ang lahat. Ngayon nga ay nasa kompanya sila nito—isang bagay na hindi niya inaasahang mangyayari.Pagpasok pa lamang nila sa lobby ay maraming empleyado ang magalang na bumati.“Good morning, Ma’am Cyzrie.”“Ma’am, ang ganda n’yo po today.”“Ma'am, ang gandang buntis n'yo po sa true."Nahihiyang ngumiti lamang si Cyzrie habang bahagyang nakakapit sa braso ni Luiz. Samantalang si Luiz ay seryoso lamang na naglakad papunta sa private elevator na para bang sanay na sanay sa ganoong atensyon.Pagdating sa opisina nito ay agad ding naging abala ang lalaki sa mga dokumentong nakalatag sa mesa. Nakasuot ito ng itim na coat habang bahagyang nakatiklop ang manggas ng puting polo. Habang nagbabasa ay minsan nitong inaayos ang relo sa pulsuhan o kaya’y hinihimas ang baba kapag malalim ang iniisip.At sa bawat simpleng galaw nito, lalong bumibilis ang

Nagmamadaling bumukas ang glass door ng isang mamahaling private hospital habang halos buhatin na ni Luiz Delacroix si Czyrie papasok sa emergency room. Namumutla si Czyrie habang mahigpit ang hawak sa ibabang bahagi ng tiyan niya. Pawis na pawis siya at hirap na hirap huminga dahil sa paulit-ulit na pagsakit ng tiyan niya.“Doctor, please… check her now,” halos garalgal ang boses ni Luiz habang bakas ang matinding pag-aalala sa mukha nito.Agad namang nilapitan si Czyrie ng mga nurse at isinakay sa wheelchair. Hindi na ito makapagsalita nang maayos dahil sa sakit. Nanginginig pa ang kamay niyang nakakapit sa manggas ni Luiz na para bang natatakot siyang mawala ito sa tabi niya.“Luiz…” mahina niyang tawag habang pinipigilan ang pagluha.“I’m here, Czyri e. Hindi kita iiwan,” mabilis nitong sagot habang hinahaplos ang noo ni Czyrie.Mabilis siyang itinulak papunta sa isang pribadong silid habang nakasunod lang si Luiz. Halos hindi ito mapakali. Paulit-ulit niyang sinisilip si Czyrie h

Dahan-dahang nagmulat ng mga mata si Czyrie habang unti-unting bumabalik ang kaniyang ulirat. Bumungad agad sa kaniya ang puting kisame ng pribadong silid at ang mahinang tunog ng heart monitor sa paligid. Ramdam pa rin niya ang panghihina ng katawan matapos ang matinding pagod sa panganganak.Ngunit nang bahagya siyang lumingon sa tabi, agad na lumambot ang kaniyang ekspresyon.Naroon ang maliit na hospital crib, at sa loob nito ay payapang natutulog ang kanilang sanggol. Napakaliit nito, nakabalot sa kulay rosas na kumot habang marahang gumagalaw ang mumunting labi.At sa kabilang gilid naman ng kama ay si Luiz.Gising na ito at tahimik lang na nakaupo habang hindi inaalis ang tingin kay Czyrie. Halatang hindi pa rin nawawala ang pag-aalala sa mukha nito ngunit may kakaibang lambot sa mga mata ng lalaki.“Are you okay now?” mahina ngunit puno ng pag-aalala nitong tanong habang marahang hinaplos ang kamay ni Czyrie.Napakurap si Czyrie.Parang hindi niya kilala ang lalaking nasa hara