All Chapters of His Forbidden Maid : Chapter 1 - Chapter 9

“SIGURADO ka na ba talaga sa desisyon mo? Hindi biro ang Maynila…” nag-aalalang wika ni Nanay habang mabagal na hinihiwa ang panggisa, tila bawat hiwa ay may kasamang pangamba.“Lordes, huwag ka nang mag-alala,” singit ni Tyang Lani, may halong pangungumbinsi ang boses. “May kakilala ako roon na tutulong kay Cy. Mabait ang papasukan niya, at maayos ang sahod. Mas makakatulong siya pag na roon siya, kaysa rito na paulit-ulit lang ang hirap.”Napabuntong-hininga si Nanay Lordes, bakas ang bigat ng loob sa kanyang mukha. “Lani… hindi gano’n kadali ‘yon,” sagot niya, nanginginig ang boses. “Alam kong kailangan natin ng pera, pero anak ko ‘yan. Paano kung may mangyaring masama sa kanya roon? Wala siya sa tabi ko… wala akong magagawa.”Saglit siyang tumigil, saka napapikit na tila pinipigilan ang luha. “Mas gugustuhin ko pang magtiis tayo rito kaysa isugal ko ang kaligtasan ng anak ko. Hindi ko kayang isipin na nag-iisa siya sa lugar na hindi natin kilala…”Lumapit ako kay nanay at marahang

CYZRIE POVNAGISING ako na katabi si Luiz. Para akong binuhusan ng malamig na tubig. Napapikit ako nang mariin, bago pa siya magising. Dahan-dahan akong bumangon at lumayo sa tabi niya, sumulyap pa ako sa kanya.“Mali ito,” nanghihinang wika ko.Nagmamadali akong umalis ng kwarto at naki-CR na lamang sa kapwa ko katulong, doon na rin ako nagbihis. Balisa ako habang nagtatrabaho at pinagsisisihan ang nangyari—maaaring magdulot ito ng gulo kapag may nakaalam.“Ayos ka lang ba, ineng? Kanina ka pa balisa d’yan,” tanong ni Nay Vivian.“Ah, opo… hindi lang po ako nakatulog nang maayos kagabi,” palusot ko at pilit na ngumiti.Inabala ko ang sarili ko sa pagpupunas ng mga baso nang pumasok si Lila.“Si Sir nagpapahanda na ng mainit na kape, Nay Vivian, at mukhang bad mood,” pabulong na sabi nito.“Hindi pa kayo sanay na laging nakasimangot ‘yan,” natatawang sagot ni Nay Vivian. “Oh heto, Cyzrie, ikaw na maghatid—baka masobrahan na sa kinang yang mga baso.”Natigilan ako nang ako pa ang nautu

ARAW ang lumipas at mas lalo akong nag-pursigi sa trabaho para sa pamilya ko. Iniiwasan ko rin si Sir Luiz hangga’t maaari—hindi dahil sa ayaw ko, kundi dahil mas ligtas na ganoon.Dumating ang araw ng sahod.Parang gumaan kahit papaano ang dibdib ko.Agad akong nakisuyo kay Nay Vivian na makahiram ng telepono. Medyo nanginginig pa ang mga daliri ko habang dinidiin ang mga numero.Pagkatapos ng ilang ring….“Nay, kamusta po kayo?” bungad ko agad, pilit pinipigilan ang pananabik sa boses ko.“Anak?” agad niyang sagot. Halata ang gulat at tuwa. “Ayos kami… pero ikaw ba? Hindi ka ba nahihirapan diyan? Hindi ka man lang namin nahatid ng ama mo… pasensya ka na, anak ha—”“‘Nay…” napapikit ako sandali, pinipigilan ang bigat na biglang umakyat sa dibdib ko. “Ano ba sabi ko sa inyo? Gagawin ko ’to para makatulong sa inyo. Makakapagpadala na rin po ako.”“Hindi mo kailangang akuin lahat, anak,” mahina niyang sagot. “Bata ka pa… dapat nag-aaral ka, hindi nagtatrabaho nang ganito kalayo.”Napaka

Matapos pirmahan ni Cyzrie ang kontrata, agad ding inilipat ng mga kasambahay ang mga gamit niya sa bagong silid—ang kwartong nasa tabi mismo ng kay Luiz.Tahimik lamang siyang nakatayo sa gitna ng malawak na kwarto habang isa-isang inaayos ng mga katulong ang mga gamit niya.Mas malaki iyon kumpara sa dati niyang silid.Mas maganda.Mas komportable.Pero bakit parang mas mabigat sa pakiramdam?Nang tuluyan siyang maiwang mag-isa, dahan-dahan siyang umupo sa gilid ng kama saka napatingin sa malaking salamin sa harapan niya.Unti-unting bumaba ang tingin niya sa tiyan niya.Hindi pa man gaanong halata… alam niyang may buhay nang nabubuo roon.Anak ni Luiz.Isang marahang buntong hininga ang pinakawalan niya.“Para sa pamilya… at kinabukasan,” mahina niyang bulong sa sarili.Pinipilit niyang paniwalaan ang mga salitang iyon.Na tama ang naging desisyon niya.Na kakayanin niya.Pero habang tumatagal, mas lalo niyang nararamdaman ang takot.Takot sa bagong buhay na papasukin niya.Takot s

Sa mismong private office ni Luiz ginanap ang pagpaplano ng kasal.Malawak ang silid—kombinasyon ng pagiging elegante at malamig na personalidad ng binata. Nasa gitna ang isang mahabang blackwood table habang napapalibutan ng floor-to-ceiling shelves na puno ng business books at mga mamahaling dekorasyon. Sa likod naman ay ang malaking glass window kung saan tanaw ang city lights kahit maghahatinggabi na.Ngunit sa gabing iyon… hindi negosyo ang laman ng opisina ni Luiz.Kundi ang kasal nila.Nakakalat sa mesa ang samu’t saring wedding catalogs, fabric samples, flower arrangements, at mga sketch ng posibleng venue design. May ilang wedding coordinators ding abalang nag-aayos ng mga proposal habang si Cyzrie ay tahimik na nakaupo sa gitna ng lahat, halatang naiilang.“Ma’am Cyzrie, what theme do you prefer?” magalang na tanong ng coordinator.Napakurap siya habang tumitingin sa mga larawan.“Pwede po bang hindi masyadong engrande?” mahinang sabi niya. “Gusto ko lang sana… iyong parang