All Chapters of มลทินพันธนาการ: Chapter 31 - Chapter 40

“เรื่องอะไรจะเล่ามึง หายหัวไปนานเจออีกทีมาสิงอยู่ที่นี่ ไม่ยอมกลับบ้านเกิด”“ก็ตอนนั้นมึงไปจากไร่ กูเองได้ทุนเรียนต่อที่เมืองนอก เพื่อนใช่จะลืมกัน แต่งานมันรัดตัว เค้าขอโทษ แต่กูกะจะไปหามึงอยู่นะ เพราะไม่กี่วันจะไปหาแม่ด้วย”“ยังไม่เจอแม่ กูให้อภัย”“ว่าแต่พ่อมึงสบายดีนะ”อยากให้เพื่อนลืมเรื่องทำสาวท้อง เลิกขมวดคิ้ว จตุเทพชวนคุยเรื่องอื่น แต่เพื่อนกลับก้มหน้า“พ่อเสียแล้วล่ะ”หมอหนุ่มอึ้งไป ไร้คำพูด ระหว่างนั้นมีคนไข้เข้ามา เพื่อนโบกมือลา และยกมือเป็นสัญลักษณ์ว่าจะโทรหา จตุเทพมองเพื่อนที่แต่งกายดูดี สะอาดสะอ้าน หล่อเหลาขึ้นเป็นกองคมเดชนายเปลี่ยนไปเยอะ แต่ไม่คิดเลย สุดท้ายคล้ายจะต้องลงเอยกับผู้หญิงที่นายวิ่งหนีมาตลอดคงเกิดเรื่องขึ้นมากมายระหว่างตนไม่อยู่ หมอหนุ่มมองเพื่อนก่อนจะเข้าห้องตรวจคนไข้มีเวลาอีกเยอะที่จะคุยเพราะตอนนี้เขากลับมาแล้ว และโชคดีที่ได้เป็นคุณหมอที่หลานมาฝากเนื้อฝากตัวเพียงกลับมา เวลามืดค่ำกว่าเทียมฟ้าจะกลับห้อง ในมือมีของ

เอาใจไม่ห่างเหมือนสายฝนชุ่มฉ่ำโปรยปรายลงมาให้จิตใจ ร่างกายที่ร้อนรุ่มคลายลง แต่ขณะเดียวกันก็นำพาความหนาวเหน็บเข้าสู่หัวใจจนต้องหยุดนั่งที่เก้าอี้ใต้อพาร์ทเม้นท์แม่ป่วย หลังจากไปอยู่ที่ไร่ของคมเดช ตั้งแต่เธอจากมา เพิ่งเข้าโรงพยาบาลเมื่อสี่วันที่ผ่านมา เธอจับมือแข็งแรงมากุมด้วยลืมตัว ต้องการหาหลักยึดให้ตนเพียงครู่ ลืมความเคอะเขินหมดสิ้น“คุณให้แม่อยู่ที่ไร่เพราะโดนพ่อไล่ ฉันไม่รู้จะขอบคุณอย่างไรดี และขอบคุณมากเรื่องให้เด็กที่บ้านไปดูแลแม่ที่โรงพยาบาล”“แม่เธอแค่เครียด ต้องขอโทษมากกว่าที่บอกช้า เพราะก่อนหน้านี้ฉันเป็นห่วง เธอเองก็ต้องดูแลสุขภาพ แต่ไม่ใช่ว่าจะไม่บอก เพียงแต่รอเวลาที่เหมาะสม”“คนคนนั้นเขาไม่รักแม่จริง คนเราจะหลอกกันทำไมนะถ้าไม่รัก ฉันคนหนึ่งจะไม่ยอมทนอยู่กับคนที่ไม่รักกัน เพราะเป็นไปได้มากที่ครอบครัวจะเจอปัญหาตามมา”คนฟังอึ้งไป มองคนที่ดูมีความคิด ใจเด็ดเดี่ยวขึ้นเป็นแบบนี้เขาต้องเอาใจมาแลกใจเธอ แต่เขาไม่กลัวเรื่องนี้…“ฉันจะกลับไร่กับคุณค่ะ คุณจะกลับเลยหรือเปล่า ถ

“หลานเป็นอะไรหรือดาว” เทียมฟ้าลุกขึ้นไปหาหลาน กำลังจะอุ้มแต่คมเดชบอกให้เด็กในบ้านไปหาขนมและรับหนูน้อยดาวฉายไป เทียมดาวเข้าไปเกาะแขนเจ้าบ้าน ไม่สนใจพี่สาว“ขอดาวอยู่ที่นี่สักพักนะคะ ตรินเขาตามดาวไปทั่ว เราทะเลาะกันที่บ้านพ่อ ก่อนที่ดาวจะหนีมานี่”คมเดชปลดมือเทียมดาว เดินไปนั่ง“ต้องขอโทษเรื่องของผัวเมียผมไม่อยากยุ่ง กลับบ้านคุณเถอะ ถ้าไม่อยากอยู่ก็จ้างทนายสิ จะได้จบๆ”“คุณคมทำไมใจร้ายค่ะ ทำไมพี่ฟ้าอยู่ได้”เทียมฟ้ามองหน้าเจ้าบ้าน รู้สึกกินไม่ลงแม้ยังหิว เธอยกจานผลไม้ “คุยกันนะฉันจะไปกินข้างนอก”เทียมดาวยิ้ม ดีใจที่พี่สาวหลีกทาง คงรู้ว่าคมเดชยังชอบพอตน“ฟ้าเขามีสิทธิ์อยู่ตามพินัยกรรม คุณไม่รู้เรื่องนี้เหรอ แต่คุณไม่ได้มีสิทธิ์ ขอโทษนะผมเองไม่อยากมีปัญหากับนายตรินอีก เรื่องที่ผ่านมาก็แย่พอแล้ว”เทียมฟ้าหยุดเดินและก้าวต่อน้องสาวเธอ หน้าด้านหน้าทนตั้งแต่เมื่อไหร่ ดื้อก็ดื้อ ไม่ฟังกันบ้าง“ฟ้าผมไปเป็นเพื่อนนะ”เธอหันมองเจ้าบ้าน ม

เทียมฟ้าเดินออกจากห้องเธอตกใจมากเมื่อรถหรูเลี้ยวเข้ามาจอดหน้าตึก และเมื่อเห็นผู้หญิงคนนั้น อาทิมา เธอก็เข้าห้องเหมือนคนขี้ขลาดคมเดชทันเห็นแม่ของลูก แต่เขาไม่มีเวลาตามเธอไปในห้อง เขาเข้าไปหาอาทิมาด้วยความแปลกใจ“คุณมาได้ยังไงครับ”อาทิมายิ้มสวย ควงแขนว่าที่คู่หมั้น “คุณหนีกลับมาไม่บอก มาเองไม่บอกบ้างสิคะ ทำไมคะตกใจมากหรือ”“แค่แปลกใจเท่านั้น” คมเดชเชิญหญิงสาวเข้าบ้าน อาทิมามองบ้านหลังใหญ่ที่ตกแต่งด้วยเฟอร์นิเจอร์ราคาแพง รู้สึกทึ่ง ที่นี่ต่างกับที่เธอคิดไว้มาก ดูท่าไร่องุ่นจะทำเงินให้ว่าที่สามีเธอมากมาย จนทิ้งที่นี่ไปนานไม่ได้ป้าส้มเดินมาเสิร์ฟน้ำ มองคุณคนสวย อาทิมายิ้ม“แม่บ้านเหรอคะ”“ครับ”“สวัสดีจ้า ฉันชื่ออาทิมานะ ขอมาพักสักอาทิตย์” ว่าแล้วหันไปหาเจ้าของบ้าน “ได้ไหมคะ”“ตามสบายครับ” คมเดชหันไปสั่งให้นางส้มจัดห้องสำหรับแขก นางส้มทำตาปริบๆอะไรกัน แขกหรือว่าใคร ดูสนิทสนม แล้วเรื่องที่เพิ่งรู้เกี่ยวกับคุณ

นายปราโมช เดินทางมาหาหลานชายจนคมเดชแปลกใจ เขามองอาทิมาที่ไม่ได้รู้สึกตกใจก็พอจะรู้ว่าใครเป็นคนชวนตาตนมา“ที่นี่ใช้ได้เหมือนกัน ว่าแล้วทำไมหลานฉันไม่คิดตาโตกับสมบัติฉัน”คนที่ไม่เคยมาหาลูกเขย มองรอบๆ ไร่ อาทิมาเดินมาเชิญปราโมชเข้าบ้าน เสมือนเป็นนายผู้หญิง เทียมฟ้าลงมาจากบ้าน เธอหลบไม่ทัน สายตาหลายคู่หันมามอง“อ้าวนั่นแม่เลี้ยงแกใช่ไหม จะไม่แนะนำตาหรือ”นายปราโมชถามหลานชาย เทียมฟ้าอึ้งไป อาทิมามองผู้หญิงที่ไม่ชอบขี้หน้าอย่างเย็นชาเทียมฟ้าเดินลงมาไหว้ปราโมชและรู้สึกคุ้นหน้าแต่ไม่กล้าทักทาย อาทิมาไม่อยากให้ความสำคัญผู้หญิงไร้คุณค่า เธอชวนชายสูงวัยเข้าบ้าน คมเดชรีบตามตาเข้าไปมาก็ดีเขาจะได้พูดเรื่องที่อยากพูดเมื่ออยู่กันพร้อมหน้าเทียมฟ้านั้นรู้สึกไม่สบายใจ เพราะงานก็ไม่มีจะทำช่วงนี้ เธอเหมือนชาวเกาะดีๆ นี่เองหรือเธอจะชวนแม่ออกไปจากที่นี่ แม้เห็นถึงความจริงใจคมเดช แต่เรื่องของเธอกับเขามันเป็นไปได้ยากนักนายปราโมชบอกหลานว่ามาพร้อมข่าวดี ตนได้ฤกษ์หมั้นและแต่งงานหลานและอาทิมาแล้ว คมเดชนั่งนิ่ง ตัดสินใจพ