All Chapters of มลทินพันธนาการ: Chapter 21 - Chapter 30

58 Chapters

นายน้อยใจร้าย

คิดเรื่องซ้ำใจ เรื่องที่เก็บกดไว้หันเห็นคนสนิทคมเดชที่เคยช่วยเหลือ หญิงสาวลุกขึ้นกลับเข้าบ้าน เธออยากไปพูดคุยกับเขาแต่คงไม่เหมาะ ตอนนี้เธอไม่ใช่เทียมฟ้าคนเดิม เธอมีตำแหน่งพ่วงข้างหลังว่าคือหญิงม้ายผัวตายไม่คิดเลยต้องมาตกในสภาพนี้ หญิงสาวเดินไปหาน้ำเมาดื่มเพื่อดับกลุ้มอีก เช้าตรู่นานิมองเมียใหม่สามีเก่าที่เดินมาไหว้ ไม่ทันได้พูดอะไรลูกชายก็เข้ามา“จะมาประจบอะไรแม่ฉันล่ะแม่เลี้ยงคนสวย”นานิมองใบหน้าซีดที่จ้องเธอและตอบคำถามลูกชาย“เปล่า ทำไมพูดอย่างนั้น ฉันไปทำงานนะคะ”ว่าแล้วเธอรีบเดินออกไป นามิถามลูกชาย “ทำไมพูดอย่างนั้นกับเขา ลูกนี่ก็แปลก ไม่ชอบก็อย่าไปแขวะเชียวนะ เป็นลูกผู้ชายหน่อย”“แม่คงยังไม่รู้ คนนี้แหละครับที่จ้องจะจับผม จนผมต้องหนีไปจากที่นี่ พอไม่ได้ผมก็จับพ่อ”“เหรอแต่เธอดูเป็นคนดีนะแม่ว่า”“แม่ครับ เมาไม่สร่างแน่ๆ ต้องโทษนายใบ”นางนามิยังมองไปยังเทียมฟ้าและมองลูกชาย “เมื่อก่อนไหนว่าเป็นเพื่อนลูกนี่น่า ลืมไปเถอะเร
Read more

ความเข้มแข็งมีแค่ไม่กี่เปอร์เซ็นต์

  “ถ้าอย่างนั้นลุงก็รู้ว่าอาจไม่ใช่บ้านนายทศที่ทำร้ายพ่อ ทำไมไม่บอกผม”คมเดชวุ่นวายใจ“ทำไปแล้วได้อะไรครับ”“ได้ของพวกนี้คืนไปไงล่ะ ถ้าคืนนั้นผมไม่มาไม่แน่ห้องพ่ออาจมีใครมาเอาของพวกนี้ ได้สัญญาไปก็หมดเรื่อง เพราะพ่อไม่ได้ทำอะไรไว้เลยนอกจากสัญญากู้ยืมเงิน ฝ่ายนั้นได้ทุกอย่างไปเรื่องราวก็จบ พ่อใจดีกับญาติๆ เสมอ คนพวกนั้นคิดว่าผมคงหายไปแล้ว หายลับแน่ๆ”“อาจจะจริงครับคุณไปเสียนาน”“มีผัวบ้าพนัน ลูกชายที่ชมนักชมหนาสุดท้ายไม่ได้เรื่อง ถ้าเรื่องนี้จริง ผมจะเอาเข้าคุกให้หมด คนพวกนี้ไม่ใช่ญาติด้วยความเจ็บแค้น พูดแค่นั้นบอกให้นายใบออกไป และมองหญิงสาวที่เดินถือเอกสารไปยังสำนักงานกับลูกน้องผู้ชายที่แม่ส่งมาให้ รู้สึกไม่อยากมองจึงปิดม่านเสีย และเดินลงด้านล่างทำตัวเป็นสาวโสด น่ารังเกียจจริงดังนั้นเที่ยงนั้นเทียมฟ้าจึงต้องเข้าพบเจ้าบ้าน ด้วยเหตุผลที่ว่าเธอทำตัวไม่เหมาะสม เทียมฟ้าฟังจบก็เอ่ยขึ้น“คุณไม่แนะนำทุกคนว่าฉันเป็นแม่เลี้ยงต้องโทษคุณ ช่วยไม่
Read more

ทำเพื่อพ่อแม่มาตลอด

“เข้าไปในห้องด้วยกันหรือ”นางนามิมองหน้านางพริมา “ฉันจะทำอย่างไรดีล่ะคุณพริมา ถ้าเรื่องเป็นอย่างที่คุณคิด นั่นมันก็แม่เลี้ยงนะ จะเป็นขี้ปากชาวบ้าน”นางพริมาริมฝีปากสั่น นายทศตอบแทนเสียงดัง“คุณก็คิดเองสิ อย่าห่วงแต่ขี้ปากชาวบ้าน ห่วงชื่อเสียงลูกผมด้วย”“แล้วที่คุณมาปาวๆ ให้หลายคนได้ยินนี่ห่วงเหรอคะ ออเป็นอย่างนั้น”นายทศหน้าแดงก่ำ“คุณอย่ามาพูดให้มากความ ลูกผมเสียหายผมไม่ยอม เห็นอยู่โดนดึงตัวเข้าไปในห้องลูกชายคุณ”“ผมกำลังจะแต่งงาน ถ้าให้รับผิดชอบก็แค่เอาเงินไป แต่อย่าให้มันมากเกินไปนะคุณทศ เพราะถ้าผมไม่พอใจเรื่องนี้เป็นที่รู้กันปากต่อปากลูกสาวคุณนั่นแหละจะเสียหาย ต่อไปอย่าหวังขายออกอีก”เสียงของคมเดชทำให้ทุกคนเงียบไปพักใหญ่“ยอมรับแล้วก็ดี เสนอเงินหรือก็ดี ผมขอสามล้าน”“ให้ไปสองแสน ถ้าไม่เอาก็พาเทียมฟ้ามาพูดกับผมว่าจะยอมหรือเปล่า”“คุณฟ้าไปแล้วค่ะ”คมเดชตกใจแต่เก็บออาการ มองป้าส้มที่ดวงตาแดงก่
Read more

ทิฐิในใจ

“ป้านี่ตาบอดเสียแล้ว ไม่รู้หรือครับตั้งแต่ผมกลับมา ไร่ของพ่อมีกำไรมากเท่าไหร่ อย่ามาดูถูกกันอีกเลย ผมไม่ใช่คนเก่าที่จะให้ป้ามาดูถูกอีก และเตรียมตัวให้ดี พรุ่งนี้ได้เจอหมายจับแน่”นางหญิงกุมหน้าอกเป็นลมพับไป นายใบให้คนขับรถมาพาไปขึ้นรถ คมเดชมองตามด้วยความเกลียดชัง“ลุงช่วยจัดการทุกอย่างนะครับ อย่าให้หนีไปได้ ผมจะไปหาแม่”นายใบเข้าใจความหมาย รีบไปสถานีตำรวจทันที นามิซึ่งรอลูกชายอยู่ตบไหล่ลูก“ลูกโตแล้ว คงรู้จะจัดการะไรอย่างไรนะ แม่เชื่อลูกทำได้ดี”“เอ่อ เทียมฟ้าล่ะครับ”“เขาไปแล้วก็จริง แต่เราทำลูกสาวเขาเสียหาย อับอายคนในบ้าน ให้เงินเขาไปสิ”นามิจับตาดูลูกชาย อยากรู้เมื่อไหร่จะรู้ใจตนเอง ว่าไม่ได้เกลียดผู้หญิงคนนั้น“แค่นี้คงจบนะครับ”นางนามิถอนหายใจเบื่อจะคิดมากเรื่องนี้อีก คมเดชตัดสินใจไปบ้านนายทศ แต่เมื่อจอดรถเดินไปในบ้านก็ตกใจเสียงร้องไห้ของผู้หญิง ชายหนุ่มเดินเข้าไปอย่างลืมตัว ขณะนั้นมีเสียงถกเถียงดังขึ้น จำได้คือนายทศ “ติดต่อมันไม่ไ
Read more

ใครกันจะโชคร้ายเหมือนเธอ

“ดาวจะมาขอโทษเรื่องที่เกิดขึ้น แม้ดาวจะไม่รู้เรื่องแต่ดาวก็เป็นสะใภ้คนบ้านนั้น”“ไม่ต้องหรอก กลับไป และเวลาแบบนี้ไม่สมควรมาเคาะประตูเจ้าบ้าน”เทียมดาวหน้าซีด ที่เคยมั่นใจว่าผู้ชายตรงหน้าชอบพอตนพลันไม่มั่นใจ จึงเอ่ยอีกเรื่อง“ขอโทษค่ะ แต่ได้ข่าวคุณตามหาพี่ฟ้าอยู่”คมเดชมองใบหน้าคนตรงหน้า “ได้ข่าวคราวอะไรหรือ”เทียมดาวรู้สึกอิจฉาพี่สาว ทั้งที่ไม่เคยอิจฉา แต่ความรู้สึกนั้นเกิดไม่นานเมื่อคิดว่าคมเดชก็แค่สมเพชพี่สาวตน ถ้าสนใจป่านนี้คงมีลูกกันไปหลายคนแล้ว“ว่ายังไงคุณ”“พี่ฟ้ามีเพื่อนแค่ไม่กี่คน ดาวคิดว่าคงไปกรุงเทพค่ะ”“พรุ่งนี้ฝากที่อยู่ไว้ที่ป้าส้ม ขอตัว”ประตูปิดลง เทียมดาวเดินหงุดหงิดเข้าห้อง พ่อสามีโทรมาก็ไม่รับสาย เธอไม่อยากรู้อะไรทั้งนั้น ไม่อยากรู้ว่าป่านนี้แม่สามีจะได้รับการประกันตัวหรือยังแม่ผัวกลายเป็นผู้จ้างวานฆ่าคน สามีก็ตกใจจนแทบเสียสติ ทำไมตนจะต้องไปทนทุกข์ที่นั่นด้วย คืนนั้นเทียมดาวนอนไม่หลับเพราะเสียใจ เมื่อที่ผ่านมานั
Read more

ใกล้แค่จมูก

ใกล้แค่จมูก         วริมนลากแขนเพื่อนให้ตามตนมาที่ห้องทำงาน ซึ่งอยู่ฝ่ายการตลาด เทียมฟ้าอยู่ในชุดแม่บ้าน เกล้าผมเรียบร้อยมองเพื่อนอย่างไม่เข้าใจ“ได้ข่าวว่าหนุ่มๆ ในโรงแรมมาจีบเธอหลายคนเหรอฟ้า บอกมาสิมีใครบ้าง”“อะไรกันวริเขาแค่มาพูดคุย ฉันไม่รู้ว่าใคร ไม่รู้ชื่ออะไรหรอก จำไม่หมด”วริมนมองเพื่อน “อย่ามาพูดไม่ตรงคำถามก็เธอสวยออกอย่างนี้ ฉันเป็นห่วงจึงมาถาม พวกหัวงูทั้งหลายในโรงแรมนี้ ล้วนมีเมีย มีแฟน”“รู้แล้วฉันไม่คิดเรื่องรักๆ ใคร่ๆ หรอก”วริมนจับมือเพื่อน “แบบนั้นก็ดี ฉันจะได้ไม่ต้องเป็นห่วง เอาล่ะไปทำงานเถอะ ว่าแต่เหนื่อยไหม”“ไม่หรอก ขอบใจนะ”วริมนมองตามเพื่อนสุดสายตา หนุ่มในแผนกมาถามชื่อเพื่อนเพราะสนใจก็ไล่ “อย่ามายุ่ง พวกนาย ไม่มีใครโสด”หนุ่มๆ หัวเราะคนห่วงเพื่อนและรีบประจำโต๊ะเมื่อหัวหน้าเข้ามาและบอกว่าลูกชายท่านประธานจะเข้ามาที่โรงแรม อาจเข้าประชุมด้วยสิ้นเดือนนี้“จะเข้ามาบริ
Read more

ทั้งที่ไม่อยากเจอหน้าอีกแล้ว

ดวงตาเธอสบเขาอย่างตื่นตระหนกก่อนก้มหน้า เข็ญรถทำความสะอาดไป อาทิมาดึงแขนเขาเบาๆ ชายหนุ่มได้สติ“พนักงานใหม่เหรอคะ ดูเหมือนไม่รู้จักพวกเรา ไม่ทำความเคารพ ไม่ได้เรื่องเลย”ทุกคำผ่านหู คมเดชหันมองเทียมฟ้าอีกครั้ง เพียงแวบเดียวก่อนจะเดินต่อไป แต่หยิบมือถือขึ้นมา-ฮิโรชิ เทียมฟ้าอยู่ที่นี่ พามาพบฉันที่ห้องทำงาน เมื่อเสร็จภารกิจของแม่-การมาวันนี้กลายเป็นภารกิจแม่ คมเดชกินอาหารแทบไม่รู้รส แต่กินเรื่อยๆ เมื่ออาทิมาตักให้ และไม่ลืมตักให้หล่อนในบางครั้งเขามองอาหารและเวลาบนมือถือเมื่อไหร่อาหารจะหมดทำไมเวลาเดินช้านักวะยายคนเคยอ้วน ตามหาตั้งนานที่แท้มาอยู่ใต้จมูกแม่เขานี่เอง คงไม่รู้ละสิว่าที่นี่ใครใหญ่ เดี๋ยวก็ได้หนีอีกหรอกไม่ได้ๆ จะคิดอย่างเดิมไม่ได้ เขากำลังตามหาเธออยู่ ต้องการเคลียร์เรื่องที่เกิดขึ้น เคลียร์อย่างไรยังคิดไม่ออก เขาต้องดูท่าทีเธอก่อนแม้ร่างกายมันบอกว่าต้องการผู้หญิงเรือนร่างอวบอัดที่ได้ลิ้มลองแค่คืนเดียวมาตลอดหลายสัปดาห์ แต่ชายหนุ่มยังไม่อาจตัดสินใจว่าแท้จริง เขาต้องการอะไรจากเธอ มากกว่านั
Read more

ปากไม่ตรงกับใจ

 ร่างภูมิฐานแต่งกายในชุดสูทเรียบหรูจากหัวจรดเท้านั่งอยู่ตรงหน้า เทียมฟ้าไม่เคยเห็นชายหนุ่มในลักษณะนี้ เธอมองเขา ยืนตัวตรง“มีอะไรเหรอคะ”“ไม่รู้เหรอที่นี่ถิ่นฉัน” คมเดชว่าแล้วมองร่างในชุดยูนิฟอร์มของโรงแรม แม้อยู่ในชุดเรียบๆ ไม่โดดเด่น แต่ใบหน้า รูปร่างเธอทำให้ชุดดูดีขึ้นมาก“เพิ่งรู้และจะไป เราเจอกันแล้ว คุณไม่ต้องเสียเวลามาเอ่ยปากไล่ คุณน่าจะรู้”น้ำเสียงเธอเย็นชาเหมือนใบหน้า ดูไร้ชีวิตชีวาซึ่งคมเดชไม่ชอบ ชายหนุ่มลุกขึ้นจากเก้าอี้ ยืนประจันหน้าสวยไม่ไกล“ใครพาเข้ามาทำงาน”ดวงตาหวานเศร้าระริกไหว“เธอเป็นเพื่อน ขอร้องอย่าไล่เธอออก ฉันอาจความรู้น้อย แต่ที่ผ่านมาก็ทำงานไม่ขาดตกบกพร่อง”เพราะเขากลายเป็นเจ้านายเพื่อน หรือเพราะเธอเป็นอะไร ถึงดูเย็นชาขนาดนี้ เขาหันหลังให้เธอ แต่ที่แน่ๆ คงเกลียดเขา“ถ้าเธอออกจากที่นี่ ฉันจะไล่เพื่อนเธอออก”เขารู้เธอเรียนจบแค่มัธยมหกเพราะนายทศไม่ให้เรียนต่อ คิดมาถึงตรงนี้ใจก็อ่อนยวบงา
Read more

ไม่เคยเห็นเป็นแบบนี้

ถ้าเป็นเมื่อก่อนเงินที่ได้มาคงไปอยู่ในบัญชีแม่หรือน้องสาว แต่ตอนนี้เทียมฟ้าเก็บเช็คไว้ในกระเป๋า กลืนน้ำตาเข้าในอกอยู่ที่นี่ต่ออีกหน่อยเพื่อวิรมน จนกว่าจะแน่ใจว่าเพื่อนไม่โดนไล่ออกเพราะเธอ เทียมฟ้าเดินไปทำงานอีกครั้ง แม้จะอยากกลับห้องไปนอนร้องไห้ให้หนำใจแต่ก็ทำไม่ได้รักที่มั่นคงมันช่างไร้ค่า คนมีมลทิน เป็นขี้ปากชาวบ้านอย่างเธอ คงมีเพียงเงินที่เขาจะให้ได้ เธอจะหวังอะไรผู้หญิงคนนั้นสวยดูเหมาะสม หัวใจ เธอห้ามอย่าไปอิจฉาแต่ก็มันยังดื้อรั้น แบบนี้เธอจะทนทำงานที่นี่ได้อีกกี่วันหนึ่งเดือน อย่างน้อยต้องทำให้ได้สักหนึ่งเดือน เพราะไม่อย่างนั้นเพื่อนก็จะเดือดร้อน เพราะพาคนไม่ได้เรื่องเข้ามาทำงาน วางสายจากอาทิมาคมเดชขับรถตามรถของพนักงานฝ่ายการตลาดที่รู้ว่าเป็นเพื่อนเทียมฟ้า ฮิโรชิยังตามหลังมา ชายหนุ่มรู้สึกหงุดหงิดบอกแล้วไม่ต้องตามยังตามมาอยู่ได้รถติดแต่เขายังตามรถญี่ปุ่นคันนั้นจนถึงอพาร์ทเม้นท์เล็กๆ ซึ่งเป็นที่พักของเทียมฟ้า ชายหนุ่มมองคนที่ตนตามมาด้วยความรู้สึกหลากหลายเธอผอมลงไปมากจนเขาใจหาย สำหรับคนที่ไม่เคยเจออาจมอง
Read more

คิดว่าเธอโง่หรือ

“แม่มีอะไรคะ”“ทำไมล่ะเงินนิดหน่อยลูกถึงช่วยน้องไม่ได้ น้องกำลังลำบาก พ่อเองก็พลอยกลุ้มใจ ฟ้าไม่ใช่คนใจดำนี่น่าลูก”แม่ใช้ไม้อ่อน น้ำหูน้ำตาไหล เมื่ออยากหาเงินให้คนที่รัก เทียมฟ้าคิดถึงชีวิตของตนเองที่เหมือนไม่มีใครเลย ขณะที่น้องสาวมีครอบครัวที่พร้อมหน้า ทำไมแม่ไม่คิดถึงข้อนนี้บ้างก่อนจะเอ่ยเหมือนตัดพ้อกัน“ว่าไงทำไมเงียบ จะหาเงินให้ใช่ไหม”“หนูจะหาที่ไหนหรือแม่ รอเงินเดือนออกก่อนไหม”“อะไรกันเป็นเมียเศรษฐีแต่ไม่มีปัญญากับหาเงินแค่ไม่กี่แสน แบบนี้ที่พ่อช่วยให้แกสบายก็สูญเปล่าน่ะสิ”“พ่ออยากสบายเอง อยากให้ลูกสาวพ่อสบายมากกว่ามั้งแม่”“ยายฟ้า” นางพริมาจ้องลูกสาวก่อนจะตกใจ ใบหน้าซีด “แก แกหมายความว่าอย่างไร”เทียมฟ้าห้ามน้ำตาไม่ให้ไหลแต่ห้ามไม่ได้ เธอจ้องหน้าแม่“แม่คิดว่าฟ้าไม่รู้เหรอเรื่องที่ฟ้าไม่ใช่ลูกพ่อ แม่คิดว่าฟ้าโง่ แม่คิดว่าลูกที่ไม่มีพ่ออย่างฟ้าแม่จะทำอะไรก็ได้ใช่ไหม ฟ้ายอมมาตลอดเพราะรักครอบครัว แต่เมื่อทุกคนเห็น
Read more
PREV
123456
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status