ดวงตะวันกำลังจะลับเหลี่ยมเนินเขาตรงหน้า คมเดช กฤติพลชัย บอกให้ลูกน้องคู่ใจเหยียบคันเร่งเพื่อให้ถึงไร่ก่อนจะมืดค่ำ ดวงตาคมกล้าสีน้ำตาลมองต้นไม้ร่มรื่นข้างทาง ชายหนุ่มค่อนข้างรู้สึกเฉยชาทั้งที่ควรจะสดชื่นกับภาพที่เห็นเบื้องหน้า เหตุใดเป็นเช่นนั้น เขาย่อมรู้ดีแก่ใจ ชายหนุ่มวัย 31 ปี กุมคางทรงเหลี่ยมซึ่งรับกับใบหน้าได้รูปอันที่จริงคืนนี้เขาจะไม่มาตามคำสั่งของพ่อก็ได้ แต่ดันนึกสนุก นึกสมเพชคนบางคนเลยต้องมาเพื่อดูหน้าหล่อนพ่อแต่งงานครั้งที่เท่าไหร่เขาจำไม่ได้ แต่ชื่อเจ้าสาวทำให้เขาเฉยอย่างคราก่อนไม่ได้ผู้หญิงคนนั้น ไม่อยากเชื่อพ่อจะเอาจริงอย่างที่ตนพูด อันนี้จะเรียกว่าเป็นความพ่ายแพ้หรือชนะของตนล่ะและที่เขามาเพราะอยากเห็นหน้าเจ้าสาวเท่านั้น พ่อรู้คงหัวเสีย แต่เขาก็ไม่สนใจข้อนี้เท่าไหร่มือถือสั่นไหว คมเดชกดรับ“มีอะไรครับ”“ถึงไหนแล้วครับคุณคมเดช”เสียงคนสนิทพ่อถามไถ่ คมเดชมองข้างทางอ่านป้ายข้างหน้าซึ่งผ่านสายตา“ใกล้แล้วครับ”“ผมจะรายงานนายครับ”คมเดชวางสาย ปากพึมพำ “ทำไมโทรเร่งนักวะฮิโรชิ”ฮิโรชิคือคนสนิทที่แม่ให้ติดตามตน ฝ่ายนั้นไม่ตอบ คมเดชเองไม่หวังคำตอบเพียงลูบผม กระชับเส
Read more
LOGIN
