All Chapters of ไฉ่หงสะใภ้ตระกูลเว่ย: Chapter 21 - Chapter 30

สองเต้าอวบใหญ่ขยับยกขึ้นด้วยความดื่มด่ำ ไหล่สองข้างบิดลู่เข้าหากันเมื่อโดนหวังจื่อกดริมฝีปากครอบดูดหัวนมอย่างเมามัน ปาดลิ้นขยี้ยอดปทุมจนแดงเรื่อชูชันชี้ฟ้า“อ๊า… เสียวมาก… อ๊า… อ๊า… เจ้าดูดเก่งจัง”ไฉ่หงครางระทวย…สองมือโอบอยู่รอบลำคอของหวังจื่อ ลีลาดูดเลียสุดเร่าร้อนดุดันทำเอาร่างกายของนางสั่นสะท้านหวามไหวเคลิบเคลิ้มมีอารมณ์ขึ้นมาอย่างประหลาด“เดี๋ยวข้าจะทำให้เจ้าเสียวยิ่งกว่านี้… ”หวังจื่อรีบถอดเสื้อผ้า…เผยให้เห็นท่อนเอ็นยาวใหญ่อลังการราวกับท่อนแขนเด็กตั้งลำขนานขึ้นมากับท้องแกร่งไปด้วยลอนกล้าม สิ่งที่เห็นมหึมาสมกับที่หลิวอี้เฟยเคยกล่าวเอาไว้เมื่อครู่ก่อนหน้า “โอ๊ววว… ใหญ่มาก… ” ไฉ่หงอุทานออกมาด้วยความตะลึง…เพียงแค่มองก็รู้สึกเสียววาบเข้ามาในช่องท้องของตัวเอง ดวงตาของนางเบิกกว้าง ตะลึงจ้องมองท่อนเนื้อสีน้ำตาลยาวใหญ่พอๆ กับท่อนแขนของนาง“น่ากลัวมาก… ”ไฉ่หงพึมพำ…สองตายังจับอยู่ที่ภาพของแท่งเนื้อมหึมา รอบๆ ลำโอบล้อมไว้ด้วยเส้นเลือดลายเอ็นปูดโปนจนดูราวกับฝักข้าวโพดสีน้ำตาลขนาดใหญ่ ถ้าได้สอดใส่เข้ามานางคงเสียวซ่านสุดๆ “เดี๋ยวเจ้าจะสนุกไปกับข้า… ถ้าชอบของใหญ

หวังจื่อผงกศีรษะเข้าหาสองเต้าอวบใหญ่ที่กำลังกระเพื่อมส่ายตามแรงกระเด้านางเอามือบีบเต้าแล้วแอ่นเข้ามาให้หวังจื่อจูบไซ้กินนมจากเต้าสลับไปมาทั้งสองข้างอย่างเอร็ดอร่อยพร้อมกับโก่งเอวซอยลำเอ็นกระเด้าไปด้วยหวังจื่อช่วยปลุกความซ่านเสียวของจุดอ่อนไหวในส่วนบน ดูดนมสองเต้าเพื่อให้ช่วงล่างของนางทนรับของใหญ่ได้ไหว“โอ๊วววว… อูยยยย… ข้าไม่ไหวแล้ว… รูข้าแหกหมดแล้ว… ” ชายผู้นี้ยาวใหญ่เหลือเกิน ไฉ่หงร้องครวญครางออกมาอย่างลืมอาย เป็นเพราะว่านางเสียวมาก สองมือช้อนสองเต้าเต่งตึงของตัวเองแอ่นป้อนให้เขาดูดเลียพร้อมกับขย่มสะโพกโยกกลีบอ้ารับแท่งเอ็นทะลวงเสยเข้าสุดออกสุด ซ่วบ… ซ่วบ… ซ่วบ… ซ่วบ… ซ่วบ… “โอ๊วววว… ขะ… ข้าเสียวเหลือเกิน… อ๊า… อ๊า… อ๊า… อ๊า… ”ไฉ่หงร้องครวญครางราวกับเสียสติไปแล้ว เป็นเพราะความซ่านเสียวสุดจะบรรยายแท่งหยกแห่งความเป็นชายของหวังจื่อยาวใหญ่มหึมามาก กระแทกเข้ามาแต่ละครั้งแรงลึกถึงมดลูกของนาง“โอ๊ววว… แม่นางร้อนแรงมาก… อ่า… อูย… อูย… ขย่มเก่งเหลือเกินข้าชอบสุดๆ… ”หวังจื่อหื่นจัด…เสียวจนหน้าแดงก่ำ สองมือรวบเอวของไฉ่หง จับกดลงมาพร้อมกับโก่งเอวกระเด้า สอดใส่ลำเนื้อย

“อู้วววว… ข้าไม่ไหวแล้ว… อูยยย… ”หลังจากเวลาผ่านไปพัก…ไฉ่หงร้องครางกระเส่าใหญ่ๆ แม้ใบหน้าบิดเบ้เหยเกทำท่าเหมือนจะรับสองลำไม่ไหว แต่ก็ยังแอ่นสะโพกสับง่ามก้นสวนรับแรงกระเด้าของหวังจื่อและอีกลำของหลิวอี้เฟยทะลวงเข้ามาจากทางด้านหลังนางโดนรุมจู่โจมจนอารมณ์ใคร่พุ่งทะยานสูงขึ้นเป็นลำดับ น้ำเสียวที่พยายามขมิบกลั้นเอาไว้กำลังจะถูกขับเคลื่อนออกมา“อีกนิดนะแม่นาง… ข้ากำลังมัน”หลิวอี้เฟยที่กำลังกระเด้ารัวอย่างเมามันอยู่ทางด้านหลัง กระซิบเสียงกระเส่าข้างใบหูพร้อมกับโยกเอวอัดลำเอ็นเข้าใส่รูสวาทที่ตอนนี้เบ่งบวมขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด “อ๊า… อ๊า… อ๊า… เอาแรงๆ แทงหนักๆ… ข้าจะถึงแล้ว… อูยยยยย… ”ไฉ่หงเหลียวหลังกลับมาเร่งเร้าหลิวอี้เฟยที่กำลังกระเด้าอยู่ทางด้านหลัง“เจ้าร้อนแรงสุดๆ แม่นาง… ได้เลยข้าจัดหนักให้… ”หลิวอี้เฟยเอามือโอบใบหน้าของไฉ่หง รั้งเข้ามาบดเคล้าริมฝีปากเข้าหากัน ดูดปากแลกลิ้นกันอย่างดื่มด่ำขณะที่นางแอ่นสองเต้าให้หวังจื่อที่หงายอยู่ด้านล่างดูดนมพร้อมกับช่วยกันโยกลำเอ็นฝังจมเข้าใส่รูสวาทแบบจัดหนัก น้ำหล่อลื่นทะลักออกมามากมายจนไม่รู้ว่าของใครเป็นของใคร“อู้ววว… อีกนิด… ข้าจะแตกแ

“ไฉ่หง… วันนี้เจ้าจะไม่ไปก็ได้นะ… เดี๋ยวข้าไปดูเอง… ”เว่ยกังกล่าว เมื่อเหลือบไปเห็นภรรยาคนงามของตนเดินออกมาจากบ้าน “ไม่เป็นไรท่านพี่… ไม่ต้องห่วง… ข้าไปได้”หญิงสาวกล่าวให้สามีของนางสบายใจ… รู้ว่าเขาคงเป็นกังวลกับการเดินทาง ด้วยร้านนี้อยู่ไกลกว่าทุกร้านที่นางเคยไปดูแล และวันนี้อากาศก็ร้อนมาก ทำให้เว่ยกังอดห่วงไม่ได้ว่านางจะเหนื่อยจะเพลียจนเป็นลมแดด“เจ้าแน่ใจนะ… ”เว่ยหยางผู้เป็นพ่อสามีของนางกล่าว เขาเองก็เป็นห่วงนางไม่น้อยพอๆ กับลูกชาย เมื่อรู้ว่าวันนี้ไฉ่หงจะต้องไปดูแลร้านตีเหล็กที่อยู่ต่างเมือง“ท่านพ่อไม่ต้องห่วง ข้าอยากไปเห็นร้านตีเหล็กมานานแล้ว… ”หญิงสาวบอกความตั้งใจของนาง…รู้ว่าร้านตีเหล็กแหง่นี้ทำรายได้ให้กับตระกูลเว่ยไม่น้อยตลอดระยะเวลาหลายปีที่ผ่านมา ด้วยเป็นร้านที่ขึ้นชื่อในเรื่องฝีมือตีเหล็ก มีเหล็กคุณภาพดีเยี่ยมถึงขึ้นเคยมีคนของทางการมาติดต่อว่าจ้างให้ทำการตีดาบสำหรับใช้ในกองทัพ“ข้าไปดีกว่า… ท่านพ่อกับท่านพี่อย่าเสียเวลาชวนคุยเดี๋ยวข้าจะเสียเวลามากไปกว่านี้… ”หญิงสาวกล่าว…พ่อสามีได้ฟังก็ยิ้ม… ได้ยินน้ำเสียงและแววตามุ่งมั่นขยันขันแข็งของสะใภ้คนนี้แล้วก็อดนึกชื่นช

“ป้าฟาง… ลี่จูปวดท้อง… ”ชายร่างเล็กใบหน้าซื่อมีนามว่า ‘ลี่หยาง’ กล่าวพร้อมกับเสียงเหนื่อยหอบ ละล่ำละลักบอกเรื่องที่ทำให้ตนต้องวิ่งมาถึงโรงตีเหล็ก“อะไรนะ… นี่เมียของเจ้ากำลังจะคลอดลูกยังงั้นรึ… ”ฟางเหนียงย้อนถามด้วยสีหน้าตกใจ… ลี่หยางเป็นคนงานที่ทำงานในโรงตีเหล็กแห่งนี้มานานหลายปี เมื่อเช้าไม่ได้มาทำงานเพราะว่ามีภรรยากำลังตั้งครรภ์ท้องแก่ใกล้จะคลอดเต็มที วันนี้จึงขอหยุดงานเพื่ออยู่ดูแลภรรยา “ใช่… ตอนนี้เมียข้ากำลังจะคลอด ท่านได้โปรดรีบไปช่วยเมียข้าด้วยเถอะ… ” ลี่หยางแทบจะคุกเข่าวิงวอน…เป็นเพราะว่าฟางเหนียงเป็นหมอตำแยทำคลอดผู้มีประสบการณ์เป็นที่รู้จักของผู้คนในเมืองนี้ คำพูดของลี่หยางทำให้ฟางเหนียงหันมามองหน้าของไฉ่หงเพื่อจะขออนุญาต “งั้นเจ้ารีบไปเถอะ… เดี๋ยวข้าดูแลทางนี้เอง” ไฉ่หงกล่าวอย่างเข้าใจ… มองตามฟางเหนียงรีบก้าวยาวๆ ตามลี่หยางตรงไปยังรถม้าจอดรออยู่หน้าโรงตีเหล็กเพื่อจะเดินทางไปยังบ้านของหญิงท้องแก่ใกล้คลอดในเวลาต่อมาภายหลังเสร็จจากไฉ่หงตรวจดูเอกสารบันทึกการซื้อขายในแต่ละวันที่ฟางเหนียงได้เตรียมไว้ให้ นางเดินเข