All Chapters of ไฉ่หงสะใภ้ตระกูลเว่ย: Chapter 51 - Chapter 60

“ขะ… ข้าเสียวเหลือเกิน… ”เสียงของนางติดๆ ขัดๆ… มือเรียวไล้ลูบแผ่นหลังชุ่มไปด้วยเหงื่ออุ่น กล้ามเนื้อเขายังกระตุกเต้นเป็นริ้วอยู่ใต้ฝ่ามือเรียวลูบไล้ก่อนที่ร่างกำยำของพ่อสามีจะทรุดฮวบลงกอดรัด จูบไซ้ทรวงอกอวบคัดของนาง จางหยวนค่อยๆ ผ่อนแรงลงช้าๆ ไปสู่ความสงบนิ่ง กอดรัดเคลียคลอกันอ้อยอิ่งเหมือนจะไม่ยอมแยกจาก“เมื่อไรท่านจะออกจากตัวข้า… ”กุ้ยเหลียนหมายถึงแท่งหยกแห่งความเป็นชายของเขาที่ยังเสียบคาไม่หลุดจากกลีบสวาทระบมบวม“ก็ข้ามีความสุขที่ได้อยู่แบบนี้… ข้าอยากให้ตัวตนของข้าคาอยู่ในตัวเจ้านานแสนนาน”จางหยวนกล่าวเสียงกระเส่า… ก้มลงจูบเนินหน้าผากของสะใภ้ ไซ้ลงมาที่ซอกคอ ดูดกินนมสองเต้าอย่างมิรู้เบื่อ ลำเอ็นที่ยังเสียบคาทำให้เขารู้ว่าภายในโพรงสวาทของนางยังบีบรัดด้วยแรงกระสัน “เจ้ารู้ไหมว่าข้ามีความสุขจัง… ”ในค่ำคืนเหมือนฝัน… จางหยวนพึมพำเบาๆ แนบใบหน้ากับเต้านมข้างซ้ายของนางซึ่งตรงกับตำแหน่งของหัวใจ ได้ยินเสียงหอบหายใจแรง เสียงหัวใจเต้นระทึกเพราะว่าเพิ่งพบพานความรู้สึกเสียวซ่านซึ่งรับรู้ได้เพียงแค่เขากับนางสองคนเท่านั้น“ปล่อยข้าได้แล้วท่านพ่อ… เลิกรังแกข้าเสียที… ข้าทิ้งลูกมานานแล้ว…

กุ้ยเหลียนแทบไม่เชื่อว่าตัวเองมีอารมณ์ไปกับเขา ทั้งที่ตรงนี้คือห้องครัว ยืนยันด้วยก้นของนางที่กำลังบิดส่าย แอ่นสู้จนกลีบก้นเด้งขึ้นมาปะทะเข้ากับกล้ามท้องของพ่อผัว กระแทกลำเอ็นรัวเข้ามาจนสุดลำโคน เส้นขนรอบปากรูของนางครูดถูกับก้อนไข่ของเขาในทุกจังหวะโก่งเอวกระเด้าเข้าใส่“อู้วววว… มันเหลือเกินสะใภ้ข้า… ”สองมือของจางหยวนที่กำลังตะปบสองเต้า บีบขยำจนน้ำนมสีขาวของแม่ลูกอ่อนพวยพุ่งออกมา จากปลายหัวนมเครียดคัด แข็งโด่ชูชันเสียดสีอยู่ใต้ฝ่ามือหยาบกร้าน ทั้งบีบทั้งขยำไม่ปรานี“ขอเถอะท่านพ่อ.. ”กุ้ยเหลียนเหลียวหลังกลับมากระซิบเสียงกระเส่าสั่น ใบหน้าบิดเบ้ไปด้วยความเสียวซ่าน แต่นั่นเท่ากับเป็นการยั่วยุให้คนข้างหลัง โยกเอวกระเด้าแรงขึ้น มองตานางที่กำลังทรมานแล้วยิ่งมีอารมณ์“เจ้าร้อนแรงเหลือเกินสะใภ้ข้า… ”จางหยวนชักลำเอ็นออกมาจากรูทวาทที่โดนทะลวงจนกลวงโบ๋ เขาไม่หยุด แต่เพื่อจะเปลี่ยนท่า รีบจับขาข้างหนึ่งของสะใภ้ขึ้นมาตะแคงคร่อมขอบโต๊ะ จับแท่งหยกของความเป็นชายทั้งยาวทั้งใหญ่ ทะลวงเข้าใส่กลีบหอยปลิ้นทะลักเป็นร่องอูมออกมาระหว่างง่ามก้นด้านหลังซ่วบ…“โอ๊วววว… ”กุ้ยเหลียนสะดุ้งคราง สองมือเกร็งเกาะ

สองมือของกุ้ยเหลียนเกาะขอบโต๊ะแน่น แอ่นก้นอดทนให้พ่อสามีลงลิ้นต่อมาอีกครู่ใหญ่ๆ ทำเอาภายในโพรงสวาทของนางเริ่มป่วนปั่น“อีกนิด… ข้ากำลังอร่อย น้ำหอยของเจ้าหอมมาก… ”พ่อผัวจอมหื่นยังไม่ยอมหยุดง่ายๆ เอามือดันสะโพกของนางให้กระดกโด่ง ส่งให้ร่องสวาทปลิ้นทะลักออกมารับริมฝีปาก ก้มลงบดนาบตวัดลิ้นปาดเลียเสยขึ้นเป็นจังหวะยาวๆ ตามรูปทรงของกลีบหอย..... ซ่วบ… ซ่วบ… ซ่วบ… ซ่วบ… ซ่วบเสียงปลายลิ้นซอยรัว ปาดเลียกลีบเนื้อนุ่มแน่นทั้งซ้ายและขวา เรียกน้ำหอยของแม่ลูกอ่อนแตกซ่านออกมาอาบเลื่อมปากรูอีกระลอก“อ่า… กลีบฉ่ำน่ากระหน่ำเหลือเกิน ข้าทนไม่ไหวแล้ว… ”จางหยวนสุดจะทน หยัดร่างขึ้นพร้อมกับจับหัวเอ็นสีม่วงถอกบานที่มีน้ำเยิ้มเป็นมันวาว กระแทกเข้าใส่โพรงสวาทของหญิงสาวอย่างแรงเสียงดังซ่วบ“ฮึ่ก... ”กุ้ยเหลียนสะดุ้ง ความใหญ่ของแท่งหยกแห่งความเป็นชายของพ่อผัว ทำเอาดวงตาของนางเบิกโพลง เม้มริมฝีปากแน่นเหมือนเจ็บ แต่ก็แอ่นสะโพกโยกเอวรับ“อ่า… แน่นลำมาก… รูเจ้าแน่นดีจัง”จางหยวนเริ่มขยับ มือข้างหนึ่งสอดรัดเอว มืออีกข้างกอบกุมเต้านม กระชากร่างของสะใภ้สาวเข้ามากระเด้าดุดันอยู่พักใหญ่ๆ จนภายในของกุ้ยเหลียนบ

“กุ้ยเหลียน… อาหารใกล้หมดแล้วใช่ไหม… ”มีความกังวลในน้ำเสียงของจางหมิงอย่างเห็นได้ชัด“หมดข้าก็จะหา… ท่านพี่ไม่ต้องห่วง… ”กุ้ยเหลียนกล่าว นางเป็นคนเข้มแข็ง จึงไม่เคยเผยด้านที่อ่อนแอออกมาให้สามีได้เห็น ไม่ว่าความจริงจะย่ำแย่เพียงใด“ลำพังเจ้าจะหายังไง… ”“อีกไม่นานข้าจะได้เงินค่าจ้างเก็บใบชา”“ข้ารู้สึกสงสารเจ้าเหลือเกิน ถ้าดวงตาของข้ากลับมามองเห็นได้อีกครั้งข้าคงช่วยเจ้าได้มาก”“ท่านพี่ไม่ต้องคิดมาก… ”กุ้ยเหลียนปลอบ“ข้าอยากรักษาดวงตา”จางหมิงนึกถึงพ่อหมอเทวดา“ถ้าเรื่องรักษาดวงตา… ในหมู่บ้านแห่งนี้คงมีเพียงคนเดียวที่จะช่วยท่านได้”กุ้ยเหลียนเองก็พอจะรู้ “ใช่… นี่ถ้าท่านหมอเถิงชิวยอมรักษาดวงตาให้ ข้าคงกลับมามองเห็นได้เหมือนเก่า และข้าจะช่วยเจ้าทำงานได้สารพัด ตอนนี้ขาข้างที่หมดความรู้สึกไปนานค่อยๆ กลับมาดีขึ้นจนข้าเริ่มมีหวัง”จางหมิงกล่าว“จริงหรือท่านพี่… ”“จริง… เจ้าก็เห็นแล้วใช่ไหมว่าช่วงนี้ข้าเริ่มเดินได้มากขึ้นกว่าก่อน”“งั้นข้าจะไปขอร้องท่านหมอเถิงชิวให้ช่วยรักษาดวงตาท่านพี่… ”กุ้ยเหลียนเริ่มมีความหวัง…อันที่จริงนางเคยคิดถึงเรื่องนี้เช่นกัน เถิงชิวเก่งจนได้รับฉายาว

“ท่าน… ท่านลู่ซือใช่ไหม… ”กุ้ยเหลียนร้องถาม เมื่อสายตาของนางสะดุดเข้ากับชายร่างสูงใหญ่ เขาไม่สวมเสื้อ เนื้อตัวกำยำไปด้วยกล้ามเป็นมัด ที่แผงอกเต็มไปด้วยเส้นขน กำลังนั่งดื่มสุราอยู่ด้านหลังเรือเอี้ยมจุ๊นลำใหญ่.....“ใช่แล้ว… เจ้ามามืดๆ ค่ำๆ แบบนี้ต้องการซื้อข้าวสารใช่ไหม… ”ลู่ซือถามพลางยกสุราในจอกขึ้นดื่ม สายตามองเรือนร่างเย้วยวนของกุ้ยเหลียน เต้านมอวบใหญ่ที่เห็นถึงกับทำให้เขาแอบกลืนน้ำลาย.....“ใช่… ข้าต้องการข้าวสาร แต่ว่า… ”พูดแล้วก็หยุด เหมือนฉุกคิดได้ว่าเหตุการณ์นี้กำลังจะนำพาให้นางถลำเข้าไปสู่เรื่องน่าอาย“แต่อะไร… ”ลู่ซือหรี่ตามองเรือนร่างเอิบอิ่ม เพราะไม่เคยเห็นหญิงงามอย่างกุ้ยเหลียนบ่อยนัก.....“แต่ข้าไม่มีเงิน… ”“โถ… เรื่องแค่นี้เอง… สำหรับเจ้าข้าจะให้โดยไม่คิดเงิน… อยากได้ก็ขึ้นมาบนเรือของข้า… ” ลู่ซือทำเสียงเห็นใจ…กุ้ยเหลียนสูดหายใจแรงลึก รวบรวมความกล้า นางไม่รอรีที่จะก้าวขึ้นมาบนเรือของเขา“สำหรับเจ้าข้าไม่เอาเงิน… ข้าขออย่างอื่นเป็นสิ่งแลกเปลี่ยน… ”ลู่ซือกล่าวอย่างตรงไปตรงมา หญิงสาวแอบเห็นประกายความหื่นกระหายผุดวาบขึ้นในดวงตาเจ้าของเรือ.....“ท่านก็เห็นว่าข