All Chapters of พันธนาการร้ายลวงรัก (NC25+): Chapter 101 - Chapter 110

“ทนไม่ไหวแล้วเหรอคะ” ชายหนุ่มกระตุกยิ้มขึ้นเมื่อเห็นท่าทีทนไม่ไหวของรมิตา เธอสวย เธอน่ารัก และเซ็กซี่จนเขาอดใจไม่ไหวเลยสักครั้งที่จะกระแทกกายหนาเข้าไปข้างในของเธอ“อืม...พี่ไคล์ขาช่วยมิตาด้วย” เธอเหมือนตกอยู่ในมนตร์สะกดที่ชายหนุ่มเป็นคนเสกขึ้นมา “จัดไปค่ะ” นิ้วโป้งค่อย ๆ คลึงที่ปุ่มกระสันของหญิงสาวเบา ๆ เพื่อสะกิดต่อมความเสียวซ่านให้กับร่างกายสาวมากกว่าเดิม จนเธอกรีดร้องครางระงมไปทั่วห้อง “อ๊าย...อย่าทำแบบนั้น” ร่างบอบบางแอ่นขึ้นรับกับสัมผัสที่เขามอบให้ “เดี๋ยวพี่ช่วยให้มิตาถึงสวรรค์นะคะ” ชายหนุ่มไม่รอช้าที่จะกดย้ำปลายอวบใหญ่ของตัวเองเข้าไปในช่องทางคับแคบที่เปียกชุ่มของเธอ จนเธอกลืนกินเขาเข้าไปทีละนิด “มองสิคะว่ามิตากินพี่ยังไง” ชายหนุ่มรั้งร่างเล็กขึ้นมา จนเธอใช้ข้อศอกยันกับที่นอนจากทางด้านหลัง ทำให้เธอมองเห็นความแข็งแกร่งที่ค่อย ๆ สอดใส่เข้าไปในกายสาว ใจสาวเต้นเมื่อเห็นภาพตรงหน้า ไม่อยากจะเชื่อว่ามันจะเข้ามาได้ขนาดนี้ “อึก...” “เห็นไหมคะว่ามิตากินพี่ยังไง”

บทที่ 26ความจริงจากปากวันนี้รมิตาเดินทางมาที่โรงพยาบาลแผนกสูตินารีเวช เนื่องจากว่าเธออยากมาตรวจอาการบางอย่างที่เกิดขึ้นกับร่างกาย ใจจริงไม่อยากมาที่โรงพยาบาลแห่งนี้ แต่เพราะมันเป็นทางผ่านก่อนกลับบ้าน เลยตัดสินใจมาทำการตรวจให้แน่ชัดและคาดหวังว่าจะไม่เจอไคเลอร์เข้าเสียก่อนร่างเล็กเดินเข้าไปในห้องตรวจและใช้เวลารอผลไม่ถึงสิบนาทีก็รับรู้ว่าเธอกำลังตั้งครรภ์ และกำลังท้องลูกของไคเลอร์ สิ่งที่กลัวกำลังเกิดขึ้นแล้ว เพราะรู้ดีว่าเขาไม่ได้ต้องการมีลูกกับเธอตั้งแต่แรก แต่ถึงกระนั้นหญิงสาวจะต้องปกปิดความลับนี้ให้นานที่สุดระหว่างที่กำลังเหม่อลอยจนเผลอกดลิฟต์ผิดชั้น ทำให้หญิงสาวมาโผล่ที่ชั้นแปด โดยที่เธอกวาดสายตามองไปข้างนอกลิฟต์ด้วยอาการหวาดกลัว เพราะบรรยากาศภายนอกค่อนข้างวังเวง ไฟที่ชั้นเปิดเพียงแค่บางดวงเท่านั้น เมื่อคิดดังนั้น รมิตาก็หันไปมองแผงปุ่มกดลิฟท์เพื่อเลือกไปยังชั้นล่างสุด แต่ปรากฏว่าลิฟต์ตัวนี้สิ้นสุดที่ชั้นแปด ถ้าจะลงไปชั้นลานจอดรถ จะต้องไปต่อลิฟต์อีกตัวแทนขณะที่รมิตากำลังเดินที่ไปลิฟต์อีกฝั่ง เสียงคุยของใครบางคนก็ดังขึ้น หญิงสาวจึงหันไปมองพร้อมกับหัวใจที่เต้นแรงซึ่งบรรยากาศที่วั

“มันก็แค่สัมพันธ์ทางกายเท่านั้นครับลูกหว้า พี่มีอะไรกับมิตาก็จริง แต่พี่ไม่เคยรักเธอเลยสักนิดเดียว ลูกหว้าเชื่อใจพี่นะครับ สำหรับพี่ มิตาก็แค่ทางผ่านเท่านั้น คนที่จะเป็นตัวจริงของพี่มีแค่ลูกหว้าคนเดียวเท่านั้น” ไคเลอร์ว่าพลางกุมมือเล็กของลูกหว้าแล้วมองคนตัวเล็กด้วยสายตาลึกซึ้ง ซึ่งรมิตาที่แอบมองอยู่หน้าประตูผ่านกระจกประตูก็รู้สึกเจ็บปวด“แล้วที่ผ่านมาล่ะคะ ทั้งก่อนแต่งงานและหลังแต่งงานพี่ไม่ได้รู้สึกอะไรกับเธอเลยใช่ไหม”“ครับ ไม่เคยรู้สึกเลย สำหรับพี่ มิตาก็แค่ของเล่นที่พี่มีเอาไว้คลายเหงาแค่นั้น”“ตอนนี้พี่ไคล์มีลูกหว้าแล้ว ห้ามไปมีอะไรกับผู้หญิงคนอื่นแล้วนะคะ”“ครับ...ไม่มีแน่นอน”เมื่อวันก่อนเขายังกกกอดเธออยู่เลย พฤติกรรมของเขามันเหมือนว่าเขารักเธอ เพราะทั้งอ่อนโยนและเต็มไปด้วยสัมผัสที่ไม่ได้ใจร้ายเหมือนทุกครั้ง แต่วันนี้เธอมารู้ความจริงว่าสิ่งที่เขาทำมันก็แค่ความต้องการของร่างกายเท่านั้นน้ำตาของรมิตาไหลออกมา ความคิดที่จะบอกความจริงกับเขาเรื่องเจตภัทรถูกพับไป ตอนนี้เธอต้องการกลับไปพักใจที่บ้านก่อน เพราะถ้าต้องยืนฟังทั้งสองคนบอกรักกัน เธอคงได้ใจสลายก่อนเป็นแน่ทั้ง ๆ ที่ควรทำใจกับเ

“ไว้ไปวันอื่นนะครับ” ไคเลอร์ตัดสินใจปฏิเสธลูกหว้าเนื่องจากเขาคิดแล้วว่าจะตามรมิตาไป “อะไรนะคะ ไหนพี่ไคล์บอกว่าเราสองคนจะไปกินข้าวกัน” ลูกหว้าถามด้วยเสียงปนหงุดหงิด “พี่ว่าไว้วันอื่นนะครับ พอดีพี่เพิ่งนึกขึ้นได้ว่าต้องอ่านรายงานอาการของคนไข้ที่จะผ่าตัดก่อน พี่กลัวอ่านไม่ทันครับ” ชายหนุ่มพยายามหาข้ออ้างปฏิเสธ เนื่องจากเขาไม่รู้จะพูดยังไงให้ลูกหว้าไม่ต้องถามเซ้าซี้ “แต่...” “ไว้วันหลังนะครับลูกหว้า อีกอย่างตอนนี้เย็นมากแล้ว เดี๋ยวคุณลุงจะเป็นห่วงลูกหว้านะครับ” “ก็ได้ค่ะ แต่พี่ไคล์ต้องชดเชยเวลาว่างให้กับลูกหว้าด้วยนะคะ” ลูกหว้าแสดงสีหน้าที่ไม่พอใจอย่างชัดเจน แต่เธอทำอะไรไม่ได้ เพราะถ้างอแงต่อไปไคเลอร์อาจจะเปลี่ยนใจจากเธอก็เป็นได้ “ครับ” หลังจากที่ลูกหว้าเดินออกจากห้องไปแล้ว ไคเลอร์ก็ถอนหายใจออกมา จากนั้นชายหนุ่มก็รีบต่อสายกลับไปหารมิตาทันที เหมือนหญิงสาวมีเรื่องด่วนบางอย่างที่จะคุยกับเขา แต่เพราะตอนนั้นลูกหว้าอยู่ด้วย เขาเลยยังไม่อยากพูดอะไรออกไป เพราะกลัวแผนการที่เขาวางเอาไว้มั

บทที่ 27ทำได้เพียงยืนมองพยาบาลเดินมาบอกให้ไคเลอร์ไปล้างเนื้อล้างตัวก่อน ขณะที่ทุกคนกำลังวุ่นวายกับการช่วยชีวิตรมิตาอยู่ โดยที่ไคเลอร์รีบไปจัดการตัวเอง เพราะเดี๋ยวเชื้อโรคจะทำให้คนไข้ติดเชื้อได้ และเมื่อเปลี่ยนเสื้อผ้าเรียบร้อยเขาก็เห็นเพื่อนที่เป็นหมอแผนกฉุกเฉินกำลังลงมือช่วยชีวิตเธออยู่“มิตา...”มือไม้ของไคเลอร์สั่นไปหมด เขาไม่คิดว่าภาพตรงหน้าจะเป็นเรื่องจริง ภาพร่างเล็กที่ชุ่มไปด้วยเลือด ขณะที่หมอแผนกฉุกเฉินกำลังช่วยชีวิตคนตัวเล็กอยู่“ไอ้ไคล์ มึงเข้ามาในนี้ทำไมเนี่ย ออกไปก่อน!”หมอเซ้นต์เป็นหมอประจำแผนกผู้ป่วยฉุกเฉินถามเพื่อนหมอด้วยกันอย่างสงสัยที่เห็นมันมายืนตรงนี้“กูขอรักษาเองได้ไหม...”“มึงพูดห่าอะไร! หมอศัลย์จะมารักษาเคสฉุกเฉินได้ยังไง”“ผู้หญิงคนนี้เป็นเมียกู ให้กูรักษาเธอได้ไหม...” ไคเลอร์เห็นร่างเล็กของรมิตาที่มีสายระโยงระยางเต็มไปหมดจนเขาเริ่มใจไม่ดี อาการก่อนหน้านี้ของหญิงสาวย่ำแย่จนเขาที่เป็นหมอยังรู้สึกกลัวและไม่มั่นใจ“ไม่ได้! เป็นหมอใครเขาให้รักษาญาติกัน ตั้งแต่รอบที่แล้วนะที่มึงรักษาน้องมึง จนโดนเรียกสอบ ถอยออกไป มึงทำได้แค่ยืนดูเท่านั้นแหละ!! อยู่เฉย ๆ ไปซะ” หมอเ