《พันธนาการร้ายลวงรัก (NC25+)》全部章節：第 11 章 - 第 20 章

“เราจะทำอย่างนี้จริง ๆ เหรอคะ” เธอถามย้ำอีกครั้ง ตอนนี้รมิตาแยกไม่ออกแล้วว่าควรที่จะหยุดเรื่องทุกอย่างไว้เพียงเท่านี้ หรือเดินหน้าต่อกับเขาดี แต่เธอก็ไม่สามารถทนต่อความต้องการของตัวเองได้เหมือนกัน ใครบ้างที่ไม่หลงใบหน้าหล่อเหลาของไคเลอร์ ชายหนุ่มเป็นผู้ชายที่มีเสน่ห์จนเธอชอบไปแอบมองเขาตั้งแต่สมัยเรียน และยิ่งรับรู้ว่าเขาสอบติดหมอเธอก็อยากเข้าไปร่วมแสดงความยินดี แต่เพราะกลัวว่าเขาจะรู้ว่าเธอแอบชอบ รมิตาจึงได้แต่มองอยู่ห่าง ๆ “ดีสิคะ...หรือมิตากลัวพี่เหรอ...” “คะ...คือ” “รู้หรือเปล่าพี่ชอบผู้หญิงเซ็กซ์จัด พี่กลัวน้องมิตาจะรับพี่ไม่ไหวเท่าไร แต่น้องมิตาน่าจะเคยผ่านมาบ้าง คงไม่เจ็บมากหรอกค่ะ” เขาบอกอย่างไม่ปกปิด ในเมื่อสมัยนี้เรื่องเพศมันเป็นเรื่องปกติของผู้ชายผู้หญิงไปแล้ว ถ้าจะหาผู้หญิงที่ไม่เคยผ่านมือชายมันคงยากมาก ๆ สำหรับสมัยนี้ และแค่เยื่อพรหมจรรย์นั่นไม่ได้ทำให้ความสุขยามที่อยู่บนเตียงเพิ่มเลยสักนิด มีแต่จะทำให้เบื่อหน่ายและหมดอารมณ์ไปง่าย ๆ รมิตาจ้องมองใบหน้าหล่อเหลาอย่างแปลกใจว่าผู้ชายอย่างไคเลอร์ที่ด

“พี่ไคล์...อ๊ะ...อย่ากดเข้ามาแบบนั้น” คนตัวเล็กทำหน้าเหยเกเมื่อนิ้วหนาของไคเลอร์กดย้ำเข้าไปในร่องรักของเธอ จนน้ำหวานในกายสาวไหลออกมาไม่ขาดสาย มันทั้งเจ็บทั้งเสียว“ลืมไอ้พวกนั้นไปซะ และอย่าเอาลีลารักที่ใช้กับพวกมันมาใช้กับพี่ ลืมมันไปให้หมด!!” รมิตาปรือตามองไคเลอร์พูดจาแปลก ๆ ทำไมเขาต้องทำเหมือนไม่พอใจ ทั้ง ๆ ที่ก่อนหน้านี้ยังบอกว่าชอบผู้หญิงเจนจัดผ่านผู้ชายมาแล้วไม่ใช่เหรอ“ทำไมคะ...พวกเขาก็บอกมิตาลีลาดีนะ” เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคำพูดของเธอมันทำให้ไคเลอร์รู้สึกโมโห แต่รมิตาแสร้งโกหกออกไปเพราะหวังให้เขาพึงพอใจเท่านั้น“หุบปากไปซะมิตา ก่อนที่พี่จะหมดความอดทนกับเธอ!”“มิตาทำอะไรให้พี่ไม่พอใจ” ตอนนี้เธอสับสนและงงไปหมดแล้ว“ก็ที่เธอกำลังพูดอยู่นี่ไง ไม่ต้องมาอวดอ้างว่าเคยเอากับผู้ชายคนไหนมา เพราะตอนนี้เธอกำลังอยู่บนเตียงกับฉัน!” ดวงตาแข็งกระด้างมองคนตัวเล็กที่นอนหงายอยู่บนเตียง“มิตาว่าพี่ไคล์คุยไม่รู้เรื่องแล้ว กลับไปเถอะค่ะ” ตอนนี้เธอรู้สึกว่าชายหนุ่มกำลังโมโหอะไรบางอย่าง จนหญิงสาวเริ่มกลัวและพับความคิดที่ว่าอยากใกล้ชิดกับเขาไปก่อน“คิดว่าปล่อยให้ฉันมีอารมณ์แล้วฉันจะปล่อยไปง่าย ๆ อย่างนั้น

“พี่ไคล์...แรงเกินไป” เธอร้องห้ามด้วยเสียงขาดห้วง เมื่อสะโพกแกร่งของเขาเน้นย้ำเข้ามาในกายสาว จนเธอแทบทนไม่ไหว ปลายนิ้วจิกเกร็งไปหมด นิ้วมือนิ้วเท้างอเข้าหากันเมื่อความเสียวซ่านทำให้เธอไม่สามารถควบคุมความรู้สึกของตัวเองได้เลย“แรง ๆ สิดี สนุกกว่าเยอะนะมิตา อ๊า...” เหงื่อของไคเลอร์ไหลออกมาไม่ขาดสาย เพราะอารมณ์ที่กำลังพลุ่งพล่านของเขามันแทรกซึมเข้ามาทุกอณู ใครจะไปคิดว่าร่องสวาทของรมิตาจะทำให้เขาสูญเสียการควบคุมแบบนี้ จนอยากจะสัมผัสดูว่าร่างกายจริง ๆ ของเธอจะรู้สึกยังไงไคเลอร์ไม่รอช้าที่จะถอดถอนแกร่งกายใหญ่ของตัวเองออกมาจากความคับแน่น และเขาก็ทำในสิ่งที่รมิตาไม่คาดคิด คือการถอดถุงยางที่ใช้ป้องกันตัวเองออกอย่างรวดเร็ว จนคนที่นอนอยู่บนเตียงได้แต่เบิกตากว้าง พร้อมกับร้องห้ามเขา เพราะมันไม่ใช่สิ่งที่ถูกต้องนัก“พี่ไคเลอร์ทำอะไรคะ...”“พี่อยากสัมผัสมิตาจริง ๆ ไงครับว่าจะรู้สึกยังไง”“ไม่นะคะ มันอันตราย...” เธอบอกเสียงสั่นแต่ก็ไม่อาจละสายตาออกจากความร้อนผ่าวที่ตั้งโด่ จนเธออดกลืนน้ำลายไม่ได้เมื่อได้เห็นมันเต็ม ๆ ตา เจ้าสิ่งที่น่ะหรือที่สามารถเข้าไปอยู่ในร่างกายของเธอได้ทั้งลำ มันใหญ่ยาวและเต็ม

“อ๊า...”“พี่ไคล์...”ร่างใหญ่ทรุดกายลงมาทาบทับที่ร่างเล็กแล้วปล่อยลมหายใจออกมา เมื่อรู้สึกหอบอย่างแรงเพราะใช้พลังงานกับการโหมกระหน่ำเมื่อครู่นี้“ไหนพี่ไคล์บอกจะปล่อยข้างนอก”“ปล่อยข้างในก็รู้สึกดีนะคะ ไม่ชอบเหรอ” เขาหันมามองหน้าหวานของคนตัวเล็ก แล้วยิ้มออกมาอย่างไม่รู้สึกรู้สาอะไร แต่สำหรับรมิตาก็เกิดความกังวลเป็นอย่างมาก ถ้าเกิดพลาดท้องขึ้นมาจะเป็นยังไง“พี่ไคล์ไม่รักษาคำพูด...”“แล้วยังไงคะ...ยังไงมิตาก็ต้องกินยาคุมอยู่แล้ว ไม่เห็นต้องกังวลเลย” เขารู้ว่าความผิดพลาดมันอาจจะเกิดขึ้นได้ในฐานะหมอ แต่เขาคิดว่าตัวเองไม่ซวยขนาดที่ทำเธอท้องตั้งแต่ครั้งแรกที่มีอะไรกันหรอก“งั้นออกไปจากตัวมิตาได้แล้วค่ะ มิตาเหนื่อยแล้ว” เธอบอกอย่างผลักไส เพราะตอนนี้รู้สึกเหนียวเหนอะหนะตัวเป็นอย่างมาก“แต่พี่ยังค่ะ...”“อะไรนะคะ!!“คืนนี้พี่ขอทั้งคืนนะคะ ไหน ๆ ก็ไหน ๆ แล้ว”“ฮะ...” เธอรู้สึกตะลึง เมื่อกายแกร่งที่ยังอยู่ในร่างกายสาวขยายตัวอย่างรวดเร็ว จนเธอรู้ถึงชะตากรรมตัวเองว่าหลังจากนี้จะเกิดอะไรขึ้น“ถ้าพรุ่งนี้มีงานลาเลยค่ะ พี่คิดว่ามิตาอาจจะไปทำงานไม่ไหว”เขาบอกแค่นั้นก็เริ่มบทรักที่แสนเร่าร้อนกับร่างกา

บทที่ 4เธอกับใครอีกคนความสัมพันธ์ของรมิตาและไคเลอร์ก้าวกระโดดไปมาก จนหญิงสาวรู้สึกกลัวแปลก ๆ เพราะว่าทุกอย่างมันดูเร็วไปหมด แม้จะรู้จักกับเขามานานแล้วก็ตาม แต่ถึงกระนั้นเธอก็คิดว่าบางทีตัวเองก็ใจง่ายเกินไปไหมที่ยอมเปิดโอกาสให้เขาเข้ามาในชีวิตของเธอมากขนาดนี้ รมิตายอมรับว่าไคเลอร์คือแฟนคนแรก ทำให้เธอไม่เข้าใจความรักมากนักว่าต้องแสดงออกอย่างไร แต่ก็คิดว่าเขาและเธอก็โตมากพอที่จะแยกแยะเรื่องงานกับความรักได้ เลยไม่เซ้าซี้ถ้าเขาต้องไปทำงาน เพราะเธอก็ต้องทำงานเหมือนกัน (มิตาคะ...วันนี้พี่ไม่ได้ไปหาที่ห้องนะคะ พี่ติดเคสที่โรงพยาบาล มิตาไม่โกรธใช่ไหมที่พี่ไม่ทำตามสัญญา...) ไคเลอร์ติดต่อหาคนตัวเล็ก หลังจากที่รมิตาลงมือทำอาหารเย็นไว้รอชายหนุ่มที่คอนโดฯ แต่กลายเป็นว่าเขายกเลิกนัดเธอกะทันหัน ทั้ง ๆ ที่วันนี้เธอเตรียมทุกอย่างไว้ให้เขาแล้ว “มาไม่ได้เลยเหรอคะ” เธอถามด้วยความแผ่วเบาพร้อมกับหัวใจที่เต้นแรงด้วยความเสียใจ ตอนนี้เธอกับไคเลอร์คบหากันหนึ่งเดือนแล้ว และวันนี้ก็เป็นวันครบรอบของเขาและเธอ แต่สุดท้ายชายหนุ่มก็ไม่มาตามสัญญา (พี่ติด