《พันธนาการร้ายลวงรัก (NC25+)》全部章節：第 31 章 - 第 40 章

บทที่ 7แยกย้ายเปลือกตาสีไข่ขยับไปเมื่อเธอรู้สึกตัวหลังจากที่ไม่รู้ว่าตัวเองสลบไปตอนไหน และเมื่อตื่นขึ้นมาเธอก็พบว่าคนตัวโตนอนคว่ำหน้าอยู่บนเตียงด้วยสภาพที่อ่อนแรง หญิงสาวค่อย ๆ พยุงร่างกายสาวขึ้นมานั่งกับที่นอนแล้วมองสภาพผ้าปูที่เลอะเปรอะเปื้อนคราบน้ำรักของเขาและเธอเต็มไปหมด ทำเอาคนตัวเล็กพยายามฝืนไม่ให้ร้องไห้ออกมา สิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคืนนี้มันช่างน่าสมเพชเหลือเกิน เธอไม่เคยเจอด้านมืดของไคเลอร์แบบนี้มาก่อน เขาน่ากลัวมากจนไม่อยากเชื่อว่าคือคนเดียวกับผู้ชายที่เธอเคยรักหรือไม่ คนตัวเล็กค่อย ๆ พยุงร่างกายของตัวเองขึ้นมาแล้วมายืนที่พื้น แต่เมื่อปลายเท้าสัมผัสกับพื้น ความเจ็บแปลบไปทั่วช่องทางรักจนอยากจะร้องไห้ออกมา เมื่อคืนเขารุนแรงมาก รุนแรงจนเธอแทบจะรับไม่ไหว รมิตาเดินไปตู้เสื้อผ้าของไคเลอร์ จากนั้นก็หาชุดของเขาที่พอจะใส่ได้ออกมาจากไม้แขวน เพราะชุดที่ใส่มาเมื่อคืนนี้มันขาดวิ่นเพราะฝีมือของเขาเป็นที่เรียบร้อย หญิงสาวเดินไปชำระร่างกายในห้องน้ำ และจัดการแต่งตัวให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้เพราะกลัวคนที่นอนอยู่จะตื่นขึ้นมาเสียก่

“ดีใจจังครับที่มิตาจำพี่ได้ วันนั้นที่เจอกันที่ร้านอาหารพี่ไม่ได้ทักเลย เพราะเห็นมิตากับไคล์กำลัง...” ชายหนุ่มหยุดชะงักคำพูดของตัวเองเพราะไม่อยากไปตอกย้ำความรู้สึกของรมิตาอีก “ถ้าเรื่องนั้นมิตาไม่ได้คิดอะไรแล้วค่ะ เรื่องของมิตากับพี่ไคล์มันจบไปแล้ว” เธอบอกอย่างไม่ยี่หระ ทั้ง ๆ ที่ใจยังไม่สามารถรักษาจากบาดแผลนี้ได้ก็ตาม “ดีแล้วครับ...พี่ไม่อยากให้มิตาต้องเสียใจนาน...” เธอเลือกที่จะไม่มองหน้าของเจตภัทรเพราะไม่อยากเกี่ยวข้องกับใครที่รู้จักกับไคเลอร์ ทางด้านไคเลอร์ที่แยกตัวมานั่งที่โต๊ะของลูกหว้า แต่มิวายที่สายตาของเขาก็ยังคงหันไปมองรมิตาที่นั่งอยู่ข้าง ๆ เจตภัทรด้วยจิตใจที่รุ่มร้อนอย่างบอกไม่ถูก เขาไม่รู้ว่าสองคนนั้นรู้จักกันตอนไหน “พี่ไคล์เลิกยุ่งกับผู้หญิงคนนั้นแน่ ๆ แล้วใช่ไหมคะ” ลูกหว้าหันมาถามผู้ชายข้างกายที่กำลังมีสีหน้าราวกับครุ่นคิดบางอย่าง “ครับ...” “ดีแล้วค่ะ ลูกหว้าไม่อยากให้พี่ไปยุ่งกับเธอ พี่ก็น่าจะรู้ว่าทำไม” ลูกหว้าบอกด้วยเสียงแผ่วเบา จากนั้นเธอก็จับมือหนาของชายห

“พี่ไคล์หรือเปล่า...” “อืม...” “ทำไมยัยมุกดาต้องไปทำท่าทางออเซาะแบบนั้นด้วยล่ะ...น่าหมั่นไส้ชะมัด” มิกิเบะปากเมื่อเห็นท่าทีของมุกดาที่ท่าทางราวกับสนิทสนมกับชายหนุ่มมากเป็นพิเศษ จนรมิตาคิดว่าพวกเขาอาจจะเคยมีซัมติงอะไรกันมาก่อนแน่นอน ทางด้านของไคเลอร์ที่มานั่งที่ผับหรูคนเดียว ก่อนที่ร่างบอบบางของมุกดาจะเดินเข้ามาทักทายเขา ซึ่งเขาก็ยิ้มกลับไปตามมารยาท “พี่ไคล์...ไม่เจอกันนานเลยนะคะ” “ครับ...สบายดีนะมุกดา” “สบายดีสิคะ แต่วันนี้สบายใจที่ได้เจอพี่ไคล์ด้วย” มุกดาฉีกยิ้มกว้างด้วยความดีใจที่ได้เจอกับไคเลอร์ ใคร ๆ ก็รู้ว่าชายหนุ่มไม่ใช่หมอธรรมดา ชายหนุ่มเป็นถึงทายาทเจ้าของบริษัทยาชื่อดัง เท่านั้นไม่พอยังเป็นศัลยแพทย์ชื่อดังอีกด้วย อีกทั้งในวงการใคร ๆ ก็รู้ว่าไคเลอร์แซ่บเด็ดดวงมากแค่ไหน “วันนี้เจตไม่ได้มาด้วยนะ” “มุกดาไม่ได้สนใจพี่เจตสักหน่อย คนที่มุกดาสนใจคือพี่ไคล์ต่างหาก” มือน้อย ๆ ของมุกดาเลื่อนมาลูบที่ต้นขาแกร่งของไคเลอร์ จนเขาก้มมองต่ำด้วยสายตาเย็นชา

“มิตาว่าพี่พูดไม่รู้เรื่องแล้ว เรื่องพี่ลักษณ์กับมิตามันไม่ได้มีอะไรเลยด้วยซ้ำ” เธอไม่เคยรู้ด้วยซ้ำว่าลักษณ์รวีแอบชอบเธอ เขาบอกว่าเขามีคนที่ชอบอยู่ในใจแล้ว เพียงแต่ว่าความรักของเขามันเป็นสิ่งที่ผิดเลยไม่สามารถเปิดเผยเรื่องนี้กับใครได้ ซึ่งเธอก็ไม่รู้เหมือนกันว่าสิ่งที่เขาบอกคืออะไร เธอกับลักษณ์รวีรู้จักกันเพราะดีลงานด้วยกัน ซึ่งเขาอยู่ในฐานะของผู้บริหารโรงพยาบาลด้วย เลยรู้จักและสนิทกันในฐานะพี่น้องเพียงแค่นั้น “ไม่ต้องมาตอแหล ฉันไม่เชื่อหน้าซื่อ ๆ ของเธอหรอกมิตา...” ไคเลอร์ตะโกนออกมาอย่างฉุนขาดเมื่อรมิตาเหมือนไม่เคยรับรู้อะไร ไม่สะทกสะท้านกับการบริหารเสน่ห์ของตัวเอง “ไม่เชื่อก็ไม่ต้องเชื่อ อย่ามาเข้าใกล้มิตาให้มาก ถ้าคนอื่นรู้ว่าพี่สนิทกับมิตา ไม่กลัวเป็นข่าวหรือไง พี่คงไม่อยากเป็นข่าวกับมิตาหรอกใช่ไหม อีกอย่างถ้าพ่อแม่พี่รู้ว่าพี่มาวอแวมิตา คงไม่ต้องบอกก็รู้นะว่าจะเกิดอะไรขึ้น” หญิงสาวขู่ออกไปอย่างนั้นเพื่อไม่ให้ไคเลอร์มายุ่งวุ่นวายกับเธออีก ยิ่งเห็นท่าทางของเขาแล้วเธอก็ยิ่งเหนื่อยใจที่จะคุยกับคนที่ไม่มีเหตุผลรมิตาคิดว่

บทที่ 9ทำคุณบูชาโทษตลอดระยะทางกลับบ้าน หญิงสาวก็หันไปมองไคเลอร์ที่นอนคุดคู้อยู่บนเบาะอย่างสงสาร ไม่รู้ว่าเขาโดนอะไรกันแน่ ถึงแม้ชายหนุ่มจะชอบพูดจาไม่ดีใส่เธอ แต่เธอไม่เคยคาดหวังที่จะแก้แค้นที่โกรธเคืองเขาขนาดนั้น “มาพี่ไคล์ เข้าบ้านกัน...” เธอจัดการรั้งร่างใหญ่ของไคเลอร์ออกมาจากรถ โดยที่หญิงสาวพยายามประคองเขาให้เดินเข้ามาในบ้าน แม้ชายหนุ่มจะตัวหนักมากแค่ไหน แต่เธอก็จะอดทนเพื่อพาเขาไปพักผ่อนก่อน “อื้อ...มิตา...” เสียงทุ้มของไคเลอร์จ้องมองผู้หญิงที่กำลังประคองเขาอยู่ พร้อมเรียกชื่อด้วยเสียงแหบพร่า “พี่โดนยาอะไรเนี่ย ทำไมถึงไม่มีสติแบบนี้” “อื้อ...” รมิตาประคองร่างใหญ่ของไคเลอร์ขึ้นมาที่ห้องนอนของเธอ ก่อนที่หญิงสาวจะปล่อยร่างใหญ่ให้นอนบนเตียงกว้าง ส่วนเธอก็มายืนหอบอยู่ปลายเตียงแล้วมองเขา “ฟู่...ตัวหนักชะมัด” รมิตาเดินไปห้องน้ำเพื่ออาบน้ำชำระร่างกายของตัวเองก่อน เพราะรู้สึกเหม็นเหล้าที่คละคลุ้งเต็มเสื้อผ้าไปหมด จากนั้นหญิงสาวก็หยิบกะละมังออกมาเพื่อใช้ผ้าชุบน้ำเช็ดตัวให้เขา