《พันธนาการร้ายลวงรัก (NC25+)》全部章節：第 51 章 - 第 60 章

ขุนศึกเดินเลี่ยงออกมาข้างนอกเพื่อโทรศัพท์ติดต่อหาไคเลอร์ เขาไม่รู้ว่าอะไรที่ทำให้เพื่อนทำตัวแบบนี้ แต่ยังไงมันต้องกลับมารับผิดชอบงานของตัวเองก่อน ตู๊ด!! เสียงรอสายผ่านไปสักพัก ก่อนที่ขุนศึกจะฉีกยิ้มกว้างเมื่อคนปลายสายรับสายแล้ว แต่เสียงของมันงัวเงียมากจนขุนศึกได้แต่ขมวดคิ้วอย่างสงสัย “ไอ้ไคล์! มึงอยู่ไหน นี่งานแต่งงานของมึงนะ!!” ขุนศึกตะโกนใส่คนปลายสายด้วยความโมโห (แล้วยังไง) ไคเลอร์ตอบกลับมาด้วยเสียงนิ่งและเย็นชา จนขุนศึกขมวดคิ้วเมื่อเพื่อนทำเหมือนทองไม่รู้ร้อนกับเรื่องที่เกิดขึ้น ทั้ง ๆ ที่วันนี้เป็นวันสำคัญแท้ ๆ “มึงพูดอะไรวะ วันนี้งานแต่งของมึงนะ มึงทำแบบนี้ได้ยังไง รีบมาที่โรงแรมด่วนเลย!!” (กูไม่ได้อยากแต่งงานแต่แรกอยู่แล้ว...) “มึงจะมาไม่มีความรับผิดชอบแบบนี้ไม่ได้นะ ถ้ามึงไม่มา มึงก็น่าจะรู้ใช่ไหมว่าจะเกิดอะไรขึ้น!!” ขุนศึกตะคอกกลับใส่คนปลายสายเพื่อเรียกสติเพื่อนกลับคืนมา (หึ...แม่นั่นเป็นไง กระอักเลือดตายไปหรือยัง...) ไคเลอร์กำลังพูดถึ

“ใกล้ถึงฤกษ์สวมแหวนแล้วไคเลอร์ หยิบแหวนออกมาสิลูก...” “ครับ” เสียงทุ้มบอกแค่นั้น ทำให้รมิตามองว่าที่เจ้าบ่าวของตัวเอง มันคงจะดีกว่านี้ถ้าเขารักเธอบ้าง งานแต่งงานวันนี้คงเป็นวันที่เธอมีความสุขมากที่สุด ไคเลอร์ที่เตรียมแหวนมาเองทำการล้วงเข้าไปที่กระเป๋าเสื้อด้านใน จากนั้นเขาก็ควักกล่องแหวนออกมา แต่สิ่งที่ร่วงหล่นลงมาด้วยคือบางอย่างที่ทำเอารมิตาตกใจและเจ็บปวดอย่างถึงที่สุด ‘ซองถุงยาง’ หัวใจของหญิงสาวเต้นแรง เพียงแต่ไม่ได้พูดหรือส่งเสียงอะไรออกมา เพราะจังหวะที่ซองร่วงชายหนุ่มก็รีบเก็บมันกลับไปก่อนที่ผู้ใหญ่จะทันได้เห็น แต่ถึงกระนั้นเธอที่เป็นเจ้าสาวเห็นหมดแล้ว มือทั้งสองข้างของรมิตากำเข้าหากันแน่นด้วยความที่ไม่คิดว่าเขาจะหยามเกียรติเธอขนาดนี้ และที่เขามาช้าแสดงว่าเมื่อคืนนี้คงไปสนุกสุดเหวี่ยงกับผู้หญิงคนอื่นมา ปล่อยให้เธอที่เป็นว่าที่เจ้าสาวต้องรอเก้อ “สวมแหวนให้น้องสิลูก...” นรินดาบอกลูกชายของตัวเองที่กำลังถือแหวนเอาไว้ในมือเพื่อสวมแหวนให้ทันฤกษ์ที่กำหนดเอาไว้ โดยพวกเขาเลือกที่จะจัดงานหมั้นในแ

บทที่ 13ทรมานกายใจ ขณะที่หญิงสาวนอนราบกับที่นอน สายตาคมกริบก็จ้องมองเรียวขาอวบอิ่มที่โผล่พ้นชุดนอนของรมิตา จนเขาต้องขบกรามแน่นด้วยความไม่พอใจ เมื่อนึกได้ว่าเธอจะออกไปหาอิษราทั้ง ๆ ที่อยู่ในชุดวาบหวิวแบบนี้ “คืนนี้ฉันจะทำให้เธอรู้ว่าอย่ามาลองดีกับฉัน และอย่าให้ฉันรู้ว่าเธอไปไหนมาไหนกับไอ้อิษ ไม่งั้นฉันเอามันตายแน่!!” ไคเลอร์ขบกรามแน่นด้วยความกรุ่นโกรธ อีกทั้งไม่ชอบขี้หน้าของมันเป็นทุนเดิมอยู่แล้วด้วย ด้วยความที่เป็นผู้ชายเหมือนกันทำไมจะมองออกว่าผู้ชายคนนั้นคิดยังไงกับรมิตา แต่ในเมื่อตอนนี้เธอแต่งงานกับเขา เธอก็ไม่มีสิทธิ์ไปไหนมาไหนกับผู้ชายคนอื่นอีกต่อไป “มะ...” ยังไม่ทันที่คนตัวเล็กจะได้พูดจบ ไคเลอร์ก็โน้มลงมาจูบที่ปากอวบอิ่มของเธอทันที เขาทั้งบดจูบ แทรกลิ้นเข้ามาซอกซอนที่โพรงปากของเธอ พร้อมกับดูดซับความหวานภายในจนหมดสิ้น “อื้อ...” “ก่อนจะไปหามัน อย่าลืมนะว่าร่างกายของเธอเป็นของฉัน และจะเป็นของฉันคนเดียวด้วย!” เขาใช้มือหนาบีบเคล้นที่อกอวบอิ่ม จนคนที่นอนอยู่ใต้ร่างได้แต่นิ่วหน้าด้วยความเจ็บ

“พี่ไคล์ มิตาเจ็บ” เธอร้องบอกด้วยเสียงขาดห้วงเพื่อหยุดยั้งการกระทำของเขา แต่กลายเป็นชายหนุ่มกลับเพิ่มแรงบีบที่ปลายนิ้วมากกว่าเดิม เท่านั้นไม่พอยังกดคลึงขยี้ลงมาที่ยอดถันสีหวานอีกด้วย “เจ็บสิดี จะได้เลิกพยศใส่ฉันสักที!!” ขณะที่ทั้งสองกำลังอยู่ในกิจกรรมเข้าจังหวะกันอยู่นั้น เสียงโทรศัพท์ของรมิตาก็ดังขึ้นอีกครั้ง จนไคเลอร์มองหน้าจอแล้วต้องกัดกรามอีกครั้ง “ไอ้เหี้ยนั่นก็ยังตื๊อไม่เลิก!! สงสัยอยากจะได้เมียชาวบ้าน” ไคเลอร์ไม่รอช้าที่จะปาโทรศัพท์ของรมิตาไปที่กำแพงอย่างแรง จนได้ยินเสียงแตก นี่เป็นเครื่องที่สองแล้วที่เขาทำลายมัน จนอดหดหู่ใจไม่ได้ เพล้ง!! “พี่ไคล์!! นี่มันสองเครื่องแล้วนะ” “แล้วยังไง ในเมื่อเธอยังไม่เลิกติดต่อมัน ฉันก็จะพังแบบนี้ทุกเครื่องนั่นแหละ และถ้ายังคิดติดต่อมันอีก ข้างล่างเธอพังเหมือนโทรศัพท์นั่นแน่!!” “อ๊ะ”ชายร่างใหญ่กระแทกกายหนาเข้ามาในช่องทางเปียกลื่นของรมิตาอย่างแรง จนเธอร้องโอดครวญด้วยความเจ็บและเสียวในเวลาเดียวกัน “พี่ไคล์อย่

ทางด้านไคเลอร์เดินทางมาทำงานที่โรงพยาบาล ทั้ง ๆ ที่เขาสามารถลางานหลังแต่งงานได้เกือบอาทิตย์ แต่ก็รู้สึกหงุดหงิดใจที่ต้องอยู่ร่วมห้องกับรมิตา เลยคิดว่าการทำงานอาจจะช่วยทำให้เขารู้สึกดีขึ้น “อ้าวไคล์ ทำไมมาล่ะ นึกว่าจะอยู่กับภรรยาคนสวยซะอีก” เจตภัทรในชุดกาวน์เดินเข้ามาหาไคเลอร์ด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม จนเขาขมวดคิ้วอย่างสงสัย “อยากทำงานมากกว่า แล้วไหนบอกว่าลางานไง ทำไมมาทำได้ล่ะ” “เอ่อ...มีงานยุ่ง ๆ กับเคสคนไข้นิดหน่อย...” “ทำไม...” “เคสที่ผ่าตัดเมื่อหลายวันก่อนเสียชีวิตแล้วนะ...” เสียงทุ้มของเจตภัทรบอกไคเลอร์ จนเขาขมวดคิ้วอย่างแปลกใจ เพราะเท่าที่ดูคนไข้ยังแข็งแรง ไม่ได้มีภาวะแทรกซ้อนอะไรเลยด้วยซ้ำ “แค่ผ่าตัดไส้ติ่งอะนะ...ทำไมเสีย...” “คนไข้เกิดอาการแผลติดเชื้อฉับพลัน” “แปลก...อาการของคนไข้ปกติมาก ๆ เลยนะ แล้วทางญาติคนไข้ว่ายังไง”หมอหนุ่มถามด้วยความแปลกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น เพราะอาการคนไข้คือพักฟื้นอีกแค่วันสองวันก็กลับบ้านได้แล้ว แต่ทำไมถึงขั้นเสียชีวิตแบบนี้ได้