อาหารเย็นของนาชามาส่งที่ห้อง หญิงสาวสังเกตว่าอาหารค่อนข้างจะพิเศษ ไม่ได้จืดชืดเหมือนอาหารของโรงพยาบาลทั่วไปเควิลทำตัวเป็นนางพยาบาลเฝ้าไข้ดูแลนาชาอย่างดี และดูเหมือนว่าจะดีเกินไปจนเธอทั้งขัดเขินและอึดอัดไปพร้อม ๆ กัน“ให้ผมป้อนนะ คุณยังเจ็บอยู่”นาชามองหน้าเขาทั้งส่ายหน้าไม่ยินยอม เธอกับเขาไม่ได้เป็นอะไรกัน การที่เขามาดูแลแบบนี้เธอก็เกรงใจมากแล้วยังจะมาป้งมาป้อนอะไรกันอีก บ้าไปแล้ว“ฉันโดนต่อยท้องนะคะ ไม่ได้เจ็บมือหรือพิการ มือของฉันยังใช้งานได้เป็นอย่างดี ฉันกินเองได้ค่ะ”“ยังเจ็บไม่ใช่เหรอ ผมป้อนดีกว่านะอย่าดื้อเลย”จู่ ๆ เขาก็เอาใจใส่ขนาดนี้ นาชารู้สึกว่าใจของตัวเองแกว่ง ๆ ยังไงพิกล เธอเม้มปากไม่ยินยอมทั้งพยายามหันหน้าหนีเควิลเองก็ดื้อนิ้วเรียวจับคางของเธอบังคับให้หันมามองเขา ทั้งยัง ก้มหน้าลงมาแทบจะแนบชิดริมฝีปากของนาชา กระทั่งเธอสัมผัสได้ถึงไอร้อนจากลมหายใจหอม ๆ ของเขากลิ่นสะอาดหอมกรุ่นที่โชยออกมาจากร่างกายของเควิลทำให้เธอหน้าแดงและต้องกลั้นหายใจเควิลกลับขู่เธอยิ้ม ๆ“ไม่ให้ป้อนจะจูบนะ”นาชาไม่กลั้นหายใจแล้ว เธอพยายามดึงมือแข็ง ๆ ออกแต่ว่าเขายังจับไม่ปล่อย นาชาพยายามแกะนิ้วของ
Read more
LOGIN
