Todos los capítulos de Günahkâr Eş: General Alp'in Teslim Oluşu: Capítulo 41 - Capítulo 50

Damla çok duygulanmıştı, yanındaki adama başını kaldırıp baktı.Boyu bir seksen beşti, ama Damla'nın gözünde yüz metrelik bir dağ kadar yüksek ve sarsılmazdı.İlay, elinde ruloyla Fikriye'nin önüne geldi, yüzünde gülümsemeyle konuştu. "Büyükanne, ben İlay. Beni hatırlıyor musun?"Fikriye'nin gülümsemesi yavaşça kayboldu, gözlerini kıstı."Seni metres, kül olsan da tanırım," diye düsündü."Pek hatırlamıyorum," dedi soğuk bir sesle.İlay buna aldırmadı; Fikriye'de Alzheimer olduğu için onu unutması normaldi.Fikriye'nin ne düşündüğü umurunda bile değildi. Tek istediği doğum günü yemeğinde bütün dikkatleri üzerine çekmek, Alp'in ve Arslan ailesinin gözünde daha kusursuz bir imaj bırakmaktı.Hem güzelliğiyle hem de bu hediyeyle herkesi etkilemek istiyordu."Getirin şunu." İlay birden yüksek sesle seslendi.Bunun üzerine birkaç hizmetli birkaç uzun masayı içeri taşıyıp birleştirdi.Salondaki herkes şaşkınlıkla birbirine bakıyordu.İlay, Zeynep'ten yardım istedi, elindeki ebru tablosunu büyü

Damla çaresizce Alp'e baktı; nemli gözleri ışıl ışıldı.Alp'in içi yumuşadı.Damla'nın bu çaresiz ve yumuşak bakışlarının üzerinde bu kadar güçlü bir etki bırakacağını hiç düşünmemişti.Yanına gidip başını ona doğru eğdi, alçak sesle konuştu. "Damla, buradakilerin hepsi aile dostu ve akraba. Kimse o tablonun sahte mi gerçek mi olduğunu, senin sanat seviyeni umursamıyor. Mesele sadece büyükannemi mutlu etmek. İyi niyet yeter, gerisi boş. O yüzden gerilme, içinden geldiği gibi yap."Damla bu sözlerle biraz rahatladı, içi ısındı.Alp sordu. "Taklit yapabilir misin?"Damla özgüvensizce cevap verdi. "Galiba yapabilirim. Taklit etmek zor değil."Alp sakin bir sesle konuştu. "O zaman Lâl'in eserini taklit et. Zaten buradaki tablo sahte, önünde duruyor."Artık geri dönüş yoktu; Damla mecburen, herkesin bakışları altında boyayı eline aldı ve suyun üzerine damlatmaya başladı.Diğer eliyle biz yardımıyla desenleri şekillendirdi; her dokunuşu yumuşak ve zarifti.O sırada biri konuştu. "Lâl'in alış

Birkaç gün sonra, ofiste.Koray araştırma sonuçlarını Alp'e sunuyordu."Komutanım, Lâl'in video paylaştığı hesap, Doğu Cumhuriyeti'ndeki bir çocuk yuvasının kurumsal hesabı üzerinden açılmış. Canlı yayın ve bahşiş gelirlerinin tamamı doğrudan bu çocuk yuvasının resmî hesabına aktarılıyor. Yetimhane müdürü Lâl'i hiç görmediğini söylüyor.""Lâl'in eser satış yöntemi de çok farklı. Eserlerini doğrudan çevrim içi açık artırmayla satıyor, ödeme hesapları farklı bölgelerdeki çocuk yuvalarına ya da yardım kuruluşlarına ait. Bütün gelir Lâl'in elinden hiç geçmiyor.""Onu yöneten bir şirketi ya da ekibi yok. Canlı yayında da konuşmuyor, sadece sessizce ebru yapıyor.""Üç yıl önce hesap güncellemeyi bırakmış, Lâl de sanki yer yarılmış da içine girmiş gibi."Alp koltuğunda arkasına yaslanmış, gözleri kapalı Koray'ı dinliyor, aklından Damla geçiyordu.Bu kadar sıradan görünen bir kadının geçmişinin giderek gizemli hâle gelmesini hiç beklemiyordu.Bir süre sonra Alp tok ve alçak sesiyle konuştu. "K

Dönüş yolunda.Alp sordu. "Güney Konak'a mı gidelim, yoksa senin kaldığın yere mi?"Damla'nın kiralık dairesi tezgâh açtığı yere daha yakındı; ayrıca Güney Konak artık İlay'ın eviydi, oraya gitmek istemiyordu."Kaldığım yere gidelim." dedi.On beş dakika sonra.Araba eski bir apartmanın önünde durdu. Damla indi, Alp de peşinden binaya girdi.Gecenin karanlığında eski binanın koridoru hem dar hem loştu. Damla telefonunun fenerini açtı, mahcup bir sesle konuştu. "Bu koridorun lambası sık sık bozuluyor."Alp'e göre buranın yaşam koşulları oldukça kötüydü.Damla kapıyı açıp içeri girdi, ışığı yaktı, çekingen bir tavırla kenarda durup Alp'i içeri davet etti.Alp küçük daireye adım attı; etrafa bakınca buranın otuz metrekare kadar olduğunu tahmin etti. İlk izlenimi temiz ve sıcak bir yerdi.Damla kapıyı kapattı, tam dönecekken Alp elindeki beyaz papatyaları ona uzattı. "Senin için."Sesi çok düzdü, hiçbir duygu yoktu; çiçeği neden verdiği anlaşılmıyordu.Damla bir an duraksadı, gözleri şaşkı

Bu sözleri Alp'ten duymak Damla'nın içini burktu, hoşnutsuz bir sesle sordu. "Ya Lâl değilsem? Sadece taklidi seven amatör biriysem?"Alp DNA raporunu bıraktı, soğuk ama hafif alaycı bir sesle konuştu. "O zaman hobilerin epey fazlaymış. Resimlerin gerçeğinden ayırt edilemeyecek kadar iyi. Üstelik kitap okumayı seviyorsun, gördüğünü unutmuyorsun, kimyayı bile avcunun içi gibi biliyorsun ve bu zor yabancı dili hiç zorlanmadan okuyorsun."Damla'nın içi sıkıştı. "Yani hâlâ Gölge'nin gönderdiği bir ajan olduğumu düşünüyorsun."Alp sustu.Her zaman tetikteydi; Damla'nın kimliği, sergilediği tavır ve yeteneklerle taban tabana zıttı.Konuşması zarifti, duruşu ve hareketleri kibardı; kişiliği de kolay pes etmeyen bir yapıya sahipti.Bu tür bir asalet ya aileden gelirdi ya da yoğun bir eğitimle kazanılırdı.Damla bir süre düşündü, sonra öneri sundu. "Şöyle yapalım, üzerime bir dinleme cihazı koy, sonra beni Gölge'nin merkezine gönder. Böylece gerçek ortaya çıkmaz mı?"Bu kadının düşüncesi fazla