Todos los capítulos de Günahkâr Eş: General Alp'in Teslim Oluşu: Capítulo 51 - Capítulo 60

Alp'in bedeni bir an gerildi. Damla'nın vücudu soğuk terden sırılsıklam olmuş, hafifçe titriyordu.Acıma duygusu ağır basmıştı ki Alp hiç direnmeden ve tereddüt etmeden ellerini kaldırıp Damla'nın kulaklarını sıkıca kapattı.Tam o sırada Alp belli belirsiz bir ağlama sesi duydu.Bu çekingen ve zayıf hıçkırıklar, kollarındaki kadından geliyordu.Sesi ürkek ve güçsüzdü; kırda yaralanmış küçük bir kedi gibiydi.Bu kadının bu kötü havadan, gök gürültüsünden ve şimşekten gerçekten korktuğunu hissediyordu.Alp ilk kez bir kadın tarafından belinden bu kadar sıkı sarılıyordu.Vücudu yumuşak ve dolgundu, saçlarından hoş bir koku yayılıyordu.Alp'in içi yumuşadı; böyle düşünmemesi gerektiğini biliyordu.Ama bedenine söz geçiremiyor, aklı başka yerlere kayıyordu, bu hâl ona eziyet gibi geliyordu.Aynı zamanda Damla'nın ağlayışını ilk kez duyuyordu.Onun ağlayışı, çocukluğundaki İlay'ın ağlayışına o kadar benziyordu ki yıllardır gömdüğü koruma isteği bir anda uyandı.İlay döndüğünden beri sık sık

Alp sustu.Damla'nın içine bir telaş düştü, hemen açıkladı. "Söz veriyorum, geçen seferki gibi üstüne abanıp yatmam. İstersen bileğime ip bile bağlarım."Damla ne yapacağını bilemeden bir şeyler anlatmaya çalışırken Alp'in uzun boylu ve iri gölgesi ona doğru yaklaştı.Damla aceleyle ayaklarını toplayıp yatağın diğer kenarına çekildi.Alp tek kelime etmeden ayakkabılarını çıkarıp yattı; hiç çekinmeden.Damla ise kenarda gergin oturuyordu.Onu yatağa kendisi davet etmişti ama şimdi de kasılmıştı.Kendi içindeki bu çelişki onu huzursuz ediyordu.Az sonra Alp alçak sesle konuştu. "Uzan, konuşalım."Bu adamın sesi gecede neden bu kadar derin ve etkileyiciydi?Damla'nın kalbi tekliyordu, usulca uzandı; kollarını bacaklarını düzgünce uzatıp kımıldamadı."Ne konuşacağız?""Kulaklığı çıkardın mı?""Çıkardım.""Yorgun musun?""Değilim, normalde on birden sonra uyurum."Alp sakin bir sesle sordu. "Büyükannemle nasıl tanışmıştın?"Damla hiç düşünmeden anlattı. "Hafızamı kaybettikten sonra ne yapac

Damla, Alp'in gece yattığı yere yüzüstü uzandı, gözlerini kapatıp dün geceyi hatırlamaya çalıştı.Öğle vaktiydi. Damla hazır erişte yerken kapı zili çaldı; yemeğini bırakıp koşarak açtı.Koray kapıda duruyordu, yanında birkaç büyük vazo vardı.Elindeki parayı uzatıp saygıyla konuştu. "İyi günler, Damla Hanım. Çiçeklerden gelen para."Damla şaşkınlıkla bir tomar bozuk paraya baktı, merakla sordu. "Dün gece boyunca gök gürleyip yağmur yağmamış mıydı? Nasıl hepsi satıldı?""Komutanım lojmana götürüp satmamı söyledi."Damla, Alp'in dün gece ettiği telefonu hatırlayıp gülümsemeden edemedi.Keyfi yerinde, Koray'ın uzattığı parayı aldı. "Teşekkürler."Koray devam etti. "Damla Hanım, Komutanım sizi eve götürmemi istedi."Damla bir an duraksadı.İlay aklına gelince Güney Konak'a adım atmak bile istemiyordu.Bir an düşündü, sonra sordu. "Alp, Güney Konak'a dönmemi mi istiyor?""Komutanımın isteği bu. Ama sizin kararınıza da saygı duyuyor. Eve dönmek istemezseniz daha büyük bir ev kiralarız."Dam

Damla ikna olmuştu; Zeynep'in özenle giydirip süslediği kıyafetle etkinliğe gitti.Oraya varınca bunun sıradan bir davet olmadığını anladı.Burası, lüks bir yatta düzenlenen, dünya çapında nadide ve değerli eşyaların satışa sunulduğu bir etkinlikti.Üstelik sergide yasa dışı antika eserler ve nadir ürünler vardı.Damla, Fikriye'nin doğum gününde yaptığı taklit ebru tablosunun orada olduğunu fark etti.Tabloyu işaret edip Zeynep'e sordu. "Zeynep Yenge, bu ne demek oluyor?"Zeynep'in bakışları kaçamaktı, etrafı işaret edip konuştu. "Damla, bak, bugün buraya sosyetenin en zenginleri geliyor. Bir kalemde milyonlarca lira harcıyorlar. Tablo satılırsa çok iyi para kazanırız."Damla sesini yükseltip tekrar sordu. "Sana bu tablonun neden burada olduğunu soruyorum."Zeynep zoraki gülümsedi, sesini alçaltıp konuştu. "Büyükannenin doğum gününde o kadar çok hediye geldi ki bir eksik bir fazla fark etmez. Üstelik İlay'ın sahte tablosunu bile kabul etmişti."Damla yumruklarını sıkıp kendini tuttu, k

Kadın sözünü bitiremeden birkaç tüfek birden ona doğrultuldu ve ateşlendi.Sağır edici silah sesleri art arda yankılandı; onlarca kurşun kadının bedenine isabet etti, kadın kanlar içinde yere yığıldı.Salonda korku dolu çığlıklar yükseldi, artık kimse kımıldamaya cesaret edemiyordu.Damla da korkudan ne yapacağını şaşırmıştı, avuçları soğuk ter içindeydi.Vedat'ın elinin omzunda olduğunu hissedince rahatsızlıkla itti.Vedat gergin bir sesle fısıldadı. "Kımıldama."Damla başını hafifçe kaldırıp az önce konuşan korsana baktı.Korsan maskeliydi, tüfeği elinde salonda yürüyor, sergideki antikalara göz gezdiriyordu.Sakin bir sesle Fırtına Cumhuriyeti dilinde konuştu. "Bu sular benim bölgem. Buradaki her şey bana ait. Paralar, değerli eşyalar, antikalar.""Ama bunların hepsi ikinci planda. Benim asıl istediğim bir gram L-Molekül. Kimde? Usulca çıkarıp verin."Damla, L-Molekül lafını duyunca büyük bir şok yaşadı."L-Molekül'ü verirseniz size hemen bir sürat teknesi verir, güvenle buradan ayr