All Chapters of Günahkâr Eş: General Alp'in Teslim Oluşu: Chapter 61 - Chapter 70

Herkes gözlerini umutla Damla'ya çevirmişti.Koray, Can ve Kuzey Ordusu'nun askerleri şaşkınlıktan ne diyeceğini bilmiyordu.Damla Hanım, uluslararası alanda pek ağırlığı olmayan bu küçük ülkenin dilini mi biliyordu?Aynı şaşkınlığı Alp de yaşıyordu.Soğuk ve ciddi yüzünden hiçbir şey belli olmuyordu ama bakışlarındaki şaşkınlık gizlenemiyordu.Alp şaşkınlığını atıp sordu. "Bir gram ne?"Damla, onun görevini düşünüp bunu herkesin içinde söylemek istemedi; kısa bir an düşünüp cevap verdi. "Senin uzun zamandır aradığın o nadir element."Alp'in koyu gözlerinde soğuk bir parıltı belirdi, maskeli korsana döndü. "Onu bırak, elindekini ver, sana bir çıkış yolu bırakırım."Alp'in İlay'ı bu kadar önemsediğini gören Damla'nın göğsü sızladı.Yine de söylenenleri Fırtına Cumhuriyeti diline çevirdi.Korsan yine bir şeyler söyledi.Damla çevirdi. "Bir sürat teknesi istiyor."Alp emir verdi. "Sürat teknesi hazırlayın."Bunun üzerine korsan, İlay'ı rehin alıp dışarı çıktı.Kuzey Ordusu askerleri silah

Alp ellerini pantolonunun cebine sokup yumruk yaptı.İçindeki rahatsızlığı bastırıp alçak sesle sordu. "Hafızasını kaybetmeden önce mi?""Onun hafıza kaybı sahte." Vedat kendinden emin bir sesle açıkladı. "Yıllar önce onu terk ettiğim için benden intikam alıyor. Hafıza kaybı numarası yapıyor, beni tanımıyormuş gibi yapıyor."Alp'in aklına Damla'nın sözleri geldi.Sevdiğin biri var mı, diye sormuştu.Damla da ona, evet, ama onun kalbinde başkası var, bu hayatta birlikte olmamız imkânsız, demişti.Kastettiği kişi Vedat mıydı?Alp derin bir nefes aldı; göğsüne bir şey oturmuştu.Bir an durup konuştu. "Onun ailesi ve geçmişi, yeteneğiyle uyuşmuyor."Vedat hafifçe güldü. "Eski dönemde sanatla uğraşan kadınlar, saraydaki prenseslerden çok daha bilgili ve yetenekliydi. Onun ailesine bakıp önyargılı olmamalısın.""Haklısın." Alp, Vedat'a döndü, derin ve koyu gözleri son derece samimiydi. "Vedat, bize mutluluklar dile."Alp'in sesi rahat ama ciddiydi; Vedat'a sınır çiziyordu.Vedat'ın göz kapağ

Kendi kullandığı çatalla Alp'e yemek vermeye nasıl cesaret etmişti?Kesinlikle çıldırmıştı.Damla ne yaptığını geç fark etti, mahcup bir ifadeyle gülümsedi, elini yavaşça çekti. "Özür dilerim, ben…"Daha elini çekemeden Alp bileğini tutup karpuzu ağzına götürdü.Damla şaşkınlıkla Alp'in dudaklarının değdiği çatala baktı.O çatal az önce kendi ağzına değmişti. Bu dolaylı öpüşme sayılır mıydı?Bunu düşünür düşünmez yanakları ısındı, kalbi hızlandı, bütün bedeni gerildi.Alp ise son derece rahattı, çiğneyip yuttu, konuştu. "Tatlıymış ama miktarı çok az."Damla dudaklarını büzüp başını eğdi, ona bakamadan alçak sesle konuştu. "Özür dilerim, unutmuşum. O çatalı az önce ben kullanmıştım."Sadece özür dilemek istemişti.Aslında aklında hiçbir art düşünce olmayan Alp, bu sözlerle birlikte kalbinden elektrik akımı geçmiş gibi hissetti. Dudakları kurudu, bakışları ısındı, elinde olmadan Damla'nın pembe dudaklarına baktı.Damla yavaşça dudaklarını büzdü; yüzü haşlanmış karides gibiydi.Alp'in akl

Damla kitabı hemen eline aldı; yüzü ateş gibiydi, bakışlarını nereye koyacağını bilemiyordu. Ama ne kadar kaçırsa da gözleri istemsizce adamın bedenine kayıyordu.Kitabı kızaran yüzüne bastırıp konuştu, sesi ilk kez böyle titrek çıkıyordu. "Sen… Nasıl kıyafetsiz çıkarsın?"Alp kısa saçlarını kuru havluyla kuruladı, havluyu bir kenara bırakıp ona doğru yürüdü, sesi boğuk çıkıyordu. "Giysem de birazdan yine çıkaracaktım. Zahmete gerek yok."Damla bu sözü anlayıp içine bir telaş düştü; şaşkınlıkla onun derin gözlerine baktı, bakışlarını kaçırıp sordu. "Neden birazdan kıyafetlerini çıkaracaksın?"Alp bir an duraksadı.Damla'nın yüzündeki saf şaşkınlığı, kızaran yanaklarındaki çekingenliği gördü.Vedat, onun hafıza kaybı numarası yaptığını söylüyordu.Peki şu anki bu saflık da mı numaraydı?Alp susarken Damla gardırobu işaret etti. "Bu yatın dolabında temiz pijamalar var, giyebilirsin."Alp buruk bir gülümsemeyle dudaklarını büzdü; demek yanlış anlamıştı.Damla en başından beri meseleyi hiç

"Tek amacımız bu elementi araştırıp dünyaya hükmedecek en güçlü silahı geliştirmek ve adımızı dünyaya duyurmaktı.""Ama bu şeyin gramının beş milyar lira ettiğini, bütün ülkelerin peşinde olduğunu, başımıza bela kesileceğini hiç düşünmemiştik.""Söğüt, bu bir gram L-Molekül yüzünden canından oldu. Dün ben de bu yüzden neredeyse korsanların elinde ölüyordum. Ben daha ölmek istemiyorum. Bu şeyi istemiyorum, alın götürün."Alp, Profesör Aksoy'u dinlerken düşünceye dalmıştı.'Sis'in genç bir kadın olduğuna hâlâ inanamıyordu.Koray dinleyip not alıyordu; Profesör Aksoy susunca devam etti. "Sis nereli?""Doğu Cumhuriyeti vatandaşı.""Kaç yaşında?""Kesin yaşını bilmiyorum. Söğüt'ten duyduğuma göre L-Molekül'ün ilk miligramını geliştirdiğinde 19 yaşındaymış.""Ailesinde kimler var?""Bilmiyorum. Onun gibi üst düzey gizlilik taşıyan birinin ailesi bile nerede çalıştığını, ne iş yaptığını bilmiyordur.""Asistanı Söğüt dışında onu gören oldu mu? Fotoğrafı var mı?"Profesör Aksoy sakin bir gülüms