บททั้งหมดของ พันธะร้ายนายสถาปัตย์ : บทที่ 41 - บทที่ 50

ด้านไทม์ จริงๆ วันนี้ผมมีนัดไปดูเขาแข่งรถกับไอ้ฟรอสต์ที่เชียงใหม่ แต่มันดันยกเลิกนัดผมเสียก่อน ไหนๆ ผมก็แต่งตัวหล่อพร้อมออกจากคอนโดอยู่แล้ว วันนี้มิล่าเธอมีถ่ายงานให้กับบริษัทของผม ผมจึงอาสาขับรถพาคนสวยมาที่กองถ่ายงานของผมเสียเอง ร่างสูงที่เดินมาหยุดถึงกองถ่าย แต่แล้วสายตาผมกับสะดุดเข้ากับใครอีกคน ที่ยืนหันหลังหลบผมอยู่กับกลุ่มช่างแต่งหน้าและคอสตูม“หึ...นี้ อย่าบอกนะว่าปลายฝันมาถ่ายงาน คู่กับมิล่า” ไทม์ขมวดคิ้ว ถ้าเป็นอย่างที่ผมคิด งานนี้ผมเอาตายนะบอกก่อน ห้ามแล้วไม่คิดจะฟัง แค่ปลายฝันคนเดียวผมก็หัวจะปวดมากแล้ว นี้อย่าบอกนะ ว่าคนจะถ่ายงานเป็นพระเอกเอ็มวี ในวันนี้ คือไอ้หน้าตี๋ ที่ผมเจอมันที่ร้านอาหารเมื่อหลายวันก่อน ดันมีตัวแถมมาอีก‘เชี่ย นี้ไม่มีคนหล่อ และเพอร์เฟคกว่าไอ้นี้ แล้วเหรอวะ’ จากที่เสร็จงานตั้งใจ จะมาพักผ่อนพักสมอง แต่พอเห็นหน้า คนที่มันจะมาเล่นเอ็มวี ให้กับผลงานศิลปินในค่ายเพลงผม พลานทำให้หงุดหงิดอารมณ์เสียเปล่าๆ“บอสไทม์ คุณมิล่า สวัสดีค่ะ เชิญนั่งก่อนนะคะ” เป้เอ่ยกับเจ้านาย พร้อมให้เด็กๆ ในกองนำของว่างเครื่องดื่มเย็นๆ มาเสิร์ฟ“น้องเดลต้า น้องปลายฝัน พร้อมแล้วใช่ไหมคะ

ทว่าขณะที่ปลายฝันจะกลับไปพักที่ทางทีมงานเตรียมไว้ให้นั้น!! หมับ !! กับถูกมือหนาของใครบางคน จับเข้าที่เรียวแขนของเธอ ไม่ใช่แค่จับนะ เขาบีบ“พี่ไทม์” เธอเรียกชื่อเขาด้วยสีหน้าไม่พอใจ“คุยกันหน่อยไหม” ไทม์์ ไม่เพียงแค่พูดแต่กับเขาปลายสายตาสำรวจจชุดของเธอ!!พรึบ!! ไทม์ไม่รอปลายฝัน อนุญาติ แต่กับกระชากเธอออกมาไกลสายตาของทีมงาน“พี่ไทม์”“กลับไป ไม่ต้องมาที่นี่อีก” เสียงเข้มเอ่ยกับคนตัวเล็กอย่างไม่สบอารมณ์“งานยังไม่เสร็จ ฉันกลับตอนนี้ไม่ได้” ปลายฝันเอ่ยเสียงแข็ง ไม่ว่ายังไงวันนี้เธอก็ไม่กลับ จะกลับก็ต่อเมื่องานเสร็จแล้วเท่านั้น ปลายฝันจ้องหน้าไทม์อย่างไม่เกรงกลัว พอคุยกันได้ ก็ไล่เลย อุส่าห์มาไกลถึงนี้ ใครมันจะกลับง่ายๆ นะ“หรือที่พี่ไทม์ไล่ฉันกลับ ให้ฉันไปพ้นๆ เนี่ย กลัวว่าฉันมาเห็นพี่ไทม์ กับแฟนเหรอคะ ไม่ต้องห่วงเรื่องนั้นหรอกน่า ฉันไม่ถือ ของแบบนี้แบ่งๆ กันใช้ เพราะฉัน เป็นคนใจกว้าง มาก” ยิ่งปลายฝันดื้อ ไม่คิดจะฟัง แถมยังกล้ามาที่ประชดเข้าแบบนี้ นั่นยิ่งทำให้ไทม์โมโหบีบแขนเล็ก ยิ่งห้าม ปลายฝันเหมือนยิ่งยุทว่าขณะที่ไทม์ละปลายฝัน สองสามีภรรยากำลังเปิดศึกกันอยู่นั้น มิล่ากับเดินมาตามไทม์

!! จ๊วบ จ๊าบ !! ทั้งสองหลุดเสียงพร้อมๆ กัน เร่าไม่นานเธอคล้อยตามอารมณ์คนปลุกเร่าอย่างง่ายดาย ไทม์ผมรู้คับว่าทำยังไงปลายฝันจะยอมศิโรราบให้ตน ปลายฝันเมื่อขัดไม่ได้ เธอได้แต่ปล่อยตัว แต่ปล่อยอารมณ์ไปกับไทม์ ริมฝีปากลากยาวมาจนกระทั้งถึงเนินอก และบริเวรหน้าท้องแบนราบ มันเสียวสยิว จักกะจี้ไม่ไหว ปลายฝันขยับตัว สั่นสะท้านไปมา ใบหน้าสวยจือปากด้วยความเสียว“อ่าส์...อืม” ฉันไม่กลั้นเสียงทรมานนี้ได้“แผล็บ แผล็บ” พี่ไทม์ทั้งดูด และเลียไปตามเรือนร่างฉัน มือทั้งสองข้าง บีบขย้ำเข้าที่เนินอกอึ๋มอึม มันทั้งเสียวจักกะตี้ วาบๆ หวิวๆ ประปนกัน“อ่ะ...อ่าส์ พี่ไทม์” ฉันรับรู้ถึงร่างบางฉันบิดส่านเร้าผิดปกติ รับรู้ถึงน้ำหวานเปียกๆ ชื่นๆ บริเวณร่องสวาทของฉัน ฉันพร้อมแล้ว“อ่า...อืม” ด้านไทม์จากจูบปาก กับกลายเป็นเร่าอารมณ์ปลายฝัน ดูดแทะไปทั้งตัว ริมฝีปากหนาย้ายจากทรวงอก ละเลงลิ้นลากยาวต่ำลงจนกระทั้งถึงใต้สะดิื้อ มือหนาปลกกางเกงชั้นในสีครีม เผยให้เห็นกลีบดอกไม้งามสวยสะพรั้งมีน้ำหวานฉ่ำตามรอยแยกเต็มตา ไทม์อยากแล้วจะทนทำไม ลิ้นเร่าร้อนตวัดเข้ากลีบดอกไม้งามฉ่ำไปด้วยน้ำหวานทันที“แผล๊บ แผล็บ” พร้อมกับซุกหน้าหล่อๆ

3 ชั่วโมงต่อมา ปลายฝันเป็นอย่างที่ฉันคิดไว้ไม่มีผิด นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่พี่ไทม์ แอบเข้าห้องฉันกลางดึก และจบลงด้วยการจัดหนัก ทั้งที่เมื่อคืนที่โรงแรมเขาก็จัดหนักฉันไปแล้ว นี้มันรอบที่ 3 แล้วนะ เขายังไม่พออีกเหรอ“ปล่อย...”“เธอไม่มีสิทธิ์ไล่ฉัน ถ้าทนไม่ไหวก็หย่ากับฉันซะสิ” คนหน้ามึนไม่พูดเปล่า แต่กับจับส่วนนั้นของเขาเสียดสีเข้ากับของฉันดันเข้าดันออก“พี่ก็รู้ว่าเพราะอะไร”“งั้นเธอก็ต้องทน ให้ฉันเอาแบบนี้ต่อไป” บ่อยมากนี้มันหลายครั้งแล้วนะ เจอเป็นไม่ได้ ส่วนนั้นระบมไปหมดแล้วฉัน“นี้พี่ไปอดยากมาจากไหน”“หน้าที่เมียก็ทำไปสิ รู้ว่าของผัวเธอใหญ่ จะโวยเพื่อ” นี้ คืนนี้เขาจัดไป 3 รอบแล้วนะ ยังไม่พออีกเหรอ“พี่จะไปต่อกับใครก็ได้นะ ฉันไม่ห้ามแล้วแต่เลย” เจ็บจะตายอยู่แล้ว เพราะนี้ฉันก็เริ่มทนเขาไม่ไหวแล้วแต่นั้นคนฟังกับโมโหมีอย่างที่ไหน เธอไล่เขาไปกินนอกบ้าน ปลายฝันน่าโดนกระแทกให้ตายคาเตียง“หน้าที่ของเธอคืออ้าขาให้ฉันกระแทก อย่าเรื่องมาก เธอไม่มีสิทธิ์เรียกร้อง ไล่ฉันไปเอากับใครหน้าไหนทั้งนั้น” เป็นแบบนี้ทุกครั้งที่เขากลับบ้าน2 สัปดาห์ต่อมา@มหาวิทยาลัย BxMaxด้านปลายฝัน ตั้งแต่กลับมาจากหัวหิ

ร่างสูงยืนเต็มความสูง ในชุดเสื้อเชิ้ตสีฟ้าอ่อนผับแขนไทม์เบนสายตาไปยังโต๊ะ 8 ชั้น 1 ที่มีรุ่นน้องนั่งดื่มประมาณ 20 คน“ไอ้เก้า มึงเฝ้าโต๊ะนั้นไว้ดีๆ อย่าให้ใครวุ่นวายกับยัยกระเป๋าสีขาวนั้น ถ้าใครเข้าใกล้ มึงรีบมารายงานกูด่วนเลย” ไทม์หันไปสั่งเด็กร้าน แต่นั้นทำเอาทั้งสามหนุ่ม ได้แต่มองหน้ากัน และหลุดยิ้ม“ละไหน มึงบอกไม่สนน้องปลาย” ฟรอสต์หันไปถามไทม์“กูแค่ดูเด็ก เด็กเมาแล้วกลับบ้านไม่ถูก ยุ่งกูอีก” คนฟอร์มจัดตอบ แต่นั้นหนุ่มๆหลุดยิ้มไปตามๆกัน ไทม์เอ่ยเหตุผลที่แสนจะฟังไม่ขึ้นจากคนปากแข็ง ไอ้ไทม์แม่งอ่อนวะ“หือ...ถ้าหมายถึงน้องปลาย นั้นน้องไม่เด็กแล้วนะ เป็นห่วงเมียก็บอก” มาคัสเอ่ยอย่างรู้ทัน ไม่สนได้ไง ก็เมียมันแต่งงานเอากันแล้วซะขนาดนั้น อะ“มึงแม่งไม่บอกมันไป ห่วงเมียกลัวหนุ่มจีบ จบ” ภีมภพเอ่ยแซวมาเช่นนั้น ไทม์ถึงกับลุกออกจากโต๊ะ ไม่ทนฟังเสียงแมลงหวี่ที่ก่อกวน ขัดอารมณ์ผมชิบหายส่วนตัวต้นเหตุที่ทำให้ไทม์หงุดหงิดไม่รู้ตัวนั้น วันนี้เป็นวันสอบวันสุดท้าย จากที่ฉันเป็นนักศึกษาปี 4 และตอนนี้ฉันก็เรียนจบแล้ว“ โย่วๆ ตื้ดๆ” ก็มาเลี้ยงรุ่นอะนะ เลี้ยงกันทัั้งคลาสฉันเลย“สนุกไหมอิปลาย ตื้ดๆ” อิ