All Chapters of Düğünümü Çalan Kadına İnat, Milyarder Arkamda: Chapter 21 - Chapter 30

Fakat Demirsoy ailesinden hiç kimseyi tanımıyordum."Demek Ece Hanım sizsiniz? Gerçekten çok güzelmişsiniz. Zarif ve insanın içini rahatlatan bir duruşunuz var. Bu kadar yetenekli olmanıza şaşmamalı." Büyük Hanımefendi daha tanışır tanışmaz beni övmeye başladı.Bu iltifatlar karşısında doğrusu ne diyeceğimi bilemedim.Gerçi küçüklüğümden beri hep güzel olduğum söylenirdi, hatta bazen aynadaki hâlime bakıp kendi kendime hayran olduğum bile olurdu.Ama Demirsoy ailesi gibi bir aile herhâlde sayısız güzellik görmüştü. Benim gibi birini gerçekten güzel bulmaları mümkün müydü?Herhâlde kibarlığından böyle söylüyordu.Ben donup kalınca Süleyman Bey sessizce hatırlattı: "Kendisi Büyük Hanımefendi olur."Hemen gülümseyerek başımla selam verdim: "Memnun oldum Büyük Hanımefendi. Güzel sözleriniz için çok teşekkür ederim.""Sesiniz de çok hoş."Övgüler yüzünden yanaklarım kızardı. Ben de nezaket gereği karşılık verdim. "Aslında size 'Büyük Hanımefendi' demek bile tuhaf geliyor. Siz hiç yaşınızı g

"Evet," diyerek başımı salladım. Gözlerinin içine bakmaya cesaret edemedim.Kiraz yanımda durmuş, merak ve imalı bakışlarla beni süzüyordu. O da bir tuhaflık olduğunu fark etmiş gibiydi."Lütfen kollarınızı yana doğru kaldırıp düz tutun." Daha uzun bir mezura alıp arkamı döndüm ve kibarca hatırlattım.Kerem önümde durdu. Arkasına geçip kollarımı kaldırdığımda boyunun neredeyse bir doksan olduğunu fark ettim.Neyse ki boyum bir yetmiş ikiydi; biraz daha kısa olsaydım herhâlde tabureye çıkmam gerekirdi.Oldukça uyumluydu. Üst beden ölçülerini sorunsuzca aldım.Sıra bel ve kalça ölçüsüne gelince tereddüt ettim.Mezurayı önden uzanarak mı dolamalıydım, yoksa arkadan mı yaklaşmalıydım, karar veremedim.İşin ilginç yanı, az önce neşeyle sohbet eden bütün hanımlar bir anda susup bana bakmaya başlamıştı.Birden gerildim. Kulak köklerimin sebepsiz yere yanıp ısındığını, hatta kızardığını hissediyordum."Ece Hanım, bir sorun mu var?" Kerem tereddüdümü fark edip merakla sordu."Ah, yok bir şey...

Olduğu yerde durup bana döndü ve bunu esprili bir ifadeyle söyledi.Hâlâ biraz çekingendim, ona bakıp, "Ama siz bizim misafirimizsiniz. Sonuçta müşteri her zaman kraldır..." dedim."Ben yine de sıradan biri olarak kalmayı tercih ederim."Esprili cevabı beni istemsizce güldürdü. Gerginliğim de epey azaldı. "Peki, bunu aklımda tutacağım.""Bugünkü emeğin için teşekkür ederim. Görüşmek üzere." Kerem'in görgüsü bambaşkaydı. Ağzından çıkan her kelime insanın içini ferahlatıyordu.Benimle vedalaştıktan sonra şoförünü de tembihlemeyi unutmadı: "Ahmet amca, yolda dikkatli sür. Hanımları sağ salim bırak.""Emredersiniz Kerem Bey."Kerem bana gülümseyerek başını eğdi, ardından dönüp yanında kapısı çoktan açılmış olan Audi A8'e bindi.İçimden şaşırmadan edemedim.Böylesine güçlü ve nüfuzlu birinin gösterişten uzak bir araç tercih etmesi şaşırtıcıydı.Dışarıda Demirsoy ailesinin ne kadar mütevazı ve gizemli olduğuna dair dönen dedikodular boşuna değilmiş demek.Gidiş yolunda Kerem'in arabası hep ö

Sevil'in burnundan soluduğu her hâlinden belliydi. Ben de tam hedefinde kalmış, bütün hıncını üzerimde bulmuştum."Ben Cihan'ı aradım. O kendi kafasına göre telefonu açtıysa bundan bana ne?" Benim de sabrım taşmıştı, lafın altında kalmayıp hemen yapıştırdım: "Sürekli bu kadar hırçın olma, sonra yaptıklarının cezası iki katıyla kızından çıkmasın.""Ece! Sen cidden çok kötü kalplisin!" diye çığlık attı Sevil. Sesi hiddetten çatlayacak gibiydi. "Göreyim seni, ömrün boyunca bir kez bile hastalanma!"Onunla tartışacak hâlim kalmamıştı, sakince ekledim: "Niyetim bu değildi, Cihan'ın telefonunu odada unuttuğunu nereden bilebilirdim...""Cihan artık senin enişten. Aranızdaki mesafeyi koruman gerektiğini bilmiyor musun? Söyleyeceğin bir şey varsa başkası aracılığıyla iletemez miydin? Bence sen hâlâ pes etmedin, Cihan'la kırıştırmaya çalışıyorsun ama neyse ki Eda seni zamanında yakaladı!"Ne? Ben iyi niyetle açıklama yaparken o laflarımı çarpıtıp bana saldırıyordu, öyle mi?Az önce güçlükle bast

"Gerçekten de dinsizin hakkından imansız gelirmiş.""Bence de öyle. Ama Eda gibi sinsi kadınlar erkekleri nasıl parmağında oynatacağını çok iyi bilir. Biraz bekler, öfkesi dinince de mağdur rolüne girer. Ardından da o tatlı dilli numaralarıyla adamı iki dakikada yeniden avucunun içine alır." Melis, böyle kadınları anında çözen biri olduğu için gayet emin konuştu."Umurumda değil. Umarım ömür boyu birbirlerinden kurtulamazlar." Bunu tüm samimiyetimle söylüyordum.Melis bana kuşkuyla baktı. "Emin misin? Cihan pişman olup geri dönmek isterse kendini tutabilecek misin?"Hemen ciddileşerek kararlı bir sesle cevap verdim: "Elbette! Beni bu kadar aşağıladıktan sonra onunla tekrar barışırsam millet arkamdan kahkahalar atar. Erkeksiz duramayan biri olduğumu sanırlar.""Hem... Senin de dediğin gibi, bana dönmek istese bile bu beni sevdiğinden olmayacak. Sadece Eda'yla kıyaslayınca benim onun için daha avantajlı bir seçenek olduğumu ve kritik anlarda hayatını kurtarabileceğimi düşündüğü için olac