All Chapters of Hamile Eş: CEO'nun Pişmanlığı: Chapter 21 - Chapter 30

Cihan gözlerinin önündeki manzarayı görünce bir şeyler sezdi, ama fazla bir şey söylemedi.Bahar var gücüyle Efe'nin kollarından sıyrıldı. Onca insanın bakışları üzerindeyken bir hayli tedirgindi."Özür dilerim Cihan Bey, hastaneye gitmeniz gerekiyor mu?"Efe'nin kararan yüzünü görmezden gelip endişeli bakışlarını Cihan'a çevirdi."Ben iyiyim."Cihan göğsünü tutuyor, kaşları hafifçe çatılmış, canı çok yanıyor gibiydi.Bahar tam gidip bakacakken Efe bileğine yapıştı, onu sertçe geri çekti. Yüzü korkunç derecede soğuktu."Bırak beni!" Bahar elini kurtarmaya çalıştı, ama adam son derece sıkı tutuyordu.Efe elini Bahar'ın beline atıp onu kollarının arasına çekti. Düşman bakışları Cihan'ın üzerine kilitlendi.Bahar'ı kollarında tutarak Cihan'ın önünde cebinden bir çek çıkardı, doğrudan Cihan'ın ceketinin cebine sıkıştırdı. Meydan okurcasına yüksek bir sesle: "Karımı kurtardığınız için teşekkürler. Bu da tedavi masrafı," dedi.Ardından Bahar'ı kavrayıp götürdü.Salon çalkalanıyordu!Bahar, E

"Bahar, daha kaç kere söylemem gerekiyor, hâlâ boşanmadık!""Sen..." Bahar, bunun boşanıp boşanmamakla ne alakası var, diyecekti.Ama adamın kapkaranlık yüzünü görünce, devam etmenin ateşe körükle gitmek olacağını anladı. Ne zaman bu kadar yersiz huysuzluk eden biri haline geldiğini bilmiyordu.Ansızın midesi altüst oldu. Bahar derhal kemerini çözüp kapıyı açtı, kendini dışarı zor attı ve öğürmeye başladı.Efe çabucak arabadan inip yanına çömeldi.Bahar göğsündeki kumaşı sımsıkı kavradı, derin derin nefes aldı. İyi ki bu sabah bir şey yememişti, yoksa midesinde ne var ne yok hepsini çıkarırdı."Kaç gün oldu, ilaçlarını içmedin mi?"Eliyle kadının sırtını usulca sıvazladı.Bahar şüphelenmesinden korkarak başını çevirip yapmacık bir öfkeyle çıkıştı: "Hep senin yüzünden. Bir anda öyle sert fren yapıp arabayı sarsınca midem kalktı. Zaten kolay araba tutardım."Kadının sitemini duyan Efe'nin yüzü donakaldı.Bütün öfkesi sanki başından aşağı soğuk sular dökülmüş gibi söndü. Bahar'ı kolundan

Efe gittikten sonra Bahar okulu arayıp Cihan'ın durumunu sordu.Hastanede olduğunu öğrenince adresi alır almaz derhal yola koyuldu.Bahar, Cihan'ın odasını buldu. Kapı açıktı, içeri adım atar atmaz doktorun onu muayene ettiğini gördü.Bahar'ın geldiğini gören Cihan hafifçe gülümsedi: "Bahar Hanım, geldiniz."Bahar hızla yanına gitti: "Doktor, durumu nasıl?"Doktor cevap verdi: "Cihan Bey'in iki kaburga kemiğinde kırık var.""Ne?" Bahar son derece telaşlandı, "Hayati tehlikesi var mı?"Cihan tam "İyiyim," diyecekken kadının endişeli yüzünü görünce ne olduysa bir an donakaldı, tam söyleyecekken vazgeçti.Doktor başını salladı: "Merak etmeyin, hayati tehlikesi yok. Ciddi bir şey değil, kırıklar yerine oturtuldu. Ama yine de bir gece gözlem altında kalması gerekiyor.""İyi bari," diye rahat bir nefes verdi Bahar. "Teşekkür ederim."Doktor başını sallayıp odadan çıktı.Bahar yatağın kenarındaki sandalyeye oturdu, yüzü suçlulukla doluydu: "Özür dilerim Cihan Bey. Hepsi benim suçum. Çok acıyo

Bahar, Cihan'ın soru soracağını düşünmüştü. Neticede az önceki manzara son derece tuhaftı ve karmaşıktı, herkeste merak uyandırırdı.Ama Cihan sormadı. Sessizce yanında oturdu, tek kelime etmedi.Zaten Bahar da bu tür soruları cevaplamak istemiyordu. Susması tam kıvamındaydı.Uzun bir sessizliğin ardından ilk ağzını açan Bahar oldu: "Cihan Bey, Sedir Üniversitesi'nin büyük hissedarı olduğunuzu bilmiyordum."Cihan "Evet," diye mırıldandı. "Bulut Holding pek çok okula yatırım yaptı.""Bulut Holding mi?" Bu adı duyunca Bahar bir an şaşırdı. "Siz Bulut Holding'in..."Adam elini uzatıp gülümsedi: "Yeniden tanışalım. Ben Cihan Öztürk, Bulut Holding CEO'su."Bahar, Cihan'ın ne kadar gösterişsiz ama derin biri olduğunu o an kavradı.Bulut Holding koca bir gruptu. Her yıl sayısız insan en iyi imkânlarından yararlanabilmek için birbirini ezerdi. SK Holding gibi o da uluslararası bir holdingdi, mali gücü yerindeydi. Üstelik iki grup arasında bazı işlerde rekabet bile vardı.Bahar elini kaldırıp a

Efe kravatını düzeltti, arkasını dönüp konuştu: "Öğlen şirkete gel.""Boşanma protokolünü mü imzalayacağım?" Bahar son derece doğrudan sormuştu. Bir an önce imzalayıp boşansalar iyi olurdu, böyle sürüncemede kalması boş yere acı veriyordu.Kadının bu kadar aceleci halini gören adamın kaşları çatıldı: "Gelince anlarsın."Lafını bitirir bitirmez odadan çıktı, içinde nedensiz bir öfke vardı.Bahar merak içinde öğleni bekledi.Yemekten önce mi yoksa sonra mı gitmesi gerektiğinden emin olamadı, düşünüp taşındıktan sonra Efe'yi aradı.Telefon açılır açılmaz Bahar hemen konuştu: "Öğlen oldu. Şimdi şirkete gelsem olur mu?""Olur, gel.""Yemek yedin mi?" diye sordu Bahar alışkanlıkla."Henüz yemedim.""O zaman evde bir şeyler hazırlayıp getireyim sana."Efe'nin çoğu zaman öğle yemeğini yiyecek vakti bile bulamadığını biliyordu. Yiyecek olsa da gelişigüzel bir şeyler atıştırır, hatta bir fincan kahveyle geçiştirirdi.O yüzden arada bir bizzat yemek hazırlayıp ona götürürdü. Ne zahmetten çekinird