《One Night With The Billionaire CEO 》全部章節：第 11 章 - 第 20 章

CHAPTER ELEVENPagpasok ni Samantha sa opisina kinabukasan, alam niyang may mali.Tahimik ang paligid. Hindi yung normal na tahimik sa umaga kundi yung tipong may naghihintay na masamang balita. Si Chloe ay wala sa kanyang mesa. Ang mga katrabaho niya ay hindi tumitingin sa kanya. May kanya kanya silang hawak na papel o kaya ay nakatitig sa mga monitor na para bang doon nakasulat ang sagot sa kung anong problema.Bumagal ang kanyang paglalakad. Pakiramdam niya ay may mga matang nakamasid sa kanya mula sa bawat sulok.Pagdating niya sa kanyang cubicle, nakita niya ang isang puting folder na nakapatong sa kanyang keyboard. Walang pangalan. Walang tatak. Binuksan niya ito at agad nanlamig ang kanyang mga kamay."Notice of Administrative Investigation"Laman ng folder ang isang sulat mula sa Human Resources. Ayon dito, may reklamong isinampa laban sa kanya. Grave misconduct. Paglabag sa company policy tungkol sa personal relationships sa loob ng opisina. At pangongopya ng confidential doc

CHAPTER THIRTEEN Isang linggo ang lumipas mula nang punitin ni Samantha ang tseke ni Robert Menez. Isang linggo ring hindi nagpakita o nagparamdam si Robert. Pero alam ni Samantha na hindi iyon nangangahulugang tumigil na ito. Ang katahimikan bago ang bagyo ay palaging pinakamatakot.Si Lucas ay abala sa paghahanap ng bagong trabaho. Tatlong kompanya na ang kinausap niya pero lahat ay biglang nagbago ang isip pagkatapos ng isang tawag. Hindi niya kailangang hulaan kung sino ang nasa likod ng mga biglaang pagbabagong iyon."Baka kailanganin kong magtayo na lang ng sarili kong kompanya," sabi ni Lucas isang gabi habang kumakain sila ng hapunan sa maliit na apartment ni Samantha."May puhunan ka pa ba?" tanong ni Samantha."May konting ipon. Hindi kalakihan pero pwede na pang simula.""Anong klaseng kompanya?""Anything. Basta hindi ko kailangan ng tatay ko para magtagumpay."Tiningnan ni Samantha si Lucas. Sa isang linggo, kitang kita niya ang pagod sa kanyang mukha. Pero hindi nawala

CHAPTER FIFTEEN Tatlong araw silang nag stay sa maliit na bayan sa Germany.Hindi naging madali ang mga araw na iyon. Si Matthias ay tahimik karamihan ng oras. Si Lucas ay hindi marunong makipag usap nang hindi tungkol sa negosyo o pera. Si Helga ay nasa gilid lang, naghahanda ng pagkain, hindi nakikialam, naghihintay kung kailan siya kailangan ng kanyang anak.At si Samantha, siya ang naging tulay sa pagitan ng dalawang magkapatid na hindi sanay sa isa't isa."Bakit hindi mo siya tanungin tungkol sa trabaho niya?" sabi ni Samantha kay Lucas isang gabi habang nasa kwarto sila."Anong itatanong ko? Marunong ba siyang mag ayos ng makina? Hindi ako marunong nun.""Eh di tanungin mo kung gusto niyang mag negosyo. Baka gusto niyang magkaroon ng sariling shop.""Ayaw niya ng pera ko. Sinabi na niya iyon.""Hindi pera mo ang ibigay mo. Suporta. Connections. Turuan mo siya kung paano lumago ang kanyang kita nang hindi mo siya binibigyan ng limos."Tiningnan ni Lucas si Samantha. "Paano mo na

CHAPTER SIXTEEN Alas otso ng umaga. Nakatayo si Samantha sa harap ng salamin sa kanyang maliit na apartment, inaayos ang blazer na hiram niya kay Chloe. Hindi na kasya ang dati niyang damit. Maluwag na ito sa kanya dati pero ngayon, halos hindi na niya maisara ang butones."Kaya mo ba iyan?" tanong ni Lucas mula sa likuran. Nakasuot siya ng simpleng puting longsleeve at maong. Wala na ang mamahaling suit. Wala na ang mamahaling relo. Pero sa paningin ni Samantha, mas guwapo siya ngayon."Kung hindi ko isasara, kita ang tiyan ko," sagot ni Samantha."Eh di kita. Wala namang masama doon.""Lucas, nasa hearing ako ngayon. Hindi pwedeng malaman ng lahat na buntis ako.""Bakit hindi? Ano ikinahihiya mo?"Hindi sumagot si Samantha. Hindi dahil nahihiya siya. Dahil alam niyang gagamitin iyon ng mga kalaban niya laban sa kanya.Lumapit si Lucas. Hinawakan niya ang mga kamay ni Samantha."Whatever happens today, nandito ako. Hindi kita iiwan."Tumingin si Samantha sa kanya. "Paano kung tangga

CHAPTER EIGHTEEN Isang buwan na si baby Hope. Isang buwan ding hindi natutulog nang maayos sina Lucas at Samantha. Pero hindi sila nagreklamo. Tuwing gabi, nagpapalitan sila sa pagpapakain, sa pagpapatulog, sa pagpapatigil ng iyak na tila walang katapusan."Lucas, turn mo na," bulong ni Samantha alas tres ng madaling araw."Bigyan mo ako ng limang minuto.""Limang minuto na ang nakalipas."Bumangon si Lucas. Inakap niya si Hope mula sa kanyang duyan. Ang maliit na sanggol ay umiiyak nang malakas, ang kanyang mukha ay pula, ang kanyang maliliit na kamao ay nakakuyom."Shhh, baby girl. Nandito si Daddy," bulong ni Lucas. Inindayog niya si Hope sa kanyang mga bisig. Hindi tumigil ang sanggol."Gutom na naman siya," sabi ni Samantha."Kakain lang niya isang oras ago.""Growth spurt. Sabi ng doktor, sa unang buwan, madalas talaga."Hinawakan ni Samantha si Hope mula kay Lucas. Pinakain niya ito. At sa wakas, tumigil ang sanggol. Nakatulog ito habang nakadikit sa kanyang dibdib."Ang galin