บททั้งหมดของ ประดุจหนึ่งหอมหวานปานน้ำผึ้ง : บทที่ 11 - บทที่ 20

ตอนที่ 10ไม่นึกเสียใจภายในห้องพักที่ไม่มีแม้แต่แสงจากเทียนสักเล่มหนึ่ง (จะมีได้อย่างไร ในเมื่อนางเป็นคนดับเทียนเองกับมือ) หนึ่งชายหนึ่งหญิง กำลังนั่งตัวแข็งทือยู่บนเตียงใหญ่ พร้อมกับคำภาวนาในใจ แม้จะรู้ดีแก่ใจว่าภาวนาไปก็เท่านั้นแต่นางก็ยังภาวนาต่อไปแอ๊ด...เสียงประตูที่ถูกเปิดเข้ามา ก่อนเจ้าขอ

ตอนที่ 12 หมอเทวดาอู๋อิน ดึกสงัด คืนนี้อยู่ ๆ นางก็ตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกไม่ใคร่จะสบายใจนัก เจ้าของมือเรียวสวยรินน้ำใส่ชาม ก่อนจะยกดื่มหมดชามในคราเดียว ไม่ใช่ว่านางรู้สึกกระหาย เพียงต้องการให้ร่างกายได้รับความสดชื่นเพิ่มเข้ามาเพียงเท่านั้น แต่ก็ดูเหมือนน้ำเต็มชามนั้นจะไม่ได้ช่วยให้ใจนางสงบลงไ

"อีกนานเท่าไหร่หรือเจ้าคะ ท่านหมอกว่าจะถอนพิษได้หมด" "สองวันหลังจากนี้ก็น่าจะฟื้น ระหว่างนี้ข้าต้องฝังเข็มให้เขาสามเวลาเช่นเดิม หลังจากฝังเข็มเสร็จก็ให้ป้อนยาให้ดื่มต่อ ดวงตาของเขามีพิษค้างอยู่เป็นจำนวนมาก จำต้องประคบสมุนไพรเพื่อทำการสกัดพิษออกมา ทุก ๆ หนึ่งชั่วยามจำเป็นต้องเปลี่ยนสมุนไพรที่ประคบจะ

ในทุก ๆ วันตั้งแต่มีคนพบเห็นพวกมันที่บึงหน้าหมู่บ้าน ทุก ๆ วันก็จะมีคนนำผลไม้สด ๆ ไปให้ ม้าพวกนี้เพราะถือเป็นราชาแห่งอาชาการกินจึงแตกต่างจากม้าทั่วไปที่จะกินเพียงหญ้าธรรมดาเท่านั้น "เจ้าจะบอกให้ขี่เจ้าม้านี่หนีออกไปสินะ แต่การจะขี่ม้าเช่นนั้นโดยไม่ให้มีคนเห็นเจ้าทำได้หรือเสี่ยวจาง" "ศิษย์พี่ใหญ่ ท

ตอนที่ 15 เรื่องราวที่อยู่ในใจ "เสี่ยวไห่ ข้าอยากจะไปล่าสัตว์ในป่าซะหน่อย อยู่แต่ในเมืองเช่นนี้รู้สึกอุดอู้ยิ่งนัก เจ้าจะไปกลับข้าหรือไม่" "พี่เฟิงชวนข้าทั้งที ข้าย่อมไม่ปฏิเสธอยู่แล้ว" "ดีมาก เจ้าสมกับเป็นพี่น้องร่วมสาบานกับข้า!!!" "ข้าขอตัวไปเตรียมอุปกรณ์ล่าสัตว์ก่อนก็แล้วกันพี่รอข้าสักเดี๋ย