บททั้งหมดของ ประดุจหนึ่งหอมหวานปานน้ำผึ้ง : บทที่ 51 - บทที่ 60

ตอนที่ 31 เรื่องราวของตัวข้า 'ที่นี่มันที่ไหนกันแน่นะ นี่นางตายไปแล้วอย่างนั้นเหรอ' นางจำได้ว่าตัวเองหมดสติไปที่สะพานท่าเรือ ไม่รู้ว่าเหตุใดภาพตัดมาอีกทีนางก็มาอยู่ในที่ ๆ มืดสนิทมองไม่เห็นอะไรเลยสักอย่าง นางเดินไปเรื่อย ๆ หวังให้พบเจอแสงสว่างเพียงเล็กน้อยก็ยังดี ที่นี่ทั้งมืดทั้งว่างเปล่าไม่ม

"เสี่ยวซือ เจ้าหมดทางหนีแล้ว ไม่สู้ยอมตามพวกเรากลับไปดี ๆ ซะเถอะข้ารับรองจะให้เจ้าตายอย่างไม่ต้องทรมานนัก" หัวหน้าหมู่บ้านจางที่แสนจะเหี้ยมโหดเอ่ยขึ้น "เจ้ามันเลวยิ่งกว่าเดรัจฉาน สิ่งที่เจ้าทำจะต้องได้ชดใช้แน่" นางกัดฟันพูดออกมาอย่างโกรธแค้น เจ้าคนชั่วช้านี่กล่อมให้พวกชาวบ้านหลงเชื่อว่าจะสามารถเป็น

ผู้คนที่เห็นเหตุการณ์ต่างพากันเล่าลือเหตุการณ์ในวันนั้นกันเสียยกใหญ่ เล่ากันว่าคุณหนูหลิวตกน้ำไป คุณชายอวี้ก็ไม่รู้ว่าโพล่มาจากไหนกระโดดลงไปช่วยคุณหนูหลิวขึ้นมาจากน้ำได้โดยใช้เวลาไม่นาน คุณหนูหลิวที่ตกน้ำไปโดยสภาพหมดสติจึงยังสามารถมีชีวิตรอดมาได้ราวกับปาฏิหาริย์ ทว่าผ่านมาสองวันแล้วกลับยังไม่ฟื้นเส

ตอนที่ 34 อาสาจัดการ เช้าวันรุ่งขึ้นสมุนไพรบำรุงร่างกายจำนวนมากถูกส่งมาที่จวนสกุลหลิวพร้อมกับท่านหมอมีชื่อในเมืองถึงสามท่านด้วยกัน โดยที่สกุลหลิวไม่ต้องเสียแรงส่งคนไปเชิญมาด้วยตนเอง หลิวเค่อรีบร้อนออกจากเรือนพักพร้อมกับภรรยาตนในทันทีเมื่อมีสาวใช้มาแจ้งว่านัวเอ๋อร์น้องสาวของเขาได้สติฟื้นขึ้นมาแล้ว

ตอนที่ 35 ผู้มาเยือนยามค่ำคืน "คุณหนู ท่านจะเข้านอนเลยไหมเจ้าค่ะ" เสี่ยวหนิงเอ่ยถามนาง "กลางวันข้านอนเยอะแล้ว ว่าจะอ่านหนังสือต่ออีกซะหน่อย เจ้ากลับไปพักผ่อนเถอะ" หลิวซือนัวเอ่ยกับสาวใช้ของนาง สายตาก็ยังจับจ้องตัวอักษรจากในหนังสือในมือตน "หากคุณหนูจะอยู่อ่านหนังสือต่อบ่าวก็จะอยู่เป็นเพื่อนท่านเจ