ดวงตากลมโตกลอกกลิ้งไปมา สิ่งแรกที่เห็นหลังจากลืมตาคือฝ้าเพดานที่คุ้นเคย มีแค่ตัวเองที่นอนอยู่บนเตียงคนเดียวและตอนนี้ก็เช้าวันใหม่แล้วฟู่ว~ ริมฝีปากเรียวบางพ่นลมหายใจแผ่วเบา ลุกขึ้นนั่ง ยกมือขึ้นเสยผม พลางกวาดสายตามองหาอะไรบางอย่างเมื่อไม่เห็นก็โล่งใจอึก ไอรีนกลืนน้ำลายลงคอ ไอความร้อนไหลวนมากองที่สองข้างแก้ม ยกมือขึ้นแตะริมฝีปาก ก้มลงมองสภาพตัวเองก็พบว่าสวมเสื้อยืดตัวโคล่ง...คงไม่ต้องถามคำถามที่ว่าเสื้อเขามาอยู่บนตัวเธอได้ไง อยู่ด้วยกันสองคนถ้าไม่ใช่เขาแล้วจะใครอีกโอ้ยไอรีน เมาแล้วเป็นแบบนี้ได้ไง....……ไอรีนอาบน้ำแต่งตัวอยู่ในชุดนักศึกษาก็รีบออกจากห้องนอน เจอเจ้าของห้องนั่งไถโทรศัพท์อยู่บนโซฟา บนหน้าตักมีเจ้า 'แบร์บราวน์' นอนอยู่ และเขายังไม่ใส่เสื้อ“ไมยังไม่แต่งตัว”“ทายาที่หลังให้หน่อย” เขาพูดพร้อมกับเบนสายตาให้มองไปยังหลอดยาที่วางอยู่บนโต๊ะหน้าโซฟาไอรีนเดินเข้าไปหาอย่างไม่ได้อิดออดอะไร หยิบหลอดยาก็เดินเข้าไปนั่งข้างๆเจ้าแบร์บราวน์กระโดดจากหน้าตักพ่อมันมานั่งหน้าตักเธอทันที“น้อยๆ หน่อย ไอ้ลูกไม่รักดี!” ยูโรมองเขม่นใส่แบร์บราวน์ ก่อนจะตวัดสายตามองเธอแล้วหันหลังให้แผ่นหลังกำยำ
อ่านเพิ่มเติม