登入เพราะความใกล้ชิดเริ่มทำให้สับสน รู้ตัวอีกทีก็เริ่มอิน...จนอยากกินเพื่อน . คนหนึ่ง 'ชัดเจน' เมื่อเริ่มรู้สึก อีกคน 'รู้สึก' แต่ไม่ชัดเจน . "เขาบอกว่าเขาจะเป็นแค่'เพื่อน' กูก็ต้อง'เพื่อน'ตามเค้านั่นแหละ"
查看更多ก็อกๆ ก็อก ๆ เสียงเคาะประตูหน้าห้อง
"ใคร!" เสียงหนึ่งดังขึ้นมาจากประตูห้องน้ำ ร่างสูงโปร่งเปือยท่อนบน หยดน้ำเกาะตามมวลกล้ามท้อง
"ไม่รู้"
ด้วยความรีบไอรีนเดินไปเปิดประตูโดยที่ลืมส่องตาแมวดูเสียก่อน...คนที่ยืนอยู่หน้าประตูเป็นผู้ชายหน้าตี๋ ใส่แว่นดูทรงเป็นเด็กเนิร์ด ไม่รู้จักและไม่คุ้นหน้าเลย สงสัยจะเคาะห้องผิด?
"หวัดดีครับ ไอรีน" เขาเรียกชื่อเธออย่างคุ้นเคย ท่าทางและอาการรวมถึงสายตาที่มองมาแปลกๆ
"…." โรคจิตป่าววะ?
"คะ คือ..อย่าพึ่งปิดประตูนะ เรามีของจะให้เธออ่ะครับ" เขายื่นตุ๊กตาหมีสีน้ำตาลผูกโบว์สีชมพูตัวเล็กมาให้
ตอนแรกเธอนึกกว่าเขาเคาะห้องผิดซะอีก แต่นี่…
"เรา..ปอนด์นะ วิศวะคอมปีสี่ เราพึ่งย้ายมาอยู่ห้องข้างๆ เธออ่ะ"
"อ่อ~" ไอรีนยังคงยืนใบ้แดก พยายามนึกเท่าไหร่ก็นึกไม่ออกว่าผู้ชายคนนี้เคยเจอที่ไหนหรือรู้จักมาก่อนไหม
"ไอรีน เสื้อฉันอยู่ไหน" เสียงยูโรดังแทรกเข้ามา พร้อมกับตัวเขาที่เข้ามายืนอยู่ด้านหลัง
มาถามหาเสื้ออะไรตอนนี้!
ผู้ชายตรงหน้าประตูขมวดคิ้ว สีหน้าแปลกใจ “เธอกับยูโร?"
"เอ่อ ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ขอตัวนะ" ดึงประตูปิด แล้วล็อคทันที
ผู้ชายคนนั้นดูแปลกมาก รวมทั้งสายตาที่มองมาก็ด้วย ดูน่ากลัวยังไงไม่รู้
หมับ ตุ๊กตาหมีที่ผู้ชายคนนั้นให้มาถูกแย่งออกไปจากมือ
"ใคร"
"ไม่รู้ เขาบอกเขาชื่อปอนด์ วิศวะคอมปีสี่ แต่ฉันไม่คุ้นหน้าเลยอ่ะ"
"เยอะมากถึงขนาดจำไม่ได้เลยดิ" โคตรจะอนุบาล โตขนาดนี้แล้วยังจีบผู้หญิงด้วยวิธีนี้อีกเหรอวะ
"หมายความว่าไง นี่ด่่าว่าฉันแรดเหรอ"
ยูโรไหวไหล่ ยกคิ้วทิ้งไว้ข้างนึงด้วยสีหน้ากวนอวัยวะเบื้องล่าง
คนตัวเล็กมองตาขวางใส่ เดินผ่านเข้าไปในห้อง จะแต่งตัวต่อ ได้ยินเสียงอะไรบางอย่างกระทบกัน ไม่ต้องหันกลับไปมองก็รู้ว่าเป็นตุ๊กตาหมีตัวนั้นลอยไปอยู่ในถังขยะแล้วเรียบร้อย
…..
ร่างกายสูงโปร่งดูทะมัดทะแมงทิ้งตัวนั่งลงปลายเตียง สายตาคมกริบลากเลื่อนมองคนตรงหน้าตั้งแต่หัวจรดเท้า
"ทำไม" ทำให้เธอต้องก้มมองชุดตัวเอง…ไปเที่ยวผับก็ต้องแต่งตัวแซ่บๆ ประมาณนี้แหละ ไม่เห็นแปลกอะไร ทำไมต้องมองมาด้วยสายตาแบบนั้นด้วย!
"อย่ามาบ่นว่าผู้ชายมองนมให้ฟังอีกก็แล้วกัน" ชุดที่เธอใส่ล่อตาล่อใจ ล่อไปจนถึงอะไรที่อยู่ข้างล่าง!
"ยูโร!"
ไอรีนมองเขม่นผ่านทางกระจก กระแทกตัวนั่งลงเก้าอี้โต๊ะเครื่องแป้งเติมลิปสติกโดยไม่สนใจคนด้านหลังอีก หยิบโทรศัพท์ที่ปิดเสียงเอาไว้ออกมาดูหน้าจอ พอวางโทรศัพท์ลงเงยหน้าก็สานสบกับสายตาที่จดจ้องมองมาผ่านเงาสะท้อนของกระจกโต๊ะเครื่องแป้ง
"ลุกมารูดซิปด้านหลังให้หน่อยดิ"
ร่างสูงเดินเข้ามาประชิดตัวทางด้านหลังรูดซิป
คนตัวเล็กย่นจมูกใส่ มองเขม่นผ่านกระจก "ถอยไปเลย" พอใช้งานเสร็จก็เฉดหัวไล่
ทว่าร่างสูงที่ซ้อนตัวยืนทางด้านหลังไม่แม้แต่จะขยับถอยห่าง พอยืนใกล้กันแบบนี้แล้วส่วนสูงแตกต่างกันพอสมควรเลย เธอสูงแค่แผ่นอกของเขาเท่านั้น
"อย่าแกล้งได้ไหมจะแต่งตัว"
ยิ่งห้ามก็เหมือนยิ่งยุ เขาขยับเข้ามาใกล้จนแผ่นหลังชนเข้ากับแผ่นอก รับรู้ได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ เป่ารดอยู่บริเวณลาดไหล่
ปั่ก (เสียงบางสิ่งบางอย่างร่วงกระทบพื้น)
ขอบคุณพระเจ้า
ไอรีนหลุดจากภวังค์ดันตัวยูโรออกห่าง
@ผับ Nothxng24
สี่ทุ่มแล้วแต่สถานที่แห่งนี้ไม่เคยหลับไหล 'ผับ' สถานที่ที่เต็มไปด้วย เเสง สี เสียง แอลกอฮอล์และนักท่องราตรี
ไอรีนมาพร้อมยูโรแต่เขาแยกไปสูบบุหรี่จะตามเข้ามาทีหลัง
วันนี้ผู้คนหนาแน่นเป็นพิเศษ คงเพราะเป็นวันศุกร์ สอดส่องสายตามองหาพวกเพื่อน ก็หันไปเห็นรุ่นพี่ที่สนิทเข้าพอดี จึงอดไม่ได้ที่จะเดินเข้าไปทักทายตามประสาคนรู้จักมักจี๋กัน
"วันนี้คนแม่งเยอะว่ะ" วาวาบ่นเรื่องโต๊ะ เพราะตรงนี้อยู่หัวมุมมืดๆ เป็นโต๊ะยืนอีกต่างหาก
"เอางี้ป่ะ ไปนั่งโต๊ะเพื่อนหนูมั้ย"
คนถูกถามทั้งสองหันขวับ แววตาลุกวาวเป็นประกายขึ้นมาทันที
"ได้เหรอ" วาวาถาม แต่เก็บกระเป๋าราวกับพร้อมจะเดินออกไปแล้ว
"ได้สิ เพื่อนหนูจองโต๊ะวีไอพีไว้ที่นั่งเหลือเฟือ"
ไม่ต้องสงสัยหรอกว่าทำไมพวกรุ่นพี่สาวทั้งสองคนถึงได้ระริกระรี้กันขนาดนี้เพราะกลุ่ม'เพื่อน'ที่พูดถึงคือกลุ่มเฮดว้าก หนุ่มฮอตวิศวะ มอ.NBB ไงล่ะ
"จะดีเหรอแก ไปถามเพื่อนก่อนไหมอ่า เจ้เกรงใจ"
"แหม่ เจ้~ ดูออกค้า! มาเถอะพวกนั้นมันไม่กัดหรอก ออกจะชอบซะมากกว่าที่มีสาวสวยๆ ไปนั่งด้วย"
ไอรีนแหงนหน้ามองขึ้นไปด้านบนโซนวีไอพี ที่โต๊ะตอนนี้มีผู้ชายสามคนนั่งดื่มกันอยู่ โฬม วิล เดย์…สามหนุ่มสามมุมแตกต่างกันคนละสไตล์แต่พอนั่งรวมกันแล้วกลายเป็นแหล่งอาหารตาชั้นดีของพวกสาวๆ ไปโดยปริยาย
ไอรีนพารุ่นพี่สองคนมาขอนั่งร่วมโต๊ะด้วย โดยไม่ต้องแนะนำอะไรกันมากมายเพราะเราต่างก็รู้จักกันในฐานะรุ่นพี่รุ่นน้องมหาลัยเดียวกันอยู่แล้ว และพวกเพื่อนเธอเองก็ไม่มีปัญหาอะไร
"อ้าว! แล้วคนหล่อของแกไปไหนอ่า" วาวากระซิบถาม
"ยังสูบบุหรี่ไม่เสร็จมั้ง"
"แหม่~ เดี๋ยวนี้ไม่มีปฎิเสธ นี่ขนาดไม่ได้พูดชื่อนะ วาวามึงได้กลิ่นอะไรมั้ย" แก้มหรี่ตามองจับผิดรุ่นน้อง สมัยเรียนก็ชอบแซวไอรีนแบบนี้อยู่เป็นประจำ
"อะไรของพวกเจ้"
"ถามจริงๆ เลยนะ 'แค่เพื่อน' กันจริงเหรอ?"
"เพื่อนเล่น เล่นเพื่อนรึเปล่า~"
"ไม่เล่นค้า~ เพื่อนกันจริงๆ พวกเจ้ต้องการไรเนี่ย มาจับผิดไรอ่า"
"ป่าว~ ก็แค่สงสัยว่าคนสวยอ้อยเก่งอย่างหล่อนน่ะเหรอ จะเอาคนที่หล่อแบบนั้นเป็นแค่เพื่อน"
"หล่อแล้วไง? เพื่อนก็คือเพื่อน" ไอรีนยกมือเสยผม ตอบด้วยความมั่นใจ
"มั่นมากกกกก แล้วพวกฉันจะคอยดู!"
‘ใครอยากเป็นเพื่อนเธอ’“เออ! ฉันก็ไม่ได้อยากเป็นเพื่อนนายนักหรอก” ปั้ดโถ่วโว้ย! คิดว่าอยากเป็นเพื่อนเขามากนักเหรอไง ถ้าไม่ติดว่าไม่มีใครคบอ่ะน่ะ!มุมปากหยักกดลึก ไม่ได้โต้ตอบอะไร เพราะรู้ว่ายิ่งตอบโต้ไอรีนก็จะยิ่งโมโห“กวนประสาท~” ถ้อยคำด่ามาพร้อมกับกำปั้นเล็กฟาดลงบนกล้ามแขนหนึ่งทีระบายอารมณ์ แต่คนโดนตีเอาแต่อมยิ้มมีความสุขไรนักวะ ก็ไม่รู้ รู้แค่ว่าตอนนี้มันโคตรจะดี….••••มาถึงสตูดิโอไอรีนก็เข้าไปทำงานไอรีนมักจะมีแมวมองเข้ามาติดต่อทาบทามอยู่บ่อยครั้ง อีกทั้งบัญชีในสื่อโซเชี่ยลของเธอก็มียอดผู้ติดตามถึง300K++ มีผู้คนมากมายชื่นชอบในไลฟ์สไตล์ของเธอเวลาล่วงโรยมาจนถึงเลิกงาน …(บนรถ)ใช้เวลาไม่นานก็มาถึงร้าน แต่ปรากฏว่าไม่มีที่จอดรถ คนเยอะมาก ไอรีนทำหน้าเซ็งจัดขึ้นมาทันที เห็นแววว่าวันนี้จะไม่ได้กิน…วันนี้มันวันอะไรทำไมคนถึงมากองกันอยู่ที่นี่! นอกจากไม่มีที่จอดรถแล้ว“ถ้าอยากกินก็บอกว่าอยากกิน ปากน่ะให้มันตรงกับใจบ้าง”:) ไอรีนฉีกยิ้มหวานทันทีเมื่อโดนตามใจ“ยูน่ารักที่สุดเลยอ่า คนอะไรหล่อแล้วยังใจดีอีก~” นี่คือนิสัยของคนปากหวานอยู่เป็นอย่างเธอยูโรเบือนหน้าหันไปทางอื่น …แต่โทษนะ กระจกร
(บนรถ) ยูโรอาสามาขับรถให้ นอกจากจะรับหน้าที่พ่อครัวแล้วยังรับหน้าที่เป็นคนขับรถประจำให้อีกรางวัลเพื่อนดีเด่นแห่งปีต้องยกให้แล้วป่ะงี้ส่วนเรื่องตุ๊กตา ยูโรรับปากว่าจะจัดการให้…แน่นอนว่าเธอเชื่อใจเขาอยู่แล้ว แทบจะไม่คิดมากไม่กังวลหรือกลัวอะไรตราบใดที่มีเพื่อนอย่างเขาอยู่ข้างๆ ก็รู้สึกปลอดภัยทุกครั้ง เป็นเช่นนั้นมาเสมอ…“เฮ้อ~” เสียงถอนหายใจของคนข้างๆ ทำให้เธอหันขวับไปมองเมื่อคืนเขาแทบจะไม่ได้นอน กว่าจะออกมาจากห้องน้ำก็ปาเข้าไปหลายชั่วโมง ออกไปจัดการอะไรบางอย่างกลับมาก็เกือบจะเช้า“ทำไม!”“ตัวก็แค่นี้อย่าห้าวให้มากดิ”“นายไม่เข้าใจหรอก”“ยูไม่เข้าใจไอร์ แล้วใครจะเข้าใจอีก” เขาหยักคิ้วลิ่วตา ก็ไม่รู้ว่าทำไมเหมือนกัน ไม่ได้พูดจาตลกด้วยซ้ำ แต่เวลาอยู่ด้วยกันก็…โคตรจะดี“พูดมาก! ขับรถไปเลย” ไม่เคยชินเลยสักครั้ง…รู้สึกแปลกๆ ทุกครั้งที่ยูโรเปลี่ยนสรรพนามแทนตัวเองด้วยชื่อของเขาแค่พยางค์เดียววันนี้อากาศร้อนชะมัด!ไอรีนหยิบขวดน้ำมากระดกดื่ม “เอาป่ะ” ถามไปตามมารยาทเฉยๆ“กินให้พอก่อนเถอะ” เธอดื่มจวนจะหมดขวดอยู่แล้ว ยังกล้าจะมาแบ่งให้อีก"งั้นเอาไว้มื้อเย็นพี่เลี้ยงข้าวตอบแทนที่มาส่งนะ" ดวงหน้
ปัก หมอนใบเล็กฟาดลงบนศีรษะเบาๆ ร่างสูงนั่งลงบนโซฟาข้างๆไอรีนหยิบหมอนไปฟาดกลับ แต่สายตาไม่รักดีเผลอหลุบมองกล้ามหน้าท้องแน่นๆ ที่เต็มไปด้วยหมัดกล้ามแบบชัดๆ ….อวดดี!“เธอไว้ใจเพื่อนคนนี้มากเกินไปแล้วนะไอรีน"ไอรีน..หากมองจากบุคลิกภายนอกไอรีนดูเป็นลูกคุณหนู เป็นคนสวยเอาแต่ใจตัวเอง แต่ไม่น่าเชื่อว่าจะเลือกเรียนคณะวิศวะที่ตรงข้ามกับบุคลิกของเธออย่างกับหน้ามือหลังมือ ตอนเธอเข้าปีหนึ่งก็เป็นที่ฮือฮาและถูกพูดถึงอยู่บ่อยครั้ง ผู้ชายในคณะวิศ'วะพนันได้เลยว่าไม่มีใครไม่รู้จักเธอ และเพราะความฮอตเป็นเหตุนี่แหละถึงได้ทำให้เธอกลายมาเป็นเพื่อนผู้หญิงคนเดียวในกลุ่มแต่พอได้รู้จักจริงๆ แล้วเธอแตกต่างจากที่คิดทั้งหมดตั้งแต่วันแรก.. ตัวก็เล็กแค่นั้นแต่ห้าวฉิบหายเลย"เหรอ แล้วฉันควรไว้ใจเพื่อนอย่างนายแค่ไหนอ่ะ"ดื้อฉิ*หายเช่นกันคนชอบเอาชนะยังไม่หยุดโน้มตัวเข้ามาใกล้ จนคนที่กำลังหยิบหมอนมาจัดวางที่เดิมอยู่ถึงกับชะงัก สายตาสะดุดเข้ากับความอวบอิ่มขาวละมุนเข้าเต็มๆ ตา ตื่นทั้งข้างบนลามไปถึงข้างล่าง“มองแล้วกลืนน้ำลายแบบนั้นหมายความว่าไง”"ฉันก็ผู้ชายนะไอร์~ ไม่ใช่พระอิฐพระปูน" ความอดทนของคนเรามันมีขีดจำกัด“
00.15 น. (เที่ยงคืนสิบห้านาที)(บนรถ)“ยิ้มไร” เสียงแหลมทักท้วง เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายสีหน้าดูมีความสุขเกินกว่าปกติใบหน้าสวยปั้นหน้าบึ้ง กอดอกสายตาจดจ่อมองตรงไปยังท้องถนน สายเข็มขัดนิรภัยรัดแน่นกลางเนินอกจนเห็นสัดส่วนตรงนั้นชัดเจน เส้นผมยาวสีฮันนี่บราวน์ตัดกับผิวขาวเหมือนมีแสงเปล่งประกายระยิบระยับรอบตัวเธอ เพราะนั่งหันข้างเลยมองเห็นสันจมูกเชิดรั้น แพขนตางอนยาว ก็เหมาะสมกับที่เธอเป็นดาวมหา ‘ลัย คนในคณะตั้งฉายาให้เธอเป็น'ควีนวิศวะ..มีคนพูดว่าเธอสวยเหมือนตุ๊กตาบาร์บี้แต่เป็นบาร์บี้ในลุคแซ่บ….ดื้อสิไม่ว่า ผู้หญิงอะไรเถียงเก่งฉิบหาย“หงุดหงิดอะไร”“นายก็รู้ว่าฉันกับยัยจีด้าไม่ถูกกัน” พูดแล้วก็ของขึ้น “ฉันขอใช้สิทธิ์ความเป็นเพื่อนสั่งไม่ให้นายไปยุ่งกับยัยนั่น!”เอาแต่ใจยูโรหัวเราะในลำคอ เอนศีรษะลงบนเบาะ เคาะนิ้วลงบนพวงมาลัยรถ เสี้ยวหน้าหล่อหันไปมองคนออกคำสั่งนิ่งๆ"นายก็ไม่ได้ชอบยัยนั่นอยู่แล้วนี่!" คิดเองเออเองเก่ง"รู้ได้ไง"คำพูดไม่เข้าหู! ไอรีนฟาดฝ่ามือเข้าที่หัวไหล่จนอีกฝ่ายหลุดเสียงร้องออกมา รถหรูพุ่งทะยานไปข้างหน้าด้วยความเร็วเกินลิมิต โชคดีที่ว่าตอนเที่ยงคืนถนนโล่ง"เห้ยไอร์ ใจเย็นๆ