LOGINเพราะความใกล้ชิดเริ่มทำให้สับสน รู้ตัวอีกทีก็เริ่มอิน...จนอยากกินเพื่อน . คนหนึ่ง 'ชัดเจน' เมื่อเริ่มรู้สึก อีกคน 'รู้สึก' แต่ไม่ชัดเจน . "เขาบอกว่าเขาจะเป็นแค่'เพื่อน' กูก็ต้อง'เพื่อน'ตามเค้านั่นแหละ"
View Moreก็อกๆ ก็อก ๆ เสียงเคาะประตูหน้าห้อง
"ใคร!" เสียงหนึ่งดังขึ้นมาจากประตูห้องน้ำ ร่างสูงโปร่งเปือยท่อนบน หยดน้ำเกาะตามมวลกล้ามท้อง
"ไม่รู้"
ด้วยความรีบไอรีนเดินไปเปิดประตูโดยที่ลืมส่องตาแมวดูเสียก่อน...คนที่ยืนอยู่หน้าประตูเป็นผู้ชายหน้าตี๋ ใส่แว่นดูทรงเป็นเด็กเนิร์ด ไม่รู้จักและไม่คุ้นหน้าเลย สงสัยจะเคาะห้องผิด?
"หวัดดีครับ ไอรีน" เขาเรียกชื่อเธออย่างคุ้นเคย ท่าทางและอาการรวมถึงสายตาที่มองมาแปลกๆ
"…." โรคจิตป่าววะ?
"คะ คือ..อย่าพึ่งปิดประตูนะ เรามีของจะให้เธออ่ะครับ" เขายื่นตุ๊กตาหมีสีน้ำตาลผูกโบว์สีชมพูตัวเล็กมาให้
ตอนแรกเธอนึกกว่าเขาเคาะห้องผิดซะอีก แต่นี่…
"เรา..ปอนด์นะ วิศวะคอมปีสี่ เราพึ่งย้ายมาอยู่ห้องข้างๆ เธออ่ะ"
"อ่อ~" ไอรีนยังคงยืนใบ้แดก พยายามนึกเท่าไหร่ก็นึกไม่ออกว่าผู้ชายคนนี้เคยเจอที่ไหนหรือรู้จักมาก่อนไหม
"ไอรีน เสื้อฉันอยู่ไหน" เสียงยูโรดังแทรกเข้ามา พร้อมกับตัวเขาที่เข้ามายืนอยู่ด้านหลัง
มาถามหาเสื้ออะไรตอนนี้!
ผู้ชายตรงหน้าประตูขมวดคิ้ว สีหน้าแปลกใจ “เธอกับยูโร?"
"เอ่อ ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ขอตัวนะ" ดึงประตูปิด แล้วล็อคทันที
ผู้ชายคนนั้นดูแปลกมาก รวมทั้งสายตาที่มองมาก็ด้วย ดูน่ากลัวยังไงไม่รู้
หมับ ตุ๊กตาหมีที่ผู้ชายคนนั้นให้มาถูกแย่งออกไปจากมือ
"ใคร"
"ไม่รู้ เขาบอกเขาชื่อปอนด์ วิศวะคอมปีสี่ แต่ฉันไม่คุ้นหน้าเลยอ่ะ"
"เยอะมากถึงขนาดจำไม่ได้เลยดิ" โคตรจะอนุบาล โตขนาดนี้แล้วยังจีบผู้หญิงด้วยวิธีนี้อีกเหรอวะ
"หมายความว่าไง นี่ด่่าว่าฉันแรดเหรอ"
ยูโรไหวไหล่ ยกคิ้วทิ้งไว้ข้างนึงด้วยสีหน้ากวนอวัยวะเบื้องล่าง
คนตัวเล็กมองตาขวางใส่ เดินผ่านเข้าไปในห้อง จะแต่งตัวต่อ ได้ยินเสียงอะไรบางอย่างกระทบกัน ไม่ต้องหันกลับไปมองก็รู้ว่าเป็นตุ๊กตาหมีตัวนั้นลอยไปอยู่ในถังขยะแล้วเรียบร้อย
…..
ร่างกายสูงโปร่งดูทะมัดทะแมงทิ้งตัวนั่งลงปลายเตียง สายตาคมกริบลากเลื่อนมองคนตรงหน้าตั้งแต่หัวจรดเท้า
"ทำไม" ทำให้เธอต้องก้มมองชุดตัวเอง…ไปเที่ยวผับก็ต้องแต่งตัวแซ่บๆ ประมาณนี้แหละ ไม่เห็นแปลกอะไร ทำไมต้องมองมาด้วยสายตาแบบนั้นด้วย!
"อย่ามาบ่นว่าผู้ชายมองนมให้ฟังอีกก็แล้วกัน" ชุดที่เธอใส่ล่อตาล่อใจ ล่อไปจนถึงอะไรที่อยู่ข้างล่าง!
"ยูโร!"
ไอรีนมองเขม่นผ่านทางกระจก กระแทกตัวนั่งลงเก้าอี้โต๊ะเครื่องแป้งเติมลิปสติกโดยไม่สนใจคนด้านหลังอีก หยิบโทรศัพท์ที่ปิดเสียงเอาไว้ออกมาดูหน้าจอ พอวางโทรศัพท์ลงเงยหน้าก็สานสบกับสายตาที่จดจ้องมองมาผ่านเงาสะท้อนของกระจกโต๊ะเครื่องแป้ง
"ลุกมารูดซิปด้านหลังให้หน่อยดิ"
ร่างสูงเดินเข้ามาประชิดตัวทางด้านหลังรูดซิป
คนตัวเล็กย่นจมูกใส่ มองเขม่นผ่านกระจก "ถอยไปเลย" พอใช้งานเสร็จก็เฉดหัวไล่
ทว่าร่างสูงที่ซ้อนตัวยืนทางด้านหลังไม่แม้แต่จะขยับถอยห่าง พอยืนใกล้กันแบบนี้แล้วส่วนสูงแตกต่างกันพอสมควรเลย เธอสูงแค่แผ่นอกของเขาเท่านั้น
"อย่าแกล้งได้ไหมจะแต่งตัว"
ยิ่งห้ามก็เหมือนยิ่งยุ เขาขยับเข้ามาใกล้จนแผ่นหลังชนเข้ากับแผ่นอก รับรู้ได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ เป่ารดอยู่บริเวณลาดไหล่
ปั่ก (เสียงบางสิ่งบางอย่างร่วงกระทบพื้น)
ขอบคุณพระเจ้า
ไอรีนหลุดจากภวังค์ดันตัวยูโรออกห่าง
@ผับ Nothxng24
สี่ทุ่มแล้วแต่สถานที่แห่งนี้ไม่เคยหลับไหล 'ผับ' สถานที่ที่เต็มไปด้วย เเสง สี เสียง แอลกอฮอล์และนักท่องราตรี
ไอรีนมาพร้อมยูโรแต่เขาแยกไปสูบบุหรี่จะตามเข้ามาทีหลัง
วันนี้ผู้คนหนาแน่นเป็นพิเศษ คงเพราะเป็นวันศุกร์ สอดส่องสายตามองหาพวกเพื่อน ก็หันไปเห็นรุ่นพี่ที่สนิทเข้าพอดี จึงอดไม่ได้ที่จะเดินเข้าไปทักทายตามประสาคนรู้จักมักจี๋กัน
"วันนี้คนแม่งเยอะว่ะ" วาวาบ่นเรื่องโต๊ะ เพราะตรงนี้อยู่หัวมุมมืดๆ เป็นโต๊ะยืนอีกต่างหาก
"เอางี้ป่ะ ไปนั่งโต๊ะเพื่อนหนูมั้ย"
คนถูกถามทั้งสองหันขวับ แววตาลุกวาวเป็นประกายขึ้นมาทันที
"ได้เหรอ" วาวาถาม แต่เก็บกระเป๋าราวกับพร้อมจะเดินออกไปแล้ว
"ได้สิ เพื่อนหนูจองโต๊ะวีไอพีไว้ที่นั่งเหลือเฟือ"
ไม่ต้องสงสัยหรอกว่าทำไมพวกรุ่นพี่สาวทั้งสองคนถึงได้ระริกระรี้กันขนาดนี้เพราะกลุ่ม'เพื่อน'ที่พูดถึงคือกลุ่มเฮดว้าก หนุ่มฮอตวิศวะ มอ.NBB ไงล่ะ
"จะดีเหรอแก ไปถามเพื่อนก่อนไหมอ่า เจ้เกรงใจ"
"แหม่ เจ้~ ดูออกค้า! มาเถอะพวกนั้นมันไม่กัดหรอก ออกจะชอบซะมากกว่าที่มีสาวสวยๆ ไปนั่งด้วย"
ไอรีนแหงนหน้ามองขึ้นไปด้านบนโซนวีไอพี ที่โต๊ะตอนนี้มีผู้ชายสามคนนั่งดื่มกันอยู่ โฬม วิล เดย์…สามหนุ่มสามมุมแตกต่างกันคนละสไตล์แต่พอนั่งรวมกันแล้วกลายเป็นแหล่งอาหารตาชั้นดีของพวกสาวๆ ไปโดยปริยาย
ไอรีนพารุ่นพี่สองคนมาขอนั่งร่วมโต๊ะด้วย โดยไม่ต้องแนะนำอะไรกันมากมายเพราะเราต่างก็รู้จักกันในฐานะรุ่นพี่รุ่นน้องมหาลัยเดียวกันอยู่แล้ว และพวกเพื่อนเธอเองก็ไม่มีปัญหาอะไร
"อ้าว! แล้วคนหล่อของแกไปไหนอ่า" วาวากระซิบถาม
"ยังสูบบุหรี่ไม่เสร็จมั้ง"
"แหม่~ เดี๋ยวนี้ไม่มีปฎิเสธ นี่ขนาดไม่ได้พูดชื่อนะ วาวามึงได้กลิ่นอะไรมั้ย" แก้มหรี่ตามองจับผิดรุ่นน้อง สมัยเรียนก็ชอบแซวไอรีนแบบนี้อยู่เป็นประจำ
"อะไรของพวกเจ้"
"ถามจริงๆ เลยนะ 'แค่เพื่อน' กันจริงเหรอ?"
"เพื่อนเล่น เล่นเพื่อนรึเปล่า~"
"ไม่เล่นค้า~ เพื่อนกันจริงๆ พวกเจ้ต้องการไรเนี่ย มาจับผิดไรอ่า"
"ป่าว~ ก็แค่สงสัยว่าคนสวยอ้อยเก่งอย่างหล่อนน่ะเหรอ จะเอาคนที่หล่อแบบนั้นเป็นแค่เพื่อน"
"หล่อแล้วไง? เพื่อนก็คือเพื่อน" ไอรีนยกมือเสยผม ตอบด้วยความมั่นใจ
"มั่นมากกกกก แล้วพวกฉันจะคอยดู!"
(หลายปีผ่านไป…)“พ่อพ่อจ๋าาาา ทำแบบนี้แย้วจาแข็งแรงใช่ไหมก๊ะ พี่บยาวน์ทำด้วยจิ มาเเย้วๆ ฮึบ ฮึบ”เสียงหวานเจื้อยแจ้วทำไอรีนหลุดอมยิ้ม เมื่อเดินเข้าไปถึงก็เห็น 'อลิเซีย' ลูกสาวตัวเล็กของเธอกำลังยกขวดนมลอกเลียนแบบคนเป็นพ่อที่กำลังออกกำลังกายอยู่ และมีเจ้าแบร์บราวน์ที่ทำหน้าง่วงนอนแต่ตามเฝ้าอลิเซียไม่ห่างเป็นภาพที่เห็นได้ในทุกเช้าในบ้านหลังนี้…แล้วดูดิผูกผมอะไรให้ลูกสาว แม่หัวจะปวดในวันหยุดสุดสัปดาห์ยูโรมักจะใช้เวลาอยู่ที่บ้านกับลูก อลิเซียติดยูโรมาก ส่วนคนเป็นพ่อก็ทั้งรักทั้งหลงลูกสาว รวมไปถึงพวกลุงป้าน้าอาทั้งหลายก็ด้วย“แม่จ๋าาาา” :)“หิวข้าวยังคะ”“หิวแย้วก้ะ หม่ำๆ ข้าว” เจ้าตัวเล็กตีพุงกลมๆ ทำท่าหิว"ถ้าอย่างนั้นทั้งสองคนพ่อลูกลุกไปอาบน้ำได้แล้วค่ะ แม่จะออกไปตั้งโต๊ะอาหารรอ"……(โต๊ะทานข้าว)….“อลิเชียยยยยยยยยยยยยยยย~” เสียงหนึ่งดังตะโกนมาจากทางรั้วหน้าบ้านเสียงแบบนี้มีอยู่คนเดียว!ยูโรลุกไปยังประตูรั้วหน้าบ้านไปหาต้นเสียงที่มันตะโกนเรียกชื่อลูกสาวของเขาแต่เช้าใบหน้าเล็กแป้นแล้นถอดแบบจากพ่อมันมาไม่มีผิดกำลังแนบหน้ายืนกอดรั้วหน้าบ้านไม่ใช่ลูกใครที่ไหนแต่เป็นลูกชายไอ้โฬม เพื่อน
พ่อค้าร้านขายดออกไม้ชาวฝรั่งเศสพูดอะไรบางอย่าง ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ สายตาเหมือนเอ่ยแซว โดยที่มีไอรีนยืนงุนงงไม่เข้าใจอยู่คนเดียวแต่ก็ปฏิเสธไม่ได้แหละว่าเขิน....ก็ผู้ชายซื้อดอกไม้ให้ ใครบ้างไม่เขินอ่าปารีสเป็นเมืองโรแมนติกอยู่แล้ว ตอนนี้บรรยากาศก็ยิ่งทวีคูณความโรแมนติกเท่าตัว“แปลว่าอะไร” ยูโรเขียนภาษาฝรั่งเศสไว้บนการ์ด“Je t’ aime à la folie (เฌอแตมอะลาโฟลิ) ”“….” เธอเลิกคิ้วรอฟังความหมาย แต่เขาไม่ตอบ วาดวงแขนพาดบนไหล่ดึงเธอเข้าหาตัวรั้งให้เดินต่อ…..จนกระทั่งมาถึงร้านอาหารที่นัดกับครอบครัวแฟนพี่ชายของเขาเอาไว้ ที่นี่เป็นบ้านเกิดของเซเลน่า และไอรีนเองก็ชื่นชอบเซเลน่ามาก ทั้งสองสนิทสนมกันผ่านการพูดคุยและความชอบที่มีเหมือนกัน“ไอร์ถามอะไรหน่อยได้ไหม ประโยคนี้แปลว่าอะไรเหรอคะ”ด้วยความอยากรู้ไอรีนหยิบการ์ดในช่อดอกไม้ยื่นให้เซเลน่าช่วยแปลให้ฟังเป็นภาษาอังกฤษว่าแต่ทำไมเซเลน่าอ่านแล้วยิ้มเขินแบบนั้นกันล่ะ ยูโรคงไม่เขียนประโยคแปลกๆ หรอกน่ะอย่างเช่นหลอกด่าเธอทางอ้อมไรงี้เซเลน่าหันไปยิ้มกับสามีตัวเอง ก่อนจะหันมาตอบคำถามว่าที่น้องสะใภ้ “I’m crazy about you (ฉันรักคุณอย่างบ้าคลั่ง) ”ไอรีนกระพ
ณ กรุงปารีส, ฝรั่งเศสหลังจากเรียนจบไอรีนได้ลองทำหลายสิ่งหลายอย่าง และเธอโชคดีที่ไม่ว่าคิดจะทำอะไรก็มีคนคอยสนับสนุนทุกความคิด ทุกความฝัน และคนคนนั้นก็ไม่ใช่ใครที่ไหนเลย ...เขาคนที่เป็นทั้งเพื่อนสนิท และแฟนซึ่งสิ่งนี้ล่ะมั้งเลยทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างเธอและเขาราบรื่นไม่มีอุปสรรคต่างคนต่างเข้าใจกันและกัน ต่างคนต่างให้อิสระกันและกัน“อยากกินอะไร”“อืม ขอคิดดูก่อนนะ... โอ๊ะ ภาพนั้นสวยจัง” เจ้าของคำพูดสาวเท้าตรงปี่ไปยังเป้าหมายโดยที่ไม่ได้สนใจคำถามของคนที่เดินตามหลังเลยสักนิด ทั้งที่เขาอุตสาห์รีบเคลียร์งานจะได้มีเวลาพาเธอเที่ยวแต่ดูเธอดิ….ไอ้เราก็คิดว่าแฟนไม่อยากห่างกับเราเลยอยากมาด้วย แต่ที่ไหนได้เข้าใจผิดคิดไปเองทั้งนั้นเธอแม่งไม่สนใจกันเลยสักนิด....ไอรีนพึ่งค้นพบว่าเธอสนใจเกี่ยวกับงานด้านศิลปะ เธอชอบสะสมภาพวาดและงานศิลปะต่างๆ ครั้งนี้เลยได้มีโอกาสบินมาดูงานศิลปะของนักวาดชื่อดังระดับโลกที่ฝรั่งเศสตามคำชวนของเซเลน่าภรรยาพี่ชายยูโรไอรีนมัวแต่สนใจภาพวาด หันกลับไปอีกทีก็ไม่พบยูโรแล้ว....หายไปไหน?จนกระทั่งไอรีนเดินออกมาด้านหน้าพิพิธภัณฑ์ถึงได้เห็นร่างสูงโปร่งหุ่นดีในชุดเสื้อโค้ดสีดำยื
“พูดก็พูดเถอะ ฉันล่ะอิจฉา หล่อวัวตายควายล้มขนาดนั้นอ่า”คำพูดยินยออวยความหล่อของยูโร ไอรีนได้ยินผ่านหูแทบจะนับครั้งไม่ถ้วน ...อีกอย่างเขาก็หล่อวัวตายควายล้มจริงๆ นั่นแหละ“ดูมัน ยิ้มแบบผู้ชนะมาก”ไอรีนยิ้มกรุ้มกริ่ม ก็แฟนเธอหล่อจริงๆ นี่น่า แล้วจะให้พูดโต้แย้งอะไร“ถามจริงๆ เลยนะ...อันนี้เจ้อยากเผือกเป็นการส่วนตัว”สายตาไม่น่าไว้ใจเลยแม้แต่คนเดียวพุ่งตรงล็อคเป้าหมาย ยัยพวกเจ้สามคนนี้มันน่ากลัวเกินไปแล้ว“เรื่องนั้นเป็นไง....”ไอรีนยกยิ้มมุมปากโดยที่ไม่ต้องรอให้คนถามขยายความก็รู้ว่าพวกเจ้มันอยากรู้อะไร “ถึงใจ ไม่เคยทำให้ผิดหวัง”“กรี้ดดดด แกนี่มันแน่จริงๆ ยัยไอรีน”“หมั่นไส้ความขิง”“ไม่เคยทำให้พวกเจ้ผิดหวัง”เจ้ทั้งสามพากันบิดตัวเป็นเกลียว อีกทางก็หมั่นไส้ความขิงของยัยไอรีน มันจะขิงอะไรขนาดนั้น ดูหน้ามันตอนนี้ดิ จ้า! รู้แล้วว่าผัวทั้งหน้าตาดี ทั้งแซ่บ คนฟังอิจฉาจนไม่รู้จะอิจฉายังไงดีแล้ว(อีกด้าน…)“มองขนาดนั้น ไมมึงไม่เก็บไว้ที่ห้องวะ “ไอ้ห่าวิล พูดอะไรให้มันเป็นไปได้บ้างดิวะ…มันทำได้ที่ไหนยูโรเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ ส่งเหล้าเข้าปากทว่ายังคงไม่ละสายตาจากแฟนคนสวยของตัวเอง“เนี่ยเพราะม
@ร้านหอสมุดแม้ว่าการจะเปลี่ยนจากเพื่อนสนิทไปเป็นคนรัก มันค่อนข้างเสี่ยง แต่การมีคู่รักที่มาจากเพื่อนก็มีข้อดีบางอย่างด้วยเหมือนกัน“เสียงพร้อมจะแซวดังขึ้นทันทีที่ไอรีนกับยูโรเดินเข้าไปชั้นสามของร้านหอสมุด พวกเพื่อนทั้งสามคนนั่งกันอยู่ครบ รวมถึงเจ้าของร้านอย่างเฮียเปอร์ก็ด้วยไอรีนกรอกตามองบน กอดอ
@คอนโด…“ฉันไม่ได้ยุ่งไม่ได้ติดต่อกับเขาเลยนะ แต่จู่ๆ เขาก็โทรมาหา พอรู้ว่าเป็นเขาฉันก็บล็อคทั้งเบอร์โทรทั้งข้อความ แต่เขาก็ยังหาทางอื่นส่งมาอยู่ดี” ไอรีนทำแผลไปด้วยก็เล่าความจริงทั้งหมดให้ยูโรฟังไปด้วย“….” ยูโรรู้ทุกอย่างนั่นแหละ แม้ว่าไอรีนจะไม่ยอมเล่าให้ฟังก็ตาม“ฉันบอกไปแล้วชัดเจนว่ามีแฟนแล้ว
“ครินต์อยากคุยกับไอร์จริงๆ นะ ไอร์ให้โอกาสเราสักครั้งไม่ได้เหรอ”“ฉันไม่มีโอกาสให้นาย เลิกยุ่งกับฉันได้แล้ว!”“เราไม่เคยรู้สึกกับผู้หญิงคนไหนเท่าไอร์ เราชอบไอร์จริงๆ นะ”“แต่ฉันไม่ได้ชอบนาย! ชัดพอไหม”“เราจะทำให้ไอร์กลับมาชอบเหมือนเดิม”“เฮ้อ~ นี่ฟังนะ ทั้งเมื่อก่อนแล้วก็ตอนนี้ ฉันไม่ได้รู้สึกอะไรก
“ทำไมไม่รับสาย”“พี่จำครินต์ ลูกชายคุณอาทรงศักดิ์ เพื่อนพ่อได้ไหม”“อ่อ แฟนเก่าเราน่ะเหรอ”“แฟนเก่าที่ไหนคะ! ไอร์ยังไม่ได้คบแล้วก็ไม่ได้ชอบเขาไปมากกว่าเพื่อนด้วย” เมื่อก่อนครินต์ชอบแวะเวียนมาที่บ้านไอรีนบ่อยๆ เขาเข้าออกบ้านเธอได้สะดวกเพราะพ่อเป็นเพื่อนสนิทกัน“น้องมีแฟนแล้วล่ะสิ”นั่นไงพี่ชายเธอฉลา




![My Engineerรักร้ายนายจอมโหด [ต้าร์พินอิน]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

reviews