“เป็นไรอะ” ยูโรเงียบแปลกๆ เขาไม่พูดไม่จาตั้งแต่เดินผ่านร้านน้ำเต้าหู้“….” ไม่อยากเป็นแค่เพื่อนเธอไง!“เป็นไรเนี่ย หรือว่านายอยากกลับแล้ว?”“อยากเป็นมากกว่าเพื่อน”ห้ะ? ท่ามกลางตลาดถนนคนเดิน เสียงผู้คนที่เดินสวนกันไปมาขวักไขว่ ไอรีนไม่ได้ยินเสียงอะไรเลยเหมือนหูเธอดับไปแล้ว ไอความร้อนไหลมากองอยู่ที่สองข้างแก้ม••••@คอนโดตลอดระยะทางที่กลับคอนโดไม่มีบทสนทนาอะไร ภายในลิฟต์อบอวลไปด้วยมวลความอึดอัด ไอรีนกดชั้นตัวเองและกดชั้นห้องของเขาให้ด้วยยูโรที่เห็นแบบนั้นก็หัวเราะ'เหอะ'ในลำคอ เธอจะใช้วิธีหน้ามึนอีกแล้วงั้นสิไม่! ครั้งนี้เขาไม่มีทางยอมไอรีนสะดุ้งตัวเล็กน้อยที่โดนรวบกอดเอวจากทางด้านหลัง คนตัวสูงเข้ามาประชิดสุดท้ายเธอก็โดนเขาพาขึ้นไปที่ห้องอีกจนได้ ความสับสนว้าวุ่นภายในใจมันคืออะไรยังไม่แน่ใจ แต่แค่คิดว่าจะต้องห่างจากเขาก็คิดถึง เธอไม่ชอบนอนคนเดียว ไม่ชอบคืนที่ฝนตก เพราะฝน…มันทำให้เธอนึกถึงแต่คืนนั้นที่เราล้ำเส้นคำว่าเพื่อนแล้วคืนนี้ฝนก็ตกอีกแล้ว จะนอนคนเดียวเหรอ..ไม่เอาหรอก เหงาจะตาย...เปิดประตูเข้าไปในห้อง ไม่ทันถอดรองเท้าแผ่นหลังบางแนบชิดติดกับบานประตู“ทำไรเนี่ย” นี่มันเหมือนภ
Read more