All Chapters of บอสขา... เจ้าขามาอ่อย: Chapter 21 - Chapter 23

“คืนนี้…อยู่กับเจ้าขาได้ไหมคะ” น้ำเสียงอ่อนหวานที่เปล่งออกมาทำให้ใจของเขาอ่อนยวบลงอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน ทันทีที่เขาสบตากับเธอ ความอดทนต่อร่างในอ้อมแขนที่กักเก็บไว้นานในใจก็พลันทะลายลง“เจ้าขา เป็นของผมได้ไหม” เขากระซิบข้างใบหูของเธอ ด้วยน้ำเสียงแหบพร่าชุติมณณ์ เดิมทีก็เป็นคนว่าง่าย ยิ่งกับคนที่ชื่อปรเมศก์ สว่างวงศ์ตระกูลแล้ว เธอยิ่งกว่าว่าง่ายกับเขา แต่เรื่องแบบนี้…ก็ต้องเป็นเขาเท่านั้น“ค่ะ ท่านรอง” เธอตอบเสียงแผ่วเบาปรเมศก์ค่อยๆ ดันร่างเล็กลงบนเตียงกว้าง ก่อนที่ใบหน้าหล่อเหลาของเขาจะโน้มตามลงมา ริมฝีปากหยักได้รูปค่อยๆ ประกบลงบนริมฝีปากเล็กอย่างแผ่วเบา จูบที่เริ่มต้นจากความอ่อนโยนค่อยๆ เปลี่ยนเป็นหนักหน่วงและลึกซึ้งมากขึ้นเรื่อยๆนิ้วเรียวทั้งสิบต่างก็ทำหน้าที่ของมันอย่างคล่องแคล่ว เขาปลดเสื้อสูทของตนออกร่างเล็กตรงหน้า จากนั้นเกี่ยวสายชุดนอนสายเดี่ยวออกจากไหล่มนให้เลื่อนลงมากองอยู่ที่เอว ดวงตาคมจ้องมองผิวขาวๆ ของเธอ ที่ตัดกับชุดชั้นในสีดำ“เจ้าขา ทำไมคุณน่าเอาขนาดนี้” เขากระซิบ น้ำเสียงเจือความหลงไหลชุติมณณ์เขินอายกับคำพูดของเขา เ

“เจ้าขา ใจเย็นๆ” เขาเอ่ยเสียงนุ่ม“ท่านรอง เจ้าขารอไม่ไหวแล้ว…” เธอร้องขออย่างไม่อายอีกต่อไป เมื่อร่างกายของเธอต้องการให้เขาเข้ามาเติมเต็ม สองแขนเล็กของเธอโน้มลำคอเขาลงมาจูบร้อนแรงอีกครั้งดวงตาของปรเมศก์มืดลง ก่อนน้ำเสียงแหบพร่าจะถูกเอ่ยชิดใบหู“เจ็บหน่อยนะ” เขาเอ่ย ก่อนบดขยี้ริมฝีปากเธอ พร้อมกับมือของเขาที่จับแก่นกายจ่อปลายหัวเข้ามา จากนั้นเขาผลักดันตัวตนเข้ามาพรวดเดียวมิดลำกึก!ความรู้สึกทั้งจุก ทั้งแน่น และเจ็บ เหมือนร่างกายจะฉีกออกจากกัน หยาดน้ำตาไหลลงจากหางตา ความเจ็บที่เกิดขึ้นทำให้เธอเผลอกัดริมฝีปากเขาอย่างแรงเพื่อระบายมัน เมื่อรู้สึกถึงกลิ่นคาวเลือดในปาก“เจ้าขาขอโทษ” เธอเอ่ยขอโทษเขาน้ำเสียงสั่นเครือเขายกมือขึ้นปาดเลือดออกลวกๆ “ไม่เป็นไร”ใบหน้าน่ารักเหยเก หยาดน้ำตาหยดลงเปรอะเปื้อนใบหน้า แต่เธอก็ไม่กล้าร้องส่งเสียงออกมา ในเมื่อเธอเป็นคนขอให้เขาสอดใส่เข้าไปเองปรเมศก์มองคนที่ร้องไห้เงียบๆ อย่างสงสาร แต่เขาก็ไม่อาจหยุดตัวเองได้อีกต่อไป เขาแช่ค้าง