บอสขา... เจ้าขามาอ่อย

เช้าวันสำคัญในชีวิต…

“สวัสดีค่ะ คุณชุติมณณ์ใช่ไหมคะ” เสียงเรียบแต่เป็นทางการดังขึ้นจากหนึ่งในคณะกรรมการ ดวงตากลมโตของชุติมณณ์เผยความตื่นเต้นออกมาเล็กน้อย แม้เธอพยายามเก็บซ่อนมันไว้

วันนี้เป็นวันสัมภาษณ์งานของเธอที่ สว่างวงศ์กรุ๊ป บริษัทขนาดใหญ่ที่มีอาณาจักรธุรกิจครอบคลุมตั้งแต่ห้างสรรพสินค้า โรงแรม ร้านอาหาร ไปจนถึงสินค้าในเครืออื่นๆ การได้รับโอกาสให้เข้ามาสัมภาษณ์ที่นี่ถือเป็นความฝันของใครหลายคน

สิ่งที่ทำให้เธอมีโอกาสมานั่งตรงนี้คือโครงการของผู้บริหารใหม่ไฟแรง ที่เพิ่งเข้ารับตำแหน่งรองประธานได้สองปี เขามีวิสัยทัศน์ในการเปิดโอกาสให้นักศึกษาจบใหม่ได้แสดงศักยภาพ และเติบโตไปพร้อมกับบริษัท

ชุติมมณณ์ยืนอยู่ตรงข้ามกับคณะกรรมการทั้งห้าท่าน ดวงตากลมโตมองไปรอบ ๆ ห้องสัมภาษณ์ เห็นเก้าอี้ทั้งหมดห้าตัว แต่ตรงกลางกลับว่างเปล่า เธอสูดลมหายใจลึก รวบรวมความมั่นใจ ก่อนจะเริ่มแนะนำตัว

“สวัสดีค่ะ ดิฉันชุติมณณ์ รอดศรีสมาน อายุ 22 ปี” น้ำเสียงของเธอแม้จะพยายามมั่นคง แต่หัวใจก็ยังเต้นระรัวด้วยความตื่นเต้น

“ช่วยเล่าเกี่ยวกับตัวคุณให้พวกเราฟังหน่อยค่ะ” คณะกรรมการหญิงที่นั่งริมสุดเอ่ยขึ้น

“ดิฉันมีชื่อเล่นว่าเจ้าขาค่ะ ขออนุญาตแทนตัวเองว่าเจ้าขานะคะ เจ้าขาจบการศึกษาระดับปริญญาตรีสาขาการตลาดจากมหาวิทยาลัย…”

เธอเล่าเรื่องราวของตัวเองอย่างตั้งใจ แต่ในระหว่างนั้นก็ไม่วายสังเกตเห็นแววตาเคร่งขรึมจากคณะกรรมการชายคนหนึ่งที่นั่งอยู่ทางซ้าย

“ขอถามตรง ๆ ครับ ทำไมเราถึงต้องเลือกคุณ จากเรซูเม่ของคุณแล้ว คุณไม่ได้จบจากมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงด้วยซ้ำ” น้ำเสียงของเขาเข้มขึ้น

คำถามนี้ทำให้เธอรู้สึกเหมือนโดนดูถูก และมันทำให้กดดัน ความกังวลในใจเพิ่มขึ้น ชุติมณณ์รีบตั้งสติ

“ในเรื่องของชื่อเสียงมหาวิทยาลัย อาจจะสู้คนอื่นไม่ได้ค่ะ แต่หากมองในแง่ของความอดทนและความมุ่งมั่น เจ้าขาได้ทำงานพาร์ทไทม์มาตลอดสิบปีที่ผ่านมา แต่ละที่เจ้าขาทำงานไม่น้อยกว่าสามปี ซึ่งนั่นแสดงถึงความรับผิดชอบ และความอดทนต่อการทำงานค่ะ

และจากเกรดเฉลี่ย 4.00 ของเจ้าขาก็แสดงให้เห็นว่าดิฉันมีความสามารถในการเรียนรู้และพร้อมที่จะทุ่มเทเพื่อให้การทำงานของบริษัทเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพค่ะ”

สิ้นเสียงของเธอ เสียงปรบมือเบา ๆ ก็ดังขึ้นจากด้านหลัง ชุติมณณ์หันไปตามเสียง พบกับชายหนุ่มใบหน้าหล่อเหลา เขาตัวสูงมาก ในชุดสูทสีกรมท่าเดินเข้ามา ดวงตาคมของเขาจ้องมองเธอด้วยแววตาที่อ่านยาก

“ตอบได้ดี ผมรับคุณเข้าทำงาน หวังว่าคุณจะทำให้บริษัทก้าวไปข้างหน้าอย่างเต็มที่” เขาพูดเพียงสั้น ๆ ก่อนหันไปหาคณะกรรมการ

“ที่เหลือพวกคุณจัดการต่อ ผมต้องไปประชุมต่อ”

“ครับ/ค่ะ ท่านรอง” คณะกรรมการทั้งห้ายืนขึ้นพร้อมกัน เคารพชายหนุ่มที่เดินออกไปจากห้อง

ชุติมณณ์มองตามแผ่นหลังของเขาด้วยความมุ่งมั่น เธอรู้สึกว่าคำพูดของเขาเหมือนเป็นแรงกระตุ้นให้เธออยากพิสูจน์ตัวเอง

“เจ้าขาจะไม่ทำให้ท่านรองผิดหวังแน่นอนค่ะ” เธอพึมพำเบา ๆ กับตัวเอง

และเพียงไม่กี่วันหลังจากนั้น เธอก็ได้รับข่าวดีว่าได้เข้าทำงานในตำแหน่งพนักงานทั่วไปฝ่ายการตลาด

ปรเมศก์ หรือคุณเมฆ รองประธานหนุ่มวัย 28 ปี ซึ่งเป็นทายาทคนโตของตระกูลสว่างวงศ์ ชายผู้มีความสามารถและเสน่ห์ดึงดูดอย่างไม่มีใครเทียบได้ ทั้งรูปลักษณ์สูงสง่า ความเฉลียวฉลาด และความเป็นผู้นำ

ไม่ใช่เรื่องแปลกที่บรรดาพนักงานหลายคนจะหลงใหลในตัวเขา จนถึงขั้นมีกลุ่มแฟนคลับของท่านรองที่รวมตัวกันในบริษัท และไม่ทันไร ชุติมณณ์ก็พบว่าตัวเองกลายเป็นหนึ่งในแฟนคลับของเขาโดยไม่รู้ตัว…