เสียงเพลงอึกทึกในร้านอาหารกึ่งผับบีบให้ทุกบทสนทนาต้องกลายเป็นเสียงตะโกนหรือกระซิบชิดใบหู ในมุมลึกสุดของร้าน ชายหนุ่มร่างสูงเจ้าของส่วนสูง 186 เซนติเมตร นั่งพิงพนักเก้าอี้ด้วยสภาพเหนื่อยล้าเต็มทนใบหน้าของเขาคมเข้มโดดเด่นราวกับลูกรักของสวรรค์ ไล่ตั้งแต่ดวงตาคมจัด จมูกโด่งเป็นสัน จนถึงริมฝีปากหยักได้รูปที่แสนเย้ายวน ความหล่อเหลาที่ทำให้ใครต่อใครต้องเหลียวหลัง แต่ยามนี้ความหล่อเล่านั้นกลับเหลือเพียงเปลือกนอก เพราะด้านในเต็มไปด้วยความอ่อนล้าณณณเหม่อมองแสงไฟหลากสีบนเพดาน พยายามประคองสติที่เริ่มปลิวหายไปตามฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่กำลังสำแดงเดช จนเขาต้องสบถด่าในใจใครมันสั่งสอนให้ดื่มหนักทันทีหลังสอบเสร็จวะ คนไม่ได้นอนมาทั้งคืนอย่างกู เมาง่ายชิบหาย!คืนนี้เป็นงานเลี้ยงฉลองจบหลักสูตรแพทย์ รุ่นของเขาถือเป็นตำนานของคณะในรอบยี่สิบปี เพราะไม่มีใครถูกรีไทร์หรือซิ่วออก ทุกคนเริ่มเดินพร้อมกันและจบลงที่เส้นชัยพร้อมกันอย่างสมบูรณ์แบบ“ไอ้นนท์ หมดแก้ว!” เสียงลากยาวของปัธนัย เพื่อนสนิทร่วมรุ่นดังขัดจังหวะความคิด พร้อมกับแก้วเหล้าที่ยื่นมาจ่อตรงหน้าดวงตาคมเหลือบมองแก้วนั้นด้วยความระอา “ไอ้เอก จะให้กูกรอกลงไปอ
Terakhir Diperbarui : 2026-05-10 Baca selengkapnya