LOGINShare
บทที่1:เตรียมตัวฝึกงาน(2)
publish date:
2026-05-10 11:33:48ดวงตากลมโตเหลือบมองเพื่อนรักทั้งสองที่นั่งจ้องไม่วางตา หากคลาดสายตาไปเพียงวินาที คงกลัวว่าเธอจะละลายหายไปกับอากาศล่ะมั้ง ตรัสสาถอนใจเบา ๆ แล้วหันกลับมาสนใจน้อง ๆ มัธยมปลายสามคนที่กำลังนั่งล้อมโต๊ะตรงหน้าต่อ สีหน้าเด็ก ๆ จริงจังอย่างกับจะเข้าสนามสอบพรุ่งนี้
“โจทย์ข้อนี้มันเป็นระบบปิดนะ เพราะงั้นไม่ต้องห่วงว่าจะมีอะไรหายไปในระบบ ใช้กฎแมสบาลานซ์ได้เลย เข้าเท่าไหร่ต้องออกเท่านั้น ดุลสมการเสร็จปุ๊บ ก็ดึงสารตั้งต้นมาใส่ฝั่งนี้ เท่ากับผลิตภัณฑ์ฝั่งโน้นได้เลย” เธอพูดไป ชี้ไปตามชีทที่เตรียมมา น้ำเสียงที่ใช้สอนทั้งนุ่มทั้งละมุน เด็ก ๆ ฟังแล้วใจชื้นขึ้นเป็นกอง “พี่น้ำขิงสอนเข้าใจง่ายมากเลยครับ แต่ผมคงต้องกลับไปอ่านอีกรอบ แหะ ๆ” เด็กชายคนหนึ่งพูดขึ้นพลางยิ้มเขิน เขามัวแต่หลงรูปลักษณ์ติวเตอร์ของตัวเอง แม้จะไม่กล้าจ้องหน้าตรง ๆ เพราะติวเตอร์ของเขาสวยจนตาค้าง “ไม่เข้าใจตรงไหนก็ถามได้เลยนะ ไม่ต้องเกรงใจ” เธอยิ้มให้กำลังใจเต็มร้อย เผลอแป๊บเดียวก็เกินเวลาที่ตั้งไว้ไปนิดหน่อย เธอรู้ตัวก็ตอนเห็นสายตากดดันจากเพื่อนรักทั้งสองที่นั่งรออยู่ไม่ไกล “ขอบคุณค่ะพี่น้ำขิง ตั้งแต่อาทิตย์หน้าพวกหนูต้องเรียนผ่านออนไลน์แล้วใช่ไหมคะ” เด็กหญิงผมเปียเอ่ยขึ้น เสียงออดอ้อนปนเสียดาย “ใช่จ้า พี่ต้องไปฝึกงานแล้ว แต่พี่อัดคลิปไว้ให้ครบทุกเนื้อหาที่เหลือในเทอมนี้แล้วนะ ดูย้อนกี่รอบหลาย ๆ รอบกันได้เลย” “รับทราบค่ะพี่น้ำขิง แล้วถ้าพวกหนูไม่เข้าใจตรงไหน โทรถามพี่น้ำขิงได้ไหมคะ” “ส่งอีเมลมาดีกว่าเนอะ เผื่อพี่อยู่เวรไม่ได้รับสาย แล้วพี่จะได้รีบอัดคลิปอธิบายให้ใหม่เลย” เด็ก ๆ ยกมือไหว้พร้อมเสียงขอบคุณ เธอรีบเก็บของ ก่อนจะหันไปเจอสายตาแพรวพราวจากสองสาวตัวแสบที่แทบจะลุกเต้นดีใจอยู่ไม่ไกล “เย้! เสร็จสักทีนะยะ รีบไปแต่งตัวกันเลยจ้ะแม่คุณ!” ณัฐวัชรเดินเข้ามาควงแขนเธอ ศศิธรตามมาติด ๆ พร้อมหิ้วกระเป๋าเครื่องสำอางสีชมพูช็อกกิ้งพิงค์มาเต็มพิกัด “เดี๋ยวๆ แค่ฉันไม่ใส่ชุดนักศึกษาไปมันก็พอแล้วมั้ง” ตรัสสาท้วงเสียงอ่อน แต่ในใจเริ่มหนาว เพราะชุดที่สองคนนี้เตรียมไว้ มัน... ไม่เคยธรรมดา “พอที่ไหนล่ะ พวกเราต้องสวยที่สุดในคืนนี้ จำไว้” ศศิธรยิ้มเจ้าเล่ห์ ลากเธอเดินตรงไปห้องน้ำของห้างทันที ทันทีที่เข้าห้องน้ำ ศศิธรก็เปลี่ยนเป็นเดรสเกาะอกสีแดงรัดรูป อวดส่วนเว้าส่วนโค้งจนใครเห็นก็ต้องเหลียวมอง ขณะที่ณัฐวัชรเลือกเดรสเกาะอกสีขาว แม้จะไม่รัดรูปนัก แต่ความสั้นของมันก็ทำให้คนมองแทบกลั้นหายใจ “แกสองคนจะแต่งตัวเหมือนอยู่คนละจักรวาลให้ได้เลยใช่ไหม” ตรัสสาส่ายหัวเบา ๆ “ใช่สิยะ ฉันต้องเป็นนางฟ้า ส่วนอิมูมู่ก็เป็น… ปีศาจที่โผล่มาจากขุมนรก” ณัฐวัชรยิ้มแฉ่ง “ฉันชื่อมู่หลานย่ะ แกสิปีศาจ ส่วนชุดนี้… ของน้ำขิงเพื่อนร้ากกก” ศศิธรยื่นชุดให้ด้วยสีหน้ายิ้มระรื่น ตรัสสามองชุดในมือแล้วถอนหายใจยาว สายเดี่ยวสีดำด้านหน้าดูเรียบ ๆ แต่พอพลิกดูด้านหลังแทบจะสบถ เรียบกับผีน่ะสิ… มีแค่เชือกไขว้บาง ๆ ที่แทบไม่ช่วยอะไรเลย แถมยังมาคู่กับกางเกงยีนส์เอวต่ำขายาวที่แนบไปกับสัดส่วนแบบไม่มีที่ให้ซ่อน “แกเรียกนี่ว่าธรรมดาเหรอ” ศศิธรตอบกลับหน้าตาย “ก็ธรรมดาสำหรับฉัน และนี่จ้ะ... บราปีกนก โชว์หลังสวย ๆ ของแกได้เต็มที่” หลังถูกบังคับให้เปลี่ยนชุดเสร็จ ก็ถึงเวลาลงมือแต่งหน้า ศศิธรลงมือแต่งหน้าตัวเองแบบไวเว่อร์ ส่วนณัฐวัชรหลังจากจัดการตัวเองเสร็จ ก็มุ่งหน้าจัดการกับหน้าตาของตรัสสาแบบไม่รอคำอนุญาต “เลิกทำหน้าเหมือนจะโดนลากไปประหารได้แล้วยัยขิง ฉันจะเสกให้แกสวยจนผู้ชายลืมบ้าน” พอแต่งหน้าเสร็จ เธอเผลอมองตัวเองในกระจกอย่างตกใจ ตากลมถูกเน้นให้คมขึ้นด้วยอายไลเนอร์ ริมฝีปากอวบอิ่มมีสีระเรื่อพอดีเป๊ะ สวยจนเจ้าตัวยังแอบทึ่ง “ฉันไม่รู้ว่าควรจะขอบคุณ หรือปวดประสาทกับพวกแกดี” “ขอบคุณก่อน แล้วค่อยปวดหัวตอนเจอหนุ่ม ๆ มาตอม คริคริ” ศศิธรทำหน้าทะเล้นใส่ ระหว่างเดินออกจากห้องน้ำ ตรัสสาเผลอมองเงาสะท้อนตัวเองในกระจกอีกรอบ คราวนี้ดันนึกถึงใครบางคนขึ้นมา ตอนนี้น้ำขิงโตเป็นสาวแล้วนะ สวย... แล้วก็เซ็กซี่มากด้วยนะ “เลิกเหม่อแล้วไปกันเถอะ” ณัฐวัชรสะกิด “คืนนี้... พวกเราจะเป็นดาวของผับ” “ดาวน์ซินโดรมอ่ะสิไม่ว่า” ตรัสสาตอบกลับ แล้วทั้งสามก็พากันหัวเราะร่า เดินออกไปพร้อมรอยยิ้ม
Latest chapter
แผนลับ... ลวงรัก บทที่ 30 : ตกหหลุมพราง(1)
“หัวหน้า… อย่าให้ถึงขั้นนั้นเลยนะคะ ถ้าน้ำขิงตาย ต้องเสียเวลากำจัดศพอีก” เสียงหวานสั่นเครือ ดวงตากลมโตเต็มไปด้วยความหวาดกลัว ร่างเล็กถอยร่นจากเตียงไปจนชิดผนัง มือทั้งสองยกขึ้นเหนือหัวในท่ายอมจำนนริมฝีปากของนัยนาเหยียดยิ้มเหี้ยม นัยน์ตาเต็มไปด้วยความเคียดแค้นที่อัดแน่นลึกอยู่ในใจ “หึ หึ… สายไปแล้ว แกทำให้ฉันต้องอยู่อย่างหวาดระแวงมานานนับเดือน”มืออวบส่ายมีดไปมาตรงหน้า “ชาตินี้… ก็จำไว้ให้ดี ชาติหน้าอย่าไปเสือกเรื่องของคนอื่นอีก”สิ้นคำพูด ร่างสมส่วนก็พุ่งเข้าใส่ทันที ความเร็วของหญิงวัยห้าสิบไม่น่าจะมากเท่านี้ แต่แรงแค้นผลักให้เธอเคลื่อนไหวราวกับอสรพิษที่พร้อมฉกเหยื่อ มีดในมือแฉลบแสงสะท้อนวูบวาบ พุ่งตรงมายังลำตัวของตรัสสาอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ยแควก!เสียงมีดกรีดผ่านผ้าม่านอย่างแรง เฉียดเอวบางไปเพียงเส้นผมเดียว ตรัสสาเบี่ยงตัวหลบได้หวุดหวิด“หัวหน้า… อย่าทำ
แผนลับ... ลวงรัก บทที่ 29 : เลือกทางตาย(3)
เอี๊ยด!!!!!ไม่ถึงยี่สิบนาทีต่อมา เสียงยางบดถนนหยาบก็ดังลั่น ตัดกับความเงียบรอบ ๆ บ้าน นัยนารีบจอดรถ ก่อนผลักประตูบ้านเข้าไปด้านในอย่างรวดเร็ว ที่ชั้นล่างของตัวบ้าน ชายหนุ่มนั่งเอนหลังพิงโซฟาในท่าทางสบายอารมณ์ ขัดกับสีหน้าที่ดูพร้อมจะฆ่าใครให้ตายเสียให้ได้ มือหนายกแก้วเหล้าขึ้นจิบ มองร่างท้วมที่ยืนหอบหายใจเล็กน้อยด้วยสายน่ากลัว ริมฝีปากบางขบเม้มเข้าหาหันแน่นนัยนาพยายามทำตัวเข้มแข็งเข้าไว้ แม้หัวใจจะเต้นรัวแรงยามสบตากับชายตรงหน้า กลัวเขาจะบ้าดีเดือด ลุกขึ้นมาทำร้ายร่างกายเธอ ที่ทำให้เขาไม่สามารถตะครุบเหยื่อเนื้ออ่อนได้ในตอนนี้“ไม่มีใครตามมาใช่ไหม” เสียงทุ้มต่ำถามลอดไรฟัน หลังจีราวัฒน์ยกรีโมตในมือขึ้นกด เลื่อนประตูรั้วปิดอัตโนมัติหญิงร่างท้วมพยักหน้าตอบกลับส่ง ๆ ใครจะตามมาได้ ในเมื่อไม่มีใครรู้ ตอนออกมาจากโรงพยาบาลเธอแอบเช็คแล้วว่าหลานชายติดผ่าตัดด่วนถึงรู้... ไม่มีทางตามมาได้ตอนนี้แน่ ๆนัยนาเปลี่ยนเป็นถามหาหญิงสาวที่ตนต้องการจะจัดการแทน“นังนั่นอยู่ไหน” แม้จะหวาดกลัวสีหน้าท่าทางของชายหนุ่มตรงหน้า แต่เธอก็พยายามทำเสียงแข็งใส่ เพื่อไม่ให้อีกฝ่ายกดข่มเธอได้ดวงตาเรียวจ้องกดดันหญิงร่า
แผนลับ... ลวงรัก บทที่ 29 : เลือกทางตาย(2)
“คุณฉีดยาอะไรเข้าไป” เสียงทุ้มต่ำลอดไรฟัน บ่งบอกว่าผู้พูดกำลังหัวเสียไม่น้อย ที่ทุกอย่างไม่เป็นไปตามแผน“จะรอให้นังเด็กนี่มันแหกปากร้องให้คนอื่นได้ยินหรือไง” เสียงหวานใสกระซิบตอบเครียด“แล้วจะฟื้นเมื่อไหร่”“สองถึงสามชั่วโมงก็น่าจะฟื้นแล้ว รีบพาหล่อนออกไป แล้วอย่าปล่อยให้กลับออกมาได้อีก”“หึ... ภาวนาให้ผู้อำนวยการของคุณตามนังนี่ไม่เจอเถอะ”อีกฟากหนึ่งที่ห้องยา...แม้จะมั่นใจเต็มร้อยว่าแผนที่วางไว้ต้องสำเร็จ แต่เพราะมันเป็นเรื่องใหญ่เกินกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา นัยนาก็อดรู้สึกกระสับกระส่ายไม่ได้ ร่างอวบเดินวนไปมาอยู่กลางห้องยา จนเรียกสายตาจากหลายคู่ให้เผลอเหลือบมองด้วยความสงสัย แต่ก็ไม่มีใครกล้าเปิดปากถามร่างท้วมได้แต่ภาวนาให้ชายคนนั้นไม่ทำพลาด เพราะถ้าเรื่องดันโป๊ะแตก หลานชายคนเก่งของเธอไม่มีทางปล่อยเธอไว้แน่ ๆ เมื่อเห็นว่าเวลาล่วงเลยพอสมควรแล้ว เธอก็ทำทีเป็นชะเง้อมองประตูหน้าห้องยาอย่างคนที่กำลังรอใครบางคน“ไปนานเกินไปแล้ว… แอบไปอู้งานอยู่ที่ไหนหรือเปล่านะ”เสียงบ่นลอดริมฝีปากในจังหวะที่ยกข้อมืออวบขึ้นดูเวลา ตาก็แสร้งเหลื
แผนลับ... ลวงรัก บทที่ 29 : เลือกทางตาย(1)
เวลาหนึ่งทุ่มตรง ห้องยาใหญ่ของโรงพยาบาลยังไม่วายคลาคล่ำไปด้วยเสียงจัดยา เภสัชกรประจำแผนกเกือบสิบชีวิตยังนั่งประจำตำแหน่งกันอย่างแข็งขันนับรวมหญิงสาวที่ใคร ๆ ต่างก็แอบลงมติกันลับหลังแล้วว่า 'สวยกว่านางเอกเบอร์หนึ่ง' กับ 'ปากแจ๋วระดับท็อป' อย่างภรรยาตัวน้อยของท่านผู้อำนวยการหนุ่มหล่อ ที่ปะทะกับแม่สามีและนางเอกเบอร์หนึ่งไปเมื่อตอนกลางวัน ตอนนี้ยังคงก้มหน้าคัดแยกยามือเป็นระวิง แม้จะหมดเวรเช้ามาแล้วก็ตามวันนี้เธอไม่ควรจะต้องนั่งตรงนี้ด้วยซ้ำ แต่เพราะคุณหัวหน้าที่รัก… สั่งให้สลับเวรกับเจ้าหน้าที่อีกคน ด้วยเหตุผลว่า 'อีกฝ่ายต้องพาลูกไปหาหมอ'“น้ำขิง”ตรัสสาขนลุกซู่ทันทีที่ได้ยินเสียงเรียกชื่อแบบปกติจากคนที่ไม่น่าจะยอมเรียกชื่อเธอดี ๆ ได้ มือเล็กไม่ได้หยุดทำงาน เพียงแค่ปรายตามองไปที่คนพูดเล็กน้อยนึกถึงผี ผีก็มา คริคริ“มีอะไรให้รับใช้คะ ท่านหัวหน้า”หญิงวัยห้าสิบที่แต่งตัวด้วยชุดตัวในสีสันจัดจ้าน คลุมทับด้วยกราวน์สั้น ยืนกอดอก ส่งยิ้มแปลก ๆ มาให้ ไม่นำพาต่อน้ำเสียงยียวนกวนประสาทที่อีกฝ่ายจงใจพูดใส่จู่ ๆ ตรัสสาก็รู้สึกถึงความผิดปกติ
แผนลับ... ลวงรัก บทที่ 28 : เชื้อโรคไม่ดี(3)
... ไม่เหมือนยัยเด็กแสบ ปากกล้าเสียไม่มี เถียงคำไม่ตกฟากไม่นานทั้งหมดก็มาหยุดอยู่หน้าห้องยา ห้องยานี้เรียกกันติดปากในโรงพยาบาลว่า ‘ห้องยาใหญ่’ เพราะเป็นแผนกที่มีเภสัชกรปฏิบัติงานมากที่สุด เพื่อรองรับผู้ป่วยในจากหลายวอร์ดก๊อก ก๊อก ก๊อก...เสียงเคาะกระจกหน้าช่องรับยาดังขึ้น ตรัสสาที่กำลังจัดยาอยู่ด้านในเงยหน้าขึ้นมอง พอเห็นเจ้าหน้าที่ในชุดยูนิฟอร์มโรงพยาบาล เธอก็รีบเดินมาเลื่อนกระจกเปิดออก“สวัสดีค่ะ ต้องการติดต่ออะไรคะ”“สวัสดีค่ะ พี่พาผู้บริจาคเงินมาเดินชมโรงพยาบาลน่ะค่ะ” เจ้าหน้าที่การเงินเอ่ยพร้อมรอยยิ้ม ก่อนหลบให้เห็นคนที่ยืนอยู่ด้านหลังเมื่อเห็นแขกที่มาเยี่ยมชมในระยะสายตา ดวงตากลมโตของตรัสสาเบิกกว้างในเสี้ยววินาที รอยยิ้มหวานผุดขึ้นบนใบหน้า เธอปิดหน้าต่างช่องทางสำหรับติดต่อ แล้วเดินออกมาที่หน้าห้องยาด้วยตนเอง“สวัสดีค่ะคุณแม่” ตรัสสาทักทายผู้บริจาคหน้าคุ้นด้วยน้ำเสียงหวานจัดใบหน้ายิ้มแย้มประหนึ่งวันนี้ถูกหวยรางวัลที่หนึ่ง มองเลยไปที่หญิงสาวที่ตามติดแม่สามีมา ก่อนจะเลื่อนสายตากลับคล้ายเป็นมองไม่เห็น แต่ในสมองหมุนแล่น คิด
แผนลับ... ลวงรัก บทที่ 28 : เชื้อโรคไม่ดี(2)
ครึ่งชั่วโมงถัดมา เสียงเคาะประตูห้องทำงานก็ดังขึ้นอีกครั้ง“เชิญครับ” เสียงทุ้มเรียบขานอนุญาตโดยไม่เงยหน้าขึ้นจากเอกสารที่อ่านอยู่ในมือประตูเปิดออกช้า ๆ ชายหนุ่มทำเพียงแค่เหลือบตาขึ้นมองผ่านกรอบแว่นเพียงแว่บเดียว ตามด้วยเสียงถอนหายใจที่แสดงออกถึงอาการเหนื่อยใจลึก ๆ ไม่รู้เลยว่าใครเป็นคนเข้าหาใครกันแน่ ระหว่างแม่ของเขา หรือกิตติยานางเอกเบอร์ต้นที่มองดูแบบไม่ผ่านสมองให้ต้องเหนื่อยกลั่นกรอง ก็รู้ว่าอยากจะได้บทลูกสะใภ้ตระกูลเพทาพิทักษ์เต็มประดาแต่ก็ต้องถามเขาก่อน... ว่าเขาจะ ‘เอา’ ไหม!คนที่เดินนำเข้ามาก่อนคือบุคคลที่เขาไม่อยากเจอที่สุดในช่วงเวลานี้ มารดาบังเกิดเกล้าตามหลังมาคือหญิงสาวในชุดเดรสเรียบหรูสีฟ้าอ่อนราคาแพง ให้ความรู้สึกอ่อนหวาน เพราะเจ้าตัวต้องการให้ลุคของตัวเองในวันนี้แลดูประหนึ่งนางฟ้านางสวรรค์ผู้มีใจโอบอ้อมอารี สะโพกกลมมนพลิ้วไหวตามจังหวะ รองเท้าส้นสูงที่กระทบพื้นอย่างมั่นใจ มีผู้จัดการสาวร่างอวบเกาะชายกระโปรงตามมาติด ๆใบหน้าสวยคลี่ยิ้มละมุนถูกจัดไว้อย่างพอเหมาะพอดี ให้ดูอ่อนโยน และน่าทะนุถนอมให้มากที่สุด แต่มันใช้ไม่ได้ผลกับช
แผนลับ... ลวงรัก บทที่ 4 : ไม่ดื้อกับพี่ได้ไหม (2)
แสงแดดอ่อนจากหน้าต่างเล็ดลอดเข้ามากระทบเปลือกตา ทำให้ร่างเล็กที่กำลังนอนหลับสบายต้องขมวดคิ้วน้อย ๆ เธอพยายามจะพลิกตัวหนีแสง แต่กลับทำไม่ได้ เพราะติดอะไรบางอย่าง พอก้มมองก็เห็นสาเหตุ ท่อนแขนวางพาดอยู่บนเอว ทั้งมือใหญ่ก็กำชายเสื้อนอนของเธอไว้แน่นราวกับกลัวว่าเธอจะหนีหายไปไหนดวงตากลมโตเบิกกว
แผนลับ... ลวงรัก บทที่ 4 : ไม่ดื้อกับพี่ได้ไหม (1)
“ปล่อยฉันนะ”มือเล็กพยายามแงะมือที่จับแขนเธอไว้แน่น แต่ยิ่งดึง เขาก็ยิ่งบีบแรงขึ้นจนรู้สึกเจ็บ “เจ็บนะ…” เธอร้องบอกเขาร่างสูงชะงักทันทีที่ได้ยิน เขาคลายแรงบีบลง… แต่ก็ยังไม่ยอมปล่อย“ไม่ดื้อกับพี่… ได้ไหม” เสียงทุ้มฟัง
แผนลับ... ลวงรัก บทที่ 3 : โสดไหมคะ(2)
“ไม่ค่ะ ร้อน” เธอสะบัดเสียงอย่างดื้อรั้นบรรยากาศกลับมาตึงเครียดอีกครั้ง เพื่อน ๆ เห็นท่าไม่ดี จึงค่อย ๆ ทยอยลุกออกจากโต๊ะ ปล่อยให้ทั้งคู่อยู่เคลียร์ใจกันตามลำพัง ร่างเล็กเห็นเพื่อนตัวเองชิ่งหนี ก็เตรียมจะลุกหนีเหมือนกัน“ถ้าลุกขึ้นจากโต๊ะ พี่จะพากลับทันที”“คุณมีสิทธิ์อะไรมา
แผนลับ... ลวงรัก บทที่ 3 : โสดไหมคะ(1)
มือเรียวรีบคว้าแขนเขาลงจากเวทีแบบไม่คิดชีวิต ใบหน้าสวยแดงจัดด้วยความอับอาย เพราะสายตาหลายคู่ในผับจับจ้องมาที่พวกเขา บ้างยิ้มกรุ่มกริ่ม บ้างกระซิบกระซาบกันเบา ๆ แต่สิ่งที่ทุกคนเห็นตรงกัน คือทั้งคู่ดูเหมาะสมราวกับหลุดออกมาจากพระนางในซีรีส์จีนตรัสสาลากเขากลับมาที่โต๊ะอย่างไว พอถึงปุ๊บก็รีบปล
You May Also Like
คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ
หลิวหลีเสวียเสวี่ย724.3K viewsเรื่องสั้นอีโรติก HOT NC 25+++
C112.6K viewsพิศวาสรักลูกหนี้ (NC20+) [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4]
violet180.1K viewsชีวิตหลังความตายของเซินมาน
จี้เสี่ยวนวน100.1K viewsลูกชายแม่ค้าหน้าเหมือนท่านประธานคิณ
มะที1.2K viewsช็อปรัก..นักช็อปส่วนตัว
นิมิตจันทร์65 viewsฉันตื่นขึ้นมาเป็น แวมไพร์สาว200ปี
จิตจักร์89 viewsเพราะรักไม่เคยจางหายไป
อิงวรา172 views
