Home / โรแมนติก / แผนลับ... ลวงรัก / บทนำ : ความทรงจำที่ไม่เคยลางเลือน (2)

Share

บทนำ : ความทรงจำที่ไม่เคยลางเลือน (2)

Author: ToBeAlone
last update publish date: 2026-05-10 11:33:31

“แกล้งเมาใช่ไหมเนี้ย…” ตากลมโตหรี่ลงจับผิด แต่พอเห็นผิวขาว ๆ ของเขา ขึ้นสีแดงจัดกับดวงตาที่ปรือปรอยแทบจะปิดอยู่ร่อมร่อ เธอก็ยอมปล่อยผ่าน

“ไปค่ะ เข้าบ้านได้แล้ว เดี๋ยวยุงกัดน้ำขิงเป็นรอยหมด”

ร่างเล็กใช้เรี่ยวแรงทั้งหมดพยุงชายหนุ่มที่สูงกว่าเกือบฟุตเข้ามาในบ้านได้สำเร็จ กว่าจะลากเขามาถึงเชิงบันไดได้ ตัวเธอก็เปียกโชกไปด้วยเหงื่อ พอนึกขึ้นได้ว่าเตรียมของขวัญเรียนจบไว้ให้เขาด้วย ก็ไม่อยากรอช้า

...รีบเอาให้ตอนนี้ดีกว่า เผื่อพรุ่งนี้ไม่มีโอกาสได้เจอกัน

“คุณนนท์ นั่งรอตรงนี้ก่อนนะคะ น้ำขิงจะไปหยิบของขวัญเรียนจบที่ห้องมาให้”

“ไม่อาว... เพ่... ไปด้วย...” เสียงยานคางไล่หลังมา แต่หญิงสาวเดินลิ่วหนีไปไกลเกินจะได้ยินแล้ว

ห้องนอนของเธออยู่ชั้นล่าง ติดกับห้องครัว เป็นห้องที่ปรับปรุงใหม่ตามคำสั่งของปรางทิพย์ หลังยายของเธอเสียชีวิตลง เธอก็ได้ย้ายจากเรือนพักแม่บ้านมาอยู่ในตัวบ้าน ในฐานะ ‘หลานสาวบุญธรรม’ แม้สถานะจะแตกต่าง แต่ครอบครัวนี้ก็ดูแลเธออย่างดีเสมอ โดยเฉพาะคนตัวโตที่ชอบตีหน้ามึนกวนประสาทเธอคนนั้น

ขณะที่มือเล็กกำลังเปิดกระเป๋านักเรียน หยิบของขวัญที่ตั้งใจจะให้เขาออกมา แต่เสียงเปิดประตูจากด้านหลังกลับดังขัดขึ้นมาเสียก่อน ตรัสสาหันขวับไปตามเสียง แล้วก็ต้องชะงัก เพราะคนที่ทำให้เกิดเสียงนั้นกำลังเดินเซเข้ามาในห้อง

“คุณนนท์เข้ามาทำไมคะ” เธอถามเสียงสูงด้วยความตกใจ ตั้งแต่เธอขึ้นชั้นมัธยมมา เขาก็เว้นระยะห่างกับเธอเสมอ แต่วันนี้กลับบุกเข้ามาถึงในห้อง ชายหนุ่มใช้มือยันกำแพงด้านข้างไว้เพื่อพยุงตัว

“เพ่… จะนอน ที่นี่”

“ไม่เอาค่ะ ห้องนอนน้ำขิงเล็กมาก คุณนนท์นอนไม่สบายหรอก” เธอรีบปฏิเสธ พยายามเข้าไปพยุงหวังจะให้เขากลับออกไป

แต่คนหน้ามึนกลับดันเธอออกหน้าตาเฉย แถมยังเดินไปทิ้งตัวลงบนเตียง เหยียดขายืดยาวจนเลยขอบเตียงออกมา

“ไม่เอา… จะนอนตรงนี้”

“คุณนนท์ ลุกค่ะ นี่ห้องน้ำขิงนะ” ตรัสสาพยายามฉุดแขนเขาขึ้นเต็มแรง แต่มันไม่ขยับเลยสักนิด

“ขิง… นุ่ม…” เขาพึมพำ แล้วแนบหน้าลงกับหมอนเธออย่างสบายใจ

“โอ๊ย คุณนนท์ ลุกค่ะ ไม่งั้นน้ำขิงโทรหาคุณป้านะ!” เธอยกแม่เขามาขู่ แต่แทนที่ณณณจะกลัว เขากลับหัวเราะในลำคอเบา ๆ ราวกับกำลังสนุก

“กล้าก็โทรเลย… เพ่ ไม่กลัว” พูดจบเขาก็ดึงผ้าห่มขึ้นคลุมตัวเองเฉย

เธอกัดฟันกรอด พยายามกระชากผ้าห่มคืนสุดแรง แต่เขากลับรั้งไว้แน่น ยื้อกันอยู่ไม่กี่วินาที…

ฟึ่บ!

เธอก็เสียหลักล้มลงทับบนตัวเขาเต็มแรง แขนแกร่งรวบกอดเธอไว้ทันควัน กลายเป็นหมอนข้างจำเป็นในพริบตา

“พี่นนท์ ปล่อยน้ำขิงนะ เหม็นเหล้ามาก น้ำขิงจะเมาตามแล้วนะ” เธอดิ้นสุดแรง แต่เขากอดแน่นยิ่งกว่าเดิม

“ไม่ปล่อย… น้ำขิงหอมจัง” เสียงทุ้มพร่ากระซิบชิดใบหู แล้วตามมาด้วยจมูกโด่งที่กดฝังลงบนแก้มเธอ

ฟอดดดด!!

มะ… เมื่อกี้พี่นนท์หอมแก้มเราเหรอ!?

ดวงตากลมโตเบิกกว้าง ร่างกายชาหนึบราวกับถูกฟ้าผ่าเข้าจัง ๆ จนสติของเธอกระเจิดกระเจิงไปหมดแล้ว

“พี่นนท์…” เธอคิดว่าตัวเองกำลังตะเบ็งเสียงดุเขา แต่เสียงที่ออกมาดันเป็นเสียงแค่กระซิบเบา ๆ ทั้งสั่น ทั้งหวาบไหว ทั้งปนเขินแบบไม่ตั้งใจ หน้าแดงจนร้อนวูบขึ้นถึงใบหู

สติที่ยังไม่ทันกลับมาก็ต้องกระเจิดกระเจิงอีกครั้ง เมื่อริมฝีปากร้อนชื้นของเขาบดจูบลงมาอย่างรวดเร็ว แม้แรกสัมผัสจะแผ่วเบา แต่มันเต็มไปด้วยแรงปารถนาบางอย่างที่เธอปฏิเสธไม่ลง

“อื้อ~” เสียงหวานครางประท้วงในลำคอ ใจดวงน้อย ๆ ของเธอ ตอนนี้เต้นแรงเหมือนจะหลุดออกมาให้ได้ เธอพยายามยื้อสติกลับมา แต่ยิ่งเขาแนบชิดมากเท่าไหร่ สติของเธอก็ยิ่งห่างออกไปไกลมากเท่านั้น

ณณณกอดรัดคนในอ้อมแขนแน่นขึ้น เขากลัว... กลัวเธอจะหายไป

“น้ำขิง…” เสียงทุ้มที่กระซิบชิดใบหูมาพร้อมกับลมหายใจร้อนผ่าวที่รินรดผิวแก้ม ปลุกปั่นให้ขนอ่อนทุกเส้นบนร่างกายสาวสะท้านวาบ ริมฝีปากหยักได้รูปไล้สัมผัสไปตามแนวกรอบหน้าอย่างเชื่องช้าทว่าหนักแน่น เน้นย้ำทุกความรู้สึกจนเกินกว่าที่เธอจะต้านทานไหว

“พี่นนท์… อย่า…” สองมือเล็กพยายามจะยันแผงอกแกร่งไว้เป็นปราการด่านสุดท้าย แต่เรี่ยวแรงที่มีกลับมลายหายไปกับรสจูบที่เขามอบให้จนหมดสิ้น

“น้ำขิง.. น้ำขิง..” ณณณกระซิบเรียกชื่อเธอซ้ำ ๆ

น้ำเสียงแหบพร่าที่เต็มไปด้วยกระแสอารมณ์นั้นสั่นคลอนหัวใจคนฟังจนสั่นระรัว ตรัสสามองเขาด้วยความสับสน เขาไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน... ไม่เคยแสดงความอ่อนแอและต้องการเธอมากขนาดนี้

‘งื้อ... ทำไมพี่นนท์ถึงได้ดูเซ็กซี่ขนาดนี้นะ’ ศีรษะเล็กสะบัดเบาๆ พยายามขับไล่ความคิดฟุ้งซ่านที่กำลังครอบงำสติ

“อย่าไปไหนนะ น้ำขิง... อย่าไปไหน รอพี่ได้ไหม ได้ไหมครับ”

น้ำเสียงนั้นเว้าวอนสั่นพร่า มาพร้อมกับดวงตาคมที่จ้องลึกเข้ามาในดวงตาเธอ

‘เขากำลังร้องขอ... ขออะไร พี่นนท์หมายความว่ายังไง เราจะไปไหน หรือเขาจะไปไหนนะ’ เธอได้แต่ตั้งคำถามในใจ ยังไม่ทันที่เธอจะหาคำตอบจากคำพูดคลุมเครือนั้นได้ ริมฝีปากหยักก็บดเบียดลงมาอีกครั้ง ปิดกั้นทุกความคิดให้อันตรธานหายไป

จุมพิตคราวนี้ลึกซึ้งและโหยหายิ่งกว่าครั้งแรก สัมผัสที่เนิ่นนาน หนักแน่นราวกับเขาต้องการจะสื่อสารทุกความรู้สึกที่เคยเก็บกักไว้ในส่วนลึก มือหนาประคองแก้มเนียนอย่างทะนุถนอม ทำอย่างกับว่าเธอเป็นหญิงสาวบอบบาง จนอาจแตกสลายได้หากเขาพลั้งมือรุนแรง

นิ้วเรียวไล้ปลายนิ้วผ่านลำคอขาวสะอาด เธอสั่นสะท้านไปทั้งร่าง ไม่ใช่เพราะความหวาดกลัว... แต่เป็นเพราะร่างกายของเธอมันตอบรับสัมผัสจากเขาจนน่าอับอาย

“พี่นนท์… ดะ… เดี๋ยว” เสียงหวานกระซิบสั่นพร่า มือเล็กพยายามคว้าข้อมือหนาที่กำลังซุกซนวนเวียนอยู่แถวอกอวบอิ่มที่สะท้อนขึ้นลงรัวเร็วตามแรงอารมณ์ แต่มันกลับไม่ช่วยอะไรเลย เมื่อร่างกายของเธอไม่ยอมฟังคำสั่ง

แรงบีบเคล้นที่ทรวงอกเพิ่มขึ้นตามระดับเพลิงปรารถนาที่ถูกจุด มือหนาฟอนเฟ้นหนักสลับเบาปลุกปั่นความซ่านสยิวจนร่างเล็กต้องแอ่นอกเข้าหาฝ่ามือเขา

“อื้อ... พี่นนท์...”

“น้ำขิงหอมจัง…” เสียงพร่ากระซิบหยอกเย้าอยู่ข้างหู ก่อนที่จมูกโด่งจะกดซบลงบนพวงแก้ม แล้วลากผ่านลำคอระหงลงมาสู่จุดที่มือเขากำลังทำหน้าที่อย่างไม่น้อยหน้า ริมฝีปากร้อนผ่าวไล่เลียสลับขบเม้มทิ้งรอยรักไว้บนผิวเนียนละเอียดจนเธอต้องจิกนิ้วลงบนไหล่แกร่งเพื่อระบายความเสียดเสียว

สุดท้ายตรัสสาก็พ่ายแพ้ต่อสัญชาตญาณ...

เธอตัดสินใจหลับตาลง ปล่อยให้ความรู้สึกที่เก็บซ่อนไว้ตลอดหลายปีหลุดออกมา มือเล็กย้ายไปแตะที่แก้มของเขาเบา ๆ ดวงตาสองคู่สบกันเพียงชั่วอึดใจ ก่อนจะหลับลงพร้อมกัน ปล่อยให้สติสัมปชัญญะหลุดลอยไปตามแรงอารมณ์ที่กำลังพัดพาคนทั้งคู่เข้าสู่ห้วงแห่งความหวานล้ำ

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • แผนลับ... ลวงรัก   บทที่ 44: จบบริบูรณ์ (ตอนต้น) (1)

    ตรัสสาไม่อยากจะเชื่อว่าณณณจะทำตามคำพูดของเธอเคร่งครัดขนาดนั้น คืนนั้นที่คอนโดของณัฐวัชร ประโยคที่เธอพูดกับเขาก่อนแยกจากันคือ…“ถ้าอย่างนั้น… ตอนนี้ น้ำขิงขอให้พี่นนท์กลับไปก่อนได้ไหม หากน้ำขิงพร้อมแล้ว จะเป็นฝ่ายเดินเข้าไปหาพี่นนท์เอง”และใช่... สามีสุดที่รักของเธอ หายไปเลยหายแบบเงียบกริบ ไม่แม้แต่โทรมา มีเพียงข้อความเดียวที่ส่งมาหลังจากคืนนั้น ว่าเธอย้ายกลับมาอยู่คอนโดได้ เขาจะไม่เข้ามารบกวนจนกว่าเธอจะยินยอมแถมณณณยังรู้ความลับที่เธอไม่รู้ด้วยซ้ำ ว่ายัยเพื่อนตัวดีของเธอน่ะ… มีผู้แล้วจ้า เขาเลยไม่อยากให้เธออยู่รบกวนเพื่อนรักนานนัก ต้องคาดคั้นกันอยู่นาน ถึงได้ตาโตกันทั้งกลุ่ม เมื่อรู้ว่า ‘ผู้’ ของเพื่อนรักคือใคร“นังแนนนี่! หล่อนไปทำอย่างไรถึงตกเขามาได้!” เสียงร้องหลงคีย์ของคู่กัดขาประจำดังขึ้นทันที&ldq

  • แผนลับ... ลวงรัก   บทที่ 43 : ความเคยชินที่น่ากลัว (3)

    “ไม่มีคนที่สติปัญญาดีคนไหนชอบให้คนอื่นมาบงการชีวิตหรอกนะลูก สิ่งที่นนท์ทำ อาจคิดว่าดีที่สุดแล้วสำหรับน้อง แต่นั่นมันคือในมุมของแก ไม่ใช่ของน้อง แกคิดแทนได้… แต่ไม่ควรลงมือกระทำ หากไม่ได้ถามความคิดเห็นของน้องก่อน ชีวิตคนเราต่างจากหมากบนกระดานตรงที่มีความนึกคิด มีความรู้สึก มีจิตใจ”ณณณรับฟังเงียบ ๆ เริ่มแรกเขาไม่มีความคิดจะบงการอะไรยัยเด็กแสบขนาดนั้น เพียงแต่ว่า… พอมันเริ่มมาแล้วหนึ่งเรื่อง เรื่องสอง เรื่องสาม เรื่องสี่ก็ตามมา จนกลายเป็นความเคยชินที่น่ากลัวแล้วยิ่งตั้งแต่เธอยังเป็นเพียงเด็กหญิงตัวน้อยที่ไม่เคยขัดใจอะไรเขาเลย เอาแต่ตามเรียก พี่ชาย ๆ ทั้งวัน แม้จะมีปากดีสู้กลับเขาบ้างไปตามเรื่อง แต่ก็ไม่เคยถึงขั้นขัดใจจนไม่ทำตามทำให้กลายเป็นความเคยชิน ณณณเริ่มจัดการชีวิตให้หญิงสาว ตั้งแต่เรื่องโรงเรียน แผนการเรียนตั้งแต่ระดับมัธยม ตอนช่วงขึ้นมัธยมปลายใหม่ ๆ มีเอเจนซี่มาเทียวตา

  • แผนลับ... ลวงรัก   บทที่ 43 : ความเคยชินที่น่ากลัว (2)

    กล่องใบนี้คืออัลบั้มเก่าเก็บ มีทั้งภาพในวัยเด็กของเขาและของเธอ รอยยิ้มเล็ก ๆ ที่เคยสดใสในอดีตค่อย ๆ ฉายชัดขึ้นในหัว ภาพความทรงจำค่อย ๆ ย้อนกลับไปถึงเมื่อเกือบยี่สิบปีก่อน…เสียงพ่อค้าแม่ค้าริมตลาดนัดค้าส่งไม้ประดับดังระงม เชิญชวนลูกค้ากันเซ็งแซ่ ที่ปากทางเข้าตลาด มีสองแม่ลูกแต่งกายดูดี สะดุดตาพ่อค้าแม่ค้าหลายคู่ เดินเข้ามาพร้อมคนติดตามอีกสามคนโดยเฉพาะเด็กหนุ่มที่คนมองคาดคะเนจากรูปร่างคงอายุไม่น้อยกว่าสิบเจ็ดสิบแปดปีแน่ หากแต่เขาไม่ใช่เด็กหนุ่ม แต่เป็นเพียงเด็กชายวัยสิบสองย่างสิบสาม ที่มีส่วนสูงถึงร้อยเจ็ดสิบหกเซนติเมตร ยิ่งเมื่อรวมกับใบหน้าหล่อเหลา แม้ยังไม่เต็มวัยก็บ่งบอกได้ชัดว่า โตไปต้องเป็นผู้ชายที่หาตัวจับยากแน่นอนแต่เสียอย่างเดียว… ใบหน้าหล่อ ๆ นั้นนิ่งสนิท ไม่บ่งบอกอารมณ์ใด ๆ ทั้งสิ้น ดวงตาคมเฉียบ เย็นชาจนแทบไม่อยากเชื่อว่าเป็นแววตาของเด็กชายคนหนึ่ง

  • แผนลับ... ลวงรัก   บทที่ 43 : ความเคยชินที่น่ากลัว (1)

    ครั้งนี้ตรัสสาไม่ลืมหิ้วเจ้าแมวอ้วนมาด้วย เธอมาขอหลบภัยเยียวยาความรู้สึกที่คอนโดของณัฐวัชร ถึงเจ้าของห้องจะไม่เต็มใจให้มาสิงอยู่ด้วยก็เถอะ ไล่ยังไงเธอก็ไม่ไปหรอก ขอเวลาให้เธอได้ใช้สมองกลั่นกรองความคิดให้ตกตะกอนสักหน่อยเถอะณัฐวัชรกับศศิธร หลังฟังเพื่อนรักเล่าเรื่องทั้งหมด ก็ถึงกับนิ่งอึ้งกันไปพักใหญ่ ตรัสสาไม่ได้เล่าแค่เรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้น แต่เธอย้อนเล่าตั้งแต่จุดเริ่มต้นที่ไม่เคยเล่าให้ใครฟัง“แล้วตอนนี้แกจะเอายังไง จะเลิกกับพี่หมอนนท์หรอ” ศศิธรถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง ถ้าสองคนนี้เลิกกันเธอคงเสียดายแย่ เพราะทั้งคู่เหมาะสมกันมากตรัสสาพลันส่ายหน้าหวือทันควัน “ไม่เอา ใครบอกจะเลิกกับพี่นนท์กัน”เธอรักของเธอมาตั้งกี่ปี ไม่คิดจะเลิกกับเขาง่าย ๆ หรอก แค่ต้องการเวลาให้ทั้งเธอและเขา ทำความเข้าใจกับความสัมพันธ์นี้ใหม่“เอ้า! แล้วหนีมานี่ทำไมยะ” ศศิธรแหวกลับ ตาค้อน

  • แผนลับ... ลวงรัก   บทที่ 42 : ว่าจะ... ไม่ (3)

    บอดี้การ์ดทั้งสี่คนถึงกับยกมือกุมแก้มตัวเองพร้อมกันอย่างเงียบ ๆ หลังเห็นความแรงลูกเตะของนายหญิง…หวังว่าเจ้านายของพวกเขาจะไม่ทำให้นายหญิงโกรธเสียงฝีเท้าหลายคู่เร่งร้อนดังขึ้นมาทางบันได ก่อนร่างสูงของณณณจะโผล่ขึ้นมาพร้อมกับเลขาคนสนิท ดวงตาคมไล่มองสำรวจคนรักตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า ไม่แม้แต่จะชายตามองร่างไร้สติบนพื้นเลยด้วยซ้ำพอสบกับตากลมโตที่มืดสนิทของเธอ เขาก็กลืนน้ำลายลงคอดังเอื๊อก คำที่จะพูดเหมือนจะติดคอ ไม่สามารถเปล่งออกมาได้ ตรัสสามองสีหน้าเจื่อน ๆ ของเขาแล้วร้อง หึ ในลำคอหนึ่งคำ ก่อนจะเดินผ่านหน้าเขาไปโดยไม่พูดอะไรณณณไม่อยากเชื่อว่ายัยเด็กแสบจะมองแผนทั้งหมดออกแล้ว แต่การพยักหน้าของบอดี้การ์ดทั้งสี่ก็เป็นคำยืนยันได้ชัดเจน เขาหันตัวตามแทบจะในทันที เดินก้าวเร็วตามเมียไป“น้ำขิง รอพี่ด้วย”ช่วงขายาวกว่าเท่าตัวทำให้ไม่กี่ก้าวก็ไล่ตามทัน ก่อนจะตัดสิ

  • แผนลับ... ลวงรัก   บทที่ 42 : ว่า... จะไม่ (2)

    ที่ตรัสสากล้าปากดี เพราะเธอมองออก ว่ากิตติยาไม่ต้องการให้เรื่องนี้จบด้วยตนเองติดคุก เลยพยายามบังคับให้เธอกระโดดลงไปเอง กะว่าจะเปลี่ยงแปลงเรื่องราวเป็นเธอฆ่าตัวตายเองสินะเธอลงความเห็นของตัวเองในใจ ว่าแม่นางเอกคนนี้ไม่ค่อยมีสมอง ที่ผ่านมาคงมีแต่ความสวยกับพ่อรวย เจ้าตัวคงลืมไปว่า ใช้เสียงตัวเองโทรมาจริง ๆ แล้วยังถ่ายคลิปที่จับเหยื่อมัดไว้ส่งมา ไหนจะโลเคชั่นที่อีกฝ่ายส่งมาอีกเฮ้อ... คิดว่าคนอื่นเขาจะโง่เหมือนหล่อนกันหมดหรือยังไงตรัสสาเชื่อว่าถ้าเจ้าตัวไม่สติหลุดเกินควบคุมจริง ๆ ปืนในมือหล่อนไม่มีทางปล่อยกระสุนออกไปแน่ ๆ แต่ตอนนี้เธอเองก็ไม่กล้าเสี่ยงยั่วอารมณ์อีกฝ่ายเพิ่ม ตากลมโตกวาดมองสถานการณ์รอบ ๆ แบบไว ๆ อีกครั้ง...แปลก ชายร่างโตที่กิตติยาพามา สายตาของพวกเขามันแปลกก่อนที่บางอย่างจะสว่างวาวขึ้นมาในหัว หวังว่าเธอจะคิดไม่ผิด หญิงสาวลองทำตามสิ่งที่ฉุกคิดขึ้นมาได้ทันที

  • แผนลับ... ลวงรัก   บทที่ 4 : ไม่ดื้อกับพี่ได้ไหม (2)

    แสงแดดอ่อนจากหน้าต่างเล็ดลอดเข้ามากระทบเปลือกตา ทำให้ร่างเล็กที่กำลังนอนหลับสบายต้องขมวดคิ้วน้อย ๆ เธอพยายามจะพลิกตัวหนีแสง แต่กลับทำไม่ได้ เพราะติดอะไรบางอย่าง พอก้มมองก็เห็นสาเหตุ ท่อนแขนวางพาดอยู่บนเอว ทั้งมือใหญ่ก็กำชายเสื้อนอนของเธอไว้แน่นราวกับกลัวว่าเธอจะหนีหายไปไหนดวงตากลมโตเบิกกว

  • แผนลับ... ลวงรัก   บทที่ 4 : ไม่ดื้อกับพี่ได้ไหม (1)

    “ปล่อยฉันนะ”มือเล็กพยายามแงะมือที่จับแขนเธอไว้แน่น แต่ยิ่งดึง เขาก็ยิ่งบีบแรงขึ้นจนรู้สึกเจ็บ “เจ็บนะ…” เธอร้องบอกเขาร่างสูงชะงักทันทีที่ได้ยิน เขาคลายแรงบีบลง… แต่ก็ยังไม่ยอมปล่อย“ไม่ดื้อกับพี่… ได้ไหม” เสียงทุ้มฟัง

  • แผนลับ... ลวงรัก   บทที่ 3 : โสดไหมคะ(2)

    “ไม่ค่ะ ร้อน” เธอสะบัดเสียงอย่างดื้อรั้นบรรยากาศกลับมาตึงเครียดอีกครั้ง เพื่อน ๆ เห็นท่าไม่ดี จึงค่อย ๆ ทยอยลุกออกจากโต๊ะ ปล่อยให้ทั้งคู่อยู่เคลียร์ใจกันตามลำพัง ร่างเล็กเห็นเพื่อนตัวเองชิ่งหนี ก็เตรียมจะลุกหนีเหมือนกัน“ถ้าลุกขึ้นจากโต๊ะ พี่จะพากลับทันที”“คุณมีสิทธิ์อะไรมา

  • แผนลับ... ลวงรัก   บทที่ 3 : โสดไหมคะ(1)

    มือเรียวรีบคว้าแขนเขาลงจากเวทีแบบไม่คิดชีวิต ใบหน้าสวยแดงจัดด้วยความอับอาย เพราะสายตาหลายคู่ในผับจับจ้องมาที่พวกเขา บ้างยิ้มกรุ่มกริ่ม บ้างกระซิบกระซาบกันเบา ๆ แต่สิ่งที่ทุกคนเห็นตรงกัน คือทั้งคู่ดูเหมาะสมราวกับหลุดออกมาจากพระนางในซีรีส์จีนตรัสสาลากเขากลับมาที่โต๊ะอย่างไว พอถึงปุ๊บก็รีบปล

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status