บททั้งหมดของ หนี้รักนายมาเฟีย: บทที่ 21 - บทที่ 30

บทที่21 วันเกิดเสียงร้องไห้จ้าของ น้ำหวาน ดังลอดเข้ามาถึงในห้องนอน ทำเอาลีโอและใยไหมที่กำลังนอนกอดกันอยู่สะดุ้งสุดตัว ทั้งคู่รีบคว้าผ้าเช็ดตัวมาพันกายพัลวันด้วยความตกใจปัง ปัง ปัง!"น้าไหมมมม ฮือๆๆ ทำไมไปไหน...ทำไมไปไหนนน (น้าไหมไปไหน น้าไหมไปไหน) หนูกลัววว ฮือออ" เสียงเล็กๆ สั่นเครือพูดผิดๆถูกๆพร้อมแรงเคาะประตูรัวๆ ทำให้ใยไหมใจหายวาบ เธอรีบจัดแจงเสื้อผ้าให้เข้าที่แล้ววิ่งไปเปิดประตูทันทีพอประตูเปิดออก น้ำหวานที่ยืนน้ำตาอาบแก้มก็โผเข้ากอดขาใยไหมแน่น ใยไหมรีบอุ้มหลานสาวขึ้นมาแนบอกทันที "โอ๋ๆ คนเก่ง น้าไหมอยู่นี่ค่ะ น้าไหมไม่ได้ไปไหนน้า อย่าร้องนะคะคนดี" เธอปลอบพลางลูบหลังน้ำหวานอย่างอ่อนโยนลีโอที่ยืนอยู่ด้านหลังในสภาพนุ่งผ้าขนหนูผืนเดียว รีบเดินเข้ามาดูด้วยแววตาเป็นห่วง "น้ำหวาน ลุงก็อยู่นี่ครับ ไม่ร้องนะ" เขาหันไปพยักหน้าให้ป้าสายและพี่เลี้ยงที่ยืนหน้าเสียอยู่หน้าห้อง เป็นเชิงบอกว่าไม่เป็นไร เดี๋ยวเขาจัดการต่อเอง พวกป้าสายจึงรีบแยกย้ายไปทำหน้าที่ของตนเองทันที"เดี๋ยวฉันไปล้างเนื้อล้างตัวใส่เสื้อผ้าก่อนนะ จะได้มาเล่นกับแก" ลีโอกระซิบกับใยไหมพลางลูบหัวน้ำหวานเบาๆ ก่อนจะรีบเดินกลับเข

บทที่23 เมื่อคืนหลับNCเช้าวันใหม่เริ่มต้นด้วยบรรยากาศที่แสนจะอบอุ่น แสงแดดอ่อนๆ ลอดผ่านผ้าม่านเข้ามา ใยไหมตื่นขึ้นมาด้วยความสดชื่น เธอจัดการอาบน้ำชำระร่างกายจนหอมกรุ่นไปทั้งตัว ก่อนจะใส่ชุดคลุมบางๆเดินออกมาดูคนบนเตียงเธอยืนพิจารณาใบหน้าคมเข้มของลีโอที่ยามหลับดูไร้พิษสง มือบางลูบไล้โครงหน้าเขาเบาๆ ก่อนจะอดใจไม่ไหว ก้มลงไปจุ๊บที่แก้มของเขาเบาๆ แล้วพึมพำชิดใบหู"41 แล้วยังหล่อมากๆเลย" เธอพูดแล้วก็แอบจุ๊บซ้ำอีกทีด้วยความหมั่นไส้คนหล่อแต่ใยไหมคงลืมไปว่าสัญชาตญาณมาเฟียของลีโอนั้นรวดเร็วแค่ไหน! ทันทีที่เธอจะลุกขึ้น มือหนาก็คว้าหมับเข้าที่ข้อมือแล้วกระชากร่างบางลงมานอนราบบนเตียงข้างๆ เขาทันที"ว้ายยย! พี่ลีโอ ไหมจะไปแต่งตัว ปล่อยค่ะ!" ใยไหมอุทานลั่นด้วยความตกใจ เพราะผ้าผืนน้อยทำท่าจะหลุดมิหลุดแหล่"อื้มมม หอมจัง เธอมาปลุกฉันเองนะใยไหม" ลีโอเอ่ยเสียงแหบพร่าพลางซุกหน้าลงกับซอกคอหอมๆ ของคนเพิ่งอาบน้ำเสร็จ"ปล่อยค่ะ! เหม็นขี้ฟัน ไปอาบน้ำแต่งตัวเลย วันนี้ไม่ไปทำงานเหรอคะ?" เธอพยายามดันอกแกร่งออกแต่ก็สู้แรงมหาศาลไม่ได้"ไม่ไป สายๆ ค่อยไป" ลีโอตอบอย่างเอาแต่ใจ เขาไม่สนคำทักท้วง ทั้งกอดทั้งจูบไซ้ไ

บทที่25 น้อยใจทันทีที่รถคันหรูจอดสนิทที่หน้าคาสิโน สิงหราชก็ก้าวลงจากรถด้วยท่าทางน่าเกรงขาม โดยมีเมศคอยเปิดประตูให้ ใยไหมอุ้มน้ำหวานที่ยังคงหลับเงียบอยู่ในอ้อมแขนลงจากรถตามมา เธอรีบเดินตรงไปยังห้องทำงานส่วนตัวของ สิงหราชที่ชั้นบนใยไหมจัดแจงวางร่างเล็กๆ ของน้ำหวานลงบนเตียงในมุมพักผ่อนอย่างเบามือ และพยายามสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เพื่อไล่ความรู้สึกพะอืดพะอมที่ยังคงวนเวียนอยู่ให้จางไป เธอเดินออกมาจากโซนที่พักตั้งใจจะไปหาลีโอที่โต๊ะทำงานกลางห้องแต่ยังไม่ทันที่เธอจะเดินไปถึง เสียงฝีเท้าหนักๆ ของลูกน้องคนหนึ่งก็วิ่งพรวดพราดเข้ามาในห้องทำงานด้วยท่าทางรีบร้อน จนเกือบจะชนกับเธอที่ยืนอยู่กลางห้อง"เฮียครับ! เฮียสิงห์ครับ!" ลูกน้องคนนั้นเรียกเสียงตระหนก หน้าตาตื่น"มีเรื่องอะไร?" ลีโอถามเสียงเข้ม แววตาคมกริบตวัดมองลูกน้องทันที"ที่ท่าเรือมีปัญหาครับคนของเรารายงานมาว่าเห็นพวกไอ้กรเดชมาป้วนเปี้ยนอยู่ที่นั่นหลายคนเลยครับ ท่าทางมันไม่น่าไว้วางใจ เหมือนพวกมันจะมาดูลาดเลาเพื่อเตรียมทำอะไรบางอย่างครับเฮีย!"แววตาของสิงหราชผู้ยิ่งใหญ่วาวโรจน์ขึ้นด้วยความดุดัน เขาวางปากกาลงแล้วเงยหน้าขึ้นมองลูกน้องด้วยสายตา

บทที่27 NCลีโอกระตุกยิ้มมุมปากอย่างผู้ชนะเมื่อเห็นร่างเล็กดิ้นพล่านอยู่ใต้โอวาท เขาผละใบหน้าขึ้นมาครู่หนึ่งก่อนจะส่งนิ้วเรียวยาวสองนิ้วเข้าไปในร่องรักที่ฉ่ำแฉะรวดเดียวจนสุดทาง"แจ๊ะ! แจ๊ะ!""อ๊ะ! อ๊าาาา!" ใยไหมสะดุ้งสุดตัว แผ่นหลังบางแอ่นโค้งจนสะโพกลอยเด่นจากที่นอน ลีโอไม่รอช้าเขาเร่งจังหวะกระแทกนิ้วเข้าออกอย่างรัดกุมและรุนแรง เน้นกดย้ำลงที่จุดกระสันภายในซ้ำๆ จนเกิดเสียงเนื้อกระทบกันดังสนั่นห้อง "ปึก! ปึก! ปึก!""สะ...เสียว! อ๊าาา ตรงนั้น พี่ลีโอ...ตรงนั้นเสียวมาก อ๊าาา อย่าหยุดนะคะ...อื้อออ แรงอีก!" ใยไหมครางระงมพร่ำบอกความต้องการอย่างไม่ปิดบัง มือเล็กขยี้หมอนจนแทบขาดตามแรงอารมณ์"ร่านขนาดนี้เลยเหรอใยไหม หือ? ชอบใช่ไหมที่โดนฉันทำแบบนี้!" ลีโอคำรามเสียงต่ำกระเส่า เขายิ่งได้ใจเร่งรัวนิ้วกระแทกเข้าไปอย่างบ้าคลั่ง เสียงน้ำรักที่ถูกกระตุ้นดังเฉอะแฉะน่าอายไปทั่วห้อง "แจ๊ะ! แจ๊ะ!" "อ๊าาาา พี่ลีโอ! ไหมจะแตกจะแตกแล้ว! อ๊าาา แรงๆ ค่ะ แรงอีก! อื้ออออ!""ปึก! ปึก! ปึก! ปึก!" ลีโอกระแทกนิ้วรัวเร็วเป็นจังหวะสุดท้ายอย่างดุดัน ร่างเล็กกระตุกเฮือกถี่ๆ สะโพกมนบดเบียดเข้าหานิ้วหนาอย่างบ้าคลั่ง ก่อนที่

บทที่29 พี่ลีโอช่วยไหมด้วยตัดภาพไปที่คฤหาสน์อัครเดชโภคิณ...บรรยากาศในบ้านเงียบสงัดจนผิดปกติ ใยไหมที่พยายามข่มความเวียนหัว เดินลงมาที่ห้องครัวเพื่อหาน้ำดื่ม แต่วินาทีที่เธอกำลังจะหยิบแก้วน้ำ สายตาเธอก็เหลือบไปเห็นเงาตะคุ่มของชายชุดดำหลายคนกำลังปีนรั้วด้านหลังเข้ามา"น้ำหวาน..." ใยไหมกระซิบเรียกหลานสาวที่นั่งเล่นตุ๊กตาอยู่บนพื้นห้องโถงด้วยเสียงสั่นเครือ หัวใจเธอเต้นรัวจนแทบระเบิด อาการพะอืดพะอมที่เคยมีกลับถูกความกลัวเข้าแทนที่จนร่างเล็กสั่นเทาเธอกวาดมองไปรอบๆ ลูกน้องลีโอที่เฝ้าอยู่หน้าบ้านยังไม่รู้ตัวว่าศัตรูลอบเข้ามาจากด้านหลัง"มาหาน้าเร็วลูก อย่าส่งเสียงนะ" ใยไหมรีบคว้าตัวน้ำหวานมากอดไว้แน่น แล้วพยายามจะพาร่างที่อ่อนแอของตัวเองหนีขึ้นไปซ่อนบนชั้นสอง แต่ทว่าเสียงกระจกแตกดัง เพล้ง! ที่ห้องอาหาร พร้อมกับร่างของชายฉกรรจ์ 3 คนที่สวมไอ้โม่งปิดหน้าพุ่งเข้ามาหาเธอ!"อยู่นี่เองเหรอ เมียไอ้สิงห์" หนึ่งในพวกมันแสยะยิ้ม แววตาหื่นกระหายมองร่างบางที่สั่นเป็นลูกนกลูกน้อง 20 คนที่ลีโอสั่งการพุ่งพรวดเข้าไปในอาณาเขตบ้านทันที เสียงปืนเริ่มดังสนั่นขึ้นที่สวนหลังบ้าน เมื่อคนของลีโอเข้าปะทะกับคนของกรเ