All Chapters of หนี้รักนายมาเฟีย: Chapter 31 - Chapter 40

บทที่31 เชฟเฮ้าริมทะเลบนรถตู้คันหรูที่ดัดแปลงจนนุ่มยิ่งกว่านอนบนปุยเมฆ สิงหราชนั่งโอบไหล่ใยไหมที่หลับปุ๋ยไปเพราะความเพลียจากการแพ้ท้อง โดยมีน้ำหวานนั่งอยู่บนตักของดินที่เบาะหลัง ลีโอหันไปสบตากับดินผ่านกระจกมองหลัง แววตาที่เคยอ่อนโยนเมื่อครู่กลับกลายเป็นแข็งกร้าวขึ้นมาทันที"ดิน เรื่องไอ้กรเดช กูสั่งให้คนประกบมันไว้ทุกฝั่งแล้ว" ลีโอเสียงเบาลงเพื่อไม่ให้เมียตื่น "พวกเราต้องไปอยู่ที่เซฟเฮาส์ริมทะเลที่ระยองก่อน ที่นั่นเป็นพื้นที่ปิด มีคนของกูคุมอยู่เกือบสองร้อยคน ฆ่าไอ้กรเดชได้เมื่อไหร่ กูถึงจะสบายใจพาพวกเรากลับบ้าน""ครับเฮีย ผมเห็นด้วย" ดินพยักหน้าพลางลูบหัวน้ำหวาน "ผมจะดูแลพวกเธอเอง ส่วนเรื่องไอ้กรเดช ถ้าเฮียจะลงมือ บอกผมด้วย ผมอยากจะเด็ดหัวมันด้วยมือตัวเอง"ลีโอพยักหน้า "เออ แต่วันนี้ ก่อนจะเข้าถ้ำหลบภัย กูต้องพายัยซื่อบื้อนี่ไปซื้อของก่อน เสื้อผ้าที่บ้านมันเปื้อนเลือดเปื้อนฝุ่นไปหมดแล้ว"ตัดภาพมาที่ห้างสรรพสินค้าหรูใจกลางเมืองขบวนรถสีดำ 5 คันจอดเทียบหน้าห้าง ลูกน้องชุดดำ 21 คนพุ่งลงจากรถไปยืนเรียงแถวสองฝั่งเปิดทางให้ลีโอประคองใยไหมลงมา ลีโอในชุดเชิ้ตสีดำพับแขนเสื้อ เดินหน้าขรึมแต่ใ

บทที่33 NCพญาสิงห์ถึงกับต้องครางคำรามลั่นเมื่อเจอการจู่โจมกลับแบบไม่ทันตั้งตัว ใยไหมยันกายลุกขึ้นด้วยแววตาซุกซนที่แฝงไปด้วยเพลิงราคะ เธอจัดการรูดกางเกงของลีโอออกจนพ้นทาง ก่อนจะครอบครองท่อนสวาทขนาดมหึมาที่ตั้งตระหง่านอยู่ตรงหน้าด้วยริมฝีปากนุ่ม"อื้มมม อย่างนั้นแหละ"ลีโอซี้ดปากพลางหงายหลังพิงหัวเตียง มือหนาขยำลงบนผ้านวมแน่นจนเส้นเลือดหลังมือปูดโป่ง เมื่อใยไหมเริ่มเร่งจังหวะดูดเลียอย่างหนักหน่วง ลิ้นเล็กตวัดวนรอบส่วนหัวหยักครั้งแล้วครั้งเล่าอย่างรู้หน้าที่"อ๊าาา ดีมากเมียจ๋า เน้นที่หัวอีก อูยยย นั่นแหละ แม่งโคตรดีเลย"คำชมที่หลุดออกมาจากปากมาเฟียผู้ยิ่งใหญ่ยิ่งทำให้ใยไหมได้ใจ เธอทั้งใช้มือเรียวช่วยชักรูดขึ้นลงตามจังหวะ พร้อมกับใช้ปากดูดรั้งอย่างแรงจนเกิดเสียงดังจ๊วบจ้าบไปทั่วห้องนอนที่เงียบสงัด เธอเร่งจังหวะเร็วขึ้นเรื่อยๆ จนลีโอตัวสั่นเทิ้ม สติเริ่มพร่าเลือนไปกับความเสียวซ่านที่เธอปรนเปรอให้"อ๊ะ ใยไหม พอ พอก่อน พี่จะทนไม่ไหวแล้ว" ลีโอพึมพำเสียงพร่า แววตาแดงก่ำด้วยความกำหนัดขีดสุด เขารีบคว้าไหล่เธอให้หยุดก่อนที่เขาจะไปถึงฝั่งฝันก่อนเวลาอันควรเขาประคองร่างบางให้นอนลงช้าๆ แววตาเต็มไป

บทที่35 พักลีโอกวาดสายตามองลูกน้องคนสนิททั้งสองด้วยแววตาเฉียบคม "ที่เมืองไทยสายตาเจ้าหน้าที่มันเยอะ ทำอะไรลำบาก แต่ถ้าเป็นเมืองนอก กฎหมายมันเอื้อมไปไม่ถึงมือกูหรอก มึงเตรียมตัวไว้เมศ กล้า กูนี่แหละจะบินไปฆ่ามันทิ้งที่นั่นเอง จะได้ตายแบบไม่มีใครตามหาศพเจอ!"แต่แล้วบรรยากาศที่เคร่งเครียดก็พลันผ่อนคลายลง เมื่อลีโอถอนหายใจออกมาเบาๆ แล้วลดปืนในมือลง เขาหันไปมองใยไหมและน้ำหวานด้วยสายตาที่อ่อนโยนขึ้น"แต่ตอนนี้ พวกเราเหนื่อยมามากแล้ว พักก่อนเถอะ" ลีโอกล่าวเสียงเรียบ "ตอนนี้ที่เมืองไทยไม่มีศัตรูหรือคนจ้องทำลายพวกเราแล้ว ไอ้ชาญชัยก็สยบ ไอ้กรเดชก็กลายเป็นหมาหัวเน่า ปล่อยให้มันตายใจไปก่อน ให้มันนึกว่ารอดพ้นเงื้อมมือกูไปได้"เขาลุกขึ้นยืนแล้วยื่นมือไปประคองใยไหมให้ลุกขึ้น "ลงไปกินข้าวกันเถอะ ป้าสายเตรียมเสร็จหรือยัง?""เสร็จเรียบร้อยแล้วค่ะนายใหญ่ ตั้งโต๊ะที่สวนหน้าบ้านตามที่สั่งไว้เลยค่ะ" ป้าสายที่ยืนรออยู่หน้าห้องรีบตอบด้วยรอยยิ้มงานเลี้ยงฉลองชัยชนะที่เซฟเฮาส์ระยองค่ำคืนนั้น บรรยากาศที่สวนหน้าบ้านของเซฟเฮาส์สีขาวหลังใหญ่เต็มไปด้วยความครื้นเครง แสงไฟสีส้มสลัวประดับตามต้นไม้แข่งกับแสงจันทร์ที่

บทที่37 น้ำหวานน้อยNCพอกินอิ่มจนพุงกางกันทุกคน ลีโอก็ประคองใยไหมที่เดินต้วมเตี้ยมเพราะความหิวที่เพิ่งถูกเติมเต็มมาที่ห้องรับแขก โดยมีดินอุ้มน้ำหวานเดินตามมาติดๆพอนั่งลงปุ๊บ เจ้าตัวเล็กที่ปกติควรจะเคลิ้มหลับเพราะหนังตาตึงกลับดีดเป็นม้าดีกะโหลก น้ำหวานปีนขึ้นไปยืนบนโซฟาหนานุ่มด้วยท่าทางมั่นใจ มือเล็กคว้าขวดนมที่ใยไหมเพิ่งส่งให้ขึ้นมาถือไว้มั่นแทนไมโครโฟน"หนูจะย้องเพลง ให้ลุงลิงโอกับพ่อฟังค่าาา!" เด็กน้อยประกาศก้องห้องโถงลีโอถึงกับหลุดขำก๊าก นั่งกอดเอวใยไหมไว้แล้วมองไปที่ "นักร้องตัวจิ๋ว" อย่างเอ็นดู "เอาสิครับ ลุงลิงโอรอฟังอยู่นะเนี่ย"น้ำหวานเริ่มส่ายก้นดุ๊กดิ๊กตามจังหวะที่คิดเองในหัว แล้วแผดเสียงร้องออกมาอย่างตั้งใจ"ลุงลิงโอรักน้าไหมมากๆ เลยยย ให้เงินน้าไหมเยอะแยะเลยยย พาหนูไปกิงไอติมมม และก็กินกาแฟไม่ใส่คอฟฟี่เหม่งงง~""ฮ่าๆๆๆ คอฟฟี่เมตลูก! ไม่ใช่คอฟฟี่เหม่ง" ดินขำจนตัวงอ พยายามแก้ให้ลูกสาวแต่เจ้าตัวไม่สน ยังร้องต่อด้วยหน้าตาจริงจัง"พ่อดินหายป่วยแย้ววว พ่อดินใจดีแย้ววว หนูรักลุงลิงโอกับพ่อดินนน รักน้าไหมด้วยยย" ร้องไปก็หอบไป จนประโยคสุดท้ายเสียงเริ่มเบาลง"โอ้ยยย เหนื่อยแย้ววว"

บทที่39 ตบหน้าหันเวลาหมุนผ่านไปอย่างรวดเร็วราวกับติดปีกบิน จากวันที่พญาสิงห์ต้องคอยเมียเด็กที่กำลังท้องและจัดการปัญหาในท่าเรือ บัดนี้ภายในคฤหาสน์กลับเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและอบอุ่น เพราะหน้าท้องของใยไหมนั้นขยายใหญ่ขึ้นจนเห็นได้ชัด ปัจจุบัน ใยไหมตั้งท้องได้หกเดือนกว่าแล้ว เธอแลดูมีน้ำมีนวล ผิวพรรณเปล่งปลั่งอย่างคนมีความสุข แม้จะเดินเหินลำบากไปบ้างแต่ก็มีลีโอคอยเป็น "เงาตามตัว" ชนิดที่ว่าแทบจะอุ้มเดินกันเลยทีเดียวเช้าวันนี้เป็นวันสำคัญ ลีโอตื่นเช้ากว่าปกติ เขาอยู่ในชุดเชิ้ตสีขาวพับแขนเสื้อดูภูมิฐานแต่แฝงความตื่นเต้นไว้ไม่มิด เขาประคองใยไหมลงมาข้างล่าง โดยมี น้ำหวาน หลานสาวตัวน้อยที่โตขึ้นมาก สวมชุดกระโปรงฟูฟ่องวิ่งเข้ามากอดขาน้าไหมทันที"น้าไหมมม วันนี้จะไปดูน้องเยออน (เลออน) ใช่ไหมคะ?" น้ำหวานถามเสียงใส"ใช่ค่ะน้ำหวาน วันนี้คุณหมอจะบอกน้าไหมกับลุงลีโอแล้วว่าน้องเป็นผู้ชายหรือผู้หญิง" ใยไหมลูบหัวหลานสาวอย่างเอ็นดู"ไปกันเถอะ พี่ตื่นเต้นจนทำงานไม่ได้แล้วเนี่ย" ลีโอเอ่ยพลางรวบตัวเมียรักเข้ามากอดหลวมๆ ก่อนจะพาขึ้นรถหรูมุ่งหน้าไปโรงพยาบาลที่ห้องตรวจอัลตราซาวด์ บรรยากาศเต็มไปด้วยความลุ้นร