Todos os capítulos de Alfa'nın Sözleşmesi: Capítulo 61 - Capítulo 70

NeahArabaya yerleştiğimde Klaus bana gülümsedi. Raven diğer iki kadını tanıttı ama neyse ki benimle ilgili gerçeği söylemedi. Bunu bir sır olarak saklamasını umuyordum, en azından bir süreliğine."İyi olacaksın." Kıpırdanmaya başladığımda Raven kolunu koluma bağladı. "Hepimiz buradayız.""Ben hiç..." Diğer kadınların bana baktığını hissedebiliyordum."Biliyorum, bu yüzden önerdim zaten. Sürekli sürünün içinde kapalı kalamazsın. Başkalarıyla tanışmak, dışarıda sadece biz olmadığımızı öğrenmek iyidir.""Gerçi Kara Gölge üstün sürüdür." Klaus bana göz kırptı.Raven cebinden küçük siyah bir kart çıkarıp bana uzattı. "Bu, Dane'den sana. Ondan almayacağını düşündü, o yüzden bana verdi.""Bu ne?"Diğer kadınlar kıkırdadı, bilgisizliğime eğlenmişlerdi. Raven koyu gözleriyle onlara bir bakış fırlattı."Bu bir kredi kartı.""Tabii." Siyah kartı ondan aldım, parmaklarımın arasında çevirdim. Hiç yakından görmemiştim. Paraya erişmeye hiç ihtiyacım olmamıştı."Bir şey aldığında nasıl kullanacağını

NeahCassandra ona dik dik baktı. "Bunu istemezsin."Klaus'un kafası karışmış görünüyordu; buradakiler arasında benim ne olduğumu, Cassandra ile benim ne olduğumuzu bilmeyen tek kişi oydu.Beta Eric'in neyi amaçladığını hiç anlamamıştım. Herkesin önünde nasıl göründüğümü gösterecekti. Ona o canavar olduğumu gösterecekti.Cassandra'nın gözleri bana takıldı. Birden fark ettim: bilmiyordu. Alfa Dane'in mührünün bağlanmamı çözdüğünü bilmiyordu. Bu yüzden kendini tutuyordu.Devon'ın bunu benden gizlemekle ilgili söyledikleri anlam kazanmaya başlıyordu. Gerçeği bilmemi istemiyorlardı."Kendi isteğimle geleceğim." diye mırıldandı."Güzel." Beta Eric ve Klaus aynı anda konuştu."Klaus, Neah'ı ben götürüyorum. Buradaki pisliği temizle. Eğer bu dışarı sızarsa, çok daha büyük sorunlar yaşarız."Başını salladı. Cassandra'yı tuttu. Demir kokusu hâlâ yoğundu ama nereden geldiğini göremiyordum."Dükkân görevlisini öldürdü." diye sessizce mırıldandı Beta Eric bana, sanki zihnimi okuyormuş gibi. "Kokla

DaneBana ters ters baktı. "Bu... bu gerçekten mümkün mü?""Şu anda her şey mümkün görünüyor.""Ben bir canavarım diye mi?""Kendine böyle demeyi bırakmalısın."Tavana bakarken sırtüstü döndü. İç çekti, ellerini düz karnının üzerine koydu."Hepsi böyle tepki verir." diye mırıldandı, yanaklarını şişirerek. "Sen... sen tek böyle olmayansın...""Ne olduğun beni rahatsız etmiyor. Tek umursadığım benim olduğun ve neden hâlâ yatağa kıyafetle girmekte ısrar ediyorsun?" Onu kendime doğru çektim. Elim büyük tişörtünün altına girip belinin alt kısmına değdiğinde küçük bir nefes sesi çıkardı.Beklenmedik bir şekilde beni itti."Yapamam." diye fısıldadı ve tişörtü tekrar kalçalarının üzerine çekti.Bir şeyi düşünmemeye çalışmak için çok uğraşıyordu. Sorunun ne olduğunu anlamamam için zihnini berrak tutmaya çalışıyordu.Onu yatağa sabitleyip ağırlığımı üzerine bıraktım. "Sorun ne?""Ciğerlerimi... eziyorsun."Ağırlığımı biraz hafiflettim. Ama altımdan kaçabileceği kadar değil."Hâlâ biraz hassas mı

Dane'Ne yapacağız?' diye sordu Aero.'Betamla konuşmam gerekiyor.''Bu kötü. Bunu şu anda kontrol altına almamız gerekiyor.'Eric'in kapısına vurdum."Hey, hey, hey!" Kapıyı açarken terslendi, beni görme fırsatı bile bulamadan. "Çocuklarımı uyandırmaya mı çalışıyorsun?" Beni görünce dondu. "Sorun ne?""Devon!""Kahretsin, sana söylemiş. Bak, sadece içimi dökecek birine ihtiyacım vardı. Ve biliyorum sen de...""Sorun o değil. Onunla aranda ne tür bir tuhaflık varsa, senin bileceğin iş, ondan endişelenmiyorum. Daha fazlasını yaratabiliyorlar."Uykusunu gözlerinden ovuşturdu. "Ne?""Daha fazla Likan yaratabiliyorlar.""Şey, mantıklı olurdu, tıpkı bizim daha fazla Kurt yaratmamız gibi.""Eric." Ne dediğimi kaçırıyordu."Kahretsin." diye mırıldandı, sonunda anlayarak. "Ciddi misin? Yani, bilgi Devon'dan geldi.""Bunu yapmalarına izin verilmediğine dair yazılı olmayan bir kural olduğunu söyledi. Trey bunu muhtemelen sırf sürüyü gizli tutmak için koruyordu. Sürü daha büyük olsa daha çok dikk

NeahElime odaklanarak başparmağımı avucumda gezdirdim. Küçücük bir iz bile yoktu. Bu kadar hızlı iyileşmeyeli çok uzun zaman olmuştu.Yıllar boyunca Trey ve sürü, morlukları birkaç saniyeden daha uzun süre dayandırmaya çalışmakta büyük keyif almışlardı. Bana giderek daha sert vuruyorlardı, bazen kemiklerimi kırıyorlardı, sırf iyileştikten sonra tekrar vurmak için.Son kez bağlandıktan sonra dayaklar devam etti, ama aynı ölçüde değil. Beni kalıcı olarak yaralı görmek onları tatmin ediyordu."Bu sendeki Alfa." diye mırıldandı Alfa Dane. "Daha önce bu kadar uzun sürmesinin tek sebebi bağlanmaydı."Elimi yumruk yaparak kendi tırnaklarımı derime geçirdim, küçük kan damlalarının belirişini izledim. Bıraktığım anda küçük yaralar kayboldu ve elimde sadece birkaç damla kırmızı leke kaldı."Trey'in istediği buydu, Neah. Seni ezmek, gücünü elinden almak, seni neredeyse hiçbir şeyden ibaret bırakmak. Ve sen," Tek parmağıyla çenemi yukarı kaldırdı. "Sen bir hiç değilsin. Bunu görmeni istiyorum."E