บททั้งหมดของ Alfa'nın Sözleşmesi: บทที่ 51 - บทที่ 60

Hâlâ sorularım vardı ama sanırım bu onun konuşmanın bittiğini söyleme şekliydi. Neredeyse aklımı okuyup da ne kadar sinirli olduğumu bilmesini umuyordum.Gözleri bana kaydı ama evin içinden geçip arka kapıdan çıkarken konuşmadı. Beni araziden geçirdi, çeşitli insanlara başını salladı ama hâlâ benimle konuşmuyordu.Bir evin önünde durduk ve buranın diğerlerine kıyasla ne kadar yıpranmış olduğunu fark etmemek imkânsızdı. Yıpranmış doğru kelime değildi; sadece diğer evler kadar kusursuz değildi.Devasa sarmaşıklar binanın her yerini sarmış, pencerelerin etrafına dolanmıştı. Evin önünde yabani otlar uzamıştı ve kapıya giden yol çatlaklarla doluydu.Alfa Dane kapıyı çaldı ve kimse cevap vermeden kapıyı itip açtı. Beni loş eve çekti, elime küçük bir güven verici sıkış uyguladı."Ah Dane." Alfa Dane ile aynı yaşlarda bir adam odadan çıktı, bir kitap yığınını devirip yere düşürdü.Koyu saçları başının üstünde topuz yapılmıştı. Derin yeşil gözleriyle bana baktı. "Sen Neah olmalısın. Ve tam zama

Dane"Bu bir sınav değildi." diye mırıldandım."Peki... peki neydi?" Bana kaşlarını çatmaya devam etti."Senin için bulabileceğim en iyi öğretmen o. Ve aynı zamanda sana el sürmeyeceğini bildiğim tek kişi. Onunla ben olmadan ders yapabileceğinden emin olmam gerek. Senin bir şeyleri çözmeni izlemek ne kadar hoşuma gitse de, bir sürüyü yönetmem lazım. Ve hâlâ Trey ile Cassandra'nın nereye kaybolduğunu bulmam gerek."Kaşları gevşedi."Herkes sana zarar vermeye çalışmıyor Neah.""O... o bana neden bağlandığımı sordu.""Biliyorum. Duydum.""Bu... yani ona söylediğim şey sorun olur mu? Daha fazlasını mı söylemeliydim?""Yalan söylemedin." Ona gülümsedim. "Ama sanırım artık bir sürü toplantısı yapıp herkese söylememin zamanı geldi. Eğer dönüşürsen ve ben yanında olmazsam..." Mavi gözlerine bakarken sesim kesildi. Ne olduğunun insanlar tarafından bilinmesinden korkuyordu. Tepkilerinden korkuyordu."Dönüşmeyeceğim.""Maalesef bunu garanti edemezsin. Devon birçok benzerlik olduğunu söyledi. Muht

DaneDört gün. Dört uzun, seksle dolu gün, sonunda hafifledi. Sürüyü Eric'e emanet etmek zorundaydım, Klaus'a Neah'ın derslerinin beklemesi gerektiğini söylemek zorundaydım. O dört gün boyunca sürümde neler olup bittiğine dair hiçbir fikrim yoktu çünkü aklım sadece Neah'ın ihtiyaçlarını karşılamaktaydı. Karnının üzerine serilmiş, yatakta mışıl mışıl uyuyordu. Kızgınlık dönemi başladığından beri uyarılma seviyesinin düştüğü ilk sabah bu ve odasını her zamanki lavanta kokusu doldurmuştu. Elimi çıplak sırtına bastırdığımda ateşinin de düştüğünü hissedebiliyordum. Bu kızgınlık döneminin bittiğinin bir başka işareti. Sonunda düzgün bir uyku çekebilirdi.'Sonunda.' diye mırıldandı Aero.'Bunu bekleyen sendin.' diye karşılık verdim.'Gözyaşlarını değil.''Bunalmıştı.' diye sinirle mırıldandım. 'Canı acıyor, vücudu ağrıyor. Sadece bir kez seks yaptıktan sonra dört gün boyunca kızgınlık döneminde olmayı dene bakalım.'Cevap vermedi.Duş alırken Neah uyanmadı. Yatakta biraz kıpırdandı ama gözler

NeahUyandığımda yalnızdım. Vücudum ağrıyordu. Amcığım zonkluyordu. Seks harikaydı. Ve şimdi, yoğun dürtülerimin ve arzularımın yatışmış olmasına minnettardım. Sonunda net düşünebiliyordum. Ama şimdi bedelini ödüyordum.Odanın içinde parmak uçlarımda yürürken bacaklarımın arasındaki acıyla yüzümü buruşturdum. Küvetin suyunu açtım, dolmasını bile beklemeden içine girdim. Ağrıyan bedenimi sıcak suya bıraktım.Kapı açıldı ve Alfa Dane içeri adım atmadan önce odunsu kokusunu aldım. Kırmızı gözleri önce yatağa, sonra beni bulmak için odaya kaydı."Ağrıyor mu?" diye sırıttı, bana doğru gelerek.Başımı salladım ve suyun çeneme kadar geldiği noktaya kadar daha da battım."Her zaman böyle olmayacak." Küvetin üzerine eğilip alnıma bir öpücük kondururken bana gülümsedi.Uzaklaşıp pencerenin yanındaki büyük sandalyeye oturdu. "Çocukluğundan pek bir şey hatırlamıyorsun, değil mi?"Başımı salladım, sandalyeyi çevirdiğini ve beni izlediğini biliyordum."Devon... o bir şey söyledi mi?" diye sordum ses

DaneNadirdi ama arada bir, ikimizi de şaşırtan keskin yorumlar gelirdi."Tuhaf davranmıyorum. Sadece şu aralar çok şey oluyor."'Yine aptallık ediyorsun!' diye mırıldandı Aero.'Ne söylemem gerekiyor? 'Hey, bu arada, aslında ikiden fazla kez bağlandın çünkü senden korkuyorlardı.' Ya da belki, 'Dönüşüm konusunda endişelenmene gerek yok, zaten dönüşmüşsün!' Sence bunları duymak ister mi, Aero? Dönüşmekten ödü kopuyor!''Peki,' diye somurttu. 'Sen bilirsin.'"Sen... sen hâlâ bir şey söylemedin." diye mırıldandı Neah. "Aero... sana bir şey mi söylüyor, benden mi bahsediyor?""Aero seni benim kadar önemsiyor, sadece bazı konularda farklı düşünüyoruz."Kaşları hafifçe çatıldı. "Senden... bana bir şey... söylemeni mi istiyor?" Çatıklığı derinleşti."Burada olmaz!" diye mırıldandım, etrafımda hareket eden halkıma bakarak. Elini tutup onu eve, ofisime doğru çektim ve kapıyı kapattım.Kendini bir sandalyeye bıraktı, hemen bacaklarını göğsüne doğru çekti. Bunun kendini savunma biçimi olduğunu, T