GRACIASNanatili ako sandali sa kwarto, hindi gumagalaw sa harap ng salamin, pinakikinggan ang aking sariling hininga. Ang damit ay dahan-dahang dumadampi sa aking balat tulad ng isang alaalang hindi pa nararanasan. Bumagsak ito nang perpekto, na para bang alam na alam nito kung saan eksaktong lalapat.Ngunit ang aking mukha... ang aking mukha ay nagsasalaysay pa rin ng gabi, ng mga insomnya, ng mga kaisipang walang tigil na kumakain.Kaya naupo ako sa harap ng maliit na tokador. Wala akong ganang magtago, ngunit... ginawa ko pa rin.Isang manipis na belo ng foundation, sapat lamang upang burahin ang pagod. Kaunting pulbos upang itago ang mga bakas ng puyat. Maskara, ngunit hindi labis, upang palakihin ang tingin nang hindi nakikita ang pagsisikap. Kinulayan ko ang aking mga labi ng isang simpleng pula, hindi iyong pula ng pang-aakit, kundi iyong pula ng babaeng nagpasyang tumayo nang tuwid, kahit nagliliyab ang kalooban.Nais k
Last Updated : 2026-05-12 Read more