All Chapters of Paid for the Billionaire's Child: Chapter 11 - Chapter 20

Cailin's POV Kumikinang-ina ang gising ko ngayong araw dahil sa isang katakot-takot na suka. Sa atelier ako natulog kaya bungad sa akin ang aking mga collection. Naabutan na ako ng mga kasamahan ko sa lungga, and we did not waste our precious time. We did all the preparations, and they helped me with everything until every single hemline was immaculate. Noong estudyante pa ako sa isang fashion design school, nangarap ako nang libre. Ito ay ang pagpapakasasa ko sa marangyang spotlight ng isang sikat na hotel sa Taguig, habang ang buong fashion industry ay nakatitig sa bawat detalye ng aking sining. I think it is funny how the world is treating me nicely, but at the same time, mischievously. Suot ko kasi ang regalo ni Ellezar. Uulitin ko lamang na ito ay ang nakakabaliw sa gandang midnight-blue silk velvet gown na pinalamutian ng mga sapphire at dyamante. Okay, napilitan akong isuot ito dahil, let's face it, hindi ako kumportable na magsuot ng likha ng iba. Nang humarap ako sa mga

Cailin’s POV Tila naging musika ang mga text notifications sa akin. Magmula noong sandaling bumalik ang access ko sa Black Card, alam kong wala nang urungan ito. I believe, kahit talian ako ni Ellezar gamit ang resulta ng DNA test na iyon ay hihilahin ko ang tali pabalik para sakalin siya sa bayarin. Hindi ako mauupo lang sa isang sulok ng kaniyang marangyang mansyon para maging dekorasyon habang lumalaki ang tiyan ko. I needed to move, I needed to touch fabrics, and most importantly, I needed to spend his money like there was no tomorrow. Alas-onse pa lang ng umaga pero nasa gitna na ako ng isang eksklusibong high-end textile boutique sa Makati. This wasn’t your ordinary fabric store, ha. Dito kasi bumibili ang mga prominenteng fashion designer ng mga imported na klase ng seda, velvet, at organza.Binabati ako ng mga sales associate nang may kasamang malalawak na ngiti, lalo na nang makita nilang nakalapag sa counter ang itim na kard na may nakatatak na apelyido ng mga Mirano. Bit

Cailin's POVMalamig ang aircon sa loob ng helicopter, pero pakiramdam ko ay nasa loob ako ng isang nagbabagang pugon. Napakapit ako nang mahigpit sa gilid ng marangyang leather seat habang lumilipad kami sa ibabaw ng nagdidilim na kalangitan. May kakaibang init na gumagapang mula sa kaibuturan ng tiyan ko patungo sa bawat ugat sa katawan ko. Muntik ko na nga masugatan ang sarili kong palad dahil sa baon ng mga kuko ko. Nakakuyom kasi ang kamao ko sa matinding pagpipigil.What the heck and hell? Ano'ng nangyayari sa akin? Bigla kong naalala 'yung mamahaling dark chocolate truffle na ibinigay sa akin ni Julian kanina bago kami nagkaantala sa beach. Sabi niya, gawa raw iyon sa isang rare na cacao block mula sa ibang bansa. Taragis na supermodel 'yon! Mukhang hindi lang rare cacao ang nandoon. May halo yata 'yong aphrodisiac o kung anong pampagana na para sa mga wild night ng mga sikat na modelo!I tried my best to control myself, okay? I closed my eyes and took deep breaths, pero bawat

Cailin's POVAng unang gabi ko sa condo na parang may invisible gold na rehas ay hindi isang panaginip kundi isang bangungot na may amoy ng pinakuluang asparagus at walang lasang quinoa. Nakatitig ako sa plato kong halos magkulay berde ang buong laman. Saan ka naman nakakita ng putahe na walang asin, walang asukal, o kahit anong pampalasa na pwedeng magbigay ng kaunting sipa sa dila ko? Para akong naka-confine sa ospital, ah? Ganito pala ang feeling! Sa gilid nito, nakahilera ang anim na iba't ibang klase ng prenatal vitamins na mukhang mga tableta ng parusa. Marami-raming lagok ang kailangan kong gawin para lang ma-digest ang lahat ng ito. Pagkaraan ng ilang araw na punong-puno ng pagkadiri dahil pati dumi ko ay naging green na rin, hindi ko na napigilan ang sarili ko. Dinampot ko ang phone ko at mabilis na dinalial ang numero ng lalaking salarin ng lahat ng ito. Tatlong ring lang at sumagot siya. Ang kaniyang malalim at baritonong boses ay agad na nagpataas ng presyon ko. "What i

Cailin's POV Hindi pa ganap na humuhupa ang sakunang iniwan ng balita kahapon nang magising ako sa isang nakabubulahaw na ingay sa labas ng unit ko. Dinig na dinig ko ang sunod-sunod na kalabog sa pinto at ang isang pamilyar na boses na sumisigaw. "Cailin! Please, Cailin! Kausapin mo ako! Tulungan mo ako!" Napakunot ang noo ko. Kilala ko ang boses ng lahat ng sumugal sa aking palad. Agad kong binitawan ang tasa ng gatas na hawak ko at lumapit sa pinto para singhalan siya sa kaniyang pambubulabog. "Calm the fucking down! Hindi ko pagmamay-ari lahat ng nasa paligid ko, lintris ka!" Kinalampag ko nang malakas ang pinto para maghunos-dili siya. Papaano ba kasi siya nakapasok sa building na ito? He stopped, and I heard his consecutive breaths. Sumuko na siya sa pagiging agresibo at nauwi sa pagiging desperado. "Open this and hear me out. I promise that I won't harass you again!" Alanganin pa ako sa kaniya dahil baka bigla niya akong dambahin na parang asong sabik sa amo. Ngunit