《อ่อยรักเฮดว๊ากสุดโหด》全部章節：第 11 章 - 第 20 章

หนึ่งวันผ่านไปการรับน้องได้เดินทางมาถึงวันที่ 4 ควีนอยู่ในชุดลำลองกางเกงยีนขายาวคู่กับเสื้อยืดสีดำ เธอยืนรอพี่ชายมารับหน้าคอนโด เนื่องจากวันนี้ตื่นสายจึงไม่ทันไปขึ้นรถรับส่งของทางมหาวิทยาลัย“ทำไมยังอยู่ที่นี่” เสียงทุ้มที่คุ้นเคยดังขึ้นจากทางด้านหลัง เธอจึงหันขวับไปมองอีกฝ่ายทันที“ตื่นสายค่ะ พี่เทรย์ก็ตื่นสายเหมือนกันเหรอคะ” “ฉันไม่เหมือนเธอ” เขาว่า ก่อนจะเบือนหน้าหนีไปอีกทางสิ้นเสียงทุ้ม คนตัวเล็กก็เอ่ยเสียงเบาราวกับไม่อยากให้เขาได้ยิน“ไม่เหมือนกันยังไง ก็ยืนอยู่ด้วยกัน ตกรถเหมือนกันคือสายแหละ” เทรย์กระตุกยิ้มขึ้นเล็กน้อย เพราะเขาได้ยินทุกคำพูดของเธอ ก่อนจะเลิกคิ้วถามออกไป“หึ! แล้วรอใคร ไอ้คลาส?”เธอพยักหน้ารับเบาๆ พลางยกแขนขึ้นมาดูเวลา“อือ ควีนทักไปบอกพี่คลาสให้มารับแล้ว แต่ป่านนี้ยังไม่มาสักที” เนื่องจากเธอลืมตั้งนาฬิกาปลุก จึงสะดุ้งตื่นอีกทีก็หกโมงเช้า พอดีกับเวลาที่ล้อรถรับส่งของมหาวิทยาลัยเริ่มหมุน“มันไปเตรียมสถานที่รับน้องตั้งแต่เมื่อวาน ไม่รู้หรือไง” เทรย์เอ่ยเสียงเรียบ คำพูดนั้น ทำให้ควีนเบิกตากว้างด้วยความตกใจทันที“ห๊าา!” แล้วจะไปรับน้องยังไงละเนี่ย…ทันใดนั้น

เข้าสู่กิจกรรมรับน้องวันที่ 5หลังจากที่ทุกคนทานข้าวเช้ากันเสร็จเรียบร้อยแล้ว รุ่นพี่ก็ประกาศเริ่มกิจกรรมรับน้องทันทีวันนี้จะเป็นการฝึกความอดทน โดยให้ทุกคนเดินขึ้นไปหยิบธงแดงที่ปักอยู่บนยอดดอย ระยะทางรวมประมาณสิบกิโลเมตร“พวกมึง กูไม่อยากไปอะ” ควีนเอ่ยขึ้น เมื่อรับรู้ว่าต้องเดินเท้าไกลถึงสิบกิโล มีหวังเท้าบวมแน่ๆ“กูก็ไม่อยากไป” เพลงขวัญว่าจากนั้น ใบบัวก็เสนอความคิดเห็นทันที“งั้นพวกเราโดดกันดีปะ”“ดี! กูเห็นด้วย” ชาร์มตอบอย่างรวดเร็วในขณะที่สี่สาวกำลังยิ้มร่าอย่างอารมณ์ดีกับแผนร้ายที่วางเอาไว้ เสียงทุ้มของใครบางคนก็ดังมาจากด้านหลัง ทำให้พวกเธอสะดุ้งโหยงทันที“พี่ได้ยินว่าใครจะโดดนะ” เอเดนเอ่ย ทำให้สาวๆ หันมามองเขาอย่างรวดเร็ว ก่อนที่เขาจะหันไปถามกลุ่มเพื่อนตัวเอง“พวกมึงได้ยินเหมือนกูใช่ไหม”“เออ! ใครจะโดด แค่นี้ก็จะซิ่งเหรอ?” โฬมว่า พลางจ้องมองสี่สาวด้วยแววตาเรียบนิ่งควีนหันมามองหน้าเพื่อนสาว ก่อนจะตอบกลับเสียงด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก“มะ ไม่ได้มีใครจะโดดสักหน่อย”“แต่พวกพี่ได้ยินเต็มสองรูหู” คลาสเอ่ยขึ้น เพราะพวกเขาได้ยินจริงๆ ถึงจะเป็นพี่น้องกัน แต่ถ้าทำผิดก็ต้องถูกลงโทษตามกฎระเ

วันต่อมาเข้าสู่กิจกรรมรับน้องวันสุดท้ายช่วงเช้าเป็นการพูดคุยและเปิดคลิปวิดีโอเกี่ยวกับการรับน้องให้นักศึกษาชั้นปีที่หนึ่งได้รับชม ทุกคนต่างตั้งใจดูพร้อมรอยยิ้มและเสียงหัวเราะอย่างมีความสุขเนื่องจากรูปภาพและวิดีโอต่างๆ ที่ถูกนำมาฉายมีทั้งมุมสวยหล่อและมุมตลกของแต่ละคนเวลาผ่านไปสักพักหนึ่ง จนมาถึงพิธีผูกสายสิญจน์ข้อมือเพื่อรับขวัญรุ่นน้อง รุ่นพี่ยื่นด้ายสายสิญจน์ให้กับรุ่นน้องคนละสองเส้น ซึ่งรุ่นน้องสามารถเลือกได้เองว่าอยากให้รุ่นพี่คนไหนเป็นคนผูกข้อมือให้ทันใดนั้น ควีนก็ลากเพื่อนสาวทั้งสามคนเดินตรงไปยังกลุ่มของพี่ชายทันที“พี่คลาส ผูกข้อมือให้น้องกับเพื่อนหน่อย” เธอยื่นสายสิญจน์ไปตรงหน้าอีกฝ่ายคลาสรับมาถือไว้ พร้อมเอ่ยคำอวยพรด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ทว่าคนตัวเล็กกลับได้ยินอย่างชัดเจน“พี่ขอให้น้องตั้งใจเรียน เรียนเก่งๆ อย่าดื้อ อย่าซน อย่าสนใจผู้ชายให้มันมาก”อุ๊ย!! ประโยคสุดท้ายรู้สึกทะแม่งๆ“มีอะไรบอกพี่ได้เสมอ พี่พร้อมช่วยเหลือน้องทุกเรื่อง เข้าใจไหม?” คลาสเอ่ย แล้วลูบผมน้องสาวตัวเองอย่างอ่อนโยนควีนยิ้มกว้าง โผโอบกอดคนเป็นพี่ด้วยความรักที่เต็มเปี่ยม“เข้าใจค่ะ น้องรักพี่คลาสที่สุด

@มหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งหนึ่งเทรย์นั่งพูดคุยกับกลุ่มเพื่อนของเขาอยู่ตรงโต๊ะหินอ่อนประจำใต้ตึกวิศวกรรมศาสตร์ทันใดนั้น ดวงตาคมกริบก็เหลือบไปเห็นน้องสาวเพื่อนสนิทนั่งพูดคุยหัวเราะคิกคักกับกลุ่มเพื่อนอยู่ไม่ไกล จนเขาเผลอมองอยู่พักหนึ่ง“มองอะไรวะ?” โฬมเอ่ยถาม พลางมองตามสายตาเขา“เสือก” เทรย์หันมาตอบสั้นๆ ก่อนจะเบือนหน้าหนีไปอีกทาง“หึ!”ไม่นานนัก กลุ่มของควีนกำลังจะเดินผ่านโต๊ะของเทรย์ไปทางลิฟต์ ทว่าเอเดนกลับเอ่ยทักเธอขึ้น“อ้าว! น้องควีนจะขึ้นไปเรียนแล้วเหรอ”คนตัวเล็กที่กำลังพูดคุยกับเพื่อนสาวอย่างสนุกปาก พลันหยุดชะงักฝีเท้าลง ก่อนจะหันมาตอบอีกฝ่าย“ค่ะ พวกพี่ยังไม่ขึ้นเรียนกันเหรอคะ” เธอย้อนถามกลับทันควัน พลางกวาดสายตาดูแต่ละคนที่ยังนั่งนิ่ง ไม่กระตือรือร้น เพราะตอนนี้เกือบเก้าโมงแล้ว“พวกพี่ว่าจะโดดน่ะ” เอเดนตอบ พร้อมยกยิ้มเจ้าเล่ห์จากนั้นควีนจึงหันขวับไปมองตาขวางใส่พี่ชายตัวเองทันที แล้วเอ่ยขึ้น“น้องจะฟ้องแม่ว่าพี่คลาสจะโดดเรียน”สิ้นเสียงหวาน คลาสก็หันไปมองเอเดนตาเขม็ง ก่อนจะตบฝ่ามือลงบนศีรษะของอีกฝ่ายเต็มแรงผลัวะ!“เล่นกูแล้วไอ้นี่!”เมื่อคลาสจัดการกับเพื่อนตัวเองเสร็จเรียบร้อย

@ตลาดถนนคนเดินxxในระหว่างที่ควีนกับเพื่อนสาวกำลังเดินเลือกซื้อของทานเล่นอยู่นั้น ดวงตาคู่สวยก็เหลือบไปเห็นใครบางคนที่คุ้นเคยเดินอยู่ไม่ไกลนักทันใดนั้น หัวใจดวงน้อยก็กระตุกวูบ เมื่อเขากำลังอ้าปากรับขนมจากอีกคนที่กำลังยื่นมือเข้าไปป้อนเขาดูมีความสุขจัง…ไม่เหมือนตอนอยู่กับเธอเลยสักนิด รอยยิ้มแบบนี้ เธอไม่เคยได้เห็นมันมาก่อนจู่ๆ คนตัวเล็กก็พลันนึกถึงช่วงเวลาที่ผ่านมา ครั้งหนึ่งเธอบังเอิญเจอเขาที่ตลาดและเดินไปด้วยกัน เธอจิ้มไข่หมึกป้อนให้เขา แต่เขากลับไม่ยอมอ้าปากสักนิดแต่ตอนนี้…อีกคนใช้มือหยิบขนมป้อนเขา และเขากลับกินมันอย่างเอร็ดอร่อยผ่านไปสักพัก ควีนเหลือบไปเห็นรถจักรยานยนต์กำลังพุ่งเข้าชนผู้หญิงคนหนึ่ง เธอรีบวิ่งเข้าไปผลักอีกฝ่ายให้หลบทันที จนเป็นเหตุให้เขาล้มลงเข่ากระแทกพื้น“โอ๊ยยย!”เทรย์กำลังยืนซื้อของอีกหนึ่งร้าน พลางหันมาเห็นควีนผลักเจนล้มพอดี เขาจึงรีบวิ่งเข้ามาหาอีกฝ่ายอย่างรวดเร็ว“เจนเป็นอะไรมากไหม เจ็บตรงไหนหรือเปล่า” เขาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงร้อนรน พร้อมจับมือของอีกคนพลิกไปมาเพื่อดูบาดแผล“เจนเจ็บเข่าอะ” ผู้หญิงคนนั้นตอบเสียงเบาคนตัวสูงก้มมองแผลตรงหัวเข่าของเจนทันที พบว่