《อ่อยรักเฮดว๊ากสุดโหด》全部章節：第 11 章 - 第 20 章

หนึ่งวันผ่านไปการรับน้องได้เดินทางมาถึงวันที่ 4 ควีนอยู่ในชุดลำลองกางเกงยีนขายาวคู่กับเสื้อยืดสีดำ เธอยืนรอพี่ชายมารับอยู่หน้าคอนโด เนื่องจากวันนี้ตื่นสายจึงไม่ทันไปขึ้นรถรับส่งของทางมหาวิทยาลัย“ทำไมเธอยังอยู่ที่นี่” เสียงทุ้มที่คุ้นเคยดังขึ้นจากทางด้านหลัง จึงทำให้คนตัวเล็กหันขวับไปมองทันที“ตื่นสายค่ะ พี่เทรย์ก็ตื่นสายเหมือนกันเหรอคะ” “ฉันไม่เหมือนเธอ” เขาว่า ก่อนจะเบือนหน้าหนีไปอีกทางสิ้นเสียงทุ้ม หญิงสาวก็ยู่หน้าเล็กน้อย พลางเอ่ยเสียงเบาราวกับไม่อยากให้เขาได้ยิน“ไม่เหมือนกันยังไง ก็ยืนอยู่ด้วยกัน…ตกรถเหมือนกันคือสายแหละ” เทรย์ยกยิ้มมุมปากขึ้นโดยอัตโนมัติ เพราะเขาได้ยินทุกคำพูดของเธอ ก่อนจะเลิกคิ้วถามออกไป“หึ! แล้วรอใคร ไอ้คลาส?”ควีนพยักหน้ารับเบาๆ พลางยกแขนขึ้นมาดูเวลาอีกครั้ง“อือ…ควีนทักไปบอกพี่คลาสให้มารับแล้ว แต่ป่านนี้ยังไม่มาสักที” เนื่องจากเธอลืมตั้งนาฬิกาปลุก สะดุ้งตื่นอีกทีก็หกโมงเช้า ซึ่งเป็นเวลาเดียวกันกับที่ล้อรถรับส่งของทางมหาวิทยาลัยเริ่มหมุนพอดี“มันไปเตรียมสถานที่รับน้องตั้งแต่เมื่อวาน ไม่รู้หรือไง” เทรย์เอ่ยขึ้นเสียงเรียบ สิ้นคำ คนตัวเล็กก็เบิกตากว้างด้ว

เข้าสู่กิจกรรมรับน้องวันที่ 5หลังจากที่ทุกคนทานข้าวเช้ากันเสร็จเรียบร้อยแล้ว รุ่นพี่ก็ประกาศเริ่มกิจกรรมรับน้องทันทีวันนี้จะเป็นการฝึกความอดทน โดยให้ทุกคนเดินขึ้นไปหยิบธงแดงที่ปักอยู่บนยอดดอย ซึ่งระยะทางรวมประมาณสิบกิโลเมตร“พวกมึง...กูไม่อยากไปอะ” ควีนเอ่ยขึ้น เมื่อรับรู้ว่าต้องเดินเท้าไกลถึงสิบกิโล มีหวังเท้าบวมแน่ๆ“กูก็ไม่อยากไป” เพลงขวัญว่าจากนั้น ใบบัวก็เสนอความคิดเห็นโดยไม่รอช้า“งั้นพวกเราโดดกันดีปะ”“ดี! กูเห็นด้วย” ชาร์มตอบอย่างรวดเร็วในขณะที่สี่สาวกำลังยิ้มร่าอย่างอารมณ์ดีกับแผนร้ายที่วางเอาไว้ เสียงทุ้มของใครบางคนก็ดังมาจากด้านหลัง ทำให้พวกเธอสะดุ้งโหยงโดยอัตโนมัติ“พี่ได้ยินว่าใครจะโดดนะ” เอเดนเอ่ยถาม ทำให้อีกฝ่ายหันขวับมามองอย่างรวดเร็ว ก่อนที่เขาจะหันไปถามกลุ่มเพื่อนตัวเองต่อ“พวกมึงได้ยินเหมือนกูใช่ไหม”“เออ! ใครจะโดด แค่นี้ก็จะซิ่งเหรอ?” โฬมว่า พลางจ้องมองสี่สาวด้วยแววตาเรียบนิ่งควีนหันไปมองหน้าเพื่อนสาวทันที ก่อนจะตอบกลับเสียงด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก“มะ ไม่ได้มีใครจะโดดสักหน่อย”“แต่พวกพี่ได้ยินเต็มสองรูหู” คลาสเอ่ยขึ้น เพราะพวกเขาได้ยินจริงๆ ถึงจะเป็นพี่น้องกัน แ

วันต่อมาเข้าสู่กิจกรรมรับน้องวันสุดท้ายช่วงเช้าเป็นการพูดคุยและเปิดคลิปวิดีโอเกี่ยวกับการรับน้องให้เหล่านักศึกษาชั้นปีที่หนึ่งได้รับชม ทุกคนต่างตั้งใจดูพร้อมยิ้มและหัวเราะกันอย่างมีความสุขเนื่องจากรูปภาพและวิดีโอต่างๆ ที่ถูกนำมาฉายมีทั้งมุมสวยหล่อและมุมตลกของแต่ละคนเวลาผ่านไปสักพักหนึ่ง จนมาถึงพิธีผูกสายสิญจน์ข้อมือเพื่อรับขวัญรุ่นน้อง รุ่นพี่ยื่นด้ายสายสิญจน์ให้กับรุ่นน้องคนละสองเส้น ซึ่งรุ่นน้องสามารถเลือกได้เองว่าอยากให้รุ่นพี่คนไหนเป็นคนผูกข้อมือให้ทันใดนั้น ควีนก็ลากเพื่อนสาวทั้งสามเดินตรงไปยังกลุ่มของพี่ชายทันที“พี่คลาส ผูกข้อมือให้น้องกับเพื่อนหน่อย” เธอยื่นสายสิญจน์ไปตรงหน้าอีกฝ่ายคลาสรับมาถือไว้ พร้อมเอ่ยคำอวยพรด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ทว่าคนตัวเล็กกลับได้ยินอย่างชัดเจน“พี่ขอให้น้องตั้งใจเรียน เรียนเก่งๆ อย่าดื้อ อย่าซน อย่าสนใจผู้ชายให้มันมากนัก”อุ๊ย!! ประโยคสุดท้ายทำไมรู้สึกทะแม่งๆ แฮะ“มีอะไรบอกพี่ได้เสมอ พี่พร้อมช่วยเหลือน้องทุกเรื่อง เข้าใจไหม?” คลาสเอ่ยต่อ พลางลูบผมน้องสาวด้วยความอ่อนโยนควีนยิ้มกว้างอย่างปิดไม่มิด ก่อนจะโผโอบกอดคนเป็นพี่แน่นด้วยความรักที่เต็มเปี่ยม

@มหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งหนึ่งเทรย์นั่งพูดคุยกับกลุ่มเพื่อนอยู่ตรงโต๊ะหินอ่อนประจำใต้ตึกวิศวกรรมศาสตร์เหมือนเช่นเคยทันใดนั้น ดวงตาคมกริบก็เหลือบไปเห็นน้องสาวเพื่อนสนิทนั่งพูดคุยหัวเราะคิกคักอยู่ไม่ไกล จนเขาเผลอมองอยู่พักหนึ่ง“มองอะไรวะ?” โฬมเอ่ยถาม พลางมองตามสายตาเขา“เสือก” เทรย์หันมาตอบสั้นๆ ก่อนจะเบือนหน้าหนีไปอีกทาง“หึ!”ไม่นานนัก กลุ่มของควีนก็กำลังจะเดินผ่านโต๊ะของเทรย์ไปทางลิฟต์ แต่แล้วเอเดนกลับเอ่ยทักเธอขึ้นมาเสียก่อน“อ้าว! น้องควีนจะขึ้นเรียนแล้วเหรอ”คนตัวเล็กที่กำลังพูดคุยกับเพื่อนสาวอย่างสนุกปาก พลันหยุดชะงักฝีเท้าลง ก่อนจะหันมาตอบอีกฝ่าย“ค่ะ แล้วพวกพี่ยังไม่ขึ้นเรียนกันเหรอคะ” เธอย้อนถามกลับทันควัน พลางกวาดสายตาดูแต่ละคนที่ยังคงนั่งนิ่ง ไม่กระตือรือร้น เพราะตอนนี้เกือบเก้าโมงแล้ว“พวกพี่ว่าจะโดดน่ะ” เอเดนตอบ พร้อมยกยิ้มเจ้าเล่ห์จากนั้นควีนจึงหันขวับไปมองตาขวางใส่พี่ชายตัวเองทันที แล้วเอ่ยขึ้น“น้องจะฟ้องแม่ว่าพี่คลาสจะโดดเรียน”สิ้นเสียงหวาน คลาสก็หันไปมองเอเดนตาเขม็ง ก่อนจะตบฝ่ามือลงบนศีรษะของอีกฝ่ายเต็มแรงผลัวะ!“เล่นกูแล้วไอ้นี่!”เมื่อคนเป็นพี่จัดการกับเพื่อนตัวเ

@ตลาดถนนคนเดินxxในระหว่างที่ควีนกับเพื่อนสาวกำลังเดินเลือกซื้อของทานเล่นอยู่นั้น ดวงตาคู่สวยก็เหลือบไปเห็นใครบางคนที่คุ้นเคยเดินอยู่ไม่ไกลนักทันใดนั้น หัวใจดวงน้อยก็กระตุกวูบ เมื่อเขากำลังอ้าปากรับขนมจากอีกคนที่กำลังยื่นมือเข้าไปป้อนเขาดูมีความสุขจัง…ไม่เหมือนตอนอยู่กับเธอเลยสักนิด รอยยิ้มแบบนี้ เธอไม่เคยได้เห็นมันมาก่อนจู่ๆ คนตัวเล็กก็พลันนึกถึงช่วงเวลาที่ผ่านมา ครั้งหนึ่งเธอบังเอิญเจอเขาที่ตลาดและเดินไปด้วยกัน เธอจิ้มไข่หมึกป้อนให้เขา แต่เขากลับไม่ยอมอ้าปากสักนิดแต่ตอนนี้…อีกคนใช้มือหยิบขนมป้อน เขากลับกินมันอย่างเอร็ดอร่อยผ่านไปสักพัก ควีนเหลือบไปเห็นรถจักรยานยนต์กำลังพุ่งเข้าหาผู้หญิงคนหนึ่ง เธอจึงรีบวิ่งเข้าไปผลักอีกฝ่ายให้หลบทันที จนเป็นเหตุให้เขาล้มลงเข่ากระแทกพื้น“โอ๊ยยย!”เทรย์ที่กำลังยืนซื้อของอีกหนึ่งร้าน พลางหันมาเห็นควีนผลักเจนล้มพอดี เขาจึงวิ่งเข้ามาหาอย่างรวดเร็ว“เจนเป็นอะไรมากไหม เจ็บตรงไหนหรือเปล่า” ชายหนุ่มเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงร้อนรน พร้อมจับมือของอีกคนพลิกไปมาเพื่อดูบาดแผล“เราเจ็บเข่าอะ” ผู้หญิงคนนั้นตอบเสียงเบาคนตัวสูงก้มมองแผลตรงหัวเข่าของเจนทันที ก่อนจะพบว่