สองวันต่อมาเทรย์นั่งมองไปทางควีนโดยไม่รู้ตัว ซึ่งตอนนี้อีกฝ่ายกำลังถือจานข้าวเดินไปยังโต๊ะอีกฟากฝั่ง ซึ่งไม่ได้อยู่ไกลจากเขามากนักในขณะที่ชายหนุ่มกำลังมองเธออยู่นั้น จู่ๆ โฬมก็เอ่ยขึ้นเสียงดังลั่น“หูตึงหรือไงวะ มัวแต่มองห่าไร”เทรย์สะดุ้งเล็กน้อย พลางนั่งเงียบโดยไม่ตอยอะไรซึ่งเขาไม่รู้เหมือนกันว่ามองอะไร มองทำไม จึงเลือกที่จะไหวไหล่อย่างไม่แยแสทว่าประโยคต่อมาของเอเดน กลับทำเอาเขาเลิ่กลั่กทันที“มึงมองกลุ่มน้องควีนทำไมวะ”“ใครมอง กูไม่ได้มองสักหน่อย กูมองไอ้ขาวข้างถังขยะนู้น” เขาตอบกลับโดยไม่ทันคิด เมื่อเหลือบไปเห็นหมาเจ้าถิ่นประจำโรงอาหารพอดี“หึ! หมาชื่อไอ้ดำ ไอ้ขาวอะไรของมึงก่อน” โฬมว่า เพราะหมามีขนสีดำทั้งตัว ทุกคนจึงพากันเรียกชื่อมันว่าไอ้ดำ“มันมีตาขาว กูจะเรียกไอ้ขาว มึงมีปัญหาอะไรวะ” เขาตอบอย่างไม่ยอม เพราะเมื่อกี้ที่เขามองมันตัวขาว สิ้นเสียงทุ้ม กลุ่มเพื่อนก็ส่ายหน้าไปมาช้าๆ ก่อนที่เอเดนจะเอ่ยขึ้น“ขาวก็ขาววะ แล้วจู่ๆ ก็สนใจหมาขึ้นมา เปลี่ยนรสนิยมแล้วว่างั้น”“ไอ้สัส!” เทรย์สบถออกไป ก่อนจะก้มหน้ากินข้าวต่ออย่างไม่สนใจเวลาผ่านไปสักพักหนึ่ง เอเดนก็เอ่ยขึ้นมาเพื่อทำลายความเ
閱讀更多
