Alle Kapitel von อ่อยรักเฮดว๊ากสุดโหด: Kapitel 51 – Kapitel 57

หนึ่งอาทิตย์ต่อมาหลังจากที่เทรย์พักรักษาตัวจนหายดี วันนี้เขาจึงมาส่งคนตัวเล็กที่มหาวิทยาลัยเหมือนเช่นทุกครั้ง“ตั้งใจเรียนนะครับ เลิกแล้วโทรมานะ เดี๋ยวพี่มารับ” เขาเอ่ยขึ้น พลางลูบศีรษะเล็กอย่างอ่อนโยน“ค่ะ แล้วนี่พี่จะกลับคอนโดเลยไหม?” ควีนยิ้มบางๆ ก่อนจะย้อนถามกลับ เพราะวันนี้อีกฝ่ายไม่ต้องไปฝึกงาน เห็นว่าบริษัทมีประชุมใหญ่เลยให้เด็กฝึกงานหยุด“พี่ว่าจะไปหาพวกไอ้คลาสก่อน” เขาตอบกลับเสียงเรียบจากนั้นคนตัวเล็กจึงพยักหน้ารับเบาๆ แล้วเอ่ยเสียงใส“อือ...ยังไงทักมาหาหนูนะ ขับรถดีๆ ค่ะ”“ครับ”เมื่อเทรย์ขับรถออกไป ควีนก็เดินตรงไปยังโต๊ะประจำของตนทันทีระหว่างทางเสียงผู้คนพูดคุยซุบซิบยังคงดังแว่วเข้าให้ได้ยินเหมือนเช่นเดิมทว่าเธอกลับไม่ได้สนใจแม้แต่น้อย เพราะส่วนมากที่ได้ยินมีแต่คำเอ่ยชมทั้งนั้นเมื่อเรียนวิชาในช่วงเช้าเสร็จเรียบร้อย ควีนและเพื่อนสาวก็พากันไปทานข้าวที่โรงอาหารเหมือนเช่นเคย ก่อนจะพากันมาที่ร้านคาเฟ่ของทางมหาวิทยาลัยทว่าในระหว่างที่เธอกำลังนั่งทานและพูดคุยกันอยู่นั้น เสียงจากโต๊ะด้านหลังกลับดังแทรกเข้ามาในโสตประสาท ทำให้คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันทันที“เทรย์ก็แปลกนะ ผู้หญิงมี

@ดอยชื่อดังแห่งหนึ่งในจังหวัดเชียงใหม่หลังจากเดินทางมาถึงที่พัก ทุกคนก็แยกย้ายกันไปพักผ่อนตามอัธยาศัย บรรยากาศเงียบสงบ มีลมเย็นๆ พัดเอื่อยๆ คลอเสียงนกจากป่าเขาโดยรอบ“มึงไม่ไปนอนกับพี่เทรย์เหรอ?” ชาร์มเอ่ยถามควีน เมื่อทั้งคู่พากันเข้ามายังห้องพัก“ถ้ากูไปแล้วมึงจะนอนกับใคร” ควีนย้อนถามกลับไม่ใช่ว่าเธอไม่อยากนอนกับอีกฝ่ายแต่เนื่องด้วยบ้านพักที่จองเอาไว้มีเพียงสี่หลังเท่านั้น และพวกเรามีจำนวนแปดคน ผู้ชายสี่คน ผู้หญิงสี่คน ซึ่งสามารถแบ่งลงตัวพอดิบพอดี“มึงอยากนอนกับพี่เทรย์ไหมล่ะ กูไปนอนกับพวกนั้นได้นะ” ชาร์มเอ่ยถามเสียงเรียบ“ไม่เป็นไร กูนอนกับมึงนี่แหละ” เธอตอบ พลางยิ้มบางๆ ก่อนจะช่วยกันจัดของต่อเมื่อทั้งสองเก็บข้าวของเสร็จเรียบร้อย พวกเธอก็พากันออกไปเดินเล่นเพื่อถ่ายรูปเก็บบรรยากาศสวยๆ ไม่ลืมที่จะลากใบบัวกับเพลงขวัญออกไปด้วย เสียงหัวเราะคิกคักดังไปทั่วสนามหญ้าหน้าบ้าน ท่ามกลางแสงแดดยามบ่ายอ่อนๆเวลาผ่านไปไม่นาน กล้องเต็มไปด้วยภาพรอยยิ้มและวิวธรรมชาตินับร้อยกว่ารูปตกเย็นทุกคนมารวมตัวกันตรงหน้าบ้านพักของเทรย์กับโฬม ก่อนจะเริ่มปิ้งย่างใต้แสงไฟเส้นเล็กๆ ที่ห้อยระโยงระยางให้ความรู้สึก

สองวันต่อมาวันนี้เป็นวันเกิดของเทรย์ เขาจัดงานเลี้ยงเล็กๆ ที่บ้านหลังใหญ่ บรรยากาศในสวนริมสระถูกจัดอย่างเรียบง่ายแต่ดูดี สายลมเย็นพัดผ่านเบาๆ ขับกลิ่นหอมจางๆ ของดอกไม้สดที่ประดับตามมุมต่างๆ ของสนามหญ้าแสงไฟประดับถูกแขวนตามต้นไม้และรั้วรอบบ้านส่องแสงนวลให้ความรู้สึกสบายตา เสียงเพลงคลอเบาๆ เติมความผ่อนคลายให้บรรยากาศดูอบอุ่นและเป็นกันเองแขกที่มามีแค่กลุ่มเพื่อนสนิทและคนใกล้ชิด ทุกคนดูผ่อนคลาย หัวเราะ พูดคุย เหมือนอยู่ในวงสังสรรค์ของครอบครัว ไม่มีพิธีการ ไม่มีความเป็นทางการ มีแค่ความสุขที่อบอวลในค่ำคืนนี้ควีนมาถึงในช่วงหัวค่ำ เธอสวมชุดเดรสสีขาวครีมเรียบหรู ที่ขับผิวให้ดูโดดเด่นท่ามกลางแสงไฟอ่อนๆ คนตัวเล็กกวาดสายตามองหาแฟนหนุ่ม เมื่อเห็นเขาอยู่ไม่ไกลนัก เธอจึงรีบเดินตรงเข้าไปพร้อมรอยยิ้มกว้าง ในจังหวะนั้นเอง เทรย์ก็หันมาเห็นเธอพอดี และเขาก็เผลอยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว“ทำไมวันนี้พี่เทรย์หล่อจังคะ” เธอเอ่ยชมทันทีที่เดินไปถึงเขายิ้มกว้าง พลางยื่นมือมากุมมือเล็กเบาๆ ก่อนจะโน้มใบหน้าลงไปใกล้“หนูก็สวยมากนะ รู้ไหมหืม?” “อิจฉาโว้ยยย!!” เสียงเอเดนตะโกนขึ้น ทำให้ทั้งคู่หัวเราะออกมาเล็กน้อยเท

สี่ปีผ่านไปบรรยากาศในบ้านหลังใหญ่คึกคักเป็นพิเศษ เสียงหัวเราะ เสียงพูดคุยกันเบาๆ ของมันทนากับรดาลอยมาเป็นระยะ ทั้งสองคนกำลังช่วยกันจัดของเล่นกับเก็บห้องเล็กๆ เตรียมไว้สำหรับเด็กน้อยที่กำลังจะออกมาดูโลกกว้างซึ่งควีนกำลังจะมีเจ้าตัวน้อยเป็นของตัวเอง เพราะเธอเพิ่งไปตรวจเมื่อสัปดาห์ก่อนหลังจากที่ประจำขาดหายไป บวกกับมีอาการคลื่นไส้ ผลปรากฏว่าเธอตั้งครรภ์มาแล้วสามเดือนหลังจากที่บอกกล่าวข่าวดีออกไป ดูเหมือนทุกคนจะตื่นเต้นกันไม่น้อย โดยเฉพาะเทรย์ คุณพ่อมือใหม่ที่ดูจะเห่อเกินหน้าเกินตา“ผมว่าม่านสีนี้น่าจะช่วยให้ลูกผมนอนหลับสบายนะ” เทรย์พูด พลางกางม่านลายดาวขึ้นดูแสงตกกระทบอย่างตั้งใจเขาเห่อลูกมากจริงๆ ตั้งแต่รู้ว่ากำลังจะได้เป็นคุณพ่อ เทรย์ก็เริ่มวางแผนทุกอย่าง ทั้งซื้อหนังสือเลี้ยงลูก เตรียมของใช้เด็กอ่อน รวมไปถึงจัดห้องให้ลูก“นี่แหละ! ห้องลูกชายผม” เขาพูดเสียงดังอย่างภูมิใจ ขณะยืนมองไปรอบๆ ห้องที่ตกแต่งเอาไว้ผนังห้องทาสีฟ้า มีลายเมฆสีขาวแปะอยู่เต็มผนัง เตียงเด็กวางอยู่มุมห้อง มีชั้นวางหนังสือนิทาน ของเล่นเรียงรายกันอย่างเป็นระเบียบ ดูออกเลยว่าเจ้าตัวตั้งใจสุดๆ“ตาเทรย์จัดเต็มเชียว นี่ข