All Chapters of อ่อยรักเฮดว๊ากสุดโหด: Chapter 1 - Chapter 10

“จ๊ะเอ๋!”ควีนกระโดดมาดักหน้าเทรย์และกลุ่มเพื่อนของเขาที่กำลังจะเดินเข้าไปยังภายในห้องประชุมโดยที่อีกฝ่ายไม่ทันตั้งตัวหัวคิ้วเข้มขมวดเข้าหากันแน่นโดยอัตโนมัติ ก่อนที่ชายหนุ่มจะเอ่ยถามออกมาอย่างหงุดหงิด“ทำบ้าอะไรของเธอวะ”หญิงสาวชะงักไปเล็กน้อย พลางสูดลมหายใจเข้าลึก มือเล็กเข้าหากันแน่นเพื่อลดความประหม่า ก่อนจะตอบกลับเสียงใส“ควีนจะมาถามว่า…พี่เทรย์มีแฟนหรือยังคะ” พูดจบ ใบหน้าสวยก็ร้อนผ่าวฉับพลัน เธอยื่นนิ่งลุ้นทุกวินาทีกับคำตอบของเขาเทรย์ยืนมองคนตรงหน้าด้วยสายตายากจะคาดเดา พลางตอบกลับอย่างไม่ไยดี“ไม่ใช่เรื่องของเธอ”คำพูดนั้น ทำเอาเธอเลิกคิ้วขึ้นทันที ก่อนจะสวนกลับอย่างรวดเร็ว“ไม่ใช่ได้ไงอ่า ถ้าไม่มี…ควีนก็จะได้จีบพี่ไง”สิ้นเสียงหวาน เทรย์ก็กระตุกยิ้มมุมปากเล็กน้อย พร้อมส่ายหน้าอย่างเอือมระอา แล้วเดินสวนเข้าไปยังด้านในอย่างไม่แยแส“หึ!”ควีนขมวดคิ้วมุ่น พลางมองตามแผ่นหลังกว้างของร่างสูงทั้งสามที่เดินห่างออกไป ก่อนจะตะโกนตามไล่หลัง“ถ้าพี่ไม่ตอบว่ามีแฟนหรือเปล่า งั้นควีนจีบพี่นะ” ยังไม่ทันขาดคำ คลาสก็คว้าข้อมือเล็กของหญิงสาว พร้อมกับลากเธอเดินออกมายังข้างตึกอย่างรวดเร็ว“มานี่เล

ตกดึก ควีนนอนบิดขี้เกียจอยู่บนเตียงขนาดใหญ่หลังจากลืมตาตื่น เพราะตั้งแต่กลับมาถึงห้อง เธอก็อาบน้ำแล้วล้มตัวลงนอนพักผ่อนทันทีส่วนสาเหตุที่ทำให้คนตัวเล็กตื่นขึ้นมาในเวลานี้ก็ไม่ใช่อะไรอื่น นอกจากความหิวที่ปลุกเร้าหญิงสาวอยู่ในชุดกางเกงขาสั้นสีดำคู่กับเสื้อสายเดี่ยวสีเทา เธอลุกจากเตียงอย่างช้าๆ พลางเดินไปหยิบเสื้อแขนยาวมาสวมทับอีกชั้น แล้วเปิดประตูก้าวออกจากห้องอย่างไม่รีบร้อนทว่าเดินออกมาได้ไม่นาน ดวงตาคู่สวยก็เหลือบไปเห็นใครบางคนกำลังก้าวเข้าไปในลิฟต์ เธอจึงตะโกนออกไปอย่างไม่รีรอ“รอด้วยค่ะ” พูดพร้อมกับกึ่งวิ่งกึ่งเดินเข้าไปอย่างรีบร้อน“ขอบคุณค่ะ” เธอเอ่ยขึ้นทันทีที่ก้าวเข้ามาในตัวลิฟต์ ก่อนจะเงยหน้าส่งยิ้มหวานขอบคุณอีกฝ่ายทันใดนั้น ควีนก็เบิกกว้างด้วยความตกใจ เมื่อพบว่าคนที่อยู่ด้านในลิฟต์คือ พี่เทรย์ ผู้ชายที่เธอแอบชอบ งั้นแสดงเขาอยู่คอนโดเดียวกับเธองั้นสิ!“….” ชายหนุ่มยืนมองหญิงสาวข้างกายด้วยแววตาเรียบนิ่ง โดยไม่แสดงความรู้สึกอะไรออกมาขณะเดียวกัน คนตัวเล็กเม้มริมฝีปากเล็กน้อยด้วยความประหม่า พลางเอ่ยถามเพื่อทำลายความเงียบลง“พี่เทรย์อยู่คอนโดนี้เหมือนกันเหรอคะ”“อืม” เขาตอบสั้

@เวลา 21:15 น.ควีนเดินลงไปเอาเสื้อผ้าที่ส่งซักเมื่อตอนเย็นขึ้นมาไว้บนห้อง ก่อนจะจัดการรีดเสื้อช็อปวิศวะของอีกคนอย่างตั้งใจ พลางฉีดพรหมน้ำยารีดผ้าจนหอมฟุ้งกระจายไปทั่วห้อง เมื่อเสร็จเรียบร้อยแล้ว คนตัวเล็กจึงรีบเดินไปยังห้องข้างๆ อย่างไม่รีรอก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!มือเรียวสวยเคาะลงไปบนบานประตูห้องของอีกฝ่ายสองสามครั้ง ไม่นานนัก ร่างสูงของเจ้าของห้องก็เดินออกมาเปิดประตูให้กับเธอแอร็ด!!เมื่อบานประตูอ้าออกกว้าง ควีนจึงเบิกตาโพลงด้วยความตกใจ เพราะเขายืนเปลือยเปล่า ท่อนบนไร้ซึ่งเสื้อผ้าอาภรณ์ปกปิดเรือนร่างแผงอกขาวสะอาดกำยำ ยอดอกสีชมพูระเรื่อ มีรอยสักรูปมังกรตรงอกข้างซ้าย หน้าท้องมีลอนหกแพ็กอย่างสวยงาม หนำซ้ำยังมีไรขนบางๆ ตรงใต้สะดือยาวลงมาจนถึงขอบกางเกงอึก! หญิงสาวกลืนน้ำลายลงคออย่างยากเย็น พลางจ้องมองคนตรงหน้าตาไม่กะพริบ“มีอะไร?” เสียงทุ้มเอ่ยถาม จึงทำให้เธอหลุดออกจากภวังค์ทันที“คะ ควีนเอาเสื้อช็อปมาคืนค่ะ” เธอตอบกลับด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก พร้อมยื่นเสื้อช็อปคืนให้กับเขาทันใดนั้น เทรย์ก็ยื่นมือมารับไว้ ทว่าคนตัวเล็กกลับไม่ยอมปล่อยมือออกจากเสื้อของเขา“ปล่อยสิ”ควีนชะโงกหน้ามองเข้าไปภา

เทรย์อุ้มคนตัวเล็กขึ้นมาบนห้องอย่างทุลักทุเลเพราะเธอดิ้นไม่ยอมหยุด ทำให้สองเต้านุ่มนิ่มเบียดเสียดกับแผงอกแกร่ง หนำซ้ำยังหายใจรินรดต้นคอเขาอีกด้วยจนในที่สุด ชายหนุ่มก็พาอีกฝ่ายมายืนอยู่ตรงหน้าห้องของเธอเป็นที่เรียบร้อยแล้ว“คีย์การ์ดล่ะ” เขาเอ่ยถามเสียงเรียบ ทว่าคนในอ้อมแขนกลับหลับตาพริ้ม ไม่ยอมพูดอะไรออกมาเลยสักคำเขาขบกรามแน่นโดยอัตโนมัติ ก่อนจะถามย้ำอีกครั้งเสียงเข้ม“ควีน! ได้ยินที่ถามไหม” “อื้อ~ อยู่ในกระเป๋า…” เธอตอบกลับแผ่วเบา ทันใดนั้น เทรย์ก็ก้มมองหากระเป๋าของเธอทันที แต่กวาดสายตามองไปรอบตัวเพียงใด ก็ไม่พบเงาของมันเลยหัวคิ้วเข้มขมวดเข้าหากันเล็กน้อย ก่อนที่เขาจะเอ่ยถามอย่างสงสัย“แล้วกระเป๋าเธออยู่ไหน”“ก็สะพายอยู่นี่ไง อย่าถามเยอะได้ไหม คนจะนอน”คนตัวเล็กเริ่มใส่อารมณ์ทันทีเมื่อถูกรบกวนช่วงเวลาพักผ่อน เสียงที่ตอบกลับมาปนง่วงและหงุดหงิดอย่างเห็นได้ชัดซึ่งในสภาพเช่นนี้ เธอดูงอแงไม่ต่างจากเด็กน้อยที่ถูกปลุกกลางดึกเลยสักนิดเทรย์ได้แต่ถอนหายใจเฮือกใหญ่ พลางจ้องมองคนตรงหน้าด้วยแววตาเรียบนิ่ง ก่อนจะหลับตาลงเพื่อข่มความหงุดหงิด“ให้มันได้อย่างนี้ดิวะ”ทันใดนั้น ชายหนุ่มจึงล้วงโ

“พี่เทรย์…/เทรย์เก่งมากเลยชนะอีกแล้ว”หญิงสาวคนหนึ่งเดินตรงเข้าไปหาเทรย์ ก่อนจะยื่นขวดน้ำให้เขาจากนั้นคนตัวสูงก็ยิ้มบางๆ แล้วตอบกลับอย่างดีใจ“เจนมาด้วยเหรอ เทรย์ไม่คิดว่าเจนจะมานะเนี่ย”“มาสิ! เทรย์ลงแข่งทั้งที” อีกฝ่ายพูด พลางใช้ผ้าซับเหงื่อตรงใบหน้าหล่อเหลาของเขาแผ่วเบาผู้หญิงคนนี้ชื่อเจนสินะ…เทรย์ส่งยิ้มให้เจน ดวงตาคมกริบจับจ้องคนตรงหน้าด้วยแววตาเป็นประกายอย่างปิดไม่มิด ก่อนที่เอเดนจะเอ่ยแซวขึ้น ทำให้เขาหันขวับไปมองอีกฝ่ายทันที“อะแฮ่ม! อิจฉาเว้ยยย”“เสือก!” เขาพูดสั้นๆทว่าสายตาคมดันเหลือบไปเห็นอีกคนที่ยืนอยู่ข้างๆ เอเดน สีหน้าและแววตาของเธอดูเศร้าหมองอย่างบอกไม่ถูก“ยินดีด้วยนะคะพี่เทรย์ ชนะแล้ว” ควีนพูด พลางส่งยิ้มบางๆ ให้เขาแต่คนตัวสูงกลับทำเพียงตอบกลับคำสั้นๆ เท่านั้น“อืม”“ตรงนี้ร้อน ขึ้นไปคุยกันข้างบนกันเถอะ” เอเดนเสนอ ก่อนที่ทุกคนจะพากันเดินเข้าไปด้านในโดยไม่รีรอเมื่อมานั่งรวมตัวกันในห้องรับรอง โฬมก็นึกขึ้นได้ว่ายังขาดเพื่อนอีกคนหนึ่ง จึงเอ่ยถามด้วยความสงสัย“ไอ้คลาสไม่มาเหรอวะ”“เออว่ะ กูก็ลืมมันไปเลยนะเนี่ย” เอเดนว่าขณะเดียวกัน เทรย์ก็วางแก้วน้ำส้มลงตรงหน้าของเจน พ