All Chapters of อ่อยรักเฮดว๊ากสุดโหด: Chapter 1 - Chapter 10

พรึ่บ!!ร่างเล็กอรชรของ ควีน หรือ รวินท์นิภา เดินชนเข้ากับแผงอกแกร่งของใครบางคนอย่างจัง หากแต่มือหนากลับรั้งเอวบางของเธอเอาไว้ได้ทัน จึงทำให้คนตัวเล็กไม่ล้มลงไปกองอยู่กับพื้นสองสายตาสบประสานกันอยู่ครู่หนึ่ง อีกฝ่ายมีใบหน้าหล่อเหลา จมูกโด่งเป็นสัน เจาะปาก และใส่ต่างหูรูปไม้กางเขน ซึ่งทำให้เขาดูเท่ แบดบอยส์นิดๆ ตรงสเปกเธอสุดๆ หญิงสาวจ้องมองคนตรงหน้าด้วยสายตาแพรวพราวอยู่พักหนึ่ง หัวใจดวงน้อยพลันเต้นโครมครามอย่างห้ามไม่ได้ตุบ!!ในระหว่างที่ควีนกำลังตกอยู่ในภวังค์นั้น มือหนากลับปล่อยออกจากเอวบางอย่างฉับพลัน จึงทำให้เธอลงไปกองอยู่กับพื้นทันที“อะ โอ๊ยยย!!”ร่างบางร้องโอดโอยด้วยความเจ็บปวด เพราะเขาปล่อยมือจากเอวของเธออย่างไม่ทันตั้งตัว จนเธอล้มหงายหลังก้นกระแทกพื้นเข้าเต็มแรง“ซุ่มซ่ามว่ะ” ผู้ชายคนนั้นเอ่ยเสียงเรียบ พลางชำเลืองมองเธอเล็กน้อย ก่อนจะเดินออกไปโดยไม่ดูดำดูดีเลยสักนิด“หล่อซะเปล่า ใจดำชะมัดเลย” คนตัวเล็กบ่นตามหลังอีกฝ่ายที่เดินหายลับไป พร้อมกับค่อยๆ พยุงร่างกายตัวเองลุกขึ้นยืนอย่างทุลักทุเลเนื่องจากเธอเผลอทำลิปสติกหล่นไว้บริเวณลานจอดรถ จึงรีบวิ่งย้อนกลับมาดูด้วยความร้อนใจ กล

“รุ่นพี่ถามไม่ได้ยินหรือไงน้อง” รุ่นพี่ผู้หญิงคนหนึ่งยืนกอดอกมองมาทางเธออย่างไม่พอใจ ควีนหันไปมองอีกฝ่าย พลางเม้มริมฝีปากเข้าหากันแน่นเอาไงละทีนี้ จะตอบว่าไงดี กดดันชะมัดเลย…“คะ คุย…”ระหว่างที่เธอกำลังครุ่นคิดว่าจะตอบยังไงดี คนตัวเล็กจึงหันไปมองชาร์ม ทว่าอีกฝ่ายกลับเอาแต่ส่ายหน้าไปมาพร้อมกับทำสีหน้าตื่นกลัวทันใดนั้น เสียงทุ้มก็ดังขึ้นด้านหลัง ทำให้ควีนสะดุ้งเฮือกด้วยความตกใจ“ฉันถามว่าคุยอะไรกัน?”เธอหันขวับไปมองอีกฝ่ายอย่างรวดเร็ว สองสายตาสบประสานกันอยู่ครู่หนึ่ง จู่ๆ หัวใจดวงน้อยก็พลันเต้นโครมครามจนแทบไม่เป็นจังหวะ ยิ่งเขามาอยู่ในระยะประชิดแบบนี้ เธอยิ่งทำตัวไม่ถูกตุบตับ…ตุบตับ…คนตัวเล็กเม้มริมฝีปากแน่น ก่อนจะขยับถอยห่างเล็กน้อย แล้วตอบกลับด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก“กะ ก็คุยกันว่าทำไมพี่โหดจัง ถ้าอยากมีคนคุมโหดๆ แบบนี้ต้องทำยังไงคะ” เทรย์จ้องมองใบหน้าสวยด้วยสายตาเรียบนิ่ง พลางกระตุกยิ้มขึ้น“หึ! ลองติดคุกดูสิ” เพล้ง!! ทว่าคำตอบที่ได้กลับผิดคาดมาก หน้าแหกเลยทันที แทนที่เขาจะตอบว่า…งั้นก็มาเป็นแฟนพี่สิอะไรแบบนี้ ไหนๆ ก็ขายหน้าไปแล้ว งั้นก็ไปให้สุดกันเลย…เธอมองสบตากับเขาตรงๆ พร

เมื่อมาถึงมหาวิทยาลัย ควีนจึงรีบเดินไปยังจุดลงทะเบียนทันที “ทำไมมึงใส่เสื้อสีขาวมาอะ” ชาร์มเอ่ยถามอย่างสงสัยทันใดนั้น คนตัวเล็กก็มองไปบริเวณรอบๆ พบว่าคนอื่นกลับใส่เสื้อสีเข้มกันทั้งนั้น เพื่อนทั้งสามคนของเธอก็เช่นกัน“ทำไมอะ กูสวยเด่นกว่าละสิ” เธอว่า พร้อมหัวเราะเบาๆ“สวยค่าา แต่มึงไม่กลัวเปื้อนหรือไง” ใบบัวเอ่ย เพราะกิจกรรมรับน้องยังไงก็ต้องเปื้อนแน่ๆ“ไม่กลัว เปื้อนก็แค่ทิ้ง” ควีนไหวไหล่อย่างไม่ใส่ใจสิ้นเสียงของเธอ เพื่อนสาวทั้งสามคนก็พูดขึ้นอย่างพร้อมเพรียงกัน ก่อนจะเบะปากเล็กน้อยอย่างหมั่นไส้“จ้า แม่คนรวย”ในขณะที่พวกเธอกำลังพูดคุยหัวเราะคิกคักกันอยู่นั้น เสียงประกาศจากโทรโข่งก็ดังขึ้น“น้องๆ ที่ลงทะเบียนเสร็จเรียบร้อยแล้วมานั่งต่อแถวกันได้เลยนะครับ”จากนั้น สี่สาวจึงพากันเดินไปนั่งด้านในทันที ไม่นานก็มีรุ่นพี่เข้ามามัดผมและทาแป้ง แต่งแต้มสีสันบนใบหน้าของพวกเธออย่างสนุกสนาน“ฮ่าฮ่า หน้ามึงตลกอะ” เพลงขวัญหัวเราะขบขัน เมื่อรุ่นพี่ใช้ลิปสติกเขียนบนใบหน้าของควีน“อีเพลง! หน้ามึงไม่ตลกมั้ง ฮ่าฮ่า” เธอหันไปมองอีกฝ่ายพลางหัวเราะร่วนทันที“มึงก็ตลกอีบัวไม่ต้องหัวเราะพวกกู มึงด้วยอีชาร

พรึ่บ!!คลาสเหวี่ยงคนตัวเล็กให้นั่งลงบนโซฟาตัวยาวทันที“อ๊ะ! เบาๆ สิ พี่คลาสลากน้องมาทำไมเนี่ย” ควีนจ้องมองพี่ชายอย่างไม่เข้าใจ เขาจะพาเธอขึ้นมาชั้นสองทำไมกัน“มาเที่ยวทำไมไม่บอกพี่” คลาสจ้องมองน้องสาวตัวเองตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า พลางยกมือขึ้นมาลูบหน้าตัวเองแรงๆ เพราะชุดที่เธอใส่วาบหวิวเป็นอย่างมากร่างบางทำหน้ามุ่ยเล็กน้อย ก่อนจะเบือนหน้าหนีอย่างเง้างอน แล้วตอบกลับเสียงเบา“น้องโตแล้วนะ ไม่ใช่เด็กๆ สักหน่อย”สิ้นเสียงหวาน คลาสก็เลิกคิ้วถามกลับทันที“โตแล้ว…แล้วรู้ไหมว่าชุดที่ใส่กับท่าเต้นเมื่อกี้ คนอื่นมองมาเขาจะคิดแบบไหน”ควีนยิ้มกว้าง พลางตอบอย่างมั่นใจ“ก็สวย เซ็กซี่ด้วย”“แค่นี้?” คลาสถามย้ำ พร้อมจ้องมองลงไปตรงเนินอกอวบอิ่มของน้องสาว จากนั้น ควีนจึงมองตามสายตาของพี่ชายทันที และเธอก็พอจะเข้าใจความหมายที่อีกฝ่ายต้องการจะสื่อ“ก็…ไม่รู้ล่ะ น้องจะกลับไปหาเพื่อนแล้ว” เธอพูดพลางลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว“ควีน!” คลาสเอ่ยเสียงเข้ม“มึงก็ปล่อยน้องควีนบ้าง” สิ้นเสียงเอเดน ควีนจึงหันไปมองอีกฝ่าย เธอเพิ่งรู้ว่ามีคนอื่นนั่งร่วมโต๊ะอยู่ด้วย เพราะมัวแต่เถียงกับพี่ชายของตัวเองจนลืมมองไปรอบๆ“สวัสดี

เวลา 15:00 น.หลังจากที่เทรย์อาบน้ำแต่งตัวเสร็จเรียบร้อย เขาจึงเดินออกไปยังด้านนอกที่มีอีกคนนั่งเล่นอยู่บนโซฟาตัวยาวอย่างช้าๆ ก่อนจะหยิบบุหรี่ตรงหน้าทีวีใส่ในกระเป๋ากางเกงยีน“พี่เทรย์จะไปไหนเหรอคะ” ควีนเอ่ยถามขึ้น“ข้างนอก” เขาตอบสั้นๆทันใดนั้น คนตัวเล็กก็กะพริบตาปริบๆ อย่างออดอ้อน“ควีนขอไปด้วยได้ไหม” เธอจ้องมองอีกฝ่ายอย่างรอคำตอบ ทว่าเขากลับเอาแต่มองหน้าเธอนิ่ง โดยไม่พูดอะไรสักคำ“….” จากนั้นคนตัวเล็กก็ลุกขึ้นเดินเข้าไปหาเขา ทำแก้มป่องเล็กน้อยพร้อมสีหน้าออดอ้อน ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงหวาน “นะคะ ควีนไม่มีอะไรทำ ขอไปด้วยน้า หรือพี่นัดใครเอาไว้”เธออ้อนขนาดนี้ หากเป็นคนอื่นคงใจอ่อนและยอมพาเธอไปด้วยแล้ว“ถ้านัดคนอื่นไว้จะไม่ไปหรือไง” เขาเอ่ยถามเสียงเรียบ ใช่! ถ้าเขามีนัดกับคนอื่น เธอก็จะไม่ไป…ควีนพยักหน้าช้าๆ ก่อนจะเดินกลับไปนั่งโซฟาเช่นเดิมเทรย์ยืนกอดอกแน่น จ้องมองคนตัวเล็กที่ทำหน้าตาละห้อยอยู่พักหนึ่ง เขาถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่อย่างจำยอม“จะไปก็ไปอาบน้ำ”ร่างบางยิ้มกว้างด้วยความดีใจ ก่อนจะรีบลุกเดินออกไป แต่จู่ๆ เธอก็พลันนึกอะไรบางอย่างขึ้นได้ สองเท้าเล็กชะงักลงฉับไว พลางหันกลับไ