登入เธอชอบเขาตั้งแต่แรกเจอ และให้นิยามว่า… “คนนี้แหละพ่อของลูกกู”
查看更多สี่ปีผ่านไปบรรยากาศในบ้านหลังใหญ่คึกคักเป็นพิเศษ เสียงหัวเราะ เสียงพูดคุยกันเบาๆ ของมันทนากับรดาลอยมาเป็นระยะ ทั้งสองคนกำลังช่วยกันจัดของเล่นกับเก็บห้องเล็กๆ เตรียมไว้สำหรับเด็กน้อยที่กำลังจะออกมาดูโลกกว้างซึ่งควีนกำลังจะมีเจ้าตัวน้อยเป็นของตัวเอง เพราะเธอเพิ่งไปตรวจเมื่อสัปดาห์ก่อนหลังจากที่ประจำขาดหาย บวกกับมีอาการคลื่นไส้ ผลปรากฏว่าเธอตั้งครรภ์มาแล้วสามเดือนหลังจากที่บอกกล่าวข่าวดีออกไป ดูเหมือนทุกคนจะตื่นเต้นกันไม่น้อย โดยเฉพาะเทรย์ คุณพ่อมือใหม่ที่ดูจะเห่อเกินหน้าเกินตาใคร“ผมว่าม่านสีนี้น่าจะช่วยให้ลูกผมนอนหลับสบายนะ” เทรย์พูด พลางกางม่านลายดาวขึ้นดูแสงตกกระทบอย่างตั้งใจเขาเห่อลูกมากจริงๆ ตั้งแต่รู้ว่ากำลังจะได้เป็นคุณพ่อ เทรย์ก็เริ่มวางแผนทุกอย่าง ทั้งซื้อหนังสือเลี้ยงลูก เตรียมของใช้เด็กอ่อน รวมไปถึงจัดห้องให้ลูก“นี่แหละ! ห้องลูกชายผม” เขาพูดเสียงดังอย่างภูมิใจ ขณะยืนมองไปรอบๆ ห้องที่ตกแต่งเอาไว้ผนังห้องทาสีฟ้า มีลายเมฆสีขาวแปะอยู่เต็มผนัง เตียงเด็กวางอยู่มุมห้อง มีชั้นวางหนังสือนิทาน ของเล่นเรียงรายกันอย่างเป็นระเบียบ ดูออกเลยว่าเจ้าตัวตั้งใจสุดๆ“ตาเทรย์จัดเต็มเชียว นี
หลังจากงานเลี้ยงจบลง เทรย์กับควีนก็เดินทางกลับมาที่คอนโดด้วยกัน บรรยากาศภายในรถเงียบสนิท มีเพียงเสียงเพลงคลอเบาๆ กับบรรยากาศที่ยังอบอวลไปด้วยความสุขจากช่วงค่ำที่ผ่านมามือหนากอบกุมมือเล็กเอาไว้แน่นตลอดทางไม่ยอมปล่อย พลางยกขึ้นมาหอมในบางครั้งในตอนนี้อีกฝ่ายใช้มือเพียงข้างเดียวในการบังคับพวงมาลัย ซึ่งท่าทางของเขาดูชำนาญและคล่องแคล่วนัยน์ตาคมจ้องมองบนท้องถนนเบื้องหน้าอย่างตั้งใจ พลางชำเลืองมองคนข้างๆ ในบางทีไม่นาน ทั้งคู่ก็พากันมาถึงคอนโดเป็นที่เรียบร้อยปัง!เสียงประตูห้องถูกปิดลงอย่างแรงด้วยฝีมือของเทรย์ ก่อนที่เขาจะเดินตามคนตัวเล็กเข้าไปด้านในอย่างรวดเร็วดวงตาคมจับจ้องไปที่เธอราวกับจะกลืนกิน ก่อนจะรั้งตัวเธอเข้ามาประกบจูบโดยที่อีกฝ่ายไม่ทันได้ตั้งตัวริมฝีปากหนาบดจูบริมฝีปากบางอย่างหนักหน่วงตามความปรารถนา ทั้งคู่ตวัดลิ้นเกี่ยวพันกันอยู่นานหลายนาทีโดยไม่มีใครถอยหนี มีเพียงเสียงลมหายใจหนักหน่วงที่ดังแทนคำพูด และจังหวะใจที่เต้นแรงไปพร้อมกันมือหนารั้งเอวบางให้แนบชิดกับเขามากยิ่งขึ้น พลางลงน้ำหนักมือตรงเอวคอดกิ่วตามแรงอารมณ์“อื้อ~” เสียงหวานร้องครางออกมาเมื่อเธอเริ่มหายใจติดขัดชายหน
สองวันต่อมาวันนี้เป็นวันเกิดของเทรย์ เขาจัดงานเลี้ยงเล็กๆ ที่บ้านหลังใหญ่ บรรยากาศในสวนริมสระถูกจัดอย่างเรียบง่ายแต่ดูดี สายลมเย็นพัดผ่านเบาๆ ขับกลิ่นหอมจางๆ ของดอกไม้สดที่ประดับตามมุมต่างๆ ของสนามหญ้าแสงไฟประดับถูกแขวนตามต้นไม้และรั้วรอบบ้านส่องแสงนวลให้ความรู้สึกสบายตา เสียงเพลงคลอเบาๆ เติมความผ่อนคลายให้บรรยากาศดูอบอุ่นและเป็นกันเองแขกที่มามีแค่กลุ่มเพื่อนสนิทและคนใกล้ชิด ทุกคนดูผ่อนคลาย หัวเราะ พูดคุย เหมือนอยู่ในวงสังสรรค์ของครอบครัว ไม่มีพิธีการ ไม่มีความเป็นทางการ มีแค่ความสุขที่อบอวลในค่ำคืนนี้ควีนมาถึงในช่วงหัวค่ำ เธอสวมชุดเดรสสีขาวครีมเรียบหรู ที่ขับผิวให้ดูโดดเด่นท่ามกลางแสงไฟอ่อนๆ คนตัวเล็กกวาดสายตามองหาแฟนหนุ่ม เมื่อเห็นเขาอยู่ไม่ไกลนัก เธอจึงรีบเดินตรงเข้าไปพร้อมรอยยิ้มกว้าง ในจังหวะนั้นเอง เทรย์ก็หันมาเห็นเธอพอดี และเขาก็เผลอยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว“ทำไมวันนี้พี่เทรย์หล่อจังคะ” เธอเอ่ยชมทันทีที่เดินไปถึงเขายิ้มกว้าง พลางยื่นมือมาจับมือเล็กเบาๆ ก่อนจะโน้มใบหน้าลงไปใกล้“หนูก็สวยมากนะ รู้ไหมหืม?” “อิจฉาโว้ยยย!!” เสียงเอเดนตะโกนขึ้น ทำให้ทั้งคู่หัวเราะออกมาเล็กน้อยเ
หนึ่งเดือนต่อมา@ผับ Aloft ย่านมหาวิทยาลัยชื่อดังบรรยากาศภายในผับยังคงคึกคักเหมือนเช่นเดิม เสียงเพลงดังสนั่นจากลำโพงตัวใหญ่ไปทั่วคลับ แสงไฟวิบวับหลากสีสาดส่องไปทั่วฟลอร์ เต็มไปด้วยผู้คนที่มาแดนซ์ปลดปล่อยกันสุดตัว รวมถึงควีนที่กำลังเต้นอยู่กับเพื่อนสาว เธอส่ายสะโพกเบาๆ ตามจังหวะเสียงเพลง แววตาคู่สวยดูสนุกสนานอย่างชัดเจนในระหว่างที่คนตัวเล็กกำลังเต้นอย่างเมามันอยู่นั้น สายตาคมกริบของใครบางคนก็จับจ้องมาทางเธอไม่วางตา อีกฝ่ายยืนอยู่โซนวีไอพีชั้นสอง มือหนึ่งถือแก้วน้ำสีอำพัน ส่วนอีกมือวางบนขอบระเบียงอย่างสบายๆ ทว่าแววตาคู่นั้นกลับบอกชัดว่าไม่พอใจสักเท่าไหร่กับภาพตรงหน้า“มองขนาดนั้น ลงไปยืนคุมน้องกูเลยไหมล่ะ” คลาสเอ่ยขึ้น เมื่อเห็นเพื่อนสนิทจ้องมองน้องสาวตนอยู่นาน ก่อนจะยกแก้วน้ำสีอำพันขึ้นดื่มชิลๆเทรย์หันขวับมามองอีกฝ่าย พลางย้อนถามกลับทันควัน“ได้เหรอวะ กูไปได้ใช่ไหม” “อยากโดนบอกเลิกก็ไป” คลาสหัวเราะเบาๆ พร้อมยักไหล่เหมือนไม่อยากยุ่งด้วย“แล้วทำไมกูต้องโดนบอกเลิก?” เขาเลิกคิ้วถามอย่างงุนงงทันใดนั้น เอเดนพูดก็แนะนำขึ้น พลางเหลือบสายตามองควีนที่กำลังเต้นอยู่ด้านล่างเล็กน้อย“มึงต้อง
@ผับ Aloft ย่านมหาวิทยาลัยเสียงดนตรีดังกระหึ่มภายในผับขนาดใหญ่ มีผู้คนมากหน้าหลายตารายล้อมโยกย้ายส่ายสะโพกกันอย่างสนุกสนาน ทำให้บรรยากาศครึกครื้นเหมือนเช่นทุกวันเทรย์เดินจับมือของควีนขึ้นมายังห้องวีไอพีชั้นสอง ซึ่งเป็นจุดรวมตัวของพวกเขาในวันนี้ทันทีที่ทั้งสองเดินเข้าไปถึง คลาสจึงเอ่ยถามน้องสาวตั
หนึ่งเดือนต่อมาผ่านมาแค่เดือนเดียว…แต่เหมือนอะไรหลายๆ อย่างเปลี่ยนไปไวมากควีนได้รับการดูแล การเอาใจจากเทรย์อยู่เสมอ อีกฝ่ายคอยเอาตัวเองเข้ามาอยู่ในสายตาของเธอตลอดเวลา จนคนตัวเล็กเริ่มคุ้นชินกับการที่มีเขาอยู่ในชีวิต@คณะวิศวกรรมศาสตร์ในระหว่างที่ควีนกำลังนั่งพูดคุยเม้าท์มอยกับกลุ่มเพื่อนสาวอยู่น
สามวันผ่านไปช่วงค่ำของวันบรรยากาศเย็นสบาย คนตัวเล็กนอนอยู่บนโซฟาตัวยาวพร้อมผ้าห่มผืนบาง กำลังดูซีรีส์อย่างเพลิดเพลิน จู่ๆ เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น ก๊อก! ก๊อก!ทันใดนั้น เธอก็นึกขึ้นได้ว่าสั่งอาหารเอาไว้ จึงรีบลุกเดินไปเปิดประตูอย่างรวดเร็ว“มาแล้วค่ะ” ควีนเอ่ยขณะกำลังเปิดประตูเมื่อประตูอ้าออก ดวง
หลังจากกลับมาถึงบ้าน เทรย์ก็วางของลงบนโต๊ะ ก่อนจะหยิบถุงโจ๊กที่แวะซื้อจากร้านข้างทางขึ้นมาเทใส่ชาม กลิ่นหอมอ่อนๆ ของขิงกับพริกไทยลอยมาแตะจมูกทันทีที่แกะถุงออก“กินคนเดียวได้ไหม หรือให้พี่ป้อน” เขาเอ่ยถาม พลางวางชามโจ๊กลงตรงหน้าเธอ“ควีนกินเองได้ค่ะ” คนตัวเล็กตอบเสียงเบาด้วยสีหน้าซึมๆ ก่อนจะยอมตักกิ