อ่อยรักเฮดว๊ากสุดโหด

อ่อยรักเฮดว๊ากสุดโหด

last update最後更新 : 2026-05-12
作者:  Lucypan_連載中
語言: Thai
goodnovel18goodnovel
評分不足
57章節
5.3K閱讀量
閱讀
加入書架

分享:  

檢舉
作品概覽
目錄
掃碼在 APP 閱讀

故事簡介

พระเอกเก่ง

รักคนเดียว

ความรักหวาน

Badboy

ปากร้าย

ขี้อิจฉา/ขี้หึง

รักแรกพบ

แอบรัก

ความรักครั้งแรก

เธอชอบเขาตั้งแต่แรกเจอ และให้นิยามว่า… “คนนี้แหละพ่อของลูกกู”

查看更多

第 1 章

ตอนที่ 1 หล่อแต่ใจดำ

「楓……本当に、離婚届を作ってほしいの?」

電話の向こうで、早川明里(はやかわ あかり)の声が少し掠れた。迷いと心配が滲んでいる。

「よく考えて。サインしたら……もう大輔とは、戻れないよ?」

木村楓(きむら かえで)はグラスの中の琥珀色の液体を見つめた。ウイスキーは喉を焼く。けれど昨夜の光景だけは、脳裏に焼きついたまま離れることはなかった。

握り締めたスマホが、手汗で少し滑った。

「うん」楓は短く言った。「彼から離れることにしたの」

「どうして……?大輔、楓には優しかったじゃない。愛されてるって――」

その言葉に、楓は笑いそうになったが、喉の奥で押し殺した。愛だって?なんて面白い冗談だ。

通話を切ったあと、楓は窓の外へ視線を投げた。向かいの高層ビルに設置された巨大なLEDが、あの記者会見を何度も流している。

完璧なスーツに、完璧な笑顔。桜井大輔(さくらい だいすけ)はネックレスを持ち上げ、誇らしげに宣言していた。

――世界最高級のダイヤと宝石で、妻のために唯一無二のジュエリーを作りました――名付けて、「愛の楓」。

記念日のプレゼント。永遠の愛。その綺麗な言葉が、楓の胃をきりきりと締めつける。

「……私を愛してるって?」楓は呟いた。「愛してる人との記念日の夜に他の女を抱くの?」

昨夜は結婚三周年。大輔は「サプライズがあるから、家で待ってて」と言った。

楓は大輔の好きな白いドレスを着て、キャンドルを灯し、好物の料理を並べた。遅くなるって言われても、信じて待った。

――でも、日付が変わっても帰ってこなかった。

午前一時。唐突にスマホが震えて、SNSのフレンドリクエストが届いた。変なアイコン写真。メッセージは「あなたへのサプライズ」。

最初は迷惑メールだと思っていた。即ブロックしようとした瞬間――指を止めてしまった。

メッセージが立て続けに届いたのだ。

【まだ起きてる?旦那が帰ってこないから?もう気づいてるでしょ。今、大輔は私と一緒なの。雷が怖いって言ったら、心配して来てくれたの。本当にいい男よね。あなた一人にはもったいない】

連なる言葉の一つ一つが、針のように容赦なく心臓に突き刺さる。手が震えて、画面をうまく動かせない。

どうせただの悪ふざけだ。そうに決まってる。頭ではそう言い聞かせるのに、胸の奥が冷えていく。

最後のメッセージで、楓の理性は折れた。

【信じられないなら、住所送るよ。鍵の番号は、あなたたちの結婚記念日。わかるでしょ?】

楓は震える指でリクエストを承認した。相手はすぐに住所と暗証番号を送ってきた。

――0823。確かに、結婚記念日。

楓は家を飛び出した。車を運転しながら、胸が破れそうで、息が浅くなる。

到着したのは高級マンションだった。ドアの前に立つと、指先が冷たくなっていくのがわかった。

テンキーに、0823と入力する。すると、「カチ」と音がしてロックが外れ、ドアが開いた。

廊下には男物のスーツジャケットが投げ捨てられていた。それは今朝、大輔が着て出た――三周年のために新調したやつだ。

リビングのソファには黒いレースの下着。テーブルのワイングラスには、べったりと口紅の跡が残っている。

足元には、男女の服が散らばっていた。そして寝室の前には、赤いレースのナイトガウンが裂けたまま落ちている。

楓は足が震えて、まともに立てない。それでも、逃げたら一生後悔する気がして――半開きのドアを押した。

ベッドの上。大輔が、知らない女を抱いていた。

大輔は目を閉じ、楽しげな表情で呻いていた。「ああ……そうだ……すごく……良い……」

女は振り返り、勝ち誇ったように笑って言った。

「ねえ、大輔。私のほうがいい?それとも楓?」

大輔は、吐き捨てるみたいに言った。

「楓と比べるな……興が冷める」

それから彼は女性の体をひっくり返し、後ろから彼女の腰をつかみ、狂ったように突き立てた。女性の呻き声と大輔の荒い息遣いが入り混じった。

その瞬間、楓の中で何かが音を立てて崩れた。

八年前。大学で出会って、純粋に恋をして、結婚して。周りからは「理想の夫婦」だとか「お似合いの二人」だとか散々言われた。

――だが全部、嘘だった。

楓は口を押さえた。吐き気が込み上げる。足が勝手に後ずさって、気づいたら部屋を飛び出していた。

そのままセンター街のバーへ。隅の席で一人、ウイスキーを流し込んだ。

喉は熱い。頭もぼんやりする。なのに胸の痛みだけ、どこまでも鮮明だった。

明里が駆けつけた頃には、楓はもうぐでぐでに酔っていた。

「楓!」明里が向かいに座る。顔は心配でいっぱいだった。「どうしたの、それ……何があったの?大輔に何かされた?」

楓は赤く腫れた目で彼女を見た。

「明里……今、その名前聞きたくない」

グラスをあおって、胸の中から込み上げてくる苦味を飲み込む。

「見ちゃったの。あいつが……他の女と寝てるの。誤解とかじゃない」

明里は楓の手を握った。「楓……もしかしたら、話し合えば……」

「話すことなんてない」楓は、酔いに揺れながらも、声だけははっきりしていた。

「離婚する。あいつが他の女抱いてた光景を思い出すだけで、吐き気がする」

展開
下一章
下載

最新章節

更多章節
暫無評論。
57 章節
ตอนที่ 1 หล่อแต่ใจดำ
พรึ่บ!!ร่างเล็กอรชรของ ควีน หรือ รวินท์นิภา เดินชนเข้ากับแผงอกแกร่งของใครบางคนอย่างจัง หากแต่มือหนากลับรั้งเอวบางของเธอเอาไว้ได้ทัน จึงทำให้คนตัวเล็กไม่ล้มลงไปกองอยู่กับพื้นสองสายตาสบประสานกันอยู่ครู่หนึ่ง อีกฝ่ายมีใบหน้าหล่อเหลา จมูกโด่งเป็นสัน เจาะปาก และใส่ต่างหูรูปไม้กางเขน ซึ่งทำให้เขาดูเท่ แบดบอยส์นิดๆ ตรงสเปกเธอสุดๆ หญิงสาวจ้องมองคนตรงหน้าด้วยสายตาแพรวพราวอยู่พักหนึ่ง หัวใจดวงน้อยพลันเต้นโครมครามอย่างห้ามไม่ได้ตุบ!!ในระหว่างที่ควีนกำลังตกอยู่ในภวังค์นั้น มือหนากลับปล่อยออกจากเอวบางอย่างฉับพลัน จึงทำให้เธอลงไปกองอยู่กับพื้นทันที“อะ โอ๊ยยย!!”ร่างบางร้องโอดโอยด้วยความเจ็บปวด เพราะเขาปล่อยมือจากเอวของเธออย่างไม่ทันตั้งตัว จนเธอล้มหงายหลังก้นกระแทกพื้นเข้าเต็มแรง“ซุ่มซ่ามว่ะ” ผู้ชายคนนั้นเอ่ยเสียงเรียบ พลางชำเลืองมองเธอเล็กน้อย ก่อนจะเดินออกไปโดยไม่ดูดำดูดีเลยสักนิด“หล่อซะเปล่า ใจดำชะมัดเลย” คนตัวเล็กบ่นตามหลังอีกฝ่ายที่เดินหายลับไป พร้อมกับค่อยๆ พยุงร่างกายตัวเองลุกขึ้นยืนอย่างทุลักทุเลเนื่องจากเธอเผลอทำลิปสติกหล่นไว้บริเวณลานจอดรถ จึงรีบวิ่งย้อนกลับมาดูด้วยความร้อนใจ กล
閱讀更多
ตอนที่ 2 คนนี้แหละพ่อของลูก
“จ๊ะเอ๋!”ควีนกระโดดมาดักหน้าเทรย์และกลุ่มเพื่อนของเขาที่กำลังจะเดินเข้าไปยังภายในห้องประชุมโดยที่อีกฝ่ายไม่ทันตั้งตัวทันใดนั้น คิ้วหนาก็ขมวดแน่น ก่อนจะเอ่ยถามอย่างหงุดหงิด“ทำบ้าอะไรของเธอวะ”คนตัวเล็กสูดลมหายใจเข้าลึก พลางกำมือเข้าหากันแน่นเพื่อลดความประหม่า พร้อมกับตอบเสียงใส“ควีนจะมาถามว่า…พี่เทรย์มีแฟนหรือยังคะ” ใบหน้าสวยร้อนผ่าวกับคำถามที่พูดออกไป เธอลุ้นทุกวินาทีกับคำตอบของเขา“ไม่ใช่เรื่องของเธอ”คำพูดนั้น ทำเอาเธอเลิกคิ้วขึ้นทันที“ไม่ใช่ได้ไง ถ้าไม่มี…ควีนก็จะได้จีบพี่ไง”สิ้นเสียงหวาน เทรย์ก็กระตุกยิ้มขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะเดินเข้าไปยังด้านในอย่างไม่แยแส“หึ!”ควีนได้แต่มองตามแผ่นหลังกว้างที่เดินห่างไปไกล พลางตะโกนไล่หลัง“ถ้าพี่ไม่ตอบว่ามีแฟนหรือเปล่า งั้นควีนจีบพี่นะ” ทันใดนั้น คลาสก็คว้าข้อมือเล็กของหญิงสาว พร้อมกับพาเธอเดินออกมาข้างตึกอย่างรวดเร็ว“มานี่เลย!”“อะไรพี่คลาส” ร่างบางมองหน้าพี่ชายอย่างไม่พอใจคลาสกับควีน ทั้งสองคนเป็นพี่น้องกัน ทว่าเพื่อนของคลาสไม่มีใครรู้ เนื่องจากเขาไม่เคยไปไหนมาไหนกับน้องสาวเลย“ไอ้เทรย์มันไม่ใช่คนที่น้องควรชอบ เลิกยุ่งกับมันซะ!” คลาสเอ่
閱讀更多
ตอนที่ 3 อยากมีคนคุม
“รุ่นพี่ถามไม่ได้ยินหรือไงน้อง” รุ่นพี่ผู้หญิงคนหนึ่งยืนกอดอกมองมาทางเธออย่างไม่พอใจ ควีนหันไปมองอีกฝ่าย พลางเม้มริมฝีปากเข้าหากันแน่นเอาไงละทีนี้ จะตอบว่าไงดี กดดันชะมัดเลย…“คะ คุย…”ระหว่างที่เธอกำลังครุ่นคิดว่าจะตอบยังไงดี คนตัวเล็กจึงหันไปมองชาร์ม ทว่าอีกฝ่ายกลับเอาแต่ส่ายหน้าไปมาพร้อมกับทำสีหน้าตื่นกลัวทันใดนั้น เสียงทุ้มก็ดังขึ้นด้านหลัง ทำให้ควีนสะดุ้งเฮือกด้วยความตกใจ“ฉันถามว่าคุยอะไรกัน?”เธอหันขวับไปมองอีกฝ่ายอย่างรวดเร็ว สองสายตาสบประสานกันอยู่ครู่หนึ่ง จู่ๆ หัวใจดวงน้อยก็พลันเต้นโครมครามจนแทบไม่เป็นจังหวะ ยิ่งเขามาอยู่ในระยะประชิดแบบนี้ เธอยิ่งทำตัวไม่ถูกตุบตับ…ตุบตับ…คนตัวเล็กเม้มริมฝีปากแน่น ก่อนจะขยับถอยห่างเล็กน้อย แล้วตอบกลับด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก“กะ ก็คุยกันว่าทำไมพี่โหดจัง ถ้าอยากมีคนคุมโหดๆ แบบนี้ต้องทำยังไงคะ” เทรย์จ้องมองใบหน้าสวยด้วยสายตาเรียบนิ่ง พลางกระตุกยิ้มขึ้น“หึ! ลองติดคุกดูสิ” เพล้ง!! ทว่าคำตอบที่ได้กลับผิดคาดมาก หน้าแหกเลยทันที แทนที่เขาจะตอบว่า…งั้นก็มาเป็นแฟนพี่สิอะไรแบบนี้ ไหนๆ ก็ขายหน้าไปแล้ว งั้นก็ไปให้สุดกันเลย…เธอมองสบตากับเขาตรงๆ พร
閱讀更多
ตอนที่ 4 คนข้างห้อง
“อื้อ” ควีนนอนบิดขี้เกียจอยู่บนเตียงขนาดใหญ่หลังจากลืมตาตื่น เพราะตั้งแต่กลับมาถึงห้อง คนตัวเล็กก็อาบน้ำแล้วล้มตัวลงนอนพักผ่อนทันทีสาเหตุที่ทำให้เธอตื่นขึ้นมาในเวลานี้ก็ไม่ใช่อะไรอื่น นอกจากความหิวที่ปลุกเร้าหญิงสาวอยู่ในชุดกางเกงขาสั้นสีดำกับเสื้อสายเดี่ยวสีเทา เธอลุกจากเตียง พลางเดินไปหยิบเสื้อแขนยาวมาสวมทับ ก่อนจะก้าวออกจากห้องไปอย่างเชื่องช้า“รอด้วยค่ะ” ควีนตะโกนบอกคนที่อยู่ภายในลิฟต์ ก่อนจะกึ่งวิ่งกึ่งเดินเข้าไปอย่างรีบร้อน“ขอบคุณค่ะ” เธอเอ่ยขึ้นทันทีที่ก้าวเข้าไปในลิฟต์ ไม่ลืมที่จะเงยหน้าส่งรอยยิ้มขอบคุณอีกฝ่ายทันใดนั้น ดวงตาคู่สวยก็เบิกกว้างด้วยความตกใจ เมื่อพบว่าคนในลิฟต์คือ พี่เทรย์ ผู้ชายที่เธอแอบชอบ เขาอยู่คอนโดเดียวกับเธองั้นสิ!“….” ชายหนุ่มได้แต่ยืนมองคนข้างๆ ด้วยแววตาเรียบนิ่ง โดยไม่แสดงความรู้สึกอะไรออกมาจากนั้นควีนจึงเม้มริมฝีปากเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยถามเพื่อทำลายความเงียบลง“พี่เทรย์อยู่คอนโดนี้เหมือนกันเหรอคะ”“อืม” เขาตอบสั้นๆ โดยไม่ได้หันมามองหน้าเธอแม้แต่น้อย คนตัวเล็กยิ้มบางๆ ก่อนจะขยับเข้าไปใกล้อีกฝ่าย แล้วชะโงกหน้าไปมองใบหน้าหล่อเหลา พลางเอ่ยถามต่ออย่างเ
閱讀更多
ตอนที่ 5 เสื้อช็อป
เมื่อมาถึงมหาวิทยาลัย ควีนจึงรีบเดินไปยังจุดลงทะเบียนทันที “ทำไมมึงใส่เสื้อสีขาวมาอะ” ชาร์มเอ่ยถามอย่างสงสัยทันใดนั้น คนตัวเล็กก็มองไปบริเวณรอบๆ พบว่าคนอื่นกลับใส่เสื้อสีเข้มกันทั้งนั้น เพื่อนทั้งสามคนของเธอก็เช่นกัน“ทำไมอะ กูสวยเด่นกว่าละสิ” เธอว่า พร้อมหัวเราะเบาๆ“สวยค่าา แต่มึงไม่กลัวเปื้อนหรือไง” ใบบัวเอ่ย เพราะกิจกรรมรับน้องยังไงก็ต้องเปื้อนแน่ๆ“ไม่กลัว เปื้อนก็แค่ทิ้ง” ควีนไหวไหล่อย่างไม่ใส่ใจสิ้นเสียงของเธอ เพื่อนสาวทั้งสามคนก็พูดขึ้นอย่างพร้อมเพรียงกัน ก่อนจะเบะปากเล็กน้อยอย่างหมั่นไส้“จ้า แม่คนรวย”ในขณะที่พวกเธอกำลังพูดคุยหัวเราะคิกคักกันอยู่นั้น เสียงประกาศจากโทรโข่งก็ดังขึ้น“น้องๆ ที่ลงทะเบียนเสร็จเรียบร้อยแล้วมานั่งต่อแถวกันได้เลยนะครับ”จากนั้น สี่สาวจึงพากันเดินไปนั่งด้านในทันที ไม่นานก็มีรุ่นพี่เข้ามามัดผมและทาแป้ง แต่งแต้มสีสันบนใบหน้าของพวกเธออย่างสนุกสนาน“ฮ่าฮ่า หน้ามึงตลกอะ” เพลงขวัญหัวเราะขบขัน เมื่อรุ่นพี่ใช้ลิปสติกเขียนบนใบหน้าของควีน“อีเพลง! หน้ามึงไม่ตลกมั้ง ฮ่าฮ่า” เธอหันไปมองอีกฝ่ายพลางหัวเราะร่วนทันที“มึงก็ตลกอีบัวไม่ต้องหัวเราะพวกกู มึงด้วยอีชาร
閱讀更多
ตอนที่ 6 หนีเที่ยว
เวลา 21:15 น.ควีนเดินลงไปเอาเสื้อผ้าที่ส่งซักเมื่อตอนเย็นขึ้นมาไว้บนห้อง ก่อนจะจัดการรีดเสื้อช็อปวิศวะของอีกคนอย่างตั้งใจ เธอฉีดพรหมน้ำยารีดผ้าจนหอมฟุ้งกระจายไปทั่วห้อง เมื่อเสร็จเรียบร้อย คนตัวเล็กจึงรีบเดินไปยังห้องข้างๆ อย่างไม่รีรอก๊อก! ก๊อก!มือเรียวสวยเคาะลงไปบนบานประตูห้องของอีกฝ่ายสองสามครั้ง ไม่นานร่างสูงก็เดินออกมาเปิดทันทีแอร็ด!!เมื่อประตูอ้าออกกว้าง ควีนก็เบิกตาโพลงโตด้วยความตกใจ เพราะเขายืนเปลือยเปล่า ท่อนบนไร้เสื้อผ้าปกปิดแผงอกขาวสะอาดกำยำ ยอดอกสีชมพูระเรื่อ มีรอยสักรูปมังกรตรงอกข้างซ้าย หน้าท้องมีลอนหกแพ็กอย่างสวยงาม หนำซ้ำยังมีไรขนบางๆ ตรงใต้สะดือยาวลงมาจนถึงขอบกางเกงอึก! ร่างบางกลืนน้ำลายลงคออย่างยากเย็น เธอจ้องมองคนตรงหน้าตาไม่กะพริบ“มีอะไร?” เสียงทุ้มเอ่ยขึ้น จึงทำให้เธอหลุดออกจากภวังค์ทันที“คะ ควีนเอาเสื้อช็อปมาคืนค่ะ” เธอตอบกลับด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก พลางยื่นเสื้อช็อปคืนให้กับเขาทันใดนั้น เทรย์ก็ยื่นมือมารับไว้ ทว่าคนตัวเล็กกลับไม่ยอมปล่อยมือออกจากเสื้อของเขา“ปล่อยสิ”ควีนชะโงกหน้ามองเข้าไปภายในห้องของอีกฝ่าย ก่อนจะเอ่ยถามเสียงใสด้วยความอยากรู้“พี่ทำอ
閱讀更多
ตอนที่ 7 ใครแฟนเธอ
พรึ่บ!!คลาสเหวี่ยงคนตัวเล็กให้นั่งลงบนโซฟาตัวยาวทันที“อ๊ะ! เบาๆ สิ พี่คลาสลากน้องมาทำไมเนี่ย” ควีนจ้องมองพี่ชายอย่างไม่เข้าใจ เขาจะพาเธอขึ้นมาชั้นสองทำไมกัน“มาเที่ยวทำไมไม่บอกพี่” คลาสจ้องมองน้องสาวตัวเองตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า พลางยกมือขึ้นมาลูบหน้าตัวเองแรงๆ เพราะชุดที่เธอใส่วาบหวิวเป็นอย่างมากร่างบางทำหน้ามุ่ยเล็กน้อย ก่อนจะเบือนหน้าหนีอย่างเง้างอน แล้วตอบกลับเสียงเบา“น้องโตแล้วนะ ไม่ใช่เด็กๆ สักหน่อย”สิ้นเสียงหวาน คลาสก็เลิกคิ้วถามกลับทันที“โตแล้ว…แล้วรู้ไหมว่าชุดที่ใส่กับท่าเต้นเมื่อกี้ คนอื่นมองมาเขาจะคิดแบบไหน”ควีนยิ้มกว้าง พลางตอบอย่างมั่นใจ“ก็สวย เซ็กซี่ด้วย”“แค่นี้?” คลาสถามย้ำ พร้อมจ้องมองลงไปตรงเนินอกอวบอิ่มของน้องสาว จากนั้น ควีนจึงมองตามสายตาของพี่ชายทันที และเธอก็พอจะเข้าใจความหมายที่อีกฝ่ายต้องการจะสื่อ“ก็…ไม่รู้ล่ะ น้องจะกลับไปหาเพื่อนแล้ว” เธอพูดพลางลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว“ควีน!” คลาสเอ่ยเสียงเข้ม“มึงก็ปล่อยน้องควีนบ้าง” สิ้นเสียงเอเดน ควีนจึงหันไปมองอีกฝ่าย เธอเพิ่งรู้ว่ามีคนอื่นนั่งร่วมโต๊ะอยู่ด้วย เพราะมัวแต่เถียงกับพี่ชายของตัวเองจนลืมมองไปรอบๆ“สวัสดี
閱讀更多
ตอนที่ 8 กอดหน่อย
เทรย์อุ้มคนตัวเล็กขึ้นมาบนห้องอย่างทุลักทุเลเพราะเธอดิ้นไม่ยอมหยุด ทำให้สองเต้านุ่มนิ่มเบียดเสียดกับแผงอกแกร่ง หนำซ้ำยังหายใจรินรดต้นคอเขาอีกด้วยแต่ในตอนนี้เขาก็ได้มายืนอยู่ตรงหน้าห้องของเธอเป็นที่เรียบร้อยแล้ว“คีย์การ์ดอยู่ไหน” เขาเอ่ยถามเสียงเรียบ ทว่าคนในอ้อมแขนกลับหลับตาพริ้ม ไม่ยอมพูดอะไรเลยสักคำคนตัวสูงขบกรามแน่น ก่อนจะถามย้ำอีกครั้งเสียงเข้ม“ควีน! คีย์การ์ดอยู่ไหน” “อื้อ~ อยู่ในกระเป๋า…” เธอตอบกลับแผ่วเบา ทันใดนั้น เขาก็ก้มมองหากระเป๋าของเธอ ทว่ากวาดสายตามองไปรอบตัวเพียงใด ก็ไม่พบเงาของมันเลยหัวคิ้วเข้มขมวดเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยถามอย่างสงสัย“แล้วกระเป๋าเธออยู่ไหน”“ก็สะพายอยู่นี่ไง อย่าถามเยอะได้ไหม คนจะนอน”คนตัวเล็กเริ่มใส่อารมณ์ทันทีเมื่อถูกรบกวนช่วงเวลาพักผ่อน เสียงที่ตอบกลับมาปนง่วงและหงุดหงิดเล็กน้อย ในสภาพเช่นนี้เธอดูงอแงไม่ต่างจากเด็กน้อยที่ถูกปลุกกลางดึกเทรย์ได้แต่ถอนหายใจเฮือกใหญ่ พลางจ้องมองเธอด้วยแววตาเรียบนิ่ง โดยไม่พูดอะไรเพิ่มเติม เพราะไม่อยากต่อปากต่อคำกับคนที่กำลังง่วงเช่นนี้“….”สุดท้ายชายหนุ่มก็จำยอมอุ้มเธอเข้ามาภายในห้องนอนของเขาอย่างเลี่ยงไม่ได้เขา
閱讀更多
ตอนที่ 9 ภาระ
เวลา 15:00 น.หลังจากที่เทรย์อาบน้ำแต่งตัวเสร็จเรียบร้อย เขาจึงเดินออกไปยังด้านนอกที่มีอีกคนนั่งเล่นอยู่บนโซฟาตัวยาวอย่างช้าๆ ก่อนจะหยิบบุหรี่ตรงหน้าทีวีใส่ในกระเป๋ากางเกงยีน“พี่เทรย์จะไปไหนเหรอคะ” ควีนเอ่ยถามขึ้น“ข้างนอก” เขาตอบสั้นๆทันใดนั้น คนตัวเล็กก็กะพริบตาปริบๆ อย่างออดอ้อน“ควีนขอไปด้วยได้ไหม” เธอจ้องมองอีกฝ่ายอย่างรอคำตอบ ทว่าเขากลับเอาแต่มองหน้าเธอนิ่ง โดยไม่พูดอะไรสักคำ“….” จากนั้นคนตัวเล็กก็ลุกขึ้นเดินเข้าไปหาเขา ทำแก้มป่องเล็กน้อยพร้อมสีหน้าออดอ้อน ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงหวาน “นะคะ ควีนไม่มีอะไรทำ ขอไปด้วยน้า หรือพี่นัดใครเอาไว้”เธออ้อนขนาดนี้ หากเป็นคนอื่นคงใจอ่อนและยอมพาเธอไปด้วยแล้ว“ถ้านัดคนอื่นไว้จะไม่ไปหรือไง” เขาเอ่ยถามเสียงเรียบ ใช่! ถ้าเขามีนัดกับคนอื่น เธอก็จะไม่ไป…ควีนพยักหน้าช้าๆ ก่อนจะเดินกลับไปนั่งโซฟาเช่นเดิมเทรย์ยืนกอดอกแน่น จ้องมองคนตัวเล็กที่ทำหน้าตาละห้อยอยู่พักหนึ่ง เขาถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่อย่างจำยอม“จะไปก็ไปอาบน้ำ”ร่างบางยิ้มกว้างด้วยความดีใจ ก่อนจะรีบลุกเดินออกไป แต่จู่ๆ เธอก็พลันนึกอะไรบางอย่างขึ้นได้ สองเท้าเล็กชะงักลงฉับไว พลางหันกลับไ
閱讀更多
ตอนที่ 10 เหมือนจะอกหัก
“พี่เทรย์…/เทรย์เก่งมากเลยชนะอีกแล้ว”หญิงสาวคนหนึ่งเดินตรงเข้าไปหาเทรย์ ก่อนจะยื่นขวดน้ำให้เขาจากนั้นคนตัวสูงก็ยิ้มบางๆ แล้วตอบกลับอย่างดีใจ“เจนมาด้วยเหรอ เทรย์ไม่คิดว่าเจนจะมานะเนี่ย”“มาสิ! เทรย์ลงแข่งทั้งที” อีกฝ่ายพูด พลางใช้ผ้าซับเหงื่อตรงใบหน้าหล่อเหลาของเขาแผ่วเบาผู้หญิงคนนี้ชื่อเจนสินะ…เทรย์ส่งยิ้มให้เจน ดวงตาคมกริบจับจ้องคนตรงหน้าเป็นประกาย ทันใดนั้นเอเดนก็เอ่ยแซวขึ้นมา ทำให้เขาหันไปมองอีกฝ่ายในทันที“อะแฮ่ม! อิจฉาเว้ยยย”“เสือก!!” เขาตอบสั้นๆทว่าดวงตาคบกริบดันเหลือบไปเห็นอีกคนที่ยืนอยู่ข้างๆ เอเดน สีหน้าและแววตาของเธอดูเศร้าหมองอย่างบอกไม่ถูก“ยินดีด้วยนะคะพี่เทรย์ ชนะแล้ว” ควีนพูด พลางส่งยิ้มบางๆ แต่เขากลับตอบเพียงคำสั้นๆ“อืม”“ตรงนี้ร้อน ขึ้นไปคุยกันข้างบนเถอะ” เอเดนเสนอ ทุกคนจึงพากันเดินเข้าไปด้านในทันทีเมื่อมานั่งรวมตัวกันในห้องรับรอง โฬมก็นึกขึ้นได้ว่ายังขาดเพื่อนอีกคน จึงเอ่ยขึ้น“ไอ้คลาสไม่มาเหรอวะ”“เออว่ะ กูก็ลืมมันไปเลยนะเนี่ย” เอเดนว่าจากนั้นเทรย์ก็วางแก้วน้ำส้มลงตรงหน้าของเจน พร้อมเอ่ยเสียงนุ่มนวล“น้ำส้มครับ”“ขอบคุณนะ” ควีนมองพวกเขาสองคนอย่างครุ่นคิด
閱讀更多
探索並免費閱讀 優質小說
GoodNovel APP 免費暢讀海量優秀小說,下載喜歡的書籍,隨時隨地閱讀。
在 APP 免費閱讀書籍
掃碼在 APP 閱讀
DMCA.com Protection Status