บททั้งหมดของ The Runaway Wife: Crawl Your Way Back To Us, Mr. Billionaire: บทที่ 101 - บทที่ 110

Kumunot ang noo ni Ophelia at nag-atubili sandali, bago kumuha ng isang kasunduan mula sa kanyang bag at inilapag ito sa harapan niya. "Hindi po dapat nakalimutan ni President La Victoria ang ₱100,000 pesos na iyon. Isinulat ko po iyon sa karagdagang kasunduan noon, at nabayaran at naayos na namin ang usaping iyon." Ibinaba ng lalaki ang kanyang tingin, sinulyapan ito, habang pinaglalaruan ang kulay pulang pulseras sa kanyang pulso, at mahinang bumulong ng "Ah..." Nanatili siyang mahinahon at may pagpipigil, tila ba hawak niya nang buo ang lahat ng sitwasyon. Hindi mawari ni Ophelia kung ano ang tumatakbo sa isip nito, kaya kinuha niya ang kanyang telepono at binuksan ang isang bidyo. Sa loob ng kuha, si Lydia ang biktima sa kaso ng piping dalaga ay hawak ang kanyang kard pagkakakilanlan at gumagawa ng pormal na ulat. Inaakusahan niya si Sheena ng sadyang pananakit at pang-aapi, pagtatago ng mga ninakaw na gamit, at paggamit ng bawal na gamot. Habang ipinapakita ni Ophelia an

Malakas na ibinagsak niya ang baso ng alak sa mesa. Binitawan ng lalaki ang kanyang kurbata, kinuha ang kanyang amerikana sa sandalan ng sopa, tumayo, at naglakad patungo sa p***o. Paglabas ng silid, nagsindi siya ng sigarilyo, isinubo ito, huminga nang malalim, at dahan-dahang ibuga ang usok. Sumunod sa kanya si Ella at tumayo sa kanyang tabi. "Labis na nanlumo si Gideon dahil kay Ophelia at halos malasing na, samantalang ikaw naman ay tila walang pakiramdam o reaksyon." Sinulyapan siya ni Gavin at nagsalita. "Sabihin mo na kung ano man ang gusto mong sabihin." Hindi naman kasi sanay si Ella na itago ang kanyang mga saloobin; mas gusto niyang maging diretsahan. "Ayoko lang sanang magkaroon ng alitan ang magkakaibigan dahil lamang sa isang babae. Gaya noon, noong nasasangkot si Sheena sa inyong dalawa ni Gideon." Noong mga panahong nag-aaral pa sila, si Sheena at si Gavin kahit hindi opisyal na magkasintahan ay kinikilala ng lahat na magkapareha. Si Gideon lang ang hindi su

Pagdating ni Ophelia sa Tanggulang-batas ng Padilla Company, napansin niyang hindi lang siya ang dumalo para sa panayam.Hindi niya inaakalang ganito kalaki ang nasabing tanggapan.Sakop nito ang buong ikalabimpitong palapag ng Gusaling Vivaldi Residences.Ang buong palapag ay inilaan para sa mga opisina at gawain ng Padilla Company.Sa sandaling ito, nakaupo si Ophelia kasama ang tatlo pang aplikante sa silid habang naghihintay na tawagin sila ng Kagawaran ng Tauhan.Malapit na sa tanghali nang tawagin siya sa opisina matapos na matapos ang panayam ng tatlo pang iba."Paumanhin sa pagpag-hihintay sa inyo, Atty. Mendoza."Isang lalaking maayos manamit, nasa huling bahagi ng kanyang tatlumpung taong gulang, at may kaaya-ayang anyo ang bumati sa kanya nang nakangiti at inalok siyang umupo. "Maari pong maupo."Hinugot ni Ophelia ang isang upuan at maingat na naupo.Tinitigan muna siya sandali ng lalaki bago nagtaas ng kilay. "Atty. Mendoza, ako si Leo Garcia, at isa ako sa mga kasama at

Pagbalik niya, dumiretso siya sa loob na opisina, tila katatapos lang sa isang mahirap na labanan, at napahandusay na pagod-pagod sa sopa. Itinuro niya ang kanyang noong basang-basa sa pawis, masamang tinitigan ang lalaking payapang humihigop ng tsaa sa kanyang tabi, at nagsalita. "Victor, ang makitungo sa isang babae ay mas mahirap pa kaysa sa pagsusulit ko noon sa kolehiyo... hindi, mas mahirap pa kaysa sa pagsusulit para maging abogado!" "Napakatalas ng isip ng babaeng iyan na si Ophelia. Ilang beses niya akong tinanong kanina, at ni isa ay hindi ko masagot nang maayos. Mabuti na lang at nandiyan ka, ang utak sa likod ng lahat, at nagpapadala ka ng mga mensahe upang ituro sa akin ang sasabihin. Kung hindi dahil doon, tiyak na sirain ko ang buong planong inihanda mo." Itinuro niya ang kanyang braso habang nagsasalita. "Nakikita mo ba? Nanginginig pa rin ako! Napakahirap niyang pakitunguhan." Nagtaas ng kilay si Victor at nag-isip. "Noong nasa hayskul pa siya, napakatalino na

Matapos ilapag ang lahat ng mga supot at kahon sa masikip na sala, kusa ring lumabas ang mga tauhan.Nakatayo si Gavin sa gitna, at sa isang tingin lang ay nasuri na niya ang buong inuupahang bahay.Maliit ang tirahan, payak lamang ang ayos, ngunit mainit at maginhawa ang pakiramdam sa mga gamit nito.Ang tanging kapuri-puri ay ang kalinisan ng lahat.Matapos silipin ang buong paligid, kumunot ang noo ng lalaki. "Tama nga ang sabi mo, luma at sira-sira nga talaga ang lugar na ito."Si Ophelia. "Kung ganoon po, bumaba na lang tayo at doon mag-usap.""Gustong-gusto mo yatang paalisin ako agad."Umupo si Gavin sa maliit na sopa at sumulyap kay Ophelia na dahan-dahang pumapasok. "Mas maayos ka na ba ang pakiramdam?""Anong sakit..."Nang masabi niya iyon, naalala ni Ophelia na nagsinungaling pala siya kanina kay Luke at sinabing nagpaalam siya dahil may karamdaman.Sa pag-aalalang mahalata ito, mabilis niyang hinaplos ang kanyang noo. "Dalawang beses na akong sinwero, kaya mas maayos na a