《ลวงรักพี่ว๊ากสุดโหด》全部章節:第 21 章 - 第 30 章

50 章節

ตอนที่ 21 หน้าโคตรยั่ว

“อ่าา~ โคตรยั่วเลยว่ะ” เอเดนขบกรามแน่นอย่างระงับอารมณ์ นัยน์ตาคมจ้องมองคนตัวเล็กที่ดูดนิ้วกันอย่างยั่วยวน พลางเอื้อมมือไปลูบแก้มเนียนเบาๆ“อยากดูดอย่างอื่นที่ใหญ่กว่านิ้วไหม หืม?” เขาเอ่ยถามออกไปด้วยน้ำเสียงแหบพร่า เพราะถ้าเปลี่ยนจากนิ้วเป็นไอ้นั่นของเขา มันจะรู้สึกดีขนาดไหนกันนะวีว่ามองสบตาเขาอย่างแพรวพราว พร้อมกับพยักหน้ารับหงึกๆ โดยไม่อาย พลางจ้องมองไปยังเจ้ามังกรยักษ์“เค้าอยากสัมผัสไอ่นั่นของพี่”สิ้นเสียงหวาน เอเดนก็หัวเราะในลำคออย่างชอบใจ ก่อนจะขยับกายพลิกตัวขึ้นนั่งพิงพนักหัวเตียง ทว่าท่วงท่ากลับเต็มไปด้วยแรงดึงดูด ดวงตาคมยังไม่ละไปจากเธอแม้แต่วินาทีเดียว แววตานั้นคุกกรุ่นราวเปลวไฟที่พร้อมจะกลืนกินคนตรงหน้าจนหมอดไหม้ปลายนิ้วยาวเคาะเบาๆ ที่ต้นขาของตัวเอง เพื่อเป็นการเชื้อเชิญและท้าทาย“คลานเข่ามาจับมันดิ” เขาเอ่ยเบาๆ แต่กลับดังก้องอยู่ในอกเธอคนตัวเล็กลุกขึ้นอย่างว่าง่าย พลางถอดชุดคลุมที่หลุดลุ่ยออกจากร่างกาย เผยเรือนร่างเปลือยเปล่าสะท้อนแสงนวลจากโคมไฟในห้อง ก่อนจะคลานเข่าเข้าไปนั่งตรงหว่างขาของเขา สายตาหยุดนิ่งอยู่ตรงกลางกายขนาดใหญ่เธอกลืนน้ำลายลงคออย่างยากเย็น หัวใจเต้นกระ
last update最後更新 : 2026-05-13
閱讀更多

ตอนที่ 22 เสร็จสม

“หน้าตอนเสร็จ โคตรยั่วค..เลยเหอะ” เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า ก่อนจะโน้มตัวลงไปจูบเธออีกครั้ง พร้อมกับสอดแทรกลิ้นสากเข้าไปดูดดึงเรียวลิ้นเล็กเบาๆ จากนั้นจึงถอนจูบออกแล้วลุกลงจากเตียงทว่ามือเล็กกลับเอื้อมไปคว้าแขนของเขาเอาไว้แน่นอย่างรวดเร็ว พลางเอ่ยถามออกไปเสียงสั่น“พะ พี่จะไปไหนคะ”“ไปเอาถุงยาง…หรืออยากจะให้เอาสด หืมม?” เขาตอบกลับด้วยน้ำเสียงพร่า ก่อนจะยกยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์สิ้นเสียงนั้น วีว่าก็ขบเม้มริมฝีปากเข้าหากันแน่น ใบหน้าสวยแดงระเรื่อขึ้นทันที มือเล็กที่เกาะแขนของเขาก็ค่อยๆ คลายออกอย่างเขินอาย“เอ่ออ เค้าว่าพี่ใส่ถุงดีกว่าค่ะ” เธอเอ่ยเบาๆ พลางหันหน้าไปอีกทางเพื่อหลบสายตาคมเขายกยิ้มขึ้นเล็กน้อย เมื่อเห็นใบหน้าสวยแดงซ่านด้วยความเขินอาย ก่อนจะลุกขึ้นอย่างไม่เร่งรีบ แล้วเดินไปหยิบถุงยางอนามัยที่อยู่ในกระเป๋ากางเกงยีนเมื่อสวมใส่เครื่องป้องกันเสร็จเรียบร้อย เอเดนจึงเดินกลับมานั่งตรงหว่างขาของเธอเช่นเดิมมือหนาประคองเจ้ามังกรยักษ์ถูไถตรงรอยแยกกลีบกุหลาบอย่างเชื่องช้า ก่อนจะจ่อตรงปากทางรูคับแคบ พร้อมกับพยายามขยับสะโพกดันแก่นกายเข้าไป แต่มันกลับเข้าได้เพียงแค่ส่วนปลายหัวหยักเท่านั้น
last update最後更新 : 2026-05-13
閱讀更多

ตอนที่ 23 เขาเปลี่ยนไปแล้ว

เช้าวันใหม่ไม่รู้ว่าเธอเผลอหลับไปตอนไหนกัน จู่ๆ ภาพความทรงจำสุดท้ายก่อนที่สติจะดับวูบลง คือจังหวะที่เขาจูงมือเธอเดินจากโซฟามายังปลายเตียง แล้วหลังจากนั้นเธอก็จำอะไรไม่ได้อีกเลยในตอนนี้วีว่ากำลังซุกใบหน้าอยู่ตรงหน้าอกแกร่งของเอเดน เธอนอนหลับสนิท เนื่องจากความเหนื่อยล้าจากค่ำคืนที่แสนดุเดือดแต่ในระหว่างที่คนตัวเล็กกำลังตกอยู่ในห้วงความฝันนั้น เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นก๊อก! ก๊อก!เธอลืมตาอย่างเชื่องช้า ก่อนจะค่อยๆ ขยับตัวออกจากอ้อมแขนของเขา ดวงตาคู่สวยมองไปรอบๆ เพื่อหาชุดคลุมมาสวมใส่ทันใดนั้น เอเดนก็ลุกพรวดลงจากเตียงโดยไม่พูดอะไร เขาหยิบผ้าขนหนูมาพันรอบเอวลวกๆ แล้วเดินไปยังประตู“มีอะไร?” เขาเอ่ยถามคนหน้าประตูอย่างไม่สบอารมณ์ แววตาฉายความหงุดหงิด พลางขยี้ผมตัวเองเบาๆ“เอ่อ…รถซ่อมเสร็จแล้วนะคะ” พนักงานสาวคนเดิมเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก สายตาหลบเลี่ยงเมื่อเห็นรอยแดงตามลำตัวของเจ้านาย“อืม” เขาพยักหน้ารับ ก่อนจะปิดประตูใส่หน้าอีกฝ่ายทันทีปัง!เอเดนหันหลังเดินกลับไปที่เตียง กลับพบว่าคนตัวเล็กนั่งมองเขาอยู่เงียบๆ เธอเม้มริมฝีปากแน่น เหมือนพยายามกลั้นคำพูดบางอย่างเอาไว้“มองอะไร?” เขา
last update最後更新 : 2026-05-13
閱讀更多

ตอนที่ 24 จัดการความรู้สึก

สองวันต่อมาในขณะที่วีว่าเพิ่งปิดประตูห้องได้ไม่นาน เธอกำลังก้าวเท้าเดินไปยังลิฟต์ พลันได้ยินเสียงประตูอีกบานที่ปิดตามมา พร้อมเสียงฝีเท้าที่ค่อยๆ ดังเข้ามาใกล้ร่างบางรีบเดินไปยังลิฟต์อย่างไม่รอช้า ดวงตาคู่สวยหันมามองคนด้านหลังเล็กน้อย เมื่อเห็นว่าเป็นคนที่เธอไม่อยากเจอ วีว่าจึงรีบก้าวเท้าเข้าไปด้านในตัวลิฟต์ทันที พลางยื่นมือไปกดปุ่มปิดประตูด้วยความร้อนรนแต่ไม่ว่าจะกดกี่ครั้ง ประตูลิฟต์ก็ยังค้างอยู่เช่นเดิม จนใครคนนั้นเดินเข้ามา…คนตัวเล็กถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ เธอไม่แม้แต่จะหันไปมองเขาหรือพูดทักทายแม้แต่คำเดียว ทำให้บรรยากาศภายในลิฟต์ค่อนข้างอึดอัดเป็นอย่างมากดวงตาคู่สวยจับจ้องอยู่ที่ตัวเลขชั้นที่เปลี่ยนไปทีละเลขอย่างช้าๆ และในที่สุด ลิฟต์ก็ลงมาถึงชั้นล่างเมื่อประตูเปิดออกพร้อมเสียงเตือนเบาๆ ร่างบางรีบก้าวออกไปอย่างรวดเร็ว โดยไม่หันกลับไปมองคนข้างหลังแม้แต่น้อยเอเดนได้แต่มองตามแผ่นหลังเล็กที่เดินห่างออกไปเรื่อยๆ ด้วยสีหน้าไม่บ่งบอกความรู้สึก ท่าทางของเธอในตอนนี้เต็มไปด้วยความเย็นชาและห่างเหิน ขนาดใบหน้าของเขา เธอก็ไม่แม้แต่จะปรายตามามองกันซึ่งมันก็คงจะดี เพราะจะได้ไม่ต้องมีใครมา
last update最後更新 : 2026-05-13
閱讀更多

ตอนที่ 25 หมดหน้าที่พี่ปกครอง

@ผับ Aloft ย่านมหาวิทยาลัยหลายวันที่ผ่านมา วีว่ายังคงคิดถึงเอเดนอยู่ตลอดเวลา ใบหน้าหล่อเหลาของอีกฝ่ายมักจะฉายแวบเข้ามาในหัวของเธอเสมอเธอยังไม่ลืมเขา…ในวันนี้ คนตัวเล็กก็เลยชวนแฟร์รี่เพื่อนสาวคนสนิทออกมาดื่มสังสรรค์ เพื่อให้แอลกอฮอล์ช่วยลบล้างใครบางคนออกไปจากใจของเธอแต่ไม่รู้ทำไม…ยิ่งดื่ม เธอก็ยิ่งคิดถึงแต่เขา“มึงไหวป่ะเนี่ย” แฟร์รี่เอ่ยถามขึ้นเพราะในตอนนี้ผับเปิดเพลงเศร้าแล้วทำให้วีว่ารู้สึกสะเทือนใจ หยาดน้ำตาเริ่มรินไหลลงมาอาบแก้มเนียนโดยไม่รู้ตัวเธอพยักหน้ารับเบาๆ พลางเช็ดน้ำตาออกอย่างลวกๆ“ไหวดิ…แต่เพลงโคตรซึ้งเลยเหอะ” พูดจบ เธอก็ยกแก้วน้ำสีอำพันขึ้นดื่มพรวดเดียวจนหมดจากนั้น แฟร์รี่จึงขยับเข้ามาโอบกอดไหล่เล็ก พลางเอ่ยอย่างปลอบใจ“ผู้ชายไม่ใช่ออกซิเจนสักหน่อย ถ้าไม่มี...เราก็ยังหายใจได้”“อืม” เธอพยักหน้าเบาๆ ก่อนจะก้มมองแก้วเหล้าในมือด้วยแววตาเศร้าหมองทันใดนั้น แฟร์รี่ก็พยักพเยิดหน้าไปทางผู้ชายหน้าตาดีคนหนึ่ง“มึงเห็นคนนั้นไหม? กูว่าเขามองมึงอยู่นะ”วีว่าค่อยๆ เงยหน้าขึ้นไปมองตามสายตาของอีกฝ่าย จึงทำให้สบสายตากับผู้ชายคนนั้น เขาส่งยิ้มมาให้กับเธอ ก่อนจะเดินตรงมายังโต๊ะของค
last update最後更新 : 2026-05-13
閱讀更多

ตอนที่ 26 แค่เคยชอบ

หลังจากวันนั้น วีว่าก็ได้พูดคุยกับลภัสคุณแม่ของเธอ เกี่ยวกับเอเดนที่คอยมาเป็นพี่ปกครองดูแลเธอ ซึ่งตอนนั้นคนตัวเล็กเป็นคนร้องขอ เพราะอยากอยู่ใกล้ชิดกับเขา แต่ตอนนี้เธอไม่ต้องการเขาอีกต่อไปแล้วบทบาทหน้าที่ พี่ปกครอง สำหรับเขา จึงจบลงแค่นี้…@มหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งหนึ่งช่วงเวลาที่ผ่านมา วีว่าพยายามหลบหน้าเอเดนมาโดยตลอด ซึ่งมันค่อนข้างได้ผล เพราะเธอแทบจะไม่ได้พบเจอกับเขาเลยแต่วันนี้อาจจะแตกต่างออกไป เมื่อเธอเป็นคนสุดท้ายที่เก็บของออกจากห้องเรียน ทำให้ถูกอาจารย์ขอร้องให้ไปส่งแฟ้มเอกสารให้กับอาจารย์คณะวิศวกรรมศาสตร์เมื่อเดินมาถึงยังหน้าตึก มือเล็กกอดแฟ้มเอกสารเอาไว้แน่น พลางถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ สองเท้าค่อยๆ ย่างก้าวเข้าไปอย่างไม่มั่นคงดวงตาคู่สวยกวาดมองไปบริเวณรอบๆ เธอได้แต่ภาวนา ขออย่าให้พบเจอกับใครบางคนเลย จนกระทั่งเดินไปถึงลิฟต์ วีว่าจึงถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก เพราะใต้ตึกไม่มีคนคนนั้นอีกฟากฝั่งเอเดนนั่งอยู่ในห้องเรียนขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยนักศึกษาจำนวนมาก ทุกสายตาจับจ้องไปยังอาจารย์ที่ยืนสอนอยู่ด้านหน้าห้องอย่างตั้งใจทว่าเขากลับก้มหน้าเล่นโทรศัพท์มือถือ ไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมา
last update最後更新 : 2026-05-13
閱讀更多

ตอนที่ 27 ผู้ชายสาธารณะ

เอเดนยืนสูบบุหรี่อยู่ตรงระเบียงหลังห้อง เขาสูดสารนิโคตินเข้าปอดอย่างหนัก เพื่อหวังให้ช่วยบรรเทาความเครียดที่อัดแน่นอยู่ภายในอกแต่ไม่ว่าจะทำยังไง ในหัวของเขาก็พลันนึกถึงคำพูดและท่าทางที่ดูห่างเหินของคนตัวเล็ก เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่เธอมองเขาด้วยแววตาว่างเปล่าเมื่อสูดสารนิโคตินเข้าปอดจนพึงพอใจ เขาจึงพ่นควันสีขาวคละคลุ้งไปทั่วอากาศ ก่อนจะเขี่ยก้นบุหรี่ลงบนแก้วสีใส แล้วหันหลังเดินกลับเข้าไปในห้องเพื่ออาบน้ำ โดยหวังว่าสายน้ำเย็นจะช่วยปลอบประโลมความร้อนรุ่มที่กำลังก่อตัวอยู่ภายในใจหลังจากที่เอเดนอาบน้ำเสร็จเรียบร้อย เขานอนเล่นโทรศัพท์มือถืออยู่บนเตียงขนาดใหญ่ นิ้วหนาเลื่อนหน้าจอไปมาอยู่พักหนึ่ง ไม่นานเขาก็โยนมันทิ้งลงด้านข้างอย่างเบื่อหน่ายสีหน้าของเขาในตอนนี้ เหมือนคนแบกโลกเอาไว้ทั้งใบ นัยน์ตาคมจ้องมองเพดานอย่างเหม่อลอย พลางยกแขนขึ้นมาก่ายหน้าผากทว่าจู่ๆ ภาพในหัวของเขาก็ผุดขึ้นมาเป็นใบหน้าบึ้งตึงของวีว่า ทำเอาคิ้วหนาขมวดเข้าหากันเป็นปมอย่างไม่เข้าใจเขาถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ความรู้สึกแปลกประหลาดบางอย่างแทรกซึมเข้ามาในอกข้างซ้าย หน่วงจนยากจะอธิบายซึ่งเขาไม่เข้าใจ...ว่าอะไรคือสิ่งที่ท
last update最後更新 : 2026-05-13
閱讀更多

ตอนที่ 28 ชอบมากก็เลิกชอบได้เหมือนกัน

สามวันผ่านไปตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมา เอเดนไม่สามารถนอนหลับสนิทได้เลยแม้แต่คืนเดียว ภาพในหัวของเขายังคงวนเวียนแต่ใบหน้าสวยของวีว่าไม่รู้จบ ดวงตาคู่นั้น...รอยยิ้มบางๆ ที่เคยมอบให้กับเขา ในตอนนี้กลับไม่มีอีกแล้ว เหลือเพียงท่าทางที่เหินห่างและแววตาเย็นชาของเธอที่มองมาเท่านั้นซึ่งนั่น…ทำให้เขารับรู้ได้ทันทีเลยว่า เขาไม่เคยเลิกชอบเธอได้เลย@มหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งหนึ่งหลังจากทานข้าวกลางวันเสร็จเรียบร้อย ในระหว่างที่เอเดนกำลังเดินกลับไปยังตึกวิศวกรรมศาสตร์อยู่นั้น นัยน์ตาคมพลางเหลือบไปเห็นร่างบางที่คุ้นเคย เธอกำลังเดินออกจากร้านคาเฟ่ของทางมหาวิทยาลัย“เดี๋ยวกูมา” เขาเอ่ยบอกกับเพื่อน ก่อนจะเดินเลี่ยงไปอีกทางโดยเร็ว“รีบไปไหนของมันวะ” เทรย์เลิกคิ้วอย่างงงๆคลาสกับโฬมก็หันไปมองตามแผ่นหลังกว้างของเพื่อนที่กำลังกึ่งเดินกึ่งวิ่งออกไปด้วยความรีบร้อน สีหน้าพวกเขาฉายชัดถึงความแปลกใจ“หรือว่าจะไปหาน้องวีว่าวะ?” โฬมพูดขึ้นอย่างรู้ทัน เมื่อเห็นร่างบางยืนอยู่ไกลๆ“ไม่ต้องเดาเลย หน้ามันฟ้องขนาดนั้น” คลาสเอ่ยเสริม ก่อนทั้งสามคนจะหัวเราะเบาๆ อย่างรู้กันตึก! ตึก! ตึก!ทันทีที่เอเดนเดินไปถึงเธอ เท้าหนักพลันชะ
last update最後更新 : 2026-05-13
閱讀更多

ตอนที่ 29 โดนสาวเมินได้ไงวะ

สามวันต่อมา@ผับ Aloft ย่านมหาวิทยาลัยวีว่านั่งอยู่ตรงโต๊ะริมสุดทางเดิน มือเล็กยกแก้วน้ำสีอำพันขึ้นดื่มอย่างต่อเนื่อง เพื่อหวังให้แอลกอฮอล์ช่วยลบล้างความคุกรุ่นที่อยู่ภายในใจ เนื่องจากเธอยังยืดติดกับคำพูดของใครบางคน ที่บอกว่าจะทำให้เธอกลับไปชอบเขาอีกครั้งให้ได้ แต่เขากลับ...ไม่มาให้เธอเห็นหน้าเลยสักวันดวงตาหวานเยิ้มกวาดมองไปบริเวณรอบๆ ผับ มีผู้คนนับร้อยมารวมตัวเที่ยวกันอย่างสนุกสนาน แสงไฟวูบวาบ เสียงเพลงที่ดังกระหึ่ม แต่กลับไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกสนุกเลยสักนิดในขณะที่คนตัวเล็กกำลังนั่งเหม่อลอยจ้องมองนักร้องด้านหน้าเวทีอยู่นั้น ก็มีผู้ชายหน้าตาดีคนหนึ่งเดินเข้ามาทักทายเธอ“มาคนเดียวเหรอครับ” เขาถามขึ้นด้วยน้ำเสียงสุภาพวีว่าหันขวับไปมองอีกฝ่ายทันที พลางส่งยิ้มบางๆ กลับไป“ค่ะ มาคนเดียว” เธอตอบกลับเสียงเบา ก่อนจะหันไปมองหน้าเวทีอีกครั้ง“งั้นพี่ขอนั่งด้วยคนนะ” ผู้ชายคนนั้นเอ่ยขึ้นอีกครั้งอย่างนุ่มนวลคนตัวเล็กลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้ารับเบาๆ อีกฝ่ายจึงหย่อนตูดนั่งลงข้างเธอทันที พร้อมกับเริ่มชวนพูดคุย“พี่ช็อปเปอร์นะครับ น้องชื่อ…?”“วีว่าค่ะ”หลังจากนั้น ทั้งสองคนก็ชนแก้วกันเบาๆ
last update最後更新 : 2026-05-13
閱讀更多

ตอนที่ 30 ช่วยไม่ได้ว่ะ

หนึ่งอาทิตย์ผ่านไปในระหว่างที่วีว่ากำลังนั่งอยู่ภายในร้านคาเฟ่ของทางมหาวิทยาลัยกับแฟร์รี่ บรรยากาศรอบข้างเต็มไปด้วยเสียงพูดคุยเบาๆ ของนักศึกษาและกลิ่นหอมของกาแฟที่ลอยอ้อยอิ่งเธอกำลังตักเค้กเข้าปาก ทว่าดวงตาคู่สวยกลับเหลือบไปเห็นใครบางคนเดินผ่านหน้าร้านพอดีใบหน้าหล่อเหลาของเขากับมีรอยฟกช้ำตรงมุมปาก และเป็นแผลแตกตรงบริเวณหางคิ้วคนตัวเล็กขมวดคิ้วเข้าหากันโดยไม่รู้ตัว แววตาเต็มไปด้วยความสงสัยปนห่วงใย จนแฟร์รี่ที่นั่งอยู่ตรงข้ามเอ่ยทักขึ้น“เป็นอะไร...ทำหน้าเครียดอีกละนะ”วีว่าสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนจะรีบละสายตาจากแผ่นหลังกว้างที่กำลังจะลับสายตาไปเธอส่ายหน้าไปมาช้าๆ แล้วก้มหน้าลง พลางตักเค้กคำใหญ่เข้าปากเหมือนต้องการกลบเกลื่อนความรู้สึกบางอย่างที่เอ่อล้นขึ้นมาโดยไม่ทันตั้งใจเขาจะโดนอะไรมามันก็ไม่เกี่ยวกับเธอ จะเป็นห่วงเขาทำไมกัน...อีกฟากฝั่งเอเดนกำลังเดินผ่านร้านคาเฟ่ของทางมหาวิทยาลัยไปยังตึกวิศวกรรมศาสตร์ที่เพื่อนๆ ของเขานั่งรออยู่ตรงโต๊ะหินอ่อนบริเวณใต้ตึกเมื่อเดินไปถึง คลาสที่กำลังนั่งเอนหลังพิงพนักม้านั่งอยู่ ก็เงยหน้าขึ้นมามองทันที แววตาคมกริบของอีกฝ่ายเต็มไปด้วยความสงสัยปนเอือมร
last update最後更新 : 2026-05-13
閱讀更多
上一章
12345
掃碼在 APP 閱讀
DMCA.com Protection Status