《ลวงรักพี่ว๊ากสุดโหด》全部章節：第 11 章 - 第 20 章

“ขอนั่งด้วยคนนะครับ” ผู้ชายหน้าตาดีคนหนึ่งเอ่ยขึ้น พลางมองเธออย่างรอคำตอบวีว่าส่งยิ้มหวานให้กับเขา ก่อนจะพยักหน้าเล็กน้อย แล้วตอบกลับด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล“ได้ค่ะ นั่งได้เลยนะคะ”หลังจากนั้น อีกฝ่ายก็เริ่มชวนเธอพูดคุยและชนแก้วกันเบาๆ ท่ามกลางเสียงเพลงที่ดังกระหึ่มไปทั่วคลับ ทำให้เวลาพูดคุยกันเขามักจะขยับเข้ามากระซิบที่ข้างใบหูของเธอระหว่างที่ทั้งสองคนพูดคุยกันไปสักพักหนึ่ง แสงจากหน้าจอโทรศัพท์มือถือของเธอที่วางอยู่บนโต๊ะก็สว่างวาบขึ้นถี่ๆ พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนต่อเนื่องอย่างไม่มีทีท่าว่าจะหยุดคนตัวเล็กหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูด้วยความสงสัย ก่อนจะเหลือบมองแถบแจ้งเตือนบนหน้าจอ พลางเบิกตากว้างอย่างไม่อยากเชื่อสายตาตัวเองAden : กลับได้แล้วAden : เลิกดื่ม แล้วกลับคอนโดเดี๋ยวนี้Aden : กลับห้องAden : บอกให้กลับห้องไงวะคิ้วเรียวสวยขมวดเข้าหากันอย่างงุนงง เธอเลือกที่จะไม่กดเข้าไปอ่านข้อความของอีกฝ่าย เพราะคิดว่าเขาคงทักผิดคน พลางวางโทรศัพท์มือถือลงบนโต๊ะเหมือนเดิมทันใดนั้น หน้าจอก็สว่างขึ้นอีกครั้งพร้อมกับข้อความใหม่Aden : รู้ว่าเห็นข้อความ ทำไมไม่ตอบวะAden : ถ้าไม่ตอบ ก็ไม่ต้องตอบเธอขมวด

ตกดึกเอเดนนั่งอยู่บนโซฟาตัวยาวกลางห้องนั่งเล่น มือหนาเลื่อนไถหน้าจอโทรศัพท์ไปมาอย่างน่าเบื่อหน่ายทันใดนั้น ก็มีข้อความจากแชตกลุ่มเด้งเข้ามา นิ้วหนารีบกดเข้าไปดูโดยไม่ลังเลแชตกลุ่ม แถวนี้แม่งเถื่อน (4)Rome : มา วันนี้กูเลี้ยงเองเมื่ออ่านข้อความของอีกฝ่ายจบ เอเดนก็พิมพ์ตอบกลับทันทีAden : เคจากนั้น เขาจึงรีบลุกจากโซฟาไปอาบน้ำ และแต่งตัวอย่างรวดเร็วใช้เวลาไม่นานนัก เอเดนก็แต่งตัวเสร็จเรียบร้อย เขาอยู่ในชุดกางเกงยีนขายาวสีดำซีดเข้ารูป รับกับเสื้อยืดสีดำเรียบที่ดูธรรมดา แต่เมื่ออยู่บนตัวของเขากลับทำให้ดูหล่อ เท่ และน่ามองเป็นอย่างมากเขายืนอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ สำรวจตัวเองอย่างคร่าวๆ ก่อนจะใช้มือเสยผมขึ้นแบบลวกๆเมื่อแน่ใจว่าทุกอย่างเรียบร้อยดี เขาจึงเปิดประตูและก้าวออกจากห้องทันที โดยไม่หันกลับไปมองด้านหลังแม้แต่น้อยแต่พอก้าวออกไปได้เพียงสองสามก้าวเท่านั้น เท้าหนักพลันชะงักลง เมื่อนึกถึงใครบางคนที่อยู่ห้องตรงกันข้าม เขาจึงถอยหลังกลับไปยืนหน้าห้องของเธอมือหนายกขึ้นเคาะบานประตูอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่ร่างบางจะเดินออกมาเปิดให้กับเขาทันทีที่ประตูอ้าออกกว้าง ใจแกร่งพลันกระตุกวูบ เมื่อเห็

หลังเลิกเรียน เอเดนกำลังขับรถกลับคอนโด ทว่าเขาต้องชะลอความเร็วลง เมื่อสายตาคมกริบเหลือบไปเห็นร่างบางที่คุ้นเคยยืนอยู่ตรงหน้าตึกคณะบริหารธุรกิจ เธอยิ้มกว้างพลางโบกมือให้กับผู้ชายคนหนึ่ง ใบหน้าสวยเปล่งประกายอย่างไม่ปิดบังมือหนากำแฮนด์บิ๊กไบค์แน่น พลางขบกรามเพื่อระงับอารมณ์คุกรุ่นที่อยู่ภายในอก หัวใจเต้นแรงอย่างห้ามไม่อยู่เมื่อเธอขึ้นรถสปอร์ตคันหรูขับออกไป เขาจึงค่อยๆ ขับตามไปในระยะที่พอเหมาะไม่นานนัก รถทั้งสองคันก็มาถึงคอนโด เอเดนบิดคันเร่งอย่างไม่รีรอ ขับแซงรถสปอร์ตของเธอด้วยความเร็วสูง ก่อนจะหักเลี้ยวเข้าไปจอดในโซนสำหรับมอเตอร์ไซค์เขาถอดหมวกกันน็อควางไว้บนเบาะอย่างช้าๆ พลางยืนมองรถของตัวเองอยู่พักหนึ่งเพื่อรอใครบางคน แต่แล้ว…กลับไม่มีวี่แววที่เธอจะก้าวลงมาจากรถสปอร์ตเลยไม่รอช้า เอเดนเดินตรงไปหาเธอทันที มือหนาเคาะลงตรงบานกระจกฝั่งคนขับสองสามครั้ง แต่เธอยังคงนิ่ง ไม่ยอมลดกระจกมาคุยกัน หนำซ้ำเขาพยายามจะมองลอดเข้าไปยังด้านใน กลับพบแต่ความมืดมิด เพราะรถของเธอติดฟิล์มดำรอบคันในตอนนี้ใจแกร่งเริ่มกระวนกระวาย มือหนาเคาะกระจกรถของเธออีกครั้งอย่างระรัว พร้อมกับเอ่ยเรียกชื่อเธอไปด้วย“วีว่า

@สนามแข่งรถ Tray Bikeวีว่านั่งอยู่ที่ห้องรับรองของสนามแข่งรถบิ๊กไบค์ ซึ่งสนามแห่งนี้จะเป็นของพี่เทรย์ เธอนั่งมองพวกเขาพูดคุยเกี่ยวกับแข่งขันที่กำลังจะเริ่มขึ้นในไม่ช้านี้เมื่อบรรยากาศเริ่มเงียบลงไม่ตึงเครียด คลาสจึงหันไปเอ่ยถามเทรย์ที่นั่งข้างๆ“วันนี้น้องกูไม่มาด้วยเหรอวะ”เทรย์ไหวไหล่เล็กน้อย ก่อนจะตอบกลับไป“ไม่มาว่ะ เห็นบ่นว่างานเยอะ”ทันใดนั้น เอเดนก็เอ่ยแซวขึ้นทันที“งานเยอะหรือแอบคุยกับกิ๊กวะ”“ลองมีดูดิ กูจะเอาให้ลุกลงจากเตียงไม่ได้เลย” เทรย์ว่าซึ่งคำตอบนั้น ทำเอาคลาสสบถออกมาอย่างทันควัน“ไอ้สัส! น้องกู”เทรย์ไหวไหล่อย่างไม่แยแส จากนั้นโฬมจึงหันไปเอ่ยถามวีว่าที่นั่งเงียบฟังพวกเขาพูดคุยกันอยู่นานสองนาน“น้องวีว่ามากับไอ้เดนแบบนี้ แฟนไม่ว่าเหรอ?”เธอส่งยิ้มบางๆ ให้กับเขา ก่อนจะตอบกลับไป พลางหันมองเอเดนเล็กน้อย“วียังไม่มีแฟนหรอกค่ะ”“อ๋อ...อย่างนี้นี่เอง” โฬมพยักหน้ารับเบาๆ พร้อมกับกระตุกยิ้มขึ้น พลางหันมองตามสายตาของเธออย่างรู้ทันจากนั้นวีว่าจึงย้อนถามอีกฝ่ายกลับ“แล้วพวกพี่ล่ะคะ มีแฟนกันหรือยัง?”สิ้นเสียงของเธอ เอเดนก็หันมามองคนตัวเล็กตาเขม็ง ก่อนจะพูดขึ้นอย่างไม่พอใจกัน

“เอากันไหมล่ะ” คำถามของเขาทำเอาเธอถึงกับชะงัก นิ่งเงียบไปในทันทีคิ้วเรียวสวยขมวดเข้าหากันแน่นอย่างไม่อยากเชื่อหูตัวเอง ก่อนจะเอ่ยถามออกไปเสียงแผ่วเบา“อะ...อะไรนะคะ เค้าฟังผิดไปหรือเปล่า”ทว่าเขากลับไม่พูดอะไรต่อ ทำเพียงโน้มตัวเข้ามาใกล้เธอมากยิ่งขึ้น จนลมหายใจร้อนผ่าวรินรดอยู่ตรงแก้มเนียนคนตัวเล็กขยับถอยหลังอย่างลนลานโดยสัญชาตญาณ จนแผ่นหลังบางแนบลงกับเตียงนอนนุ่ม หัวใจดวงน้อยๆ เต้นโครมครามจนแทบจะหลุดออกมาจากอก มือบางรีบยกขึ้นดันแผงอกกว้างของเขาเอาไว้ทันทีเธอสบสายตากับเขาอยู่ครู่หนึ่ง ซึ่งไม่สามารถคาดเดาได้เลยว่าอีกฝ่ายกำลังคิดอะไรอยู่...ทันใดนั้น เอเดนก็เอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบพร่าชิดใบหูเล็กอีกครั้ง“พี่เงี่ยนอ่ะ โคตรอยากเอาเธอเลย…เราเอากันไหม?”คำพูดตรงไปตรงมาของเขา ทำเอาใบหน้าสวยแดงระเรื่อในทันที ความเขินอายพุ่งขึ้นมาจนแววตาสั่นระริก เธอเม้มริมฝีปากแน่นเล็กน้อย ก่อนจะตอบกลับด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก“เค้า…เค้า อื้อ~”ไม่ทันที่เธอจะได้พูดจบประโยค ริมฝีปากหยักก็ประทับลงมาประกบริมฝีปากบางอย่างรวดเร็ววีว่าเบิกตากว้างด้วยความตกใจ มือเล็กขยุมเสื้อคลุมสีขาวตรงอกแกร่งเอาไว้แน่น ความรู้สึกสับ