All Chapters of นางบำเรอตีทะเบียน: Chapter 121 - Chapter 130

“ฉันจะพาเธอกลับตอนที่เธอหายดีและพอจะเดินทางได้ กรุณาอย่าดื้อนะนิลอร อย่าลืมว่าเธอทำอะไรลงไปบ้าง ฉันรู้ว่าเธออยากกลับไปทำลายครอบครัวของวาโย ฉันไม่มีทางยอมเด็ดขาด แต่ถ้าเธอยังดื้อดึง ฉันจะบอกคุณโยว่าเธอวางยาเพื่อหวังเคลมเขา คราวนี้ล่ะ แม้แต่ชื่อของวาโยเธอก็คงไม่มีโอกาสได้เอ่ยมันด้วยซ้ำ”หนุ่มใหญ่ข่มขู่นัยน์ตาพราว ใช้นิ้วหัวแม่มือเกลี่ยแก้มซีดเซียวของนิลอร  ผิวเนื้ออ่อนๆ ช่างนุ่มเสียจนอยากฝังปลายจมูกลงไปดอมดมให้ชื่นใจ แต่ยังก่อน หล่อนยังไม่หายดี เขาจะรังแกหล่อนไม่ได้“นี่คุณขู่ฉันเหรอ!”นิลอรสะบัดหน้าหนี เมื่อบุรุษที่เธอชังน้ำหน้าใช้นิ้วเกลี่ยผิวแก้มบางจนร้อนผ่าวไปทั่วกาย เหมือนว่ากระแสโลหิตจะฉีดแรงทุกครั้งที่เนื้อตัวเธอสัมผัสกับกายเขา“จุ๊ๆๆ อย่าดุนักเลยน่า อย่าลืมสิว่าเราเป็นอะไรกันแล้ว อย่าเล่นตัวให้มันมากนักสาวน้อย คนแก่อย่างฉันไม่มีความอดทนนักมากหรอกนะ”โจนาธานบอกกล่าวสาวน้อยที่นอนอยู่บนเตียง หล่อนจะสะบัดสะบิ้งให้มันได้อะไรขึ้นมาเล่า“เป็นอะไร! เฮอะ...อย่าคิดว่าสิ่งที่คุณทำมันจะทำให้อะไรเปลี่ย

...........[20]สวรรค์ลงทัณฑ์........... สามอาทิตย์ผ่านไปการเปลี่ยนแปลงอย่างเงียบๆ แต่เป็นระบบระเบียบของวาโย ทำให้ละอองดาวเริ่มใจอ่อนขึ้นมาทีละน้อย เขายังมาดูแลลูกสาวทุกคืนสม่ำเสมอ แม้ว่าสิ่งที่เขาทำอยู่จะบั่นทอนสุขภาพเนื่องจากพักผ่อนไม่เพียงพอก็ตาม ในทุกเช้า วาโยต้องรบรากับการงานที่ต้องใช้มันสมองขบคิดอย่างหนักเพื่อไตร่ตรองความถูกต้องก่อนลงมืออนุมัติทุกครั้ง มันจะไม่หนักหนาหรอกเธอรู้ดี หากว่าทุกค่ำคืนเขาจะไม่ตื่นมาดูแลลูกแทนเธอ เขายอมเหนื่อยกว่าเดิมเพื่อทำให้ครอบครัวเป็นครอบครัว แล้วเธอเล่าละอองดาว ถ้าเธอจะโกรธเคืองเขาอยู่เช่นนี้ แล้วคำว่าครอบครัวที่สมบูรณ์พูนสุข มันจะเกิดขึ้นเมื่อไหร่กัน“คุณดาวคะ โทรศัพท์ค่ะ” สาวใช้นกเอี้ยงยื่นโทรศัพท์มือถือของเธอมาให้ เจ้าหล่อนคงได้ยินเสียงแผดร้องของมันกระมัง“ขอบใจจ้ะ นกเอี้ยงดูคุณหนูด้วยนะ” ละอองดาวสั่งสาวใช้แล้วยกโทรศัพท์ขึ้นแนบหู สองขาเรียวยาวเดินลงจากเรือนไม้หอมทางบันไดเตี้ยๆ เพื่อก้าวสู่สวนดอกไม้หน้าเรือน“ฮัลโหล&

“มีอะไรพิเศษหรือเปล่า วันนี้เมียฉันยิ้มสวยมากกว่าทุกวันนะเนี่ย”กุมภัณฑ์เอ่ยเย้า ยังผลให้สิมันตรายิ่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ไม่หุบ“เอาไว้คืนนี้จะบอกนะคะ” สามีหนุ่มหันมาย่นยู่จมูกใส่ภรรยาสาวแวบหนึ่งอย่างขัดใจ แล้วหันกลับไปเพ่งมองท้องถนนเบื้องหน้าต่อ“เรื่องดีหรือเรื่องร้ายจ๊ะ” เขาถามต่อ“ดีค่ะ ดี...มากๆ เลย”เธอบีบมือสามีแน่นขึ้นและก็ได้รับแรงบีบหนักๆ ตอบกลับมา“ไม่ว่าจะดีหรือร้ายฉันก็จะอยู่ข้างๆ กวางเสมอจ้า” กุมภัณฑ์บอกกล่าวภรรยาที่รัก ด้วยหัวใจที่ยอมแพ้ราบคาบ ไม่นึกไม่ฝันว่าสิมันตราจะทำให้หัวใจเขาหยุดนิ่งอยู่ที่หล่อนได้ เขาไม่เคยสักครั้งที่จะออกนอกลู่นอกทาง ทั้งที่ก่อนจะปลงใจจดทะเบียนสมรส เขาเองก็เจ้าชู้ใช่ย่อย คงเพราะสิมันตราไม่เหมือนใครเลย หล่อนไม่หึงไม่หวงไม่ตามตอแย แต่กลับสามารถดึงให้เขากลับบ้านได้ในทันทีที่เลิกงาน เพื่อจะได้มีเวลาส่วนตัวอยู่ด้วยกันแบบสองต่อสอง ได้พูดคุยถามไถ่สารทุกข์สุกดิบ ได้นั่งมองตา ได้นอนแอบอิงซบกันบนเตียง เท่านี้ก็มีความสุขอย่างที่กุมภัณฑ์คนนี้ไม่เคยพบพาน หล่อน

“ชู่ว์...อย่าร้องนะคนดี เราเป็นผัวเมียกันเราต้องเชื่อใจกันสิคนเก่ง ฉันไม่เคยผิดคำสัญญาที่เคยให้ไว้กับเมียรักเลยแม้แต่หนเดียว หัวใจของฉันมีเพียงกวางน้อยคนเดียวเท่านั้น เท่านั้นจริงๆ” กุมภัณฑ์ยืนยันด้วยเสียงกระซิบที่เปล่งใส่ใบหูสีชมพูอ่อนบางของภรรยา นาทีนี้เขาภาวนาอย่าให้หล่อนลุกขึ้นมาอาละวาดจนตัวปัญหาอย่างนิลอรได้มีโอกาสเผ่นหนีเลย“คุณยักษ์มีอะไรกับคุณ...ฮึก...อร จริงหรือเปล่า...ฮึกๆ กวางนึกแล้วเชียวฮึกๆ คราวที่แล้วที่...ที่กวางได้ยินเสียงคุณกับเธอ แสดงว่า...ฮือออ...”กำปั้นน้อยๆ ของสิมันตราร่วงผล็อยลงบนตักของสามี เธอหมดเรี่ยวแรงจะเผชิญกับเรื่องบ้าๆ นี่ เมื่อไหร่มันจะจบเสียที!“โธ่...กวาง กวางอย่าให้คนอื่นมาทำลายครอบครัวของเราสิ ฉันคงตายแน่ๆ ถ้ากวางจะทิ้งฉันเพราะคำพูดเหลวไหลของคนอื่น เรารักกันเราต้องเชื่อใจกันนะกวาง ถ้าเราหนักแน่นไม่ปล่อยให้มารมาผจญความรักของเราในครั้งนี้ ในวันข้างหน้าต่อให้ปัญหามันหนักหนากว่านี้ เราก็จะผ่านมันไปได้ ขอให้กวางเชื่อใจฉันบ้าง ฉันรักเมียของฉันคนเดียวเท่านั้น...ได้โปรดอย่าใส่ร้ายว่าฉันไปมีอะไรกับใครเลย ได

นิลอรกล้ำกลืนหยาดน้ำตาพร้อมๆ กับกลืนน้ำลายเหนียวหนืดลงคอ วงหน้างามของคนที่เรียกตนเองว่านางร้าย ช่างเอ่ยประโยคนางเอกได้ซึ้งกินใจเธอเหลือเกิน ละอองดาวจะให้เธอเลิกล้มความตั้งใจงั้นเหรอ?“ไม่! ฉันจะไม่เลิกล้มความตั้งใจง่ายๆ แน่นอน ฉันจะต้องทำให้พี่โยหันมารักฉันให้ได้ คอยดู!”ละอองดาวหลับตาลงอย่างต้องการระงับโทสะที่ก่อเกิดมาเป็นริ้วๆ สองมือกำหมัดเข้าหากันแน่นหนึบจนเส้นเลือดบนหลังมือปูดขึ้นมาเด่นชัด ยัยดำตับเป็ดมันขุนความดีไม่ขึ้นจริงๆ ถ้ายังจะมุ่งมั่นกับการแย่งผัวกันละก็นะ!“งั้นก็...จะรีบไปตายที่ไหนก็ไปซะ! ก่อนที่ฉันจะทนไม่ไหวแล้วขย้ำเธอจนแหลกคามือ!”นิลอรไม่ได้เกรงกลัวคำขู่ของละอองดาวแม้แต่น้อย หญิงสาวปาดน้ำตาแล้วยิ้มเยาะ ก่อนเดินออกประตูไป“ใจเย็นๆ นะครับคุณดาว ยัยนี่คงไม่กล้าทำอะไรแล้วละครับ”กุมภัณฑ์ปลอบพี่สะใภ้ที่ยืนหายใจแรงๆ เพื่อระงับโทสะอันมากมี เขารอจนเจ้าหล่อนอารมณ์เข้าสู่โหมดปกติโดยมีภรรยาที่รักช่วยปลอบประโลมอีกแรง จากนั้นจึงค่อยจัดการเรื่องค่าเครื่องดื่ม แล้วพาทุกคนกลับบ้าน โชคยังดีที่วันนี้ในร้านล