“ทำไมลูกพูดแบบนั้นล่ะ พวกเขาเป็นเพื่อนลูกนะ” เถียนไป่ฮวาคิดไม่ถึงว่าจะได้ยินคำพูดเย็นชาจากลูกสาวที่เธอสอนมาอย่างดีแบบนี้“พวกมันไม่ใช่เพื่อนหนู! หนูไม่มีเพื่อนเสแสร้งแบบนั้น!” ชางเจียวอยู่ ๆ ก็เกิดคลุ้มคลั่งขึ้นมาเมื่อจำรอยยิ้มของหญิงสาวยากจนเหล่านั้นที่ดีใจเมื่อได้เข้าเรียนในห้องเดียวกับเธอ เธอเกลียดที่เห็นคนพวกนั้นมีความสุขทั้งที่ครอบครัวแทบไม่มีเงินจะส่งเสีย เธอเกลียดความมุ่งมั่นของเด็กผู้หญิงพวกนั้นที่อยากเรียนสูง ๆ เพื่อให้ครอบครัวมีชีวิตที่ดีขึ้น“หยุด! คุณพูดอะไรกับเธอ! ทำไมเธอถึงได้เป็นแบบนี้!” เจ้าหน้าที่หญิงสองคนได้ยินเสียงดังจึงรีบเข้ามาหยุดชางเจียวที่กำลังหัวเราะเหมือนกับคนบ้า ดวงตาดุร้า
اقرأ المزيد
