Semua Bab ปรารถนารักซ่อนหัวใจ: Bab 41 - Bab 50

หลังจากที่พาจิรัญญาไปเปลี่ยนชุดที่คอนโดตามประสงค์ของเธอแล้ว สิงห์ก็ลากจิรัญญามาทานอาหารในภัตตาคารที่อยู่ไม่ไกลจากที่พักของเธอ แต่ด้วยความหิวที่กระเพาะของเธอเรียกร้องเลยต้องยอมตามเขามาทานอาหารทั้งที่อายแสนอาย “มานี่ซิจิ๊บ ทำไมต้องเดินห่างขนาดนั้นด้วยล่ะ” “อย่างคุณต่อให้เดินห่างเป็นกิโลก็ยังไม่พ้นเขตอันตรายหรอกยะ” เธอเบ้ปากใส่เขา ตั้งแต่ออกมาจากคอนโดฯเธอก็ทำตัวแปลกๆกับเขา พูดน้อยๆลงกว่าเดิม เขาได้แต่สงสัยว่าเธอคงอายที่เขาเย้าแหย่เธอบ่อยๆเกินไป “แหม ฉันก็เป็นคนเหมือนกันนะ ไม่ใช่สัตย์ดุร้ายที่เธอต้องหลีกเลี่ยง” เขาแก้ตัวเสียงอ่อย “ไม่ใช่ก็ใกล้เคียง” จิรัญญาสะบัดหน้าหนีจนสิงห์รู้สึกเข็ดคอแทน และเดินฉับๆเข้าไปในร้านอาหารโดยไม่รอเขาเช่นเดิม ร่างบางที่เดินหลับตาเขาไป สิงห์ถอนหายใจเฮือกใหญ่อย่างจนใจ พึ่งรู้ว่าการจีบผู้หญิงสักคนหนึ่งเป็นเรื่องที่ยากเสียเหลือเกิน ปกติเขาก็มีแต่ผู้หญิงเข้าหาเชิญชวนและไม่เคยลงมือเองสักครั้ง แค่ปราดส่ายตามองพวกเธอไม่ถึงนาทีเหยื่อก็เป็นผ่ายเดินมาให้เขางาบ แต่เธอไม่ใช่ นั่นแหละเป็นสิ่งที่เขาสนใจใน

“สนุกที่สุดเลยแหละ” เธอกระหยิ่มยิ้มย่องอย่างพอใจที่สามารถเอาคืนเจ้านายจอมเผด็จการได้แล้ว “ได้! ถึงบ้านเมื่อไรได้สนุกแน่” สิงห์ผลักหญิงสาวให้นั่งบนเบาะฝั่งคนขับอย่างรวดเร็ว และใช้เวลาอ้อมไปฝั่งคนขับเพียงไม่กี่วินาที จิรัญญาเริ่มตกใจกับทีท่าที่เปลี่ยนไปของชายหนุ่มอย่างเฉียบพลัน อดที่จะนึกกลัวไม่ได้ สิงห์ไม่รอให้เสียเวลา เท้าเหยียบขันเร่งจนมิด เขาอยากจะสั่งสอนเธอให้รู้สำนึกว่าไม่ควรมาล้อเล่นกับความรู้สึกเขา ทำเหมือนความรู้สึกของเขาไม่มีค่าอยากจะทำยังไงก็ได้ เขานึกน้อยใจสาวน้อยด้านข้างที่มองความรักของเขาเป็นเรื่องสนุก ขำขัน คงนึกว่าความรู้สึกที่เขามอบให้เป็นเรื่องหลอกหลวงคงไม่คิดว่าหนุ่มที่หาตัวจับยากจะคิดจริงจังกับใครได้ “คุณจะพาฉันไปไหน” จิรัญญาถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ แต่ก็ไม่ได้รับคำตอบใดๆ ยิ่งทำให้เธอกลัวเขามากขึ้น เพียงแค่ไม่กี่นาทีชายหนุ่มกลับเปลี่ยนอารมณ์อย่างกับคนละคน “ทำไม กลัว?” เสียงดังขึ้น เหมือนรอบข้างเย็นเชียบจนเธอรู้สึกถึงความหนาวเหน็บเกาะกุมหัวใจ “ก็คุณเงียบไปเฉยๆ แบบนั้น” เธออ้อมแอ้มตอบ และไม่กล้าส

“ไหว้พระเถอะหนูแพร นึกยังมาไงถึงมาหาตาได้ล่ะ หรือว่าจะมาเจ้าสิงห์มันฮึ” ชาร์ลรับไหว้ และหรี่ตามองสาวสวยที่เคยเป็นคนรู้ใจของหลานชายตัวดี “แหม คุณตานี่ช่างรู้ใจแพรจริงๆนะคะ คือเห็นสิงห์บอกว่าคุณตาไม่ค่อยสบาย แพรเลยซื้อรังนกมาฝากน่ะค่ะ” พิชชาพรแสร้งพูดออกไปอย่างนั้น เพราะไม่ต้องการให้ชายชักไซร้อีกอย่างเธอก็มีจุดประสงค์อื่นแอบแฝง เมื่อเข้าหาตัวสิงห์ไม่ได้เธอก็ต้องอาศัยตัวช่วย “คราวหน้าไม่จำเป็นต้องซื้อมาฝากตานะ เพราะตายังแข็งแรงอยู่ ไอ้หลานตัวแสบกล้าดียังไงมาว่าตาไม่แข็งแรง” ชาร์ลลุกยืนโชว์สเต็ปให้พิชชาพรดูว่ายังแข็งแรงแค่ไหน “คุณตานี่ตลกจังเลยนะคะ” พิชชาพรทำทางขำขัน แต่แท้จริงแล้วแทบจะไม่ขำกับมุขของคนแก่สักนิด ถ้าไม่ติดตรงมีผลประโยชน์ละก็ไม่มาอยู่ตรงนี้ให้เสียเวลาช็อปปิ้งของเธอหรอก “คุณตาพอจะทราบไหมสิงห์ เขาไปไหน โทรหาก็ไม่ติด หรือว่ายังโกรธแพรอยู่นะ” พิชชาพรแกล้งพูดเสียงสั่นเครือเล็กน้อย เพื่อจะลอกให้เหยื่อติดกับ “อ้าว!ทะเลาะอะไรกันมาเรอะ” ชาร์ลขมวดคิ้วสงสัย ในเมื่อสิงห์บอกว่าไม่ได้เป็นอะไรกับพิชชาพรนอกจากเพื่อนที่ดีต่อกันซึ่งเขาก

ใช้เวลากว่าสองชั่วโมงในการที่สิงห์พาจิรัญญามาที่เกาะล้านที่ขึ้นชื่อว่าเป็นแหล่งทีน่าท่องเที่ยวที่สุดในจังหวัดชลบุรี เขาจอดรถและพาเธอนั่งรถเรือมาที่เกาะล้าน โชคดีที่ยังมีห้องพักเหลืออยู่พอดี แต่เหลือแค่ห้องเดียว ถึงจะเหลือหลายห้องยังไงเขาก็ต้องจองเพียงห้องเดียว อุตส่าห์ลงทุนมาถึงนี่มีหรือที่เขาจะยอมให้เธอนอนแยกห้อง “อ้าว เหลือแค่ห้องเดียวเองเหรอ” จิรัญญาหน้าหงอเมื่อรู้ว่าตัวเองได้นอนห้องเดียวกับเจ้านายหนุ่มไม่อยากจะคิดเลย ต้องเสร็จเขาแน่ๆเลย เขาบอกความต้องการชัดเจนขนาดนั้น แล้วเธอเป็นแค่ผู้หญิงตัวเล็กจะทำยังไงดีทีนี้ “ช่ายแล้ว” ชายหนุ่มลากเสียงครางยาว สายกรุ่มกริ้มอย่างมีเลศนัย “เหรอ นี่ฉันต้องนอนห้องเดียวกับคุณจริงๆใช่ไหม” จิรัญญายอมใจโชคชะตาที่คอยเล่นตลกกับชีวิตของเธอเสียจริง ยิ่งเธอพยายามออกจากเขามากเท่าไรยิ่งมีเหตุให้ใกล้ชิดกัน หัวใจด้วยน้อยก็หวั่นไหวกับเสน่ห์ที่เหลือล้นนั้นเหลือเกิน “พูดเหมือนฉันไม่อยากอยู่ร่วมห้องกับฉันเลยนะ ทำไมรังเกียจฉันนักเหรอ” สิงห์ขึงตามองเธอ “ใครจะอยากอยู่ใกล้คนที่คิดแต่เรื่องพันนั

“แล้วฉันจะเชื่อคำพูดของผู้ชายเจ้าชู้อย่างคุณได้ยังไง” จิรัญญาพลั้งปากถามอย่างไม่แน่ใจ ชายหนุ่มที่เคยปรามาสว่าเธอขี้ริ้วขี้เหร่ ทว่าวันนี้กลับมาบอกรักเธอ หรือเขาจะต้องการเพียงร่างกายเท่านั้น “โธ่ จิ๊บ นี่ฉันยังแสดงออกไม่พอใช่ไหมว่าฉันรักเธอ ถึงลังเลใจขนาดนี้ แล้วทุกอย่างที่ทำลงไป ไม่อยู่สายตาของเธอเลยหรือไง” เขาครางอย่างอ่อนใจกับสาวน้อยตรงหน้าที่ใจแข็งเสียเหลือเกิน เขาเพียรทำทุกอย่างระงับความปรารถนาเวลาอยู่ใกล้เจ้าหล่อน เขายอมรับว่าแรกๆอาจจะทำเพราะอยากเอาชนะความเด็ดเดี่ยวของจิรัญญา แต่พอยิ่งใกล้กับยิ่งตกหลุมรักเธอโดยเขาก็ไม่รู้เหมือนกัน ไม่ใช่ เขายังรักเธอตั้งแต่เด็ก เพียงแต่กั้นเขากับเธอไว้เท่านั้นเอง ยังจำวันที่เด็กน้อยแอบซ่อนอยู่หลังเพื่อแอบดูเขาซ้อมฟุตบอลทุกเย็น ใจเขาเต้นแรงทุกครั้งที่เด็กน้อยยิ้มอวดฟันสวยที่เรียงรายกันอย่างเป็นระเบียบถึงจะมีไม่ครบทุกซี่ แต่กับเป็นภาพที่เขาจำได้ไม่ลืมเลย “คุณก็แค่ต้องการแค่เรือนร่างของฉัน เหมือนอย่างผู้หญิงคนอื่นของคุณใช่ไหมล่ะ” “ถ้าอยากจะคิดแบบนั้นก็เชิญ คิดว่าฉันชอบเอ่ยคำรักให้กับผู้หญิงทุกคนที่ฉั