ปรารถนารักซ่อนหัวใจ のすべてのチャプター: チャプター 31 - チャプター 40

สิงห์กลับเข้ามาในงานเลี้ยงก็พบจิรัญญาหน้าแดงแอ๋ เหลียวเห็นน้ำสีแดงเหลือคอดอยู่ก้นแก้ว ดูท่าเธอคงดื่มไปหลายแก้วอยู่เหมือนกัน พอมองไปอีกโต๊ะสิงห์ส่ายหน้าให้กับเคลวินกำลังหลอกล้อกับจีจี้อย่างหมั่นไส้ ทิ้งให้เขาต้องรับมือกับปัญหาอยู่คนเดียว แถมยังไม่บอกเขาสักคำว่าพิชชาพรมาร่วมงานนี้ด้วยเหมือนกัน สมองกำลังเรียบเรียงลำดับเหตุการณ์ว่าควรจะจัดการกับยัยขี้เมาหรือเพื่อนรักก่อนดี แต่ในใจเรียงร้องอย่างแรกมากกว่า ฝีเท้าเร่งก้าวไปหาเธออย่างรวดเร็ว “ไปกลับบ้าน” สิงห์คว้าข้อมือบาง ออกแรงดึกลำแขนเล็กน้อย “ฮือ กลับแล้วเหรอ? เพิ่งมาเองนี่” จิรัญญาโอดครวญเหมือนเด็กน้อย พร้อมกับดวงตาที่แทบจะปรือไม่ขึ้น เธอสะบัดมือของจากมือหนา มีหรือจะสู้แรงเขาได้ “เธอเมามากแล้ว ควรกลับ”เขาพยุงร่างบางให้ยืนทรงตัว ก่อนที่เจ้าตัวจะเซหกล้ม ดีที่เขาคว้าเอาไว้เสียก่อนมีหวังขายหน้าคนทั้งงานแน่เลย “รู้ว่าตัวเอง คอไม่แข็งแล้วยังจะดื่มอีก” สิงห์ตำหนิพลางพยุงจิรัญญาออกไปจากงานเลี้ยง โดยไม่สนใจสายตาที่มีหลายคนมองมา “เฮ้ สิงห์นายจะพาคุณจิ๊บไปไหน” เคลวินเอ่ยถาม พร

“จะไปไหน” “ก็กลับน่ะสิ เจ้าของห้องเขาไม่ให้เราอยู่แล้ว” สิงห์จนใจ คร้านจะเถียงเธออีกคงจะยึดเยื้อไปอีก เขาใช้แรงทั้งหมดที่มีรวบตัวหญิงสาวฟาดบ่า แล้วตีก้นสักทีหนึ่งกับการที่ชอบเถียงเขา พูดไม่รู้ฟังนักใช่ไหมต้องโดนเขาลงโทษเสียบ้าง ตุ๊บ! สิงห์ทิ้งจิรัญญาลงบนเตียงขนาดคิงไซส์อย่างไม่ผ่อนแรง “เจ็บนะ ทิ้งลงมาได้” จิรัญญาบ่นอุบ “ดีจะได้รู้จักจำเสียบ้าง”บอกด้วยน้ำเสียงทุ่มน่าฟัง “คิดบ้างสิ ถ้ากลับไปสภาพนี้จะโดนอะไรบ้าง อยากโดนไอ้พวกขี้เมาหน้าซอยจับไปข่มขืนหรือไง ถึงจะโกรธฉันแค่ไหนก็ควรห่วงตัวเองบ้างสิ” สิงห์เอ่ยแกมประชดเล็กน้อย จนคนถูกสั่งสอนหน้าบึ้ง แม้จะง่วงเต็มทีแต่ก็รับรู้ทุกคำพูดที่เขาเอ่ย “อย่ามาขู่ฉันนะ ฉันกลัวคุณมากกว่า คุณคงอยากกลับไปหาเพื่อนเก่าคุณล่ะซิ” “เธอดื่มจนเมา เพราะหึงฉันงั้นหรอ?” สิงห์หัวเราะร่วนเมื่อเธอพลั้งปากพูดความในใจอกมา อดรู้สึกดีไม่ได้กับอาการหึงหวงของเธอ “บ้า เพ้อเจ้อแล้วคุณ ฉันไม่ได้หึงคุณสักหน่อย” จิรัญญาก้มหน้าไม่กล้าสบตาเขาสักนิด “หึ...” เสียงหลุดออกมาจากลำคอของสิงห์อย

จิรัญญาหอบหายใจไม่เป็นจังหวะ การจูบที่จาบจ้วงเช่นนี้ ผีเสื้อบินวนสู่กึ่งกลางกายสาว จุดที่เขาสัมผัสล้วนสร้างความเสียวซ่านให้เธอ จนอยากเรียกร้องให้เขาแตะต้องมากขึ้นและมากขึ้น สิงห์เงยหน้ามองเด็กเลี้ยงแกะที่ตอนนี้ตัวแดงก่ำ เพราะฤทธิ์สวาท ยิ่งมองต่ำลง ยิ่งต้องขบกรามแน่น ทรวงอกไหวกระเพื่อมตามจังหวะหายใจกอปรกับยอดปทุมถันที่หดเกร็งเป็นตุ่มไตแทบจะทะลุออกมาจากเสื้อตัวบาง สิงห์ไม่รั้งรออีกต่อไปแล้ว ภาพตรงหน้าช่างเป็นภาพที่สวยงามเหลือเกิน ผมเผ้ายุ่งเหยิง เธอกัดริมฝีปากแน่น เนื้อตัวที่เคยขาวบัดนี้กับเป็นสีชมพู่ระเรื่อยช่างเซ็กซี่บาดใจเหลือเกิน เขาก้มหน้าจุมพิตริมฝีปากที่บวมเจ่ออีกครั้ง เขาเหมือนคนโหยหิวมานับปี พอเจอแหล่งน้ำหวานจึงรีบตักตวงจนแทบสำลัก “อื้อ ปล่อยนะ” สิงห์ยอมปล่อยมือบางที่รวบไว้ตั้งแต่แรกโดยดี พลางนำพามือน้อยมาวางที่หน้าอกแกร่งให้เธอรู้จักที่จะเรียนสัมผัสระหว่างชายหญิงว่าดีแค่ไหน สิงห์ซุกไซ้ใบหน้าและขบเม้มตามใบหูเล็กอย่างมันเขี้ยวในความน่ารัก เลื่อนต่ำยิ่งขบเม้มไหล่บางให้เสียวซ่าน จิรัญญาโผล่งตัวขึ้นเมื่อความสยิวเข้าจู่โจม เขาย

สิงห์เดินออกมาจากห้องน้ำ และถอนหายใจเฮือกใหญ่อีกครั้ง เมื่อเห็นร่างบางนอนอยู่ใต้ผ้าห่มอย่างสบายอารมณ์ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าเธอเปลือยเปล่าแค่ไหน แวบหนึ่งก็อดหมั่นไส้เธอไม่ได้มีความสุขแล้วทิ้งเขาไว้ที่ขุมนรกเฉยเลย ถ้าเธอตื่นมาจะรู้ไหมว่ามีอะไรเกิดขึ้นกับตัวเองบ้าง ‘ยัยตัวร้าย พอเวลาหลับก็น่ารักเหมือนกันนะเนี่ย’ สิงห์ก้าวเท้ายาวๆและชุกตัวเข้ากับผ้าห่มผืนเดียวกับเลขาสาว จรดจมูกสัมผัสกับหน้าผากมนสูดกลิ่นกายสาวให้ชุ่มปอด มือหนาสวมกอดเธอจากทางด้านหลัง เกยคางชุกซอกคออย่างชื่นอุรา การมีผู้หญิงสักคนมากอดตอนเข้านอนแทนหมอนข้างทุกวันคงจะดีไม่น้อย เขาไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าการได้กอดผู้หญิงสักหนึ่งจะให้ความรู้สึกดีขนาดนี้ ถึงจะมีผู้หญิงมากมายจะมาทอดสะพานให้เขาแต่ก็ไม่ได้สร้างความสำราญให้เขาได้เท่านี้เท่าผู้หญิงร่างบางที่เข้ามาก่อกวนหัวใจให้หวั่นไหวอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน ตั้งแต่เล็กจนโตเขาไม่เคยรู้สึกห่วงหาอาธรณ์ใครได้มากเพียงนี้ ยิ่งเวลาที่เห็นเธอป่วยไม่สบายจิตใจแทบไม่อยู่กับเนื้อกับตัว โบยบินไปหาสาวเจ้าแล้ว นี่ล่ะมั้งที่เขาเรียกว่า ‘ความรัก’ เขารักจิรัญญางั้

ราวสิบนาทีต่อมาสิงห์เดินออกมาด้วยสภาพล่อตาล่อใจเธอ มีแค่ผ้าเช็ดตัวผืนเดียวที่ขัดอยู่ตรงเอว น้ำที่เกาะติดตามอกแกร่งยิ่งทำให้เขาเซ็กซี่กว่าเดิม “มองตาไม่กะพริบเชียวนะ ติดใจล่ะสิ” สิงห์เย้า “บ้า ใครเข้ามองคุณกัน หลงตัวเองมากไปเปล่า” จิรัญญาเสมองทางอื่นแทน หลีกเลี่ยงการมองชายหนุ่มที่เย้ายวนใจยิ่งกว่าภาพนู้ดในนิตยสารดังเสียอีก “หลีกไปนะ ฉันอยากเข้าห้องน้ำ” เธอเอียงอายสั่งชายหนุ่มที่ยืนเป็นยักษ์ปักหลั่นอยู่หน้าห้องน้ำ “อยากเข้าห้องน้ำจริงๆอะ แล้วไม่อยากจะแอ้มฉันหน่อยเหรอ” เขาย่างสามขุมมาหาร่างอรชรที่นอนอยู่บนเตียง “เธอจะว่าอะไรไหม ถ้าฉันจะ...” สิงห์หยุดชะงัก ท้าวแขนคล้ำยันหัวเตียงไว้ “จะบ้าหรืองคุณ ฉันอยากเหนียวตัวจะแย่อยู่แล้ว” มือบางยันอกแร่งให้ออกไปไกลๆ “หลีกไปนะ ไปหาสาวๆของคุณนู้นไป” “ทำไมถึงชอบไล่ฉันไปหาคนอื่นจัง เธอไม่ชอบฉันเหมือนแต่ก่อนแล้วหรือไง” เขาขมวดคิ้ว เมื่อเธอทำเป็นไม่สนใจเขาทั้งที่แสดงออกให้เห็นถึงขนาดนี้ มิหนำซ้ำเธอยังไล่และต่อต้านเขาอีกต่างหาก ปิดกั้นหัวใจตัวเองอยู่ได้นะยัยแม่มดตัวแสบ