Inicio / Romance / CHASING MR.ARROGANT MAYOR / Capítulo 21 - Capítulo 30

Todos los capítulos de CHASING MR.ARROGANT MAYOR: Capítulo 21 - Capítulo 30

34 Capítulos

DILIM NG LIHIN

Ang hapon ay unti-unting lumalalim, at ang liwanag ng araw na pumapasok sa maliliit na bintana ng silid-aklatan ng simbahan ay naging kulay ginto bago tuluyang humina. Ngunit para kay Amara, tila nagsisimula pa lamang ang tunay na paghahanap. Ang munting pagtuklas sa mga talaan ay nagbigay sa kanya ng pag-asa, ngunit alam niyang ang hinala lamang ay hindi sapat upang ibalik ang tiwala at baguhin ang takbo ng kanilang kapalaran. “Maraming salamat po, Padre Lorenzo,” magalang na wika ni Amara habang dahan-dahang isinasara ang lumang aklat. Maingat niyang pinunasan ang alikabok sa takip nito bago ibalik sa estante, na parang hawak ang isang bagay na may napakalaking halaga. “Ang mga impormasyong ito ay mahalaga, ngunit kailangan ko pa ng ibang patunay. Kung mayroong pagbabago sa petsa at pagkakakilanlan, tiyak na may ibang bakas pa ito sa ibang lugar.” Tumango ang pari habang pinagmamasdan ang matatag na ekspresyon ng dalaga. “Tama ang iyong iniisip, Amara. Ang mga talaan dito ay bahag

KASINUNGALINGAN NG NAKARAAN

Sa loob ng tatlong araw na lumipas, tila naging ibang mundo ang aking kinatatayuan. Iniwan ko ang lahat—ang pangalang ipinagmalaki ko, ang yaman na akala ko ay bunga ng aking pagsisikap, ang pamilyang tinuring kong tunay, at higit sa lahat… ang babaeng naging tanging dahilan kung bakit ko naramdaman ang tunay na kahulugan ng pagiging buhay. Tinawag nila akong matapang, matatag, at may prinsipyo dahil sa desisyong ginawa ko. Ngunit sa kaibuturan ng aking pagkatao, alam kong ang tinatawag nilang katatagan ay wala kundi isang manipis na pader na itinayo ko upang takpan ang isang pusong unti-unting nadudurog sa bawat sandaling lumilipas. Nakaupo ako sa maliit na balkonahe ng inuupahang tuluyan sa bayan ng Santa Rosa—malayo, tahimik, at walang sinumang nakakakilala sa akin. Pinili ko ang lugar na ito dahil dito, wala akong pangalang dapat panindigan, walang katayuang dapat ingatan, at walang nakaraang bumabalot sa bawat hakbang ko. Ngunit kahit na sa gitna ng ganitong katahimikan, hind

HULING TALAAN NG NAKARAAN

Matapos makuha ang mahahalagang rekord mula sa ospital, naramdaman nina Amara at Don Miguel na mayroon pang isang piraso ng palaisipan na kulang—isang bagay na magpapatibay sa lahat ng kanilang natuklasan at magtatanggal ng anumang pag-aalinlangan. Bagama’t malinaw na may pagbabago sa mga petsa at detalye ng kapanganakan, kailangan pa nila ng patunay na mag-uugnay sa lahat ng pangyayari at magpapaliwanag kung bakit isinagawa ang ganitong lihim mahigit dalawampung taon na ang nakalilipas. “May isang lugar pa na hindi natin napupuntahan,” seryosong wika ni Don Miguel habang nagmamaneho pauwi mula sa ospital. “Ang simbahan ng San Jose ay mayroong lihim na silid kung saan itinatago ang mga pinakalumang talaan—mga aklat na hindi inilalabas sa karaniwang pagsasaliksik. Dito lamang inilalagay ang mga rekord na itinuturing na napakaluma o masyadong sensitibo, at ito ay nasa pangangalaga lamang ng punong pari. Ngunit may isang pari na naglingkod doon sa loob ng halos limampung taon—si Padre

HINDI TOTOO

Mabilis ngunit maingat ang naging pag-alis nina Amara at Don Miguel mula sa simbahan. Ang mga kopya ng lumang talaan ay maingat na nakatago sa loob ng matibay na sobre, tila hawak nila hindi lamang mga papel kundi ang mismong kinabukasan ng kanilang mga buhay. Sa bawat hakbang, unti-unting gumagaan ang pakiramdam ni Amara—ang bigat na matagal nang nakadagan sa kanyang dibdib ay unti-unting napapalitan ng pag-asa at katiyakan.“Dumiretso tayo sa bahay na tinutuluyan niya,” utos ni Don Miguel habang pinaandar ang sasakyan. “Huwag na nating sayangin ang oras. Bago pa man kumalat ang ibang kwento o magbago pa ang isip niya, kailangan niyang marinig ang katotohanan mismo mula sa atin.”Tahimik lamang tumango si Amara. Sa kanyang isipan, paulit-ulit niyang nakikita ang mukha ni Lucas—ang kanyang mga mata na puno ng pagdurusa noong huli silang nagkita, ang kanyang boses na pilit naging matigas kahit halatang basag na ang kanyang puso. Alam niyang ang mga araw na lumipas ay naging parang impy

LIKOD NG KASINUNGALINGANG

Mahigpit na hawak pa rin ni Lucas ang mga lumang pahina ng talaan. Matapos basahin ang bahaging nagpapatunay na wala siyang kaugnayan sa dugo ng pamilyang Valderama at Delos Reyes, napansin niyang may karagdagang bahagi pa sa huling pahina—mga salitang isinulat nang mas mabagal, tila may pag-aalinlangan ang nagsulat bago ito tinapos. Dahan-dahan niyang ipinagpatuloy ang pagbabasa, at habang tumatakbo ang kanyang mga mata sa bawat linya, unti-unting namutla ang kanyang mukha. Ang ginhawang naramdaman niya kanina ay napalitan ng panibagong bigat—isang katotohanang mas malalim, mas masakit, at mas mahirap tanggapin kaysa sa nauna nilang natuklasan. “Ika-12 ng Mayo, Taong 1997 Sa parehong oras at araw na iyon, may isa pang pangyayaring naganap sa loob ng parehong ospital—pangyayaring itinago ng lahat ng kasangkot sa loob ng mahigit dalawang dekada. Ang mag-asawang sina Don at Doña Soledad, na noon ay hindi pa kasing-yaman at maimpluwensya gaya ngayon, ay nanganak ng kambal. Ngun

HINDI AKO TUNAY NA MONTEVERDE

Habang nakatayo sa gitna ng silid, tahimik at puno ng bigat, ipinagpatuloy ni Lucas ang pagbabasa sa natitirang bahagi ng talaan—ang bahaging maglalahad ng pinakabuong larawan ng pangyayari, at tuluyang magtatanggal ng anumang natitirang pagdududa sa kanilang isipan. “Upang mabuo ang kasinungalingang iyon, kinailangan pa ng isang huling hakbang. Noong gabing iyon, ilang oras matapos ang pagkamatay ng kambal at matapos marinig ang alok ng mag-asawang Monteverde, lumabas ng ospital si Don Miguel na magulo ang isipan at puno ng takot. Sa kanyang paglalakad patungo sa simbahan ng San Jose upang humingi ng gabay, may narinig siyang mahinang pag-iyak mula sa madilim na sulok sa tabi ng pader. Doon, nakabalot sa simpleng kumot at iniwan sa ilalim ng liwanag ng gasera, ay isang sanggol na lalaki—malusog, matibay, at walang kasamang sinuman. Walang tala kung sino ang kanyang magulang, walang pangalang nakasulat, at walang sinumang naghahanap sa kanya nang gabing iyon. Isang inakala ng lahat

PUSONG ITINAKDA

Matapos basahin ang huling bahagi ng lumang talaan, nanatiling tahimik ang paligid ngunit tila may isang malaking bigat na biglang humiwalay sa hangin. Ang mga salitang nakasulat sa papel ay hindi lamang mga pangungusap—ito ang susi na nagbukas ng pinto palabas ng madilim na silid ng kasinungalingan kung saan matagal nang nakakulong ang kanilang mga puso at isipan. Si Lucas ay nakatayo pa rin, ang mga pahina ay hawak pa rin ng kanyang mga kamay, ngunit ang panginginig na nararamdaman niya ay hindi na dulot ng takot o pagkalito. Ito ay panginginig ng matinding ginhawa, ng pagkamangha, at ng isang bagong lakas na tila bumuhay muli sa kanyang kaluluwa. Sa loob ng mahabang panahon, nadama niyang siya ay isang taong walang sariling pagkakakilanlan—isang anino lamang na nabubuhay ayon sa kwentong itinakda ng ibang tao. Ngunit ngayon, ang lahat ng iyon ay nagbago. Siya ay isang batang walang kamag-anak, walang pangalan, at walang nakakaalam sa kanyang pinagmulan—isang inosenteng sanggol na

NGAYON MAGKAHAWAK-KAMAY

Sa loob ng munting silid, ang bigat na bumalot sa kanilang mga puso sa loob ng mahabang panahon ay tila biglang humiwalay at naglaho sa hangin. Ang katahimikang namayani ay hindi na puno ng pag-aalinlangan o takot—sa halip, ito ay napuno ng mainit na pakiramdam ng kalayaan, ng katiyakan, at ng matinding galak na matagal na nilang pinangarap.Nakatayo pa rin sina Amara at Lucas na magkayakap, parang ayaw nilang bitawan ang isa’t isa sa takot na baka ang lahat ng kanilang naririnig at nabasa ay isa lamang panaginip na maglalaho anumang sandali. Ang bawat tibok ng kanilang puso ay tila sabay na tumutugma, at ang bawat hininga na kanilang nilalanghap ay parang unang malinis na hangin pagkatapos ng mahabang panahon ng pagkakakulong sa dilim.Para kay Lucas, ang pakiramdam ay parang muling ipinanganak. Sa loob ng halos tatlong dekada, lumaki siyang dala ang pangalan ng iba, ang yaman na hindi naman sa kanya, at ang pagkakakilanlang binuo ng mga lihim ng ibang tao. Ang mga nakaraang linggo a

PAGBUNYAG

Matapos lumabas sa munting silid kung saan nabunyag ang katotohanan, tila ibang mundo na ang kanilang kinatatayuan. Ang bigat na matagal nang nakadagan sa kanilang mga balikat ay tuluyan nang nawala, at sa halip ay napalitan ng isang bagong uri ng lakas—ang lakas na nagmumula sa katotohanan at kalayaan. Ngunit alam nina Amara at Lucas na ang lihim na ito ay hindi lamang para sa kanilang dalawa. Upang ganap na maitama ang mga pagkakamali ng nakaraan, kailangan itong ilantad sa harap ng lahat.Ilang araw ang lumipas. Sa loob ng mahabang panahong iyon, hindi sila nagpahinga. Kasama si Miguel, inayos nila ang lahat ng ebidensya, mga dokumento, at patunay na maglalantad sa katotohanan. Ang mga papel na matagal nang itinago, ang mga tala ng ospital, ang mga salaysay ng mga saksi, at ang resulta ng pagsusuri ng dugo—lahat ay inihanda nila nang maingat, walang puwang para sa pagdududa.At ngayon, ang oras ay dumating na.Sa bulwagang pampamahalaan ng Occidental Mindoro, punong-puno ng mga tao

MASAYANG TAWANAN

Lumipas ang isang linggo matapos ang makasaysayang paglalahad ng katotohanan. Sa loob ng panahong iyon, hindi humupa ang usap-usapan sa buong Occidental Mindoro, ngunit sa halip na gulo, dala nito ay malinaw na direksyon. Ang mga ebidensyang iniharap ay isinumite na sa mga kinauukulan, at nagsimula nang gumalaw ang batas upang papanagutin ang mga natitirang miyembro ng pamilyang Monteverde at ang lahat ng kasangkot sa kanilang mga iligal na gawain. Ngunit para kay Lucas, ang pinakamahalagang hakbang ay hindi nasa korte o sa mga balita — nasa kanyang sariling pagkilala. Maagang-maaga pa lamang, naroon siya sa tanggapan ng sibilyang pagpaparehistro, kasama sina Amara at Miguel. Ang matanda ay dumating nang kusa, handang tumulong kahit alam niyang kasabay nito ang pormal na paghahain din ng kanyang sarili sa mga awtoridad bilang bahagi ng kanyang pananagutan. “Sigurado ka ba sa iyong gagawin, Lucas?” tanong ng opisyal habang hawak ang mga pormal na papeles. “Kapag nilagdaan mo ito, tu

ANTERIOR

SIGUIENTE

ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP

DMCA.com Protection Status